Awit 73:1-28
Awitin ni Asap.+
73 Ang Diyos ay tunay na mabuti sa Israel, doon sa mga may malinis na puso.+
2 Kung tungkol sa akin, ang aking mga paa ay muntik nang mapaliko,+Ang aking mga hakbang ay muntik nang madupilas.+
3 Sapagkat nainggit ako sa mga hambog,+Kapag nakikita ko ang kapayapaan ng mga taong balakyot.+
4 Sapagkat wala silang nakamamatay na mga hapdi;+At ang kanilang tiyan ay matataba.+
5 Wala man lamang sila sa kabagabagan ng taong mortal,+At hindi sila sinasalot na katulad ng ibang mga tao.+
6 Kaya ang kapalaluan ay nagsilbing isang kuwintas sa kanila;+Binabalot sila ng karahasan na gaya ng kasuutan.+
7 Ang kanilang mata ay lumuwa sa katabaan;+Nahigitan nila ang mga guniguni ng puso.+
8 Nanunudyo sila at nagsasalita ng tungkol sa kasamaan;+Tungkol sa pandaraya ay nagsasalita sila sa matayog na paraan.+
9 Inilagay nila ang kanilang bibig sa mismong langit,+At ang kanilang dila ay lumilibot sa lupa.+
10 Kaya ibinabalik niya rito ang kaniyang bayan,At ang tubig niyaong punô ay sinasaid para sa kanila.
11 At sinabi nila: “Paanong nalaman ng Diyos?+At may kaalaman ba sa Kataas-taasan?”+
12 Narito! Ito ang mga balakyot, na panatag sa habang panahon.+Pinalago nila ang kanilang kabuhayan.+
13 Tunay na walang kabuluhan ang paglilinis ko ng aking puso+At ang paghuhugas ko ng aking mga kamay sa kawalang-sala.+
14 At ako ay sinasalot sa buong araw,+At ang pagtutuwid sa akin ay tuwing umaga.+
15 Kung sinabi ko: “Magkukuwento ako ng tulad niyan,”Narito! laban sa salinlahi ng iyong mga anakAko ay kumilos nang may kataksilan.+
16 At nag-isip-isip ako upang malaman ito;+Ito ay kabagabagan sa aking paningin,
17 Hanggang sa ako ay pumasok sa maringal na santuwaryo ng Diyos.+Ninais kong matalos ang kanilang kinabukasan.+
18 Tunay na inilalagay mo sila sa madulas na dako.+Inilugmok mo sila sa pagkawasak.+
19 O ano’t sila ay naging bagay na panggigilalasan sa isang sandali!+Ano’t sumapit sila sa kanilang kawakasan, sumapit sa kanilang katapusan sa pamamagitan ng mga biglaang kakilabutan!
20 Tulad ng isang panaginip pagkagising, O Jehova,+Gayon mo hahamakin ang kanila mismong larawan kapag gumising ka.+
21 Sapagkat ang aking puso ay pumait+At sa aking mga bato ay nagkaroon ako ng matinding kirot,+
22 At ako ay naging walang katuwiran at hindi ako makaalam;+Ako ay naging gaya lamang ng mga hayop sa iyong pangmalas.+
23 Ngunit ako ay palagi mong kasama;+Tinanganan mo ang aking kanang kamay.+
24 Papatnubayan mo ako ng iyong payo,+At pagkatapos ay dadalhin mo ako sa kaluwalhatian.+
25 Sino ang aasahan ko sa langit?+At bukod sa iyo ay wala na akong ibang kaluguran sa lupa.+
26 Ang aking katawan at ang aking puso ay nanghina.+Ang Diyos ay ang bato ng aking puso at ang aking bahagi hanggang sa panahong walang takda.+
27 Sapagkat, narito! sila mismong lumalayo sa iyo ay malilipol.+Tiyak na patatahimikin mo ang lahat ng humihiwalay sa iyo sa imoral na paraan.+
28 Ngunit kung tungkol sa akin, ang paglapit sa Diyos ay mabuti para sa akin.+Ang Soberanong Panginoong Jehova ang ginawa kong aking kanlungan,+Upang ipahayag ang lahat ng iyong mga gawa.+
