Salmo 141:1-10

  • Pag-ampo alang sa panalipod

    • “Hinaot ang akong pag-ampo mahisamag insenso” (2)

    • Ang pagbadlong sa matarong samag lana (5)

    • Ang mga daotan mahulog sa ila mismong mga pukot (10)

Salmo ni David. 141  Oh Jehova, ako mituaw kanimo.+ Tabangi dayon ko.+ Patalinghogi ko dihang motuaw ko nimo.+   Hinaot ang akong pag-ampo mahisamag insenso+ nga giandam sa imong atubangan,+Ang akong gibayaw nga mga kamot mahisamag halad nga lugas sa kagabhion.+   Butangig guwardiya ang akong baba, Oh Jehova,Butangig bantay ang pultahan sa akong mga ngabil.+   Ayawg tugoting makiling ang akong kasingkasing sa bisan unsa nga dili maayo,+Sa pagpakigbahin sa daotang binuhatan uban sa mga daotan;Hinaot nga dili ko mokaon sa ilang lamiang mga pagkaon.   Kon silotan ko sa matarong, pagpakita kinig maunongong gugma;+Kon badlongon ko niya, sama kinig lana sa akong ulo,+Nga dili gayod dumilian sa akong ulo.+ Iampo gihapon nako siya bisan sa panahon sa iyang katalagman.   Bisag ang ilang mga maghuhukom gihulog sa pangpang,Ang katawhan mamati sa akong mga pulong, kay kini maayo.   Sama nga ang yuta nakatag dihang kini gidaro ug gibugwal,Ang among mga bukog usab nakatag sa baba sa Lubnganan.*   Apan ang akong mga mata nagtan-aw kanimo, Oh Soberanong Ginoong Jehova.+ Kanimo ako midangop. Ayawg kuhaa ang akong kinabuhi.   Panalipdi ko gikan sa bitik nga gibutang nila alang kanako,Gikan sa mga lit-ag sa mga mamumuhat ug daotan. 10  Ang mga daotan matingob pagkahulog sa ila mismong mga pukot+Samtang ako luwas nga molabay niini.

Mga Footnote

O “Sheol.” Tan-awa sa Glossary.