Romakëve 7:1-25

  • Ilustrohet çlirimi nga Ligji (1-6)

  • Ligji tregon ç’është mëkati (7-12)

  • Lufta kundër mëkatit (13-25)

7  Si ka mundësi të mos e dini, vëllezër, (po u flas atyre që e njohin ligjin) se Ligji është zot mbi një njeri për aq kohë sa ky është gjallë?  Për shembull, një grua e martuar është e lidhur me ligj me burrin ndërkohë që ai është gjallë, por po t’i vdesë burri, ajo është e lirë nga ligji i burrit.+  Kështu, ndërkohë që i shoqi është ende gjallë, ajo do të quhej kurorëshkelëse po të bëhej e një burri tjetër.+ Por, po t’i vdesë i shoqi, ajo është e lirë nga ligji i tij, prandaj nuk është kurorëshkelëse po të bëhet e një burri tjetër.+  Kështu, vëllezërit e mi, nëpërmjet flijimit* të Krishtit, edhe ju vdiqët për sa i përket Ligjit, që të bëheshit të një tjetri,+ të atij që u ngrit nga të vdekurit,+ që ne të japim fryt për Perëndinë.+  Në fakt, kur jetonim sipas dëshirave të trupit,* pasionet mëkatare që dolën në dritë nga Ligji, vepronin në trupat tanë* që të jepnim fryt për vdekjen.+  Ndërsa tani jemi çliruar nga Ligji,+ sepse kemi vdekur për sa i përket atij që na mbante nën vargonj, që të bëhemi skllevër të Perëndisë në një kuptim të ri, sipas frymës,*+ e jo në kuptimin e vjetër, sipas kodit të shkruar.+  Ç’të themi, pra? Mos është Ligji mëkat? Aspak! Në të vërtetë, unë s’do ta kisha kuptuar ç’është mëkati po të mos ishte Ligji.+ Për shembull, s’do ta kisha kuptuar ç’është lakmia sikur Ligji të mos thoshte: «Mos lakmo!»+  Por duke marrë shkas nga ky urdhërim i Ligjit, mëkati ngjalli tek unë lakmi të çdo lloji, sepse kur s’kishte ligj, mëkati ishte i vdekur.+  Në të vërtetë, dikur unë isha gjallë, kur nuk kishte Ligj. Por kur erdhi urdhërimi i Ligjit, mëkati erdhi në jetë, kurse unë vdiqa.+ 10  Dhe kuptova se urdhërimi që duhej të më sillte jetë,+ më solli vdekjen, 11  sepse mëkati, duke marrë shkas nga urdhërimi i Ligjit, më joshi e me anë të tij më vrau. 12  Në vetvete, Ligji është i shenjtë dhe urdhërimet e tij janë të shenjta, të drejta e të mira.+ 13  Mos vallë ma solli vdekjen e mira, atëherë? Kurrsesi! Kurse mëkati, po. Ai ma solli vdekjen nëpërmjet së mirës, që të dukej sheshit si është vërtet mëkati,+ e kështu urdhërimi i Ligjit tregoi sa i rëndë është mëkati.+ 14  Faktikisht, ne e dimë që Ligji është hyjnor,* kurse unë jam prej mishi e gjaku, i shitur si skllav mëkatit.+ 15  Dhe vërtet, unë nuk e kuptoj ç’bëj, sepse nuk bëj atë që dua, por atë që urrej. 16  E nëse bëj atë që nuk dua, unë e pranoj se Ligji është i shkëlqyer. 17  Mirëpo tani, nuk jam më unë ai që vepron, por mëkati që banon tek unë,+ 18  sepse e di se tek unë, domethënë në trupin* tim, nuk banon asgjë e mirë. Vërtet e kam dëshirën për të bërë të mirën, por jo aftësinë,+ 19  sepse nuk bëj të mirën që dua, por bëj të keqen që nuk dua. 20  E nëse bëj atë që nuk dua, nuk jam më unë ai që vepron, por mëkati që banon tek unë. 21  Në rastin tim, pra, zbulova këtë ligj: kur dua të bëj të drejtën, e keqja është brenda meje.+ 22  Në të vërtetë, njeriu që jam përbrenda,+ kënaqet me ligjin e Perëndisë, 23  kurse në trupin tim* shoh një tjetër ligj, që lufton kundër ligjit të mendjes sime+ e më bën rob të ligjit të mëkatit+ që është në trupin tim.* 24  Ç’njeri i mjerë jam! Kush do të më çlirojë nga ky trup që i nënshtrohet kësaj vdekjeje? 25  Faleminderit Perëndisë që do të më çlirojë nëpërmjet Jezu Krishtit, Zotërisë tonë! Kështu, unë vetë, me mendjen time jam skllav i ligjit të Perëndisë, por me trupin tim, skllav i ligjit të mëkatit.+

Shënime në fund të faqes

Fjalë për fjalë «trupit».
Fjalë për fjalë «sipas mishit». Shih Fjalorthin.
Ose «gjymtyrët tona».
Ose «vjen nga Perëndia».
Fjalë për fjalë «mishin». Shih Fjalorthin.
Ose «gjymtyrët e mia».
Ose «gjymtyrët e mia».