Romakëve 8:1-39

  • Jetë dhe liri falë frymës së shenjtë (1-11)

  • Fryma jep dëshmi për birësimin (12-17)

  • Krijesa mezi pret të fitojë lirinë e fëmijëve të Perëndisë (18-25)

  • «Fryma ndërmjetëson për ne» (26, 27)

  • Paravendosja nga Perëndia (28-30)

  • Dalim fitimtarë falë dashurisë së Perëndisë (31-39)

8  Prandaj, ata që janë në unitet me Krishtin Jezu, nuk marrin dënimin me vdekje,  sepse ligji i frymës* që u jep jetë atyre që janë në unitet me Krishtin Jezu, ju ka çliruar+ nga ligji i mëkatit dhe i vdekjes.  Atë që Ligji s’e bënte dot,+ ngaqë natyra e njeriut* e dobësonte,+ Perëndia e bëri duke dërguar Birin e vet+ në tokë, në ngjashmëri me njerëzit mëkatarë,+ për të hequr mëkatin. Kështu e dënoi mëkatin e njerëzve,  që kërkesat e drejta të Ligjit, të përmbusheshin nga ne+ që nuk ecim sipas dëshirave mëkatare,* por sipas frymës.*+  Në fakt, kush jeton sipas dëshirave mëkatare, e ka mendjen te këto dëshira,+ por kush jeton sipas frymës, e ka mendjen te gjërat e frymës.+  Ta mbash mendjen te dëshirat mëkatare, do të thotë vdekje,+ kurse ta mbash mendjen te fryma, do të thotë jetë dhe paqe.+  Vërtet, ta mbash mendjen te dëshirat mëkatare, do të thotë armiqësi me Perëndinë,+ pasi ato nuk i nënshtrohen ligjit të Perëndisë, e as që mund t’i nënshtrohen.  Prandaj, kush jeton sipas dëshirave mëkatare, nuk mund t’i pëlqejë Perëndisë.  Megjithatë, nëse fryma e Perëndisë banon vërtet te ju, ju jetoni sipas frymës+ e jo sipas dëshirave mëkatare. Por, nëse dikush nuk ka mendjen* e Krishtit, ai nuk i përket atij. 10  Ama, nëse jeni në unitet me Krishtin,+ fryma ju jep jetë falë drejtësisë, edhe pse trupi juaj është i vdekur për shkak të mëkatit. 11  E nëse fryma e Atij që e ngriti Jezuin nga të vdekurit, banon te ju, Ai që ngriti Krishtin Jezu nga të vdekurit,+ do t’u japë jetë edhe trupave tuaj të vdekshëm+ me anë të frymës së tij, e cila banon te ju. 12  Kështu, vëllezër, ne vërtet jemi borxhlinj, por jo ndaj dëshirave mëkatare, që të jetojmë sipas tyre;+ 13  sepse, nëse jetoni sipas dëshirave mëkatare, me siguri do të vdisni, por nëse i bëni veprat e trupit tuaj të vdesin+ nëpërmjet frymës, do të jetoni.+ 14  Pasi të gjithë ata që drejtohen nga fryma e Perëndisë, janë vërtet bij të Perëndisë,+ 15  sepse ju nuk morët një frymë skllavërie që të keni përsëri frikë, por morët një frymë birësimi me anë të së cilës ne thërrasim: «Abba,* o Atë!»+ 16  Dhe vetë fryma e Perëndisë jep dëshmi bashkë me frymën* tonë+ se jemi fëmijë të Perëndisë.+ 17  Prandaj, nëse jemi fëmijë të tij, jemi edhe trashëgimtarë​—vërtet trashëgimtarë të Perëndisë, por edhe bashkëtrashëgimtarë+ me Krishtin—​me kusht që të vuajmë bashkë me të,+ që edhe të na jepet lavdi bashkë me të.+ 18  Kështu, jam i mendimit se vuajtjet e tanishme nuk janë asgjë në krahasim me lavdinë që do të tregohet nëpërmjet nesh,+ 19  sepse krijesa mezi pret kohën kur të tregohet qartë lavdia e bijve të Perëndisë.+ 20  Në të vërtetë, krijesa iu nënshtrua kotësisë+—jo sipas vullnetit të vet, por sipas vullnetit të atij që e nënshtroi—në bazë të shpresës 21  se edhe vetë krijesa do të çlirohet+ nga skllavëria e mëkatit dhe e vdekjes,* dhe do të ketë lirinë e lavdishme të fëmijëve të Perëndisë. 22  Ne e dimë faktikisht se deri tani e gjithë krijesa vazhdon të rënkojë dhe të përjetojë dhembje së bashku. 23  Jo vetëm kaq, por edhe ne që gëzojmë frytet e para të trashëgimisë sonë, pra, frymën, rënkojmë përbrenda+ ndërsa mezi presim birësimin,+ që të çlirohemi nga trupat tanë nëpërmjet shpërblesës. 24  Në fakt, ne shpëtuam kur na u dha kjo shpresë; por shpresa që shihet, nuk është më shpresë, sepse, kush shpreson tek ajo që sheh?! 25  Por, kur shpresojmë+ tek ajo që nuk shohim,+ vazhdojmë të presim për të me padurim dhe qëndrueshmëri.+ 26  Po ashtu, edhe fryma na vjen në ndihmë kur jemi të dobët,+ sepse edhe atëherë kur nuk e dimë për çfarë të lutemi, vetë fryma ndërmjetëson për ne për rënkimet e pathëna. 27  Dhe Ai që heton zemrat,+ e kupton çfarë kërkon fryma, sepse ajo ndërmjetëson për të shenjtët në harmoni me vullnetin e Perëndisë. 28  Tani, ne e dimë se Perëndia bën që të gjitha veprat e tij të bashkëpunojnë për të mirën e atyre që e duan Perëndinë, po, të atyre që janë thirrur sipas qëllimit të tij,+ 29  sepse këta, që Ai i kishte ndër mend që në fillim, i paravendosi edhe që të jenë pasqyrimi i Birit të tij,+ e kështu Biri të jetë i parëlinduri+ ndër shumë vëllezër.+ 30  Përveç kësaj, ata që i paravendosi,+ edhe i thirri,+ dhe ata që i thirri, edhe i shpalli të drejtë,+ e së fundi, ata që i shpalli të drejtë, edhe u dha lavdi.+ 31  Ç’të themi, pra? Nëse Perëndia është me ne, kush mund të jetë kundër nesh?!+ 32  Përderisa ai nuk kurseu as Birin e vet, por ia dorëzoi vdekjes për të gjithë ne,+ a nuk do të na japë me bujari edhe çdo gjë tjetër?! 33  Kush mund të ngrejë padi kundër të zgjedhurve të Perëndisë?+ Askush, sepse vetë Perëndia i shpall ata të drejtë.+ 34  Kush mund t’i dënojë me vdekje? Askush, sepse vetë Krishti Jezu vdiq për ne, e madje u ngrit nga të vdekurit; e tani është në të djathtë të Perëndisë+ dhe ndërmjetëson për ne.+ 35  Çfarë mund të na ndajë nga dashuria e Krishtit?+ Shtrëngimi, vuajtja, përndjekja, uria, të zhveshurit, rreziku apo shpata?+ 36  Vërtet është shkruar: «Për hirin tënd përballemi me vdekjen çdo ditë; jemi quajtur dele për t’u therur»,+ 37  megjithatë, në të gjitha këto ne dalim plotësisht fitimtarë+ falë atij që na deshi. 38  Në fakt, jam i bindur që as vdekja, as jeta, as engjëjt, as qeveritë, as gjërat e së tashmes, as gjërat e së ardhmes, as fuqitë,+ 39  as lartësitë, as thellësitë, as ndonjë krijim tjetër, nuk do të na ndajnë dot nga dashuria e Perëndisë, që është shprehur përmes Krishtit Jezu, Zotërisë tonë.

Shënime në fund të faqes

Duket se i referohet frymës së shenjtë.
Fjalë për fjalë «mishi». Shih Fjalorthin.
Fjalë për fjalë «sipas mishit». Shih Fjalorthin.
Ose «sipas drejtimit të frymës së shenjtë».
Fjalë për fjalë «frymën». Shih Fjalorthin.
Një fjalë hebraike ose aramaike që do të thotë «o Atë!»
Fjalë për fjalë «skllavëria e shkatërrimit».