Sipas Mateut 9:1-38

  • Jezui shëron një të paralizuar (1-8)

  • Jezui thërret Mateun (9-13)

  • E pyesin për agjërimin (14-17)

  • Vajza e Jairit; një grua prek rrobën e Jezuit (18-26)

  • Jezui shëron të verbër e të pagojë (27-34)

  • Të korrat janë të mëdha, por punëtorët janë pak (35-38)

9  Atëherë ai hipi në varkë, kaloi në bregun matanë dhe shkoi në qytetin e vet.+  Dhe ja, po i sillnin një të paralizuar, të shtrirë në vig.* Kur pa besimin e tyre, Jezui i tha të paralizuarit: «Merr zemër, bir! Mëkatet e tua janë falur.»+  Por disa nga skribët thanë me vete: «Ky po blasfemon.»*  Duke i ditur mendimet e tyre, Jezui tha: «Pse keni në zemër mendime kaq të liga?+  Çfarë është më e lehtë të thuash: ‘Mëkatet e tua janë falur’, apo: ‘Ngrihu dhe ec.’+  Megjithatë, që ta dini se Biri i njeriut ka autoritet në tokë të falë mëkatet . . .», atëherë ai i tha të paralizuarit: «Ngrihu, merr vigun dhe shko në shtëpi.»+  Dhe ky u ngrit e iku në shtëpi.  Kur pa këtë, turma mbeti gojëhapur dhe i dha lavdi Perëndisë, i cili u dha njerëzve një autoritet të tillë.  Pastaj Jezui vuri re pak më tutje një njeri që quhej Mate, të ulur në zyrën e taksave, dhe i tha: «Bëhu dishepulli im.»* Ai u çua menjëherë dhe e ndoqi.+ 10  Më vonë, kur Jezui dhe dishepujt po hanin* në shtëpinë e Mateut, erdhën shumë taksambledhës e mëkatarë dhe nisën të hanin* me ta.+ 11  Me të parë këtë, farisenjtë i pyetën dishepujt: «Pse mësuesi juaj ha me taksambledhësit dhe mëkatarët?»+ 12  Kur e dëgjoi këtë, ai u tha: «Të shëndetshmit nuk kanë nevojë për mjek, kurse të sëmurët, po.+ 13  Shkoni dhe mësoni ç’do të thotë: ‘Unë dua mëshirë dhe jo flijime’,+ sepse nuk erdha të thërras të drejtët, por mëkatarët.» 14  Pastaj dishepujt e Gjonit erdhën tek ai dhe e pyetën: «Pse ne dhe farisenjtë e kemi zakon të agjërojmë, kurse dishepujt e tu nuk agjërojnë?»+ 15  Atëherë Jezui iu përgjigj: «Miqtë e dhëndrit s’kanë pse të vajtojnë për sa kohë dhëndri+ është me ta, apo jo? Por do të vijnë ditët kur do t’ua marrin dhëndrin,+ dhe atëherë do të agjërojnë. 16  Askush nuk e arnon një rrobë të vjetër me një copë të re,* sepse copa e re futet në ujë dhe mblidhet, e kështu rroba griset edhe më keq.+ 17  As vera e re nuk hidhet në kacekë të vjetër, përndryshe ata çahen, vera derdhet dhe kacekët prishen. Por vera e re hidhet në kacekë të rinj, dhe kështu ruhen që të dy.» 18  Ndërsa u thoshte këto gjëra, një nga krerët që ishte afruar, nisi t’i bënte nderime* dhe i tha: «Tashmë me siguri vajza ime ka vdekur, por megjithatë eja, vëre dorën mbi të,* dhe ajo do të kthehet në jetë.»+ 19  Atëherë Jezui u ngrit dhe e ndoqi bashkë me dishepujt e tij. 20  Kur ja, një grua që kishte rrjedhje gjaku+ nga 12 vjet, iu afrua nga prapa dhe i preku thekët e rrobës,+ 21  sepse thoshte me vete: «Sikur vetëm rrobën t’i prek, do të shërohem.» 22  Jezui u kthye, e pa dhe i tha: «Merr zemër, bijë! Besimi yt të shëroi.»+ Dhe që nga ai çast gruaja u shërua.+ 23  Tani, kur hyri në shtëpinë e kreut dhe vuri re fyelltarët dhe turmën që gumëzhinte,+ 24  Jezui tha: «Largohuni që këtej, sepse vogëlushja nuk ka vdekur, por po fle.»+ Atëherë ata nisën të qeshnin me të dhe ta tallnin. 25  Pastaj, sapo e nxorën turmën jashtë, ai hyri, e kapi për dore vogëlushen,+ dhe ajo u ngrit.+ 26  Natyrisht, fjala për këtë u përhap në të gjithë zonën. 27  Ndërsa Jezui po largohej prej andej, dy të verbër+ e ndoqën nga pas duke thirrur: «Bir i Davidit, ki mëshirë për ne!» 28  Kur mbërriti në shtëpi, të verbrit vajtën tek ai dhe Jezui i pyeti: «A keni besim se unë mund t’ju shëroj?»+ Ata iu përgjigjën: «Po, Zotëri.» 29  Atëherë ai u preku sytë+ dhe u tha: «U bëftë sipas besimit tuaj!» 30  Dhe sytë e tyre u hapën. Pastaj Jezui i urdhëroi prerazi: «Shikoni se mos e merr vesh njeri!»+ 31  Por, pasi dolën, ata treguan për të në gjithë zonën. 32  Kur ata po iknin, i sollën një njeri të pagojë, të pushtuar nga një demon,+ 33  dhe pasi demoni u dëbua, i pagoji foli.+ Turma u mahnit dhe tha: «Kurrë s’është parë në Izrael një gjë e tillë!»+ 34  Kurse farisenjtë po thoshin: «Ai i dëbon demonët me anë të sundimtarit të demonëve.»+ 35  Tani, Jezui nisi një udhëtim nëpër të gjitha qytetet dhe fshatrat, që të mësonte në sinagogat e tyre, të predikonte lajmin e mirë për Mbretërinë dhe të shëronte çdo lloj lëngate e sëmundjeje.+ 36  Kur pa turmat, ai u prek thellë,*+ sepse ishin të keqtrajtuara* e të hallakatura si dele pa bari.+ 37  Atëherë u tha dishepujve: «Po, të korrat janë të mëdha, por punëtorët janë pak.+ 38  Prandaj përgjërojuni Zotërisë së të korrave, që të dërgojë punëtorë në të korrat e tij.»+

Shënime në fund të faqes

Ose «shtrat portativ».
Ose «ithtari im».
Ose «ishin shtruar në tryezë».
Ose «u shtruan në tryezë».
Domethënë, një copë të re që s’është larë ndonjëherë.
Ose «nisi të përkulej para tij».
Shih Fjalorthin, «Vënia e duarve».
Ose «ai ndjeu keqardhje për ta».
Fjalë për fjalë «ua kishin rrjepur lëkurën».