Letra e dytë drejtuar korintasve 7:1-16

  • Të pastrohemi nga çdo gjë që ndot trupin dhe mendjen (1)

  • Pavli gëzohet për korintasit (2-4)

  • Titi sjell lajme të mira (5-7)

  • Trishtimi që i pëlqen Perëndisë dhe pendimi (8-16)

7  Prandaj, o të dashur, meqë kemi këto premtime,+ le të pastrohemi nga çdo gjë që ndot trupin* e mendjen,*+ që të arrijmë shenjtëri të përsosur ndërsa nderojmë thellësisht Perëndinë.*  Bëni vend në zemrat tuaja për ne,+ sepse nuk i kemi bërë padrejtësi askujt, nuk kemi çuar askënd në udhë të gabuar dhe nuk kemi shfrytëzuar asnjë njeri.+  Këtë nuk po e them për t’ju ngarkuar me faj, sepse më parë thashë se ju kemi në zemrat tona, vdekshim a jetofshim.  Po ju flas gjithë çiltërsi: jam shumë krenar për ju dhe tej mase i ngushëlluar, sepse ndiej gëzim të papërshkrueshëm ndonëse mes shumë vështirësive.+  Në fakt, kur mbërritëm në Maqedoni,+ nuk gjetëm* qetësi, por nga çdo anë kishim vështirësi: jashtë luftë, brenda frikë.  Por Perëndia që ngushëllon zemërlëshuarit,+ na ngushëlloi me praninë e Titit,  dhe jo vetëm me praninë e tij, por edhe me ngushëllimin që i kishit sjellë ju. Ai na tregoi sa shumë ju kishte marrë malli për mua dhe se ishit tej mase të trishtuar e sinqerisht të merakosur, e kjo më solli edhe më shumë gëzim.  Prandaj, edhe nëse ju trishtova me letrën time,+ nuk më vjen keq. Në fillim faktikisht më erdhi keq (ngaqë ajo letër ju trishtoi, ndonëse për pak kohë),  mirëpo tani jam i gëzuar, jo thjesht ngaqë u trishtuat, por ngaqë ky trishtim ju nxiti të pendoheshit. Vërtet, ju u trishtuat ashtu siç i pëlqen Perëndisë, e kjo ju ndihmoi. Kështu, ajo që shkruam, nuk ju solli asnjë të keqe, 10  sepse trishtimi që i pëlqen Perëndisë, i hap rrugë pendimit që sjell shpëtim dhe nuk lë vend për keqardhje,+ kurse trishtimi që karakterizon botën, sjell vdekje. 11  Shihni sa shumë dobi ju solli ky trishtim që i pëlqen Perëndisë: shfajësuat emrin tuaj, u indinjuat për fajin, treguat nderim të thellë për Perëndinë dhe dëshirë të zjarrtë e zell për ta ndrequr fajin.+ Po, në këtë çështje jeni treguar të dëlirë* në çdo aspekt. 12  Ndonëse ju shkrova, nuk e bëra as për keqbërësin,+ as për personin që vuajti për shkak të tij, por për të parë sa do të përpiqeshit në sytë e Perëndisë t’ia vinit veshin fjalës sonë. 13  Ja pse jemi ngushëlluar. Por përveç ngushëllimit, ndiem kënaqësi të madhe kur dëgjuam ç’gëzim provoi Titi, ngaqë të gjithë ju i kishit sjellë freskim zemrës* së tij. 14  Kështu, nuk iu mburra më kot Titit për ju, sepse siç ishin të vërteta të gjitha gjërat që ju thamë juve, po ashtu dolën të vërteta gjithë fjalët e mira që i thamë atij për ju. 15  Gjithashtu, ai ndien edhe më shumë përzemërsi të ngrohtë për ju kur kujton si u bindët që të gjithë+ dhe si e pritët me respekt e nderim të thellë.* 16  Jam shumë i kënaqur që mund të kem besim te ju* për gjithçka.

Shënime në fund të faqes

Fjalë për fjalë «mishin».
Fjalë për fjalë «frymën». Shih Fjalorthin.
Fjalë për fjalë «i frikësohemi Perëndisë». Shih Fjalorthin.
Fjalë për fjalë «mishi ynë nuk gjeti».
Ose «të pastër; të pafajshëm».
Fjalë për fjalë «frymës». Shih Fjalorthin.
Ose «me frikë e dridhma».
Një mundësi tjetër «mund të jem plot guxim falë jush».