Jobi 16:1-22
16 Atëherë Jobi iu përgjigj me fjalët:
2 «Dëgjova boll fjalë të tilla.Të gjithë ju jeni ngushëllues të bezdisshëm!+
3 Si s’paskan fund fjalët e thëna në erë?+Ç’inat ju shtyn që të ktheni përgjigje?
4 Edhe unë fare mirë mund të flisja si ju.Sikur të ishte shpirti juaj në vend të shpirtit tim,sa bukur do të flisja edhe unë kundër jush,+e kundër jush do të tundja kokën!+
5 Me fjalët e gojës sime do t’ju jepja forcë,+dhe me ngushëllimin e buzëve të mia do t’jua lehtësoja dhembjen.
6 Nëse flas, dhembja nuk më lehtësohet,+e nëse e mbyll gojën, vallë, dhembja do të më pakësohej?
7 Por tani, Perëndia po më sfilit,+dhe gjithë sa ishin rreth meje, i çoi në rrënim.
8 Ti, o Perëndi, më ke mbërthyer, dhe kjo dëshmon+ kundër meje.Edhe dobësia ime ngrihet e jep prova kundër meje.
9 Zemërimi i tij më ka dërrmuar; kundër meje ai ushqen mëri+e kërcëllin dhëmbët.+Sytë e armiqve më shpojnë.+
10 Hapin gojën kundër meje,+më qëllojnë me shuplaka faqeve, duke më poshtëruar,dhe mblidhen turmë kundër meje.+
11 Perëndia më lë në dorë të çunakëve,dhe më vërvit në duart e të ligjve.+
12 Isha rehat, por ai më shkundi,+më kapi nga zverku e më bëri copë-copë,më ka bërë shënjestrën e tij.
13 Harkëtarët+ e tij më rrethojnë ngado.M’i shpon veshkat+ pa pikë dhembshurie,e m’i zbraz tëmthat përtokë.
14 Më shkakton të çarë pas të çare;më vërsulet si një i fuqishëm.+
15 Kam qepur copë thesi+ e drejt e në mish e kam veshur;e kam hedhur bririn* tim në pluhur.+
16 Fytyra m’u skuq nga të qarat,+dhe mbi qepalla më rëndon hija e vdekjes,+
17 edhe pse s’ka dhunë në duart e mia,dhe lutja ime është e sinqertë.+
18 O tokë, mos e mbulo gjakun tim!+Mos pastë vend ku të ndalet klithma ime!
19 Ja pra, në qiej është ai që dëshmon për mua,dëshmitari im është atje lart.+
20 Shokët e mi janë zëdhënës që flasin kundër meje;+unë shoh nga Perëndia e s’vë gjumë në sy.+
21 Do të vendoset me gjyq mes njeriut dhe Perëndisë,siç vendoset mes njeriut dhe shokut të tij.+
22 Mbeten edhe pak vjet,e unë do të marr shtegun, nga i cili s’ka më kthim.+
Shënimet
^ Briri i një kafshe përdoret shpesh në Bibël si simbol i forcës, fuqisë ose autoritetit.
