Jobi 6:1-30
6 Atëherë Jobi iu përgjigj me fjalët:
2 «Ah, sikur të peshohej hidhërimi im!+Ah, sikur të vihej në peshore halli im!
3 Ai rëndon më shumë se rëra e detit,ndaj edhe thashë fjalë të rrëmbyera.+
4 Sepse shigjetat e të Plotfuqishmit më janë ngulur,+dhe shpirti im thith helmin e tyre.+Tmerret që më vijnë nga Perëndia, janë radhitur kundër meje.+
5 A qan, vallë, zebra+ kur ka bar?A pëllet, vallë, demi kur është para tagjisë?
6 A hahen pa kripë gjërat që s’kanë shije?A ka shije lëngu i trashë i mëllagës së ujit?
7 Shpirti im nuk pranon të prekë asgjë nga këto.Për mua ato janë si ushqim i neveritshëm.*
8 Ah, sikur të më plotësohej kërkesa,dhe Perëndia të më jepte atë që shpresoj!
9 Ah, sikur Perëndia të më dërrmonte!Ah, sikur ta nxirrte dorën e të më shfaroste!+
10 Edhe kjo do të më ngushëllonte,e do të hovja nga gëzimi+—sado që do të kisha dhembje therëse,e për mua ai nuk do të ndiente dhembshuri—sepse nuk i mbajta të fshehura fjalët+ e të Shenjtit.+
11 Sa fuqi kam unë, që të rri e të pres?!+Ç’fund më pret, që të vazhdoj të rroj?!*
12 Mos kam fuqinë e gurëve?!Mos është mishi im prej bakri?!
13 S’ndihmoj dot as veten,e s’bëj dot asgjë për të qenë.
14 Ai që nuk i tregon dashamirësi tjetrit,+nuk ka më frikë as nga i Plotfuqishmi.+
15 Ja pra, vëllezërit kanë qenë të pabesë me mua,+ si përrenj dimërorë,ashtu si thahen përrenjtë dimërorë.
16 Ata janë të turbullt nga akulli,e në ta tretet bora.
17 Atëherë kur duhen, ata shteren+ dhe heshtin;kur vjen vapa, zhduken nga vendi i tyre.+
18 Shtegu nga kalojnë ndërron drejtim,futen në shkretëtirë dhe mbarojnë.
19 Karvanet e Temës+ kërkojnë t’i gjejnë,shtegtarët sabeatitë+ presin ujin e tyre.
20 Ata mbeten të turpëruar, ngaqë besonin se do t’i gjenin;shkojnë deri atje dhe mbeten të zhgënjyer.+
21 E pra, edhe ju si ata, s’më sillni kurrfarë dobie;+i patë tmerret që më ranë, dhe u frikësuat.+
22 Mos vallë ju thashë: ‘Më jepni diçka,ose jepuni dhurata të tjerëve nga të mirat tuaja, për të më bërë nder mua;
23 më shpëtoni nga duart e armiqve,+e më shpengoni nga duart e të pashpirtëve.’+
24 Më mësoni e unë do të hesht.+Më ndihmoni të kuptoj ku kam gabuar.+
25 Fjalët e të drejtëve nuk sjellin dhembje.+Po ju, ç’po ndreqni me qortimet tuaja?+
26 Fjalët kërkoni të qortoni,thëniet e të dëshpëruarit+ që flet në erë?+
27 Ju jeni nga ata që do të hidhnit short edhe për jetimin,+dhe do ta shitnit shokun si në pazar!+
28 E pra, tani më kushtoni vëmendje,dhe shihni në ju gënjej+ në fytyrë.
29 Ndërroni mendim, që të mos bëhet asnjë padrejtësi;po, ndërroni mendim, pasi drejtësia ime s’ka ndryshuar.+
30 A ka padrejtësi në gjuhën time?Vallë, nuk e dalloj dot të keqen?
Shënimet
^ Ndoshta u referohet vuajtjeve të Jobit ose këshillave të ngushëlluesve të tij.
^ Fjalë për fjalë «zgjat shpirtin».
