1

• Bojoné Hoséa lan anak-anak sing dilairké (1-9)

  • Yizréèl (4), Lo-ruhama (6), lan Lo-ami (9)

• Harapan kanggo dipulihké lan bersatu (10, 11)

2

• Israèl sing ora setya dihukum (1-13)

• Yéhuwah dadi bojoné Israèl manèh (14-23)

  • ”Kowé bakal nyebut Aku bojomu” (16)

3

• Hoséa nebus bojoné sing laku jina (1-3)

• Israèl bakal bertobat marang Yéhuwah (4, 5)

4

• Yéhuwah nduwé kasus hukum karo Israèl (1-8)

  • Umaté Gusti Allah ora nganggep nèk Gusti Allah kuwi ana (1)

• Wong Israèl nyembah brahala lan nindakké hubungan sèks karo akèh wong (9-19)

  •  Ora manut Gusti Allah merga péngin melacur (12)

5

• Éfraim lan Yéhuda diadili (1-15)

6

• Dikongkon bertobat marang Yéhuwah (1-3)

• Wong-wong ngrèmèhké katresnan sing langgeng (4-6)

  • Katresnan sing langgeng luwih apik timbang korban (6)

• Tumindaké bangsa kuwi sing ngisin-isini (7-11)

7

• Kejahatané Éfraim diduduhké (1-16)

  • Ora bakal isa lolos saka jaringé Gusti Allah (12)

8

• Ngrasakké akibat merga nyembah brahala (1-14)

  • Nyebar angin, manèn badai (7)

  • Israèl nglalèkké Sing Nyiptakké wong-wong kuwi (14)

9

• Éfraim ditolak Gusti Allah merga dosané (1-17)

  • Ngabdi marang brahala sing ora ana gunané (10)

10

• Israèl, wit anggur sing saya èlèk mutuné, bakal dihancurké (1-15)

  • Nyebar lan manèn (12, 13)

11

• Gusti Allah sayang karo Israèl kèt Israèl isih cilik (1-12)

  • ”Saka Mesir Aku ngundang anak-Ku” (1)

12

• Éfraim kudu bertobat marang Yéhuwah (1-14)

  • Yakub gelut karo Gusti Allah (3)

  • Yakub nangis bèn diberkahi Gusti Allah (4)

13

• Éfraim sing seneng nyembah brahala nglalèkké Yéhuwah (1-16)

  • ”Kematian, ing endi kekuwatanmu sing nggawé sengsara?” (14)

14

• Israèl dikongkon bertobat marang Yéhuwah (1-3)

  • Muji nganggo lambé (2)

• Israèl bakal ditambani bèn setya manèh (4-9)