Nu Ditulis ku Markus 9:1-50

JALANKEUN

Rupa Isa barobah (1-13)
Nyageurkeun budak nu kasurupan roh jahat (14-29)
- Euweuh nu mustahil keur nu boga iman (23)
Isa méré nyaho deui bakal dipaéhan (30-32)
Murid-murid ngaributkeun saha nu pangpunjulna (33-37)
Nu teu ngalawan urang, aya di pihak urang (38-41)
Ngalantarankeun labuh kana dosa (42-48)
”Maranéh kudu siga uyah” (49, 50)

9 Isa ngomong deui ka maranéhna, ”Sing percaya, sababaraha di antara maranéh nu aya di dieu moal bakal maot saacan ningali Pamaréntahan Allah maréntah ku kakawasaan nu gedé.”+ ² Genep poé ti harita, Isa ngajak Pétrus, Yakobus, jeung Yahya ka gunung nu luhur, ngan opatan baé. Tuluy, rupa Isa barobah di hareupeun maranéhna.+ ³ Baju luarna jadi bodas gugurilapan. Di dunya, moal aya nu bisa nyeuseuh baju jadi sakitu bodasna. ⁴ Katempo ogé ku maranéhna aya Musa jeung Élia keur ngobrol jeung Isa. ⁵ Tuluy Pétrus ngomong ka Isa, ”Rabi,* urang resep pisan bisa aya di dieu. Ku urang dipangmasangkeun tilu kémah nya, keur Rabi, Musa, jeung Élia.” ⁶ Sabenerna, Pétrus bingung rék ngomong naon, da maranéhna sarieuneun pisan. ⁷ Tuluy aya méga* nu mayungan maranéhna, sarta aya sora+ nu kaluar ti dinya, ”Tah ieu Putra Kuring nu dipikanyaah.+ Sing nurut ka manéhna.”+ ⁸ Maranéhna luak-lieuk, tapi teu nempo sasaha iwal ti Isa. ⁹ Basa maranéhna turun gunung, Isa ngomat-ngomat supaya maranéhna ulah nyaritakeun ka sasaha naon nu geus ditingali+ ku maranéhna nepi ka Anak manusa dihirupkeun deui.+ ¹⁰ Éta pesen ku maranéhna teu dipopohokeun.* Tapi, maranéhna tiluan ngabahas naon hartina Isa dihirupkeun deui. ¹¹ Terus, maranéhna naranya kieu ka Isa, ”Ku naon para ahli Torét ngomong Élia+ kudu datang ti heula?”+ ¹² Isa ngajawab, ”Élia mémang datang ti heula jeung nyiapkeun sagalana.+ Tapi, ku naon aya ayat nu nyebutkeun Anak manusa kudu ngalaman loba kasangsaraan+ jeung dihina-hina?+ ¹³ Urang ngabéjaan, sabenerna Élia+ geus datang, tapi jalma-jalma kalah ka sakarep-karep ka manéhna, sakumaha nu geus ditulis ngeunaan manéhna.”+ ¹⁴ Basa maranéhna nyampeurkeun murid-murid séjén, katempo éta murid-murid keur diriung ku jalma réa sabab keur débat jeung ahli-ahli Torét.+ ¹⁵ Tapi barang jalma réa nempo Isa, maranéhna rareuwaseun tuluy lalumpatan mapagkeun anjeunna. ¹⁶ Isa nanya ka maranéhna, ”Maranéh téh keur débat naon?” ¹⁷ Salah saurang ti jalma réa ngajawab, ”Guru, abdi mawa putra abdi ka dieu lantaran kasurupan roh jahat+ nepi ka jadi pireu. ¹⁸ Unggal diganggu, manéhna dibuntang-banting kana taneuh, sungutna ngabudah, huntuna tingkereket, jeung awakna jadi leuleus. Abdi geus ménta ka murid-murid Guru supaya roh jahatna diusir, tapi teu barisaeun.” ¹⁹ Isa ngajawab, ”Jalma-jalma nu teu boga iman,+ rék nepi ka iraha urang kudu babarengan jeung maranéh? Rék nepi ka iraha urang kudu sabar ka maranéh? Bawa ka dieu budakna.”+ ²⁰ Jadi, éta budak dibawa ka anjeunna. Barang nempo anjeunna, roh jahat téh nyababkeun éta budak kejang-kejang. Sanggeus tibeubeut kana taneuh, éta budak gugulitikan, sungutna ngabudah. ²¹ Tuluy Isa nanya ka bapana, ”Ti iraha budak téh kieu?” Dijawabna, ”Ti leuleutik. ²² Manéhna sering dibeubeutkeun kana seuneu jeung digejeburkeun kana cai, rék dipaéhan. Lamun Guru bisa nyageurkeun, sing karunya jeung tulungan abdi duaan.” ²³ Isa ngomong ka manéhna, ”Ku naon bet ngomong, ’Lamun Guru bisa nyageurkeun?’ Keur jalma nu boga iman+ mah euweuh nu mustahil.” ²⁴ Bapana éta budak langsung ngomong ku sora nu tarik, ”Abdi boga iman! Bantuan supaya iman abdi beuki kuat!”+ ²⁵ Waktu ningali jalma-jalma daratang lalumpatan, Isa ngabentak éta roh jahat, ”Éh roh jahat nu nyababkeun torék jeung pireu, kaluar ti ieu budak, ulah nyurup-nyurup deui ka manéhna!”+ ²⁶ Sanggeus ngagorowok jeung nyababkeun éta budak kejang-kejang, éta roh kaluar. Budak téh kacirina siga geus paéh. Kalolobaan jalma gé ngomong, ”Budak téh maot!” ²⁷ Tapi ku Isa dicekel leungeunna, dihudangkeun, seug budak téh nangtung. ²⁸ Sanggeus asup ka imah jeung euweuh sasaha, murid-muridna nanya, ”Ku naon urang-urang mah teu bisa ngusir éta roh?”+ ²⁹ Isa ngajawab, ”Nu siga kieu mah ngan bisa diusir ku doa.” ³⁰ Ti dinya, anjeunna indit ngaliwatan Galiléa. Tapi, anjeunna embung kanyahoan ku sasaha, ³¹ sabab anjeunna rék ngajar murid-muridna. Ceuk anjeunna, ”Anak manusa bakal dihianatan, diserahkeun ka leungeun musuh, tuluy dipaéhan.+ Sanajan dipaéhan, manéhna bakal dihirupkeun deui tilu poé sanggeusna.”+ ³² Tapi, maranéhna teu ngartieun naon maksudna sarta teu wani nanya. ³³ Geus kitu, maranéhna nepi ka Kapernaum. Basa keur di imah, maranéhna ditanya ku Isa, ”Tadi di jalan, maranéh ngaributkeun naon?”+ ³⁴ Maranéhna teu ngajawab, sabab di jalan maranéhna ngaributkeun saha nu pangpunjulna. ³⁵ Isa diuk tuluy ngumpulkeun 12 rasul, seug ngomong kieu, ”Lamun hayang jadi nu kahiji, kudu jadi nu pangpandeurina jeung kudu daék ngaladénan saréréa.”+ ³⁶ Terus anjeunna mawa hiji budak leutik, sina nangtung di tengah. Bari ngarangkul éta budak, anjeunna ngomong kieu, ³⁷ ”Saha waé nu narima salah sahiji budak leutik+ kawas kieu demi urang,* éta sarua jeung narima urang. Saha waé nu narima urang, teu ngan saukur narima urang, tapi ogé narima Pribadi nu ngutus urang.”+ ³⁸ Yahya ngomong ka anjeunna, ”Guru, urang ningali aya nu ngusir roh jahat maké ngaran Guru, tapi ku urang dilarang lantaran manéhna téh lain ti antara urang.”+ ³⁹ Tapi ku Isa dijawab, ”Tong diulah-ulah, sabab jalma nu nyieun mujijat maké ngaran urang moal ujug-ujug ngagogoréng urang. ⁴⁰ Saha waé nu teu ngalawan maranéh, aya di pihak maranéh.+ ⁴¹ Sing percaya, saha waé nu nyuguhan cai sagelas ka maranéh lantaran maranéh téh muridna Al-Masih+ bakal meunang ganjaran.+ ⁴² Tapi, saha waé nu nyababkeun jalma nu siga budak leutik ieu pecat iman, leuwih hadé beuheungna dikalungan ku batu panggilingan* tuluy dialungkeun ka laut.+ ⁴³ ”Lamun leungeun manéh ngalantarankeun manéh labuh kana dosa, mending teukteuk. Leuwih hadé manéh buntung tapi meunang kahirupan, tibatan manéh boga dua leungeun tapi dialungkeun ka Géhéna,* nu seuneuna teu bisa dipareuman.+ ⁴⁴ * —— ⁴⁵ Lamun suku manéh ngalantarankeun manéh labuh kana dosa, mending teukteuk. Leuwih hadé manéh pincang tapi meunang kahirupan, tibatan manéh boga dua suku tapi dialungkeun ka Géhéna.*+ ⁴⁶ * —— ⁴⁷ Kitu ogé, lamun panon manéh ngalantarankeun manéh labuh kana dosa, piceun.+ Leuwih hadé manéh boga panon sabeulah tapi asup kana Pamaréntahan Allah, tibatan manéh boga dua panon tapi dialungkeun ka Géhéna,*+ ⁴⁸ nu bilatungna teu paéh-paéh jeung seuneuna teu pareum-pareum.+ ⁴⁹ ”Siga dahareun dibéré uyah, unggal jalma* gé bakal dibéré seuneu.+ ⁵⁰ Uyah téh alus, tapi lamun uyahna geus teu asin deui, kumaha diasinkeunana?+ Maranéh kudu siga uyah,+ sarta sing rukun jeung batur.”+