مراجعه به متن

مراجعه به فهرست مطالب

حاکمیت یَهُوَه خدا و ملکوت او

حاکمیت یَهُوَه خدا و ملکوت او

 حاکمیت یَهُوَه خدا و ملکوت او

‏‹ای یَهُوَه عظمت و جبروت و جلال و قوّت و کبریا از آن تو است زیرا هر چه در آسمان و زمین است از آنِ تو می‌باشد.‏ و ای یَهُوَه ملکوت از آنِ تو است.‏› —‏ ۱تواریخ ۲۹:‏۱۱‏.‏

۱.‏ چرا یَهُوَه به حق حاکم عالَم است؟‏

‏‹یَهُوَه تخت خود را بر آسمان‌ها استوار نموده،‏ و سلطنت او بر همه مسلّط است.‏› (‏مزمور ۱۰۳:‏۱۹‏)‏ مزمورنویس با این سخنان واقعیتی بنیادی در مورد اصل حاکمیت مطرح می‌کند.‏ این که آفریدگار،‏ یَهُوَه خدا است و حق حاکمیت بر تمامی عالَم به او تعلّق دارد.‏

۲.‏ دانیال بارگاه یَهُوَه را چگونه توصیف کرد؟‏

۲ حاکم،‏ تابع لازم دارد تا حاکمیتش را اِعمال کند.‏ این حاکمیت را یَهُوَه اوّل بر مخلوقات روحی‌اش اِعمال کرد.‏ یعنی اوّل بر یگانه پسر مولود خود و سپس بر تعداد کثیر فرشتگان.‏ (‏کُولُسیان ۱:‏۱۵-‏۱۷‏)‏ مدت‌ها بعد،‏ دانیال نبی رؤیایی از بارگاه الٰهی دریافت که آن را بدین گونه توصیف کرد:‏ «و نظر می‌کردم تا کرسی‌ها برقرار شد و قدیم‌الایّام جلوس فرمود.‏ .‏ .‏ .‏ هزاران هزار او را خدمت می‌کردند و کرورها کرور به حضور وی ایستاده بودند.‏» (‏دانیال ۷:‏۹،‏ ۱۰‏)‏ یَهُوَه خدا که همان «قدیم‌الایّام» باشد از دیرین زمان بر این خانوار روحی که محض ارادهٔ او ‹خدمت می‌کنند› حکومت کرده است.‏ —‏ مزمور ۱۰۳:‏۲۰،‏ ۲۱‏.‏

۳.‏ یَهُوَه چگونه حاکمیت خود را بر جهان مادی نیز گسترش داد؟‏

۳ در آخر یَهُوَه حاکمیت خود را به جهانی ملموس و مادی از جمله کرهٔ زمین نیز گسترش داد.‏ (‏ایّوب ۳۸:‏۴،‏ ۷‏)‏ از دیدگاه زمینی ما به نظر می‌آید کائنات و کهکشان‌ها در پهنهٔ آسمان با نظم تمام در مدار و موضعی دقیق در چرخشند بی‌آن که نیاز به ناظم یا گرداننده‌ای داشته باشند.‏ با این حال،‏ مزمورنویس می‌گوید:‏ ‹یَهُوَه امر فرمود پس آفریده شدند.‏ و آن‌ها را پایدار نمود تا ابدالآباد و قانونی قرار داد که از آن در نگذرند.‏› (‏مزمور ۱۴۸:‏۵،‏ ۶‏)‏ بلی،‏ یَهُوَه از بدو آفرینش همیشه با هدایت،‏ سازماندهی و ادارهٔ آفریده‌هایش یعنی عالَم نادیدنی روحی و جهان مادی حاکمیت خود را بر آن‌ها اِعمال نموده است.‏ —‏ نَحَمِیا ۹:‏۶‏.‏

۴.‏ یَهُوَه حاکمیت خود را بر انسان‌ها چگونه اِعمال می‌کند؟‏

۴ با آفرینش اوّلین زوج بشری حاکمیت خدا به نوعی دیگر به اجرا گذاشته شد.‏ اوّلاً بقای انسان‌ها به خوراک و همهٔ چیزهایی که خدا تهیه می‌کرد وابسته بود.‏ این تدارکات زندگی آن‌ها را پرمفهوم و رضایت‌بخش می‌ساخت.‏ در کنار آن،‏ یَهُوَه مخلوقات پایین‌تر زمین را  تحت سلطهٔ آن‌ها قرار داد.‏ به عبارت دیگر،‏ اختیار و حاکمیتی نسبی به انسان‌ها عطا کرد.‏ (‏پیدایش ۱:‏۲۶-‏۲۸؛‏ ۲:‏۸،‏ ۹‏)‏ به وضوح می‌توان دید که فرمانروایی خدا نه فقط خیرخواهانه است بلکه تابعانش را حرمت و اکرام فراوان نیز می‌بخشد.‏ مادامی که آدم و حوّا خود را مطیع حاکمیت یَهُوَه می‌کردند می‌توانستند در موطن بهشتی خود بر زمین تا ابد زندگی کنند.‏ —‏ پیدایش ۲:‏۱۵-‏۱۷‏.‏

۵.‏ در مورد شیوهٔ اِعمال حاکمیت یَهُوَه چه می‌توان گفت؟‏

۵ از این توضیحات و توصیفات چه نتیجه می‌گیریم؟‏ اوّل این که یَهُوَه همیشه بر تمامی آفرینش خود حکومت کرده است.‏ دوّم،‏ حکومت خدا خیرخواهانه است و به تابعین خود ارج و احترام می‌بخشد.‏ و سوّم این که اطاعت و حمایت از حاکمیت خدا به برکات ابدی می‌انجامد.‏ تعجب‌آور نیست که داود پادشاه نیز به این واقعیات می‌اندیشید و بر آن شد بگوید:‏ ‹ای یَهُوَه عظمت و جبروت و جلال و قوّت و کبریا از آن تو است زیرا هر چه در آسمان و زمین است از آنِ تو می‌باشد.‏ و ای یَهُوَه ملکوت از آنِ تو است و تو بر همه سرْ و متعال هستی.‏› —‏ ۱تواریخ ۲۹:‏۱۱‏.‏

چرا ملکوت خدا لازم است

۶.‏ حاکمیت خدا چه ارتباطی با ملکوتش دارد؟‏

۶ اگر یَهُوَه،‏ حاکم عالَم،‏ با قدرت و عظمتی بی‌همتا حکومت کرده است چرا مدت‌ها پیش لازم دید یک ملکوت یا پادشاهی نیز برقرار کند؟‏ حاکم معمولاً از طریق عاملی یا سازمانی قدرت و اختیار خود را بر تابعانش اِعمال می‌کند.‏ با این توصیف،‏ ملکوت خدا وسیلهٔ حکمرانی حاکم عالَم بر آفرینش اوست؛‏ عاملی است که حاکمیت او را به اجرا می‌گذارد.‏

۷.‏ چرا یَهُوَه عاملی جدید برای اجرای حاکمیتش برقرار ساخت؟‏

۷ یَهُوَه حاکمیت خود را در دوران مختلف به شیوه‌هایی گوناگون به اجرا گذاشت.‏ به همین منوال،‏ مدت‌ها پیش اراده کرد که برای مقابله با رویدادی جدید عاملی جدید به منظور اجرای حاکمیتش برقرار سازد.‏ این رویداد عصیان یکی از پسران روحی خدا یعنی شیطان بود که با اغوای آدم و حوّا آن دو را به سرکشی علیه حکومت یَهُوَه برانگیخت.‏ سرکشی آن‌ها در عمل حاکمیت خدا را زیر سؤال برد.‏ چگونه؟‏ شیطان با گفتن این که اگر حوّا از میوهٔ ممنوعه بخورد ‹هرآینه نخواهد مرد› طوری تلقین کرد که یَهُوَه راستگو نیست و نمی‌توان به او اعتماد کرد.‏ و سپس شیطان افزود:‏ «بلکه خدا می‌داند در روزی که از آن بخورید،‏ چشمان شما باز شود و مانند خدا عارف نیک و بد خواهید بود.‏» در واقع شیطان می‌گفت که اگر آدم و حوّا فرمان خدا را نادیده بگیرند به صرفشان خواهد بود.‏ (‏پیدایش ۳:‏۱-‏۶‏)‏ گفته‌های شیطان بر حق بودن حکومت خدا را مستقیماً زیر سؤال برد.‏ حال عکس‌العمل یَهُوَه چه بود؟‏

۸،‏ ۹.‏ الف)‏ حاکمی انسانی با یاغی‌گری در قلمرواش چگونه برخورد می‌کند؟‏ ب)‏ یَهُوَه چه نوع برخوردی با یاغی‌گری در باغ عدن داشت؟‏

۸ اگر حاکمی انسانی در قلمرواش با یاغی‌گری روبرو شود انتظار می‌رود با یاغیان چه نوع برخوردی داشته باشد؟‏ رویدادهایی از این قبیل را می‌توان به کرّات در صفحات تاریخ بشر پیدا کرد.‏ حاکم یا پادشاه مملکتی هیچ گاه چنین وضعیتی را نادیده نمی‌گیرد هر چند که حاکمی خیرخواه و نیک باشد.‏ بدیهی است که با یاغیان با شدّت برخورد و آن‌ها را به اتهام خیانت به میهن محکوم می‌کند.‏ سپس فرمانده‌ای را برای سرکوبی سرکشان و برقراری مجدّد صلح و آرامش در قلمرواش منصوب و مأمور می‌کند.‏ یَهُوَه نیز در برخورد با عصیانگران آن‌ها را بلافاصله داوری و محکوم کرد.‏ بدین وسیله نشان داد که عنان امور و حکومت را از دست نداده است.‏ یَهُوَه در اعلان داوری علیه آدم و حوّا آن‌ها را نالایق زندگی ابدی دانست و آن‌ها را از باغ عدن بیرون انداخت.‏ —‏ پیدایش ۳:‏۱۶-‏۱۹،‏ ۲۲-‏۲۴‏.‏

 ۹ و وقتی حکم داوری را علیه شیطان اعلان کرد عاملی جدید برای اجرای حاکمیت خود برقرار ساخت تا به وسیلهٔ آن صلح و آرامش و همچنین نظم را دوباره به قلمرو عالمگیر خود بازگرداند.‏ از این رو به شیطان گفت:‏ «عداوت در میان تو و زن،‏ و در میان ذریّت تو و ذریّت وی می‌گذارم؛‏ او سر تو را خواهد کوبید و تو پاشنهٔ وی را خواهی کوبید.‏» (‏پیدایش ۳:‏۱۵‏)‏ یَهُوَه با این سخنان آشکار نمود که یک «ذریّت» را مأمور نابودی و شکست شیطان و عوامل پلید او می‌کند تا حقانیت حاکمیت خود را به اثبات رساند.‏ —‏ مزمور ۲:‏۷-‏۹؛‏ ۱۱۰:‏۱،‏ ۲‏.‏

۱۰.‏ الف)‏ «ذریّت» که بود؟‏ ب)‏ پولُس رسول در مورد تحقق اوّلین نبوّت چه گفت؟‏

۱۰ بعدها آشکار شد که ذریّت مذکور از عیسی مسیح و گروهی خاص که تخت سلطنت را با او شریک می‌شدند تشکیل می‌شد.‏ همهٔ این‌ها با هم ملکوت مسیحایی خدا را تشکیل می‌دهند.‏ (‏دانیال ۷:‏۱۳،‏ ۱۴،‏ ۲۷؛‏ متّیٰ ۱۹:‏۲۸؛‏ لوقا ۱۲:‏۳۲؛‏ ۲۲:‏۲۸-‏۳۰‏)‏ اما جزئیات امر یکجا و بلافاصله آشکار نشد بلکه این اوّلین نبوّت،‏ یعنی «آن سرّی که از زمان‌های ازلی مخفی بود» مدت‌های طویل در انتظار تحقق یافتن بود.‏ (‏رومیان ۱۶:‏۲۴‏)‏ مردان و زنان مؤمن و وفادار به یَهُوَه،‏ قرن‌ها می‌بایست در انتظار آشکار شدن «آن سرّ» می‌بودند تا با به تحقق رسیدن اولین نبوّت حقانیت حکومت یَهُوَه تأیید و تثبیت شود.‏ —‏ رومیان ۸:‏۱۹-‏۲۱‏.‏

‏«سرّ» به تدریج آشکار می‌شود

۱۱.‏ یَهُوَه چه امری را برای ابراهیم آشکار ساخت؟‏

۱۱ یَهُوَه به مرور زمان جزئیاتی را در مورد «سرّ ملکوت خدا» آشکار ساخت.‏ (‏مَرقُس ۴:‏۱۱‏)‏ یکی از افرادی که خدا بخشی از آن سرّ را برایش مکشوف ساخت ابراهیم بود که «دوست خدا» خوانده می‌شد.‏ (‏یعقوب ۲:‏۲۳‏)‏ یَهُوَه به او وعده داد:‏ «از تو امّتی عظیم پیدا کنم.‏» بعدها خدا کمی به آنچه آشکار کرده بود افزوده،‏ به او وعده داد:‏ «پادشاهان از تو به وجود آیند.‏» و همچنین:‏ «از ذریّت تو،‏ جمیع امّت‌های زمین برکت خواهند یافت.‏» —‏ پیدایش ۱۲:‏۲،‏ ۳؛‏ ۱۷:‏۶؛‏ ۲۲:‏۱۷،‏ ۱۸‏.‏

۱۲.‏ ذریّت شیطان چگونه بعد از طوفان نوح قد علم کرد؟‏

۱۲ حتی تا قبل از روزگار ابراهیم انسان‌ها تلاش‌های قابل ملاحظه‌ای در راه استقرار سلطهٔ حکومت به عمل آورده بودند.‏ یکی از این افراد سلطه‌جو نِمرُود،‏ نتیجهٔ نوح یعنی پسر نوهٔ او بود.‏ کتاب مقدّس در مورد وی می‌گوید:‏ ‹او به جبّار شدن در جهان شروع کرد.‏ وی در حضور یَهُوَه صیّادی جبّار بود.‏› (‏پیدایش ۱۰:‏۸،‏ ۹‏)‏ واضح است که نِمرُود و حاکمان خودمختار بازیچه‌ای بیش در دست شیطان نیستند.‏ از این رو آن حاکمان و حامیانشان همه با هم ذریّت شیطان را تشکیل می‌دهند.‏ —‏ ۱یوحنّا ۵:‏۱۹‏.‏

۱۳.‏ یَهُوَه از طریق یعقوب چه نبوّتی کرد؟‏

۱۳ با وجود تلاش‌های شیطان در راه استقرار حکومت‌های انسانی ارادهٔ یَهُوَه همچنان به سوی تحقق یافتن پیش می‌رفت.‏ یَهُوَه از طریق نوهٔ ابراهیم یعنی یعقوب آشکار ساخت:‏ «عصا از یهودا دور نخواهد شد.‏  و نه فرمان‌فرمایی از میان پای‌های وی تا شیلو بیاید.‏ و مر او را اطاعت امّت‌ها خواهد بود.‏» (‏پیدایش ۴۹:‏۱۰‏)‏ «شیلو» یعنی «کسی که به او تعلّق دارد؛‏ کسی که از آنِ اوست.‏» بنا بر این نبوّت،‏ در آینده کسی می‌آمد که «عصا» یعنی سلطنت و «فرمان‌فرمایی» یعنی حکومت بر «امّت‌ها» یا انسان‌ها قانوناً به او تعلّق دارد.‏ این حاکم چه کسی می‌توانست باشد؟‏

‏«تا شیلو بیاید»‏

۱۴.‏ یَهُوَه چه عهدی با داود بست؟‏

۱۴ اوّلین کسی که یَهُوَه از نوادگان یهودا به پادشاهی قومش انتخاب کرد داود پسر یَسّا بود.‏ * (‏۱سموئیل ۱۶:‏۱-‏۱۳‏)‏ با وجود خطاها و اشتباهاتی که از داود سر زد یَهُوَه هنوز به او التفات داشت چون که داود طرفدار حکومت یَهُوَه بود.‏ یَهُوَه با داود عهدی بست که مفهوم اوّلین نبوّت در باغ عدن را روشن‌تر ساخت.‏ به داود گفت:‏ «ذریّت تو را که از صُلب تو بیرون آید،‏ بعد از تو استوار خواهم ساخت،‏ و سلطنت او را پایدار خواهم نمود.‏» واضح بود که اعتبار این عهد از دوران سلطنت داود و پسرش سلیمان نیز فراتر می‌رفت زیرا در آن عهد چنین گفته شده بود:‏ «کرسی سلطنت او را تا به ابد پایدار خواهم ساخت.‏» با استناد به آن عهد داودی است که پی می‌بریم «ذریّت» موعود در خاندان داود پدیدار می‌شد.‏ —‏ ۲سموئیل ۷:‏۱۲،‏ ۱۳‏.‏

۱۵.‏ چرا می‌توان پادشاهی یهودا را نمادی از ملکوت خدا دانست؟‏

۱۵ داود اوّلین پادشاه سلسله پادشاهانی بود که به وسیلهٔ کاهن اعظم با روغن مقدّس مسح می‌شدند.‏ پس می‌توان گفت که این پادشاهان،‏ مسیح یعنی مسح‌شده بودند.‏ (‏۱سموئیل ۱۶:‏۱۳؛‏ ۲سموئیل ۲:‏۴؛‏ ۵:‏۳؛‏ ۱پادشاهان ۱:‏۳۹‏)‏ به گفتهٔ کتاب مقدّس این پادشاهان در اورشلیم بر کرسی یَهُوَه می‌نشستند و برای او حکومت می‌کردند.‏ (‏۲تواریخ ۹:‏۸‏)‏ بدین ترتیب پادشاهی یهودا نمایندهٔ پادشاهی یا ملکوت یَهُوَه و عامل اجرائیهٔ سلطنت و حاکمیت او بود.‏

۱۶.‏ سلطنت پادشاهان یهودا به کجا انجامید؟‏

۱۶ یَهُوَه از پادشاه و مردم حمایت و محافظت می‌کرد و آن‌ها را برکت می‌بخشید مشروط بر این که آن‌ها نیز خود را تابع حاکمیت او می‌ساختند.‏ برای نمونه می‌توان به دوران سلطنت سلیمان اشاره کرد که از موفقیت و آبادانی بی‌سابقه برخوردار بود و هیچ گاه نیز طی سلطنت پادشاهان بعد از او تکرار نشد.‏ شکوفایی سلطنت سلیمان پیش‌نمایی نبوی از حکومت ملکوت یَهُوَه خدا بود که با از میان برداشتن شیطان و عواملش امکان‌پذیر می‌شود.‏ در کنار آن حقانیت حاکمیت او را تثبیت می‌کند.‏ (‏۱پادشاهان ۴:‏۲۰،‏ ۲۵‏)‏ جای تأسف است که اکثر پادشاهان دودمان داود در معیارهای یَهُوَه قصور کردند و به بت‌پرستی و فساد جنسی کشیده شدند.‏ یَهُوَه بالاخره در سال ۶۰۷ ق.‏م.‏ پادشاهی را به دست بابلیان تسلیم کرد و به نابودی سپرد.‏ از ظاهر امر چنین بر می‌آمد که شیطان در ستیز خود علیه حاکمیت یَهُوَه برنده شد و توانست یَهُوَه را در نظر عالَم بی‌اعتبار سازد.‏

۱۷.‏ با وجود سقوط سلسلهٔ داود چرا می‌توان گفت که یَهُوَه سلطهٔ خود را بر عالَم از دست نداده بود؟‏

۱۷ با این تفاصیل،‏ سقوط سلسلهٔ داود و چندی قبل از آن،‏ نابودی پادشاهی شمالی اسرائیل،‏ گواه شکست حاکمیت یَهُوَه نبود بلکه نتیجهٔ اسفبار و مستقیم نفوذ شیطان و استقلال بشر از خدا بود.‏ (‏امثال ۱۶:‏۲۵؛‏ اِرْمیا ۱۰:‏۲۳‏)‏ یَهُوَه برای این که نشان دهد زمام حاکمیت عالَم را از دست نداده است،‏ از طریق نبی خود حِزْقِیال چنین اعلان کرد:‏ «خداوند یَهُوَه چنین می‌گوید:‏ عمامه را دور کن و تاج را بردار.‏ من آن را سرنگون،‏ سرنگون،‏ سرنگون خواهم ساخت.‏ و این دیگر واقع نخواهد شد تا آن کس بیاید که حقّ او می‌باشد.‏ و من آن را به وی عطا خواهم  نمود.‏» (‏حِزْقِیال ۲۱:‏۲۶،‏ ۲۷‏)‏ با توجه به این سخنان نتیجه می‌گیریم که «ذریّت» یعنی ‹آن کس که حقّ او می‌باشد› در آینده می‌آمد.‏

۱۸.‏ جبرائیل فرشته چه رویدادی را به مریم اعلان کرد؟‏

۱۸ کمی جلوتر به سال ۲ ق.‏م.‏ برویم.‏ جبرائیل فرشته به نزد مریم باکره در شهر ناصره در منطقهٔ جلیل در شمال فلسطین فرستاده شد.‏ جبرائیل به او می‌گوید:‏ ‹اینک،‏ حامله شده،‏ پسری خواهی زایید و او را عیسی خواهی نامید.‏ او بزرگ خواهد بود و به پسر حضرت اعلیٰ،‏ مسمّیٰ شود،‏ و یَهُوَه خدا تخت پدرش داود را بدو عطا خواهد فرمود.‏ و او بر خاندان یعقوب تا به ابد پادشاهی خواهد کرد و سلطنت او را نهایت نخواهد بود.‏› —‏ لوقا ۱:‏۳۱-‏۳۳‏.‏

۱۹.‏ چه رویدادهای شگفت‌انگیزی در شرف وقوع بودند؟‏

۱۹ بالاخره زمان فاش کردن «سرّ» رسید.‏ شخصیت اصلی «ذریّت» موعود به زودی پا به عرصهٔ جهان می‌گذاشت.‏ (‏غَلاطیان ۴:‏۴؛‏ ۱تیموتاؤس ۳:‏۱۶‏)‏ شیطان پاشنهٔ او را می‌کوبید.‏ ولی «ذریّت» در آخر سر شیطان را زیر پا خُرد می‌کند و او و همدستانش را از هستی ساقط می‌سازد.‏ در ضمن می‌آمد تا شهادت دهد که همهٔ زیان‌هایی که شیطان وارد آورده است به وسیلهٔ ملکوت خدا جبران و ترمیم می‌شود و با این کار بر حق بودن حاکمیت یَهُوَه را تثبیت می‌کند.‏ (‏عبرانیان ۲:‏۱۴؛‏ ۱یوحنّا ۳:‏۸‏)‏ عیسی مسیح چگونه به همهٔ این‌ها نایل می‌شد؟‏ در این راه چه الگویی برای ما به جا گذاشت تا بتوانیم از او تقلید کنیم؟‏ پاسخ این سؤال‌ها را در مقالهٔ بعدی می‌یابیم.‏

‏[پاورقی]‏

^ بند 14 شاؤل یعنی اوّلین کسی که یَهُوَه به پادشاهی قوم اسرائیل انتخاب کرد از سِبط بنیامین بود.‏ —‏ ۱سموئیل ۹:‏۱۵،‏ ۱۶؛‏ ۱۰:‏۱‏.‏

می‌توانید توضیح دهید؟‏

‏• چرا یَهُوَه به حق حاکم عالَم است؟‏

‏• چرا یَهُوَه لازم دید یک ملکوت یا پادشاهی نیز۱ برقرار کند؟‏

‏• یَهُوَه چگونه مفهوم «سرّ» مقدّس را به تدریج فاش نمود؟‏

‏• چه چیزی نشان می‌دهد که با وجود سقوط سلسلهٔ داود یَهُوَه سلطهٔ خود را بر عالَم از دست نداد؟‏

‏[سؤالات مقالهٔ مطالعه‌ای]‏

‏[تصویر در صفحهٔ ۵]‏

یَهُوَه از طریق ابراهیم به چه چیزی اشاره می‌کرد؟‏

‏[تصویر در صفحهٔ ۷]‏

چرا سقوط سلسلهٔ داود نشانهٔ شکست حاکمیت یَهُوَه نبود؟‏