نامهٔ یعقوب ۲‏:‏۱‏-‏۲۶

  • تبعیض قائل شدن گناه است ‏(‏۱-‏۱۳‏)‏

    • محبت،‏ قانون شاهانه ‏(‏۸‏)‏

  • ایمان بدون عمل مرده است ‏(‏۱۴-‏۲۶‏)‏

    • دیوها هم ایمان دارند و از ترس می‌لرزند ‏(‏۱۹‏)‏

    • ابراهیم دوست یَهُوَه خوانده شد ‏(‏۲۳‏)‏

۲  برادران من،‏ آیا شما با این که به سَرور پرجلالمان عیسی مسیح ایمان دارید،‏ بین دیگران تبعیض قائل می‌شوید؟‏ ۲  اگر کسی با انگشترهای طلا و لباسی فاخر به جماعت شما داخل شود و فقیری نیز با لباسی ژنده بیاید ۳  و شما به مردی که لباس فاخر بر تن دارد،‏ توجه بیشتر نشان دهید و بگویید:‏ «شما اینجا در صدر بنشینید،‏» اما به آن فقیر بگویید:‏ «تو اینجا بایست» یا «اینجا پایین پای من بر زمین بنشین،‏» ۴  آیا با این کار در میان خود یک گروه را بر گروه دیگر برتری نداده‌اید؟‏ آیا همچون داورانی نشده‌اید که شریرانه قضاوت می‌کنند؟‏ ۵  برادران عزیز من،‏ گوش فرادهید.‏ آیا خدا آنانی را که از دید دنیا فقیرند،‏ برنگزید تا در ایمان،‏ ثروتمند و وارث آن پادشاهی شوند که به دوستداران خود وعده داده است؟‏ ۶  اما شما فقیران را بی‌حرمت ساخته‌اید.‏ مگر ثروتمندان نیستند که به شما ستم روا می‌دارند و شما را به محکمه‌ها می‌کشند؟‏ ۷  آیا آنان به نام نیکویی که بر شما نهاده شده است،‏ کفر نمی‌گویند؟‏ ۸  حال اگر آن قانون شاهانه را مطابق این نوشتهٔ مقدّس به جا می‌آورید که می‌گوید،‏ «همسایه‌ات را همچون خویشتن دوست بدار»‏* نیکو می‌کنید.‏ ۹  اما اگر همچنان تبعیض قائل شوید،‏ گناه می‌کنید و آن قانون،‏ شما را متخلّف و مقصر می‌شناسد.‏* ۱۰  زیرا اگر کسی از همهٔ قوانین شریعت اطاعت کند،‏ اما در یکی بلغزد،‏ به همان اندازه مقصر است که گویی کل قوانین شریعت را زیر پا گذاشته باشد.‏ ۱۱  چون همان که گفت:‏ «زنا* مکن،‏» همچنین گفت:‏ «قتل مکن.‏» حال اگر تو زنا نمی‌کنی،‏ اما قتل می‌کنی،‏ از نظر شریعت متخلّف هستی.‏ ۱۲  پس همچون کسانی سخن بگویید و رفتار کنید که مطابق شریعتِ قومی آزاد* داوری خواهند شد؛‏ ۱۳  زیرا هنگام داوری،‏ بر آن که رحم نمی‌کند،‏ رحم نخواهد شد.‏ در واقع رحمت بر داوری پیروز می‌گردد.‏ ۱۴  برادران من،‏ چه فایده دارد اگر کسی بگوید:‏ «ایمان دارم،‏» اما عمل نداشته باشد؟‏ مگر چنین ایمانی می‌تواند او را نجات بخشد؟‏ ۱۵  اگر برادر یا خواهری نیازمند لباس* و محتاج غذای روزانه باشد ۱۶  و یکی از شما به او بگوید:‏ «به سلامت برو،‏ خوب بخور و خود را گرم نگاه دار،‏» اما نیازهای جسمانی او را برآورده نسازد،‏ چه فایده دارد؟‏ ۱۷  پس همچنین ایمان به تنهایی و بدون عمل مرده است.‏ ۱۸  با این حال شاید کسی بگوید:‏ «تو ایمان داری و من عمل.‏ اگر می‌توانی ایمانت را بدون عمل به من نشان بده و من ایمانم را با عملِ خود به تو نشان خواهم داد.‏» ۱۹  مگر تو ایمان نداری که یک خدا وجود دارد؟‏ البته این نیکوست.‏ اما حتی دیوها هم به این ایمان دارند و از ترس می‌لرزند.‏ ۲۰  ای نادان،‏ آیا می‌خواهی بدانی که چرا ایمان،‏ بدون عمل بی‌فایده است؟‏ ۲۱  مگر پدرمان ابراهیم نبود که وقتی پسرش اسحاق را بر مذبح تقدیم کرد،‏ با اعمالش درستکار شمرده شد؟‏ ۲۲  می‌بینی که ایمان فعال او با اعمالش همراه بود و ایمان او با اعمالش کامل گردید.‏ ۲۳  همچنین این نوشتهٔ مقدّس به تحقق رسید که می‌گوید:‏ «ابراهیم به یَهُوَه* ایمان آورد و به این سبب درستکار* شمرده شد» و او دوست یَهُوَه* خوانده شد.‏ ۲۴  پس می‌بینید که شخص با اعمالش درستکار* شمرده می‌شود،‏ نه فقط با ایمان.‏ ۲۵  به همین گونه آیا راحاب روسپی نیز با اعمالش درستکار* شمرده نشد،‏ هنگامی که فرستادگان را پناه داد و آنان را از راهی دیگر روانه کرد؟‏ ۲۶  آری،‏ چنان که بدن بدون روح* مرده است،‏ ایمان بدون عمل نیز مرده است.‏

پاورقی‌ها

یا:‏ «محبت کن».‏
یا:‏ «شما را متخلّف شناخته،‏ توبیخ می‌کند».‏
منظور خیانت به همسر است.‏
تحت‌اللفظی:‏ «شریعتِ آزادی».‏
‏«نیازمند لباس» تحت‌اللفظی:‏ «برهنه».‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏
یا:‏ «عادل».‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏
یا:‏ «عادل».‏
یا:‏ «عادل».‏
یا:‏ «نَفَس»؛‏ به یونانی پنویْما؛‏ رجوع به واژه‌نامه‏:‏ «روح».‏