Budalan 20:1-26
20 Tuluy Allah nepikeun sakabéh paréntah ieu,+
2 ”Kuring téh Yéhuwa Allah maranéh, nu ngabudalkeun maranéh ti Mesir, tempat maranéh diperbudak.+
3 Maranéh teu meunang nyembah ka allah-allah séjén, kudu nyembah ka Kuring wungkul.+
4 ”Ulah nyieun patung ukiran atawa titironan naon waé nu aya di langit, di bumi, atawa di jero cai.+
5 Ulah sujud atawa kagoda pikeun nyembah ka éta kabéh,+ sabab Kuring téh Yéhuwa Allah maranéh. Jadi, maranéh kudu ngabdi ngan ka Kuring wungkul.+ Lamun aya jalma nu ngéwa ka Kuring, engké anak incu jeung buyutna bakal ngarasakeun balukarna.
6 Sabalikna, ka jalma nu nyaah ka Kuring jeung ngajalankeun paréntah Kuring,+ Kuring bakal némbongkeun asih satia ka manéhna, malahan nepi ka turunanana nu kasarébu.
7 ”Ulah sambarangan nyebut nami Yéhuwa Allah maranéh,+ sabab Yéhuwa pasti bakal ngahukum saha waé nu sambarangan nyebut nami-Na.+
8 ”Ulah poho ngajalankeun Sabat. Poé éta kudu dianggap suci.+
9 Maranéh meunang digawé salila genep poé.+
10 Tapi dina poé nu katujuh, maranéh teu meunang digawé, kitu ogé jeung anak-anak, palayan, ingon-ingon maranéh, jeung urang asing nu matuh di kota maranéh.+ Poé éta téh sabat keur Yéhuwa Allah maranéh.
11 Salila genep poé, Yéhuwa nyiptakeun langit, bumi, laut, jeung sagala eusina, tuluy reureuh dina poé nu katujuh.+ Ku sabab kitu, Yéhuwa ngaberkahan poé Sabat jeung nganggap poé éta suci.
12 ”Maranéh kudu hormat ka indung bapa,+ supaya maranéh panjang umur di tanah nu dibikeun ku Yéhuwa Allah maranéh.+
13 ”Ulah maéhan.+
14 ”Ulah jinah.+
15 ”Ulah maok.+
16 ”Ulah méré katerangan palsu ngeunaan batur.+
17 ”Ulah mikahayang imah batur. Ulah mikahayang pamajikan batur,+ palayanna, sapina, kaldéna, atawa naon waé pangabogana.”+
18 Tuluy, jalma-jalma ngadaréngé sora guludug tinggulugur jeung sora tarompét tanduk. Maranéhna gé ningali kilat tingjorélat sarta gunung kabulen ku haseup. Ningali kitu, maranéhna tingdarégdég bari narangtung ti kajauhan.+
19 Jadi maranéhna ngomong ka Musa, ”Tos, anjeun wéh nu nyarios ka abdi sadaya, pasti didangukeun. Ulah Allah nu nyarios, bilih abdi sadaya maraot.”+
20 Musa ngajawab, ”Ulah sieun. Allah nu sajati datang téh rék mariksa maranéh.+ Anjeunna hoyong maranéh terus hormat* ka Anjeunna sarta teu ngalampahkeun dosa.”+
21 Éta bangsa tetep narangtung ti kajauhan, ari Musa mah ngadeukeutan méga* hideung, tempat Allah nu sajati.+
22 Tuluy Yéhuwa nyarios ka Musa, ”Béjaan urang Israél, ’Maranéh geus nyaksian sorangan Kuring ngomong ka maranéh ti sorga.+
23 Maranéh teu meunang nyieun aallahan tina pérak atawa emas pikeun disembah, lantaran ngan Kuring nu kudu disembah.+
24 Pék jieun mézbah keur Kuring tina taneuh. Dina éta mézbah, baktikeun kurban beuleuman, kurban karukunan, embé, domba, jeung sapi maranéh. Kuring bakal milih tempat-tempat pikeun ibadah ka Kuring.*+ Kuring bakal datang ka unggal tempat éta sarta ngaberkahan maranéh.
25 Upama maranéh rék nyieun mézbah tina batu, batuna teu meunang dibeulah, batuna gé teu meunang dipahat.+ Sabab lamun kitu, mézbahna bakal jadi najis.
26 Upama rék naék ka mézbah Kuring, maranéh teu meunang maké tangga, supaya aorat maranéh teu katingali.’
