Eksodi 13:1-22
13 Jehovai i foli prapë Moisiut:
2 «Më shenjtëro çdo mashkull të parëlindur, që çel çdo bark të bijve të Izraelit, të njerëzve dhe të kafshëve. Është imi.»+
3 Moisiu i tha popullit: «Kujtojeni ditën kur dolët nga Egjipti,+ nga shtëpia e skllavërisë, sepse Jehovai ju nxori që këtej me forcën e dorës së tij.+ Prandaj, asgjë e mbrujtur nuk mund të hahet.+
4 Ju po dilni sot, në muajin abib.+
5 Kur Jehovai të të ketë çuar në vendin e kananitëve, hititëve, amoritëve, hivitëve dhe jebusitëve,+ për të cilin ai iu betua paraardhësve të tu se do të ta jepte ty,+ një vend ku rrjedh qumësht e mjaltë,+ atëherë do ta bësh këtë shërbim në këtë muaj.
6 Shtatë ditë do të hash kuleç të ndormë,+ dhe dita e shtatë do të jetë festë për Jehovain.+
7 Për shtatë ditë do të hani kuleç të ndormë.+ Nuk do të duket te ti asgjë e mbrujtur,+ dhe as tharm nuk do të duket fare brenda gjithë kufijve të tu.+
8 Atë ditë do t’i thuash birit tënd: ‘Veprohet kështu për shkak të asaj që bëri Jehovai për mua kur dola nga Egjipti.’+
9 Kjo do të jetë si një shenjë në dorën tënde dhe si një kujtim në ballin tënd,+ që ligji i Jehovait të jetë në gojën tënde,+ sepse Jehovai të nxori nga Egjipti me dorë të fortë.+
10 Këtë ligj do ta zbatosh në kohën e caktuar, vit pas viti.+
11 Kur Jehovai të të çojë në vendin e kananitëve,+ ashtu si të është betuar ty dhe paraardhësve të tu,+ kur ai të ta japë ty atë vend,
12 do t’i kushtosh Jehovait këdo që çel barkun.+ Po kështu edhe çdo pjellë të parë, të voglin e një kafshe,+ që do të jetë yti. Meshkujt i përkasin Jehovait.+
13 Çdo pjellë të parë të gomarit do ta shpengosh me një dele, por nëse nuk do ta shpengosh, thyeji qafën.+ Do të shpengosh edhe çdo të parëlindur mes bijve të tu.+
14 Në rast se më vonë yt bir të pyet:+ ‘Çfarë do të thotë kjo?’, thuaji: ‘Jehovai na nxori nga Egjipti, nga shtëpia e skllavërisë,+ me forcën e dorës së tij.+
15 Por faraoni u tregua kryeneç dhe nuk na la të iknim.+ Prandaj Jehovai vrau çdo të parëlindur në vendin e Egjiptit,+ që nga i parëlinduri i njeriut, deri te pjella e parë e kafshës.+ Ja përse po i flijoj Jehovait gjithë meshkujt që çelin barkun,+ kurse çdo të parëlindur të bijve të mi, e shpengoj.’+
16 Kjo do të jetë si një shenjë në dorën tënde dhe si një shirit koke në ballin tënd,+ sepse Jehovai na nxori nga Egjipti me forcën e dorës së tij.»+
17 Kur faraoni e la popullin të ikte, Perëndia nuk i drejtoi në udhën për në vendin e filistinëve, ndonëse ajo ishte afër, sepse Perëndia tha: «Populli mund të pendohet kur të shohë luftë, dhe ka për t’u kthyer në Egjipt.»+
18 Prandaj, Perëndia e bëri popullin t’i binte rrotull, nëpër udhën e shkretëtirës pranë Detit të Kuq.+ Megjithatë, bijtë e Izraelit dolën nga vendi i Egjiptit në formacion luftimi.+
19 Moisiu mori me vete edhe eshtrat e Jozefit, sepse ai i kishte bërë bijtë e Izraelit të betoheshin solemnisht: «Perëndia do ta kthejë vëmendjen nga ju,+ prandaj m’i nxirrni eshtrat së këtejmi.»+
20 Ata u nisën nga Sukoti dhe fushuan në Etam, buzë shkretëtirës.+
21 Gjatë ditës Jehovai shkonte para tyre në një shtyllë reje, që t’u printe udhën,+ kurse gjatë natës në një shtyllë zjarri, që t’u jepte dritë. Kështu ata mund të ecnin ditën dhe natën.+
22 Gjatë ditës shtylla e resë nuk largohej përpara popullit, dhe as shtylla e zjarrit gjatë natës.+
