1

• Salam (1-7)

• Paulus hayang pisan datang ka Roma (8-15)

• Jalma bener bakal hirup ku lantaran imanna (16, 17)

• Jalma-jalma nu teu taat moal bisa nyebut can nyaho (18-32)

  • Sipat-sipat Allah katémbong tina ciptaana-Na (20)

2

• Allah ngahakiman urang Yahudi jeung Yunani (1-16)

  • Cara haté sanubari ngingetan urang (14, 15)

• Urang Yahudi sarta Torét (17-24)

• Sunat haté (25-29)

3

• ”Allah mah tetep bener” (1-8)

• Urang Yahudi jeung Yunani dikawasaan ku dosa (9-20)

• Dianggap bener lantaran boga iman (21-31)

  • Kabéh teu bisa ngahontal kamulyaan Allah (23)

4

• Ibrahim dianggap jalma bener ku lantaran boga iman (1-12)

  • Ibrahim, bapa keur sakabéh jalma nu boga iman (11)

• Narima jangji ku lantaran boga iman (13-25)

5

• Dirukunkeun jeung Allah ku jalan Al-Masih (1-11)

• Maot ku lantaran Adam, hirup ku lantaran Al-Masih (12-21)

  • Dosa jeung maot nyebar ka sakabéh manusa (12)

  • Hiji tindakan nu ngalantarankeun kabéh jalma dianggap bener (18)

6

• Hirup anyar ku cara dibaptis pikeun ngahiji jeung Al-Masih (1-11)

• Ulah nepi ka dosa ngawasaan awak aranjeun (12-14)

• Tadina palayan dosa, ayeuna palayan Allah (15-23)

  • Upahna dosa téh maot, kurnia ti Allah mah hirup langgeng (23)

7

• Ibarat ngeunaan dibébaskeun tina Torét (1-6)

• Torét méré nyaho naon dosa téh (7-12)

• Bajoang ngalawan dosa (13-25)

8

• Kawasa suci mawa kahirupan jeung kabébasan (1-11)

• Kawasa suci ngayakinkeun jalma nu diangkat jadi anak Allah (12-17)

• Sakabéh ciptaan ngarep-ngarep kamerdékaan anak-anak Allah (18-25)

• ”Kawasa suci bisa nulungan urang ngungkabkeun” (26, 27)

• Jalma-jalma nu ditetepkeun ku Allah (28-30)

• Unggul ku lantaran kanyaah Allah (31-39)

9

• Paulus sedih ku lantaran bangsa Israél (1-5)

• Turunan Ibrahim nu sajati (6-13)

• Ulah cangcaya kana pilihan Allah (14-26)

  • Jalma nu pantes narima amarah sarta nu pantes dipikawelas (22, 23)

• Ngan sésana nu bakal salamet (27-29)

• Israél labuh (30-33)

10

• Carana dianggap bener ku Allah (1-15)

  • Pangakuan hareupeun jalma-jalma (10)

  • Nu sasambat ka nami Yéhuwa bakal salamet (13)

  • Resep pisan ningali nu nguarkeun warta hadé (15)

• Warta hadé ditolak (16-21)

11

• Teu kabéh urang Israél ditolak (1-16)

• Ibarat ngeunaan tangkal zaitun (17-32)

• Kacida jerona kabijaksanaan Allah (33-36)

12

• Baktikeun awak jeung hirup aranjeun (1, 2)

• Hiji awak tapi béda-béda kurnia (3-8)

• Naséhat keur kahirupan Kristen (9-21)

13

• Tunduk ka pamaréntah (1-7)

  • Mayar pajeg (6, 7)

• Jalma nu boga kanyaah téh geus ngajalankeun hukum (8-10)

•  Jaga laku lampah sakumaha pantesna waktu keur beurang (11-14)

14

• Ulah silih hakiman (1-12)

• Ulah ngalantarankeun dulur luntur iman (13-18)

• Pigawé naon waé nu ngahasilkeun karukunan jeung kasatunggalan (19-23)

15

• Kudu silih tarima cara Al-Masih (1-13)

• Paulus, palayan keur bangsa-bangsa (14-21)

• Rencana perjalanan Paulus (22-33)

16

• Paulus ngenalkeun Fébe, nu ngalalayanan di sidang jamaah (1, 2)

• Salam keur urang Kristen di Roma (3-16)

• Ati-ati ka nu mecah belah (17-20)

• Salam ti batur gawé Paulus (21-24)

• Rasiah suci geus diungkabkeun (25-27)