Surat nu Kahiji keur Timotius 2:1-15
2 Nu mimiti, Bapa ngajurung supaya sagala paménta, doa, jeung ucapan sukur ditepikeun ka Allah demi sagala rupa jalma,
2 raja-raja, jeung kabéh pangawasa,*+ supaya hirup urang ayem tengtrem bari ngabdi ka Allah sarta enya-enya dina ngalampahkeun sagala hal.+
3 Éta téh hadé jeung dipikaresep ku Allah, Jurusalamet urang,+
4 nu hayang sagala rupa jalma disalametkeun+ jeung boga pangarti nu bener ngeunaan bebeneran.
5 Aya hiji Allah+ jeung hiji perantara+ antara Allah jeung manusa,+ hiji jalma, nyaéta Isa Al-Masih,+
6 nu ngorbankeun diri jadi tebusan nu sabanding keur kabéh jalma.*+ Jalma-jalma bakal nguarkeun éta perkara dina waktu nu geus ditetepkeun.
7 Bapa dilantik jadi pawarta jeung rasul+ téh pikeun nguarkeun éta perkara.+ Ku kituna, Bapa bisa ngajar bangsa-bangsa+ séjén ngeunaan iman jeung bebeneran. Omongan Bapa téh bener, teu bohong.
8 Jadi, Bapa hayang supaya di unggal tempat téh lalaki-lalaki nu satia terus ngadoa, nadahkeun leungeun,+ miceun kaambek,+ jeung henteu paréa-réa omong.+
9 Kitu ogé awéwé-awéwé, dangdan téh kudu maké pakéan nu pantes,* kudu saderhana, jeung kudu boga pikiran nu séhat.* Buuk ulah dimodél nu anéh-anéh, ulah maké pakéan nu mahal pisan, sarta ulah reunceum ku emas atawa mutiara,+
10 tapi kudu ngadangdanan diri ku tingkah laku anu hadé, sakumaha layakna awéwé nu ngaku ngabdi ka Allah.+
11 Waktu diajar, awéwé téh kudu jempé* jeung bener-bener tunduk.+
12 Bapa teu ngidinan awéwé ngajar atawa ngawasaan lalaki. Awéwé téh kudu tetep jempé.*+
13 Éta lantaran nu diciptakeun mimiti téh Adam, kakara Hawa.+
14 Salian ti éta, Adam mah teu katipu. Nu bener-bener katipu+ nepi ka nyieun dosa téh éta awéwé.
15 Sanajan kitu, aya mangpaatna lamun awéwé ngalahirkeun budak,+ lantaran éta bisa ngajaga manéhna tina lampah goréng. Tapi, manéhna kudu tetep boga iman, kanyaah, kasucian, jeung pikiran nu séhat.*+
