Numrat 32:1-42
32 Bijtë e Rubenit+ dhe bijtë e Gadit+ kishin shumë bagëti, në të vërtetë jashtëzakonisht shumë. Ata panë Jazerin+ dhe Galaadin dhe ja, ishin vende për bagëti.
2 Prandaj, bijtë e Gadit dhe bijtë e Rubenit vajtën dhe i thanë Moisiut, priftit Eleazar dhe prijësve të asamblesë:
3 «Ataroti,+ Diboni,+ Jazeri, Nimrahu,+ Heshboni,+ Elealehu,+ Sebami, Neboja+ dhe Beoni,+
4 vendet që mundi Jehovai+ para asamblesë së Izraelit, janë vende për bagëti dhe shërbëtorët e tu kanë bagëti.»+
5 Pastaj i thanë: «Nëse kemi gjetur hir në sytë e tu, ky vend të na jepet neve, shërbëtorëve të tu. Mos na bëj të kalojmë Jordanin.»+
6 Mirëpo Moisiu u tha bijve të Gadit dhe bijve të Rubenit: «Si? Vëllezërit tuaj të shkojnë në luftë, kurse ju të rrini këtu?+
7 Pse duhet t’i shkurajoni bijtë e Izraelit që të mos hyjnë në vendin që do t’u japë Jehovai?
8 Kështu bënë etërit tuaj+ kur i nisa nga Kadesh-Barnea+ për të parë vendin.
9 Kur u ngjitën në luginën e përroit të Eshkolit+ dhe panë vendin, ata i shkurajuan bijtë e Izraelit që të mos hynin në vendin që do t’u jepte Jehovai.+
10 Për pasojë, Jehovait iu ndez zemërimi atë ditë, saqë u betua:+
11 ‘Burrat nga njëzet vjeç e lart që dolën nga Egjipti,+ nuk do ta shohin tokën për të cilën iu betova Abrahamit, Isakut dhe Jakobit,+ sepse nuk m’u bindën në çdo gjë,
12 përveç Kalebit,+ birit të kenizitit Jefuneh, dhe Josiut,+ birit të Nunit, sepse m’u bindën mua, Jehovait, në çdo gjë.’
13 Jehovait iu ndez zemërimi kundër Izraelit dhe i bëri të endeshin për dyzet vjet në shkretëtirë,+ gjersa mori fund tërë brezi që bënte të liga në sytë e Jehovait.+
14 Por ja, në vend të etërve tuaj tani dolët ju si pjellë e njerëzve mëkatarë, që t’ia shtoni Jehovait edhe më shumë zemërimin e zjarrtë+ kundër Izraelit.
15 Në rast se i ktheni shpinën e nuk e ndiqni më,+ atëherë ai do t’i lërë bijtë e Izraelit edhe më gjatë në shkretëtirë+ dhe ju do ta rrënoni gjithë këtë popull.»+
16 Më vonë ata iu afruan dhe i thanë: «Na lini të ndërtojmë këtu vatha të gurta për bagëtinë dhe qytete për fëmijët tanë.
17 Kurse ne vetë do të rreshtohemi në formacion luftimi+ bashkë me bijtë e Izraelit, gjersa t’i çojmë në vendin e tyre. Ndërkaq fëmijët tanë do të qëndrojnë në qytete të fortifikuara larg banorëve të vendit.
18 Nuk do të kthehemi në shtëpitë tona, gjersa bijtë e Izraelit të sigurojnë pronat e tyre, gjithsecili trashëgiminë e vet.+
19 Sepse ne nuk do të marrim trashëgimi me ta nga ai krah i Jordanit e matanë, pasi neve na ra trashëgimia nga ky krah i Jordanit drejt lindjes së diellit.»+
20 Atëherë Moisiu u tha: «Nëse e bëni këtë, nëse armatoseni para Jehovait për luftë,+
21 dhe të armatosur e kaloni Jordanin para Jehovait, gjersa t’i dëboni armiqtë e tij,+
22 vendi të jetë nënshtruar para Jehovait+ e më pas të ktheheni,+ atëherë ju do të dilni të pafajshëm para Jehovait dhe Izraelit. Ky vend do të bëhet zotërimi juaj para Jehovait.+
23 Por nëse nuk bëni kështu, atëherë do të mëkatoni kundër Jehovait,+ dhe ta dini se mëkati juaj do të bjerë mbi ju.+
24 Ndërtoni qytete për fëmijët tuaj dhe vatha të gurta për kopetë tuaja. Bëni si thatë me gojën tuaj.»+
25 Atëherë bijtë e Gadit dhe bijtë e Rubenit i thanë Moisiut: «Shërbëtorët e tu do të bëjnë siç i urdhëron zotëria ynë.+
26 Fëmijët, gratë, bagëtia dhe të gjitha kafshët tona shtëpiake do të qëndrojnë në qytetet e Galaadit,+
27 kurse shërbëtorët e tu do të kalojnë para Jehovait, të armatosur+ të gjithë për luftë, si po thotë zotëria ynë.»
28 Atëherë Moisiu u dha një urdhër për ta priftit Eleazar, Josiut, birit të Nunit, dhe krerëve të shtëpive atërore të fiseve të bijve të Izraelit.
29 Moisiu u tha: «Nëse bijtë e Gadit dhe bijtë e Rubenit kalojnë Jordanin bashkë me ju, të armatosur të gjithë për luftë,+ para Jehovait, dhe ju e nënshtroni vendin, atëherë jepuni atyre Galaadin.+
30 Por nëse nuk e kalojnë Jordanin bashkë me ju të armatosur për luftë, atëherë të vendosen mes jush në vendin e Kanaanit.»+
31 Bijtë e Gadit dhe bijtë e Rubenit u përgjigjën: «Ne do të bëjmë siç u tha Jehovai shërbëtorëve të tu.+
32 Do të kalojmë të armatosur para Jehovait drejt Kanaanit,+ dhe trashëgimia që do të zotërojmë, do të mbetet në këtë krah të Jordanit.»+
33 Moisiu u dha kështu bijve të Gadit,+ bijve të Rubenit+ dhe gjysmës së fisit të Manaseut,+ birit të Jozefit, mbretërinë e Sihonit,+ mbretit të amoritëve, dhe mbretërinë e Ogut,+ mbretit të Bashanit, tokën që u përkiste qyteteve që shtriheshin në territoret e tyre dhe qytetet e vendit rreth e përqark.
34 Kështu, bijtë e Gadit ndërtuan Dibonin,+ Atarotin,+ Aroerin,+
35 Atroth-Shofanin, Jazerin,+ Jogbeahun,+
36 Beth-Nimrahun+ dhe Beth-Haranin,+ qytete me fortifikata+ dhe vatha të gurta për bagëtitë.+
37 Bijtë e Rubenit ndërtuan Heshbonin,+ Elealehun,+ Kiriataimin,+
38 Nebon,+ Baal-Meonin,+ të cilëve u ndryshuan emrat, dhe Sibmahun. Qyteteve që ndërtuan, ata u vunë emra vetë.
39 Bijtë e Makirit,+ birit të Manaseut, u nisën drejt Galaadit, e morën dhe dëbuan amoritët që gjendeshin atje.
40 Kështu, Moisiu ia dha Galaadin Makirit, birit të Manaseut, dhe ai u vendos atje.+
41 Jairi, biri i Manaseut, shkoi dhe mori fshatrat e tyre me tenda, që i quajti Havot-Jair.+
42 Nobahu shkoi dhe mori Kenatin+ me fshatrat e tij dhe i vuri emrin e vet, Nobah.
