Zbulesa 12:1-17
12 Një shenjë+ e madhe u duk në qiell: një grua+ e veshur me diell. Poshtë këmbëve kishte hënën, ndërsa mbi kokë kishte një kurorë me dymbëdhjetë yje,
2 dhe ishte shtatzënë. Ajo thërret nga dhembjet+ dhe nga mundimet e lindjes.
3 Një tjetër shenjë u duk në qiell. Ja, një dragua i madh+ me ngjyrë të kuqe zjarr, me shtatë koka e dhjetë brirë dhe mbi kokat e tij kishte shtatë diadema.
4 Bishti+ i tij tërhoqi zvarrë një të tretën e yjeve+ të qiellit dhe i hodhi poshtë në tokë.+ Dragoi qëndronte përpara gruas+ që gati po lindte,+ që kur të lindte, t’i gllabëronte+ fëmijën.
5 Ajo lindi një fëmijë,+ një djalë, i cili do të sundojë* mbi të gjitha kombet me një shkop të hekurt.+ Fëmija e saj u rrëmbye për te Perëndia dhe froni i tij.+
6 Kurse gruaja iku në shkretëtirë,+ ku kishte një vend të përgatitur nga Perëndia, që atje ta ushqenin+ për një mijë e dyqind e gjashtëdhjetë ditë.+
7 Në qiell shpërtheu lufta: Mikaeli+ dhe engjëjt e tij luftuan kundër dragoit. Edhe dragoi bashkë me engjëjt e tij luftoi,
8 por nuk fitoi, dhe për ta nuk pati më vend në qiell.
9 Kështu, u hodh poshtë dragoi i madh,+ gjarpri i hershëm,+ që quhet Djall+ dhe Satana,+ i cili mashtron gjithë tokën e banuar.+ U hodh poshtë në tokë+ ai bashkë me engjëjt e tij.
10 Unë dëgjova një zë të fortë në qiell që tha:«Tani erdhi shpëtimi,+ fuqia,+ mbretëria e Perëndisë tonë+ dhe autoriteti i Krishtit të tij,+ sepse u hodh poshtë paditësi i vëllezërve tanë, i cili i padit ata ditë e natë para Perëndisë tonë!+
11 Ata e mundën+ me anë të gjakut të Qengjit+ dhe të fjalës së dëshmisë+ së tyre, dhe nuk e deshën shpirtin+ as përballë vdekjes.
12 Prandaj, gëzoni, o qiej, dhe ju që banoni në ta!+ Mjerë+ ti tokë e ti det,+ sepse Djalli zbriti ndër ju me zemërim të madh, ngaqë e di se ka një periudhë kohe të shkurtër!»+
13 Kur dragoi pa se e hodhën poshtë në tokë,+ përndoqi gruan+ që lindi djalin.
14 Por gruas iu dhanë dy krahët e shqiponjës+ së madhe, që të fluturonte drejt shkretëtirës,+ në vendin e përgatitur për të, ku ushqehet+ për një kohë, dy kohë dhe një gjysmë kohe,*+ larg gjarprit.+
15 Gjarpri volli pas gruas ujë+ si një lumë, që kjo të mbytej në të.+
16 Por gruas i erdhi në ndihmë toka,+ që hapi gojën dhe përpiu lumin që dragoi volli nga goja.
17 Dragoi u zemërua me gruan+ dhe shkoi të luftonte me mbetjen e farës së saj, të cilët zbatojnë urdhërimet e Perëndisë dhe janë caktuar të japin dëshmi+ për Jezuin.
Shënimet
^ Ose «për një kohë të caktuar, kohë të caktuara dhe gjysmën e një kohe të caktuar». Gr., kairón kai kairoús kai hémisi kairoú. Krahasoje me shënimin te Dn 4:16 dhe 12:7.
