Mikea 7:1-20
7 Mjerë unë,+ sepse jam bërë si vjelja e frutave të verës, si qëmtimi pas vjeljes së rrushit!+ S’ka asnjë bistak për të ngrënë, asnjë fik të hershëm që ma do shpirti.+
2 Besniku është zhdukur nga faqja e dheut dhe mes njerëzve nuk ka më asnjë të drejtë.+ Të gjithë rrinë në pritë për të derdhur gjak.+ Secili gjuan vëllanë e vet me një rrjetë.+
3 I kanë zgjatur duart drejt së keqes, që ta kryejnë sa më mirë.+ Princi kërkon diçka, ai që gjykon, e bën për të marrë shpërblime,+ dhe njerëzit e mëdhenj shpallin dëshirimin e shpirtit të tyre.+ Në këtë mënyrë pleksin së bashku ligësinë.
4 Më i miri ndër ta është si një drizë, më i drejti ndër ta është më keq se një gardh me gjemba.+ Dita e rojave të tua, kur ty të të kushtohet vëmendje, ka për të ardhur.+ Tani ka për të ardhur pështjellimi yt.+
5 Mos kini besim te shokët. Mos u zini besë as miqve të ngushtë.+ Ruaji portat e gojës sate edhe nga ajo që prehet në gjirin tënd.+
6 Sepse biri përbuz babanë; bija ngrihet kundër nënës;+ nusja kundër vjehrrës;+ armiqtë e njeriut janë ata të shtëpisë së tij.+
7 Por unë do t’i mbaj sytë te Jehovai.+ Do të rri në pritje* të Perëndisë së shpëtimit tim.+ Perëndia im do të më dëgjojë.+
8 Mos u gëzo me mua, o armikja ime!+ Edhe pse kam rënë, kam për t’u ngritur;+ edhe pse banoj në errësirë,+ Jehovai do të jetë drita ime.+
9 Do ta duroj tërbimin e Jehovait—sepse kam mëkatuar kundër tij+—derisa ai ta mbrojë çështjen time ligjore e të vendosë drejtësi për mua.+ Ai do të më nxjerrë në dritë, dhe unë do të shikoj drejtësinë e tij.+
10 Do të shohë edhe armikja ime dhe turpi do ta mbulojë atë+ që më thoshte: «Ku është ai, Jehovai, Perëndia yt?»+ Sytë e mi do ta shohin.+ Ajo do të bëhet një vend për t’u shkelur, si lluca e rrugëve.+
11 Ditën kur të ndërtohen muret e tua të gurta, dekreti do të jetë larg.+
12 Atë ditë kanë për të ardhur deri te ti nga Asiria dhe nga qytetet e Egjiptit, madje nga Egjipti deri te Lumi;*+ nga deti në det dhe nga mali në mal.+
13 Toka do të bëhet një vend i shkretë për shkak të banorëve të saj, për shkak të frytit të veprimeve të tyre.+
14 Kullote popullin me shkopin tënd,+ kopenë e trashëgimisë sate, atë që banonte i vetëm në pyll, në mes të një pemishteje.+ Le të ushqehen në Bashan e në Galaad,+ si shumë kohë më parë.+
15 «Si në ditët kur dolët nga vendi i Egjiptit, do t’ju tregoj gjëra të mrekullueshme.+
16 Kombet do t’i shohin dhe do t’u vijë turp për tërë fuqinë e tyre.+ Do t’i vënë dorën gojës+ dhe veshët do t’u shurdhohen.
17 Do të lëpijnë pluhur si gjarpërinjtë;+ si zvarranikët e tokës do të dalin të trazuar nga ledhet e tyre.+ Duke u dridhur do të vijnë para Perëndisë, para Jehovait, dhe do të kenë frikë nga ti.»+
18 Cili Perëndi është si ti,+ që fal fajin dhe kapërcen shkeljen+ e mbetjes së trashëgimisë sate?+ Nuk ke për ta mbajtur përgjithmonë zemërimin tënd, sepse ti kënaqesh kur tregon dashamirësi.+
19 Ti do të na tregosh përsëri mëshirë,+ do t’i shkelësh fajet tona.+ Të gjitha mëkatet tona do t’i hedhësh në thellësi të detit.+
20 Do ta mbash besën që i dhe Jakobit, do të tregosh dashamirësinë që i shfaqe Abrahamit, siç iu betove paraardhësve tanë shumë kohë më parë.+
