مراجعه به متن

مراجعه به فهرست مطالب

کتاب مقدّس—‏منبعی قابل اعتماد برای یافتن حقیقت

کتاب مقدّس—‏منبعی قابل اعتماد برای یافتن حقیقت

در طول تاریخ افراد بسیاری با پیشینه‌های مختلف کتاب مقدّس را منبعی قابل‌اعتماد برای دست یافتن به حقیقت دانسته‌اند.‏ امروزه میلیون‌ها نفر از تعالیم این کتاب پیروی می‌کنند.‏ در مقابل،‏ برخی نیز آن را بی‌فایده می‌دانند و افسانه‌ای بیش نمی‌شمارند.‏ نظر شما چیست؟‏ آیا حقیقت را می‌توان در کتاب مقدّس یافت؟‏

چرا می‌توان به کتاب مقدّس اعتماد کرد؟‏

چگونه می‌توانید قابل‌اعتماد بودن کتاب مقدّس را محک زنید؟‏ مثالی می‌زنیم:‏ اگر دوستی قدیمی دارید که سال‌ها او را می‌شناسید و همیشه حقیقت را به شما گفته است،‏ قاعدتاً او فردی قابل اعتماد برای شماست.‏ آیا کتاب مقدّس هم همچون دوستی قابل اعتماد،‏ همیشه حقیقت را گفته است؟‏ به چند مثال توجه کنید.‏

صداقت نگارندگان این کتاب

آنان که کتاب مقدّس را به قلم آورده‌اند افرادی بسیار صادق بوده‌اند،‏ آنان خطاها و اشتباهاتشان را پنهان نکرده‌اند.‏ برای مثال،‏ یونُس،‏ پیامبر خدا در مورد نافرمانی‌اش از خدا نوشت.‏ (‏یونُس۱:‏۱-‏۳)‏ در واقع آنچه او در این کتاب نوشت با این نکته به پایان می‌رسد که چگونه خدا او را تنبیه کرد و اشاره‌ای نمی‌کند که چگونه خود طرز فکر و رفتارش را تغییر داد.‏ (‏یونُس ۴:‏۱،‏ ۴،‏ ۱۰،‏ ۱۱‏)‏ صداقت و خلوص تمامی افرادی که کلام خدا را به نگارش آورده‌اند نشانهٔ ارزشی است که آنان برای حقیقت و راستی قائل بودند.‏

راهنمایی‌های درست و عملی

آیا راهنمایی‌های کتاب مقدّس همیشه عاقلانه و درست است؟‏ بی‌شک چنین است.‏ برای مثال،‏ توجه کنید کتاب مقدّس در مورد روابط با دیگران چه پندی می‌دهد:‏ «پس،‏ با مردم همان گونه رفتار کنید که می‌خواهید با شما رفتار کنند.» (‏مَتّی ۷:‏۱۲‏)‏ همچنین می‌گوید:‏ «جوابِ نرم خشم را برمی‌گرداند.‏» (‏امثال ۱۵:‏۱‏)‏ راهنمایی‌های کتاب مقدّس همچنان به قوّت خود باقی است،‏ همان‌قدر که در زمان نگارش آن عملی بود،‏ امروزه نیز چنین است.‏

 حقایق تاریخی

طی سال‌ها باستان‌شناسان به وجود افراد و مکان‌هایی در زمان باستان پی برده‌اند که تأییدی است بر دقت و درستی وقایع نگاشته‌شده در کتاب مقدّس.‏ در این کتاب در شرح وقایع به جزئیات کوچک اشاره می‌شود.‏ برای مثال،‏ اشاره شده است که در زمان نِحِمیا،‏ اهالی صور (‏فنیقی‌های اهل صور)‏ که در اورشلیم زندگی می‌کردند «ماهی و همه گونه کالا می‌آوردند.‏»—‏نِحِمیا ۱۳:‏۱۶‏.‏

آیا شواهدی وجود دارد که این آیهٔ کتاب مقدّس را تأیید کند؟‏ بله.‏ باستان‌شناسان کالاهای فنیقی در اسرائیل یافته‌اند که نشان می‌دهد میان این دو قوم باستان دادوستد صورت می‌گرفته است.‏ به علاوه بقایایی از نوعی ماهی در دریای مدیترانه،‏ در اورشلیم در زیرِ زمین کشف شده است.‏ باستان‌شناسان معتقدند که این ماهی را تجّار از سواحل دور به آنجا آورده‌اند.‏ بعد از مطالعه و تحقیق روی شواهد محققی چنین گفت:‏ «ظاهراً این گفته در نِحِمیا ۱۳:‏۱۶ که اهالی صور در اورشلیم ماهی می‌فروختند،‏ درست است.‏»‏

حقایق علمی

کتاب مقدّس در اصل کتابی مذهبی و تاریخی است.‏ اما در آیاتی که به نکته‌ای علمی اشاره شده است نیز درست و با علم هماهنگ است.‏ به این نمونه توجه کنید.‏

حدود ۳۵۰۰ سال پیش در کتاب مقدّس نوشته شد که زمین «بر نیستی» آویزان است.‏ (‏ایّوب ۲۶:‏۷‏)‏ این گفته با اعتقادات و داستان‌هایی که در آن زمان رواج داشت کاملاً متفاوت بود،‏ گفته می‌شد زمین روی آب شناور است یا بر پشت لاک‌پشتی عظیم‌الجثه قرار دارد.‏ حدود ۱۱۰۰ سال بعد از نوشته شدن این آیه مردم همچنان معتقد بودند که غیرممکن است زمین بدون هیچ تکیه‌گاهی در هوا معلق باشد.‏ سال ۱۶۸۷ یعنی تنها ۳۰۰ سال پیش،‏ اسحاق نیوتن مقاله‌ای در مورد جاذبه به چاپ رساند و گفت نیرویی نادیدنی زمین را در مدار خود نگاه داشته است.‏ به این شکل علم آنچه را که کتاب مقدّس ۳۰۰۰ سال پیش از آن گفته بود،‏ تأیید کرد.‏

 پیشگویی‌هایی درست و دقیق

پیشگویی‌های بسیاری در کتاب مقدّس آمده است،‏ این پیشگویی‌ها تا چه حد دقیق است؟‏ به نمونه‌ای توجه کنید:‏ پیامبری به نام اِشَعْیا سقوط بابِل را پیشگویی کرد.‏

پیشگویی:‏ در قرن هشتم ق.‏م.‏ یعنی حتی زمانی که هنوز بابِل پایتخت امپراتوری‌ای پرقدرت نشده بود،‏ اِشَعْیا در مورد منقرض شدن این امپراتوری و در نهایت خالی از سکنه شدن این شهر نوشت.‏ (‏اِشَعْیا ۱۳:‏۱۷-‏۲۰‏)‏ در این پیشگویی اِشَعْیا حتی نام فاتح بابِل را ذکر کرد،‏ یعنی کوروش.‏ همچنین به استراتژی نظامی او در مورد خشک کردن رودخانه اشاره کرد و این که دروازه‌های شهر باز خواهد ماند.‏—‏اِشَعْیا ۴۴:‏۲۷–‏۴۵:‏۱‏.‏

تحقق پیشگویی:‏ حدود ۲۰۰ سال بعد از پیشگویی اِشَعْیا،‏ پادشاه پارس به بابِل حمله کرد.‏ او چه کسی بود؟‏ کوروش.‏ شهر بابِل استحکاماتی قوی و نیرومند داشت،‏ از این رو کوروش تدبیری اندیشید.‏ مردان کوروش برای انحراف آب رودخانه فُرات که از اطراف و میان شهر می‌گذشت،‏ کانالی حفر کردند.‏ این کار سطح آب رودخانه را تا حدّی پایین آورد که سربازان کوروش توانستند از آن عبور کنند و به پشت دیوارهای شهر برسند.‏ جالب اینجاست که بابِلیان دروازه‌های شهر را که به سمت رودخانه بود باز گذاشته بودند.‏ سپاه کوروش از دروازه‌های باز شهر گذشتند،‏ وارد بابِل شدند و آن را تسخیر کردند.‏

اما تحقق یکی از پیشگویی‌ها باقی ماند:‏ آیا بابِل از سکنه خالی می‌شد؟‏ قرن‌ها بعد از تسخیر بابِل مردم همچنان در این شهر زندگی می‌کردند.‏ اما امروزه ویرانه‌های بابِل،‏ نزدیک بغداد گویای تحقق کامل این پیشگویی است.‏ بله،‏ کتاب مقدّس در مورد پیشگویی وقایع آینده نیز قابل اعتماد است.‏