LUZIA CACAD SIKIL KIWANÉ. Wektu cilik, Luzia kena polio, penyakit sing nular lan nyerang sistem saraf. Wektu Luzia umur 16 taun, majikané ngomong, ”Kowé cacad merga dihukum Gusti Allah, soalé kowé nakal lan ora manut karo ibumu.” Nganti pirang-pirang taun bar kuwi, Luzia isih lara ati nèk kèlingan kuwi.

WEKTU DAMARIS NGERTI NÈK DHÈWÈKÉ KENA KANKER OTAK, bapaké takon, ”Kok isa kowé lara kaya ngono? Kowé mesthi nggawé dosa. Mulané kowé dihukum Gusti Allah.” Damaris lara ati merga omongan kuwi.

Kèt mbiyèn wong-wong percaya nèk penyakit kuwi hukuman saka Gusti Allah. Buku Manners and Customs of Bible Lands nyebutké nèk akèh wong ing jamané Yésus percaya nèk ”penyakit kuwi hukuman merga wong kuwi utawa keluargané wis nggawé dosa”. Buku Medieval Medicine and the Plague nyebutké nèk ing Abad Pertengahan (476 M-1500 M), ”ana sing percaya nèk Gusti Allah ngukum wong-wong sing dosa nganggo wabah penyakit”. Contoné kira-kira taun 1300-an, ana wabah penyakit ing Eropa sing nyebabké jutaan wong mati. Apa kuwi hukuman saka Gusti Allah? Utawa, apa kuwi mung merga baktèri kaya kesimpulané para peneliti mèdis? Mungkin ana sing mikir, ’Apa Gusti Allah mémang nggunakké penyakit bèn wong-wong sengsara merga dosané?’ a

COBA DIPIKIR: Nèk penyakit lan kesusahan kuwi hukuman saka Gusti Allah, ngapa kok Yésus, Putrané Gusti Allah, marèkké wong-wong sing lara? Apa kuwi ora padha karo nglawan keputusané Gusti Allah? (Matius 4:23, 24) Padahal Yésus ora tau nglawan Gusti Allah. Yésus ngomong, ”Aku mesthi nindakké kabèh sing nggawé Dhèwèké seneng”, lan ”Aku nindakké apa sing dipréntahké Bapak marang aku.”​—Yohanes 8:29; 14:31.

Ing Alkitab disebutké nèk Gusti Allah Yéhuwah kuwi ”mesthi adil”. (Pangandharing Torèt 32:4) Contoné, Gusti Allah ora mungkin nyebabké kecelakaan pesawat lan matèni atusan wong sing ora salah, mung merga arep ngukum salah siji wong sing ana ing pesawat kuwi. Gusti Allah kuwi adil. Mula, Abraham, abdiné sing setya, ngomong nèk Gusti Allah ora bakal ”matèni wong sing bener bareng karo wong sing jahat”. Abraham ya ngomong, ”Apa mungkin Hakimé bumi tumindak ora adil?” (Purwaning Dumadi 18:23, 25) Ing Alkitab ya disebutké nèk Gusti Allah ”ora bakal tumindak jahat” utawa ”tumindak salah”.​—Ayub 34:10-12.

ANA KETERANGAN APA ING ALKITAB?

Kesusahan kuwi dudu hukuman merga kesalahané awaké dhéwé. Yésus njelaské soal kuwi wektu dhèwèké lan para muridé ndelok wong sing wuta kèt lair. ”Murid-murid nakoni Yésus, ’Guru, apa sing marakké wong kuwi wuta kèt lair? Dosané wong kuwi dhéwé apa dosané wong tuwané?’ Yésus njawab, ’Dudu merga dosané wong kuwi utawa dosané wong tuwané. Ning, iki kelakon supaya wong-wong isa ndelok kuwasané Gusti Allah liwat wong kuwi.’”​—Yohanes 9:1-3.

Para murid mesthi kagèt wektu Yésus ngomong nèk wong lanang kuwi lara dudu merga dosané utawa wong tuwané, soalé kuwi béda karo pandhangan sing umum wektu kuwi. Yésus ora mung marèkké wong lanang kuwi, tapi ya nduduhké nèk  kesusahané wong kuwi dudu hukuman saka Gusti Allah. (Yohanes 9:6, 7) Dadi, wong-wong sing lara parah isa terhibur merga ngerti nèk dudu Gusti Allah sing nyebabké kuwi.

Ayat-ayat sing nguwatké

• ”Gusti Allah ora isa diuji nganggo apa sing jahat, lan Dhèwèké ya ora nguji sapa waé nganggo apa sing jahat.” (YAKOBUS 1:13) Malah, ”apa sing jahat” sing wis suwé dialami manungsa, termasuk penyakit, kesusahan, lan kematian, ora suwé manèh bakal disingkirké.

• Yésus Kristus ”marèkké kabèh sing lara”. (MATIUS 8:16) Kuwi sakjané nduduhké apa sing bakal kelakon wektu Kerajaané Gusti Allah mréntah ing bumi.

• ”Gusti Allah bakal ngusapi air matané wong-wong kuwi. Ora bakal ana manèh kesusahan, tangisan, lan rasa lara. Malah, kematian ya ora bakal ana manèh. Kabèh sing mbiyèn nyebabké awaké dhéwé sedhih wis ora ana manèh.”​—WAHYU 21:3-5.

SAPA SING NYEBABKÉ KESUSAHAN?

Dadi, ngapa kok manungsa ngalami akèh kesusahan? Nèk dudu Gusti Allah sing nyebabké, lha terus sapa? Kuwi bakal dirembug ing artikel berikuté.