Apocalipse 22:1-21
22 Entón el ensinoume un río de auga de vida, e as súas augas eran cristalinas*. O río saía do trono de Deus e do Cordeiro,
2 e pasaba polo medio da rúa principal da cidade. Nas dúas beiras do río había árbores de vida que producían 12 colleitas e que daban froito cada mes. As follas das árbores servían para curar as nacións.
3 Xa non haberá ningunha maldición, senón que o trono de Deus e do Cordeiro estará na cidade. Os seus escravos daranlle servizo sagrado,
4 verán o seu rostro e levarán o nome del na fronte.
5 Tampouco volverá a haber noite, e non necesitarán a luz de ningunha lámpada nin a luz do sol, porque Xehová* Deus vainos iluminar, e eles reinarán para sempre.
6 O anxo díxome: “Estas palabras son fieis* e verdadeiras. Si, Xehová*, o Deus que inspirou os profetas, enviou o seu anxo para mostrarlles ós seus escravos o que ten que pasar dentro de pouco.
7 Mira! Veño pronto. Felices os que obedecen as palabras da profecía deste rolo”.
8 Eu, Xoán, fun o que escoitou e viu estas cousas. Despois de velas e escoitalas, boteime ó chan diante dos pés do anxo* que mas ensinara para adoralo.
9 Pero el díxome: “Coidado! Non fagas iso! Eu son só un escravo coma ti e coma os teus irmáns, os profetas, e coma os que obedecen as palabras deste rolo. Adora a Deus”.
10 E tamén me dixo: “Non gardes en segredo* as palabras da profecía deste rolo, porque o tempo fixado está cerca.
11 Que o inxusto siga facendo cousas inxustas e que o que fai cousas sucias siga facendo cousas sucias. Pero que o xusto siga na súa xustiza e que o santo siga na súa santidade.
12 ”‘Mira! Veño pronto e voulle pagar a cada un conforme ás súas accións.
13 Eu son o Alfa e o Omega*, o primeiro e o último, o principio e o final.
14 Felices os que lavan as súas túnicas, porque así terán dereito a comer do froito das árbores da vida e poderán entrar na cidade polas súas portas.
15 Fóra están os cans*, os que practican espiritismo*, os que son sexualmente inmorais*, os asasinos, os idólatras e tódolos que aman a mentira e teñen o costume de mentir’.
16 ”‘Eu, Xesús, enviei o meu anxo para darvos testemuño destas cousas para o beneficio das congregacións. Eu son a raíz e a descendencia de David, e a estrela brillante da mañá*’”.
17 O espírito santo e a noiva non deixan de dicir: “Ven!”. Que tódolos que escoiten isto tamén digan: “Ven!”. E que veñan tódolos que teñan sede. Que tódolos que queiran collan gratis da auga da vida.
18 “A tódolos que escoitan as palabras da profecía deste rolo dígolles*: se alguén lles engade algo a estas cousas, Deus engadiralle a el as pragas que están escritas neste rolo,
19 e se alguén quita algo das palabras do rolo desta profecía, Deus quitaralle a el a súa parte das cousas escritas neste rolo, é dicir, non poderá comer do froito das árbores da vida* nin entrar na cidade santa.
20 ”O que dá testemuño destas cousas di: ‘Si, veño pronto’”.
“Amén! Ven, Señor Xesús”.
21 Que a bondade inmerecida do Señor Xesús estea cos santos.
