Despois do 4026 a.n.e.

“A serpe” cuestiona o dereito que ten Xehová de gobernar e a súa forma de facelo. Xehová promete que unha “descendencia” ou “semente” finalmente esmagará a serpe, Satanás (Xénese 3:1-5, 15, nota). Pero por un tempo, Xehová permite que os humanos se gobernen a si mesmos baixo a influencia da serpe.

1943 a.n.e.

Xehová asegúralle a Abrahán que un dos seus descendentes será a “descendencia” prometida (Xénese 22:18).

Despois do 1070 a.n.e.

Xehová asegúralle ó rei David, e despois ó seu fillo Salomón, que a “descendencia” prometida virá por medio da súa familia (2 Samuel 7:12, 16; 1 Reis 9:3-5; Isaías 9:6, 7).

29 n.e.

Xehová revela que Xesús é a “descendencia” prometida e o herdeiro do trono de David (Gálatas 3:16; Lucas 1:31-33; 3:21, 22).

33 n.e.

Satanás, a serpe, fai que asasinen a Xesús, causándolle así unha ferida temporal á “descendencia” prometida. Xehová resucita a Xesús, devólveo ós ceos e acepta o valor da súa vida perfecta. Ó facer isto, senta as bases para perdoar os pecados e para que os descendentes de Adán poidan vivir para sempre (Xénese 3:15; Feitos 2:32-36; 1 Corintios 15:21, 22).

Arredor do 1914 n.e.

Xesús bota á terra a Satanás, a serpe, e obrígao a permanecer aí por un pouco de tempo (Apocalipse 12:7-9, 12).

Futuro

Xesús encerra a Satanás durante 1000 anos e finalmente destrúeo. Desta maneira esmágalle a cabeza de forma simbólica. Entón cúmprese o propósito orixinal de Xehová para a terra e a humanidade, o seu nome queda limpo de toda acusación e tamén se demostra que a súa forma de gobernar é a mellor (Apocalipse 20:1-3, 10; 21:3, 4).