Daut Jesus sien Fleesch un Bloot ons togood kjemt, wua Johanes 6:53 von rät, mott wie Gloowen wiesen aun daut Leesjelt (Efs. 1:7). Dee, waut von de “aundre Schop” sent, doonen nich un sellen uk nich von daut Broot äten un dän Wien drinkjen biem Owentmol (Joh. 10:16). Oba dee kjemt Jesus Christus sien Fleesch un Bloot doawäajen togood. Woo? Doaderch daut dee Gloowen aun Jesus sien Opfa wiesen un aun daut, waut doaderch mäajlich es (Joh. 6:53). Soone oba, waut von daut Broot äten un von dän Wien drinkjen, wiesen doaderch, daut see Poat von dän nieen Bunt sent un de Hopninj haben, en daut himlische Kjennichrikj to rejieren. Soo, endoont aus wie von de Jesaulwde sent ooda von de aundre Schop, daut es onbedinjt needich, daut wie Gloowen wiesen, om daut eewje Läwen to kjrieen. w24.12 13 V. 14, 16

Bie daut Owentmol jeef Jesus siene Apostel ojjesuadet Broot un säd to dee, daut et sienen Kjarpa väastald. Dan jeef hee äant Wien un säd, daut et daut “Bloot von dän Bunt” bedied (Mar. 14:​22-25; Luk. 22:20; 1. Kor. 11:24). Disen nieen Bunt muak hee met de “Menschen von [daut jeistelje] Israel” – waut “en Gott sien Kjennichrikj” sennen woaren (Heb. 8:​6, 10; 9:15). Daut, waut Jesus biem Owentmol säd, wia bloos fa de “kjliene Häad”. Siene true Apostel, waut don met am toop wieren, wieren de Ieeschte, waut Poat von dise kjliene Grupp wieren. Dee woaren toop met Jesus em Himmel sennen. w24.12 11 V. 9-10

Jesus wort von siene Fiend unjagonen, faustjenomen, tonuscht jemoakt, eenen schlajchten Nomen jemoakt, veuadeelt un mau rajcht jekjwält. Dan brochten de Soldoten am no de Städ, wua am sull omjebrocht woaren, un noagelden am aun eenen Pol. Jesus bleef tru, wan hee uk sea lieden must. Oba daut jeef wäm, waut noch dolla lieden must: Jehowa Gott. Hee haud jenuach Macht toom sienen Sän fuaz raden, oba hee deed daut nich! Wuarom nich? Daut wia ut Leew. Jesus sien Opfa es de jratsta Bewies doafäa, woo sea Jehowa die leeft. Hee haft sea väl jedonen un haft sea väl derchjestonen, om die von Sind un Doot to raden (1. Joh. 4:​9-10). Hee well jiedrem eenen von ons halpen, am to deenen, wan wie nu uk noch Sinda sent. Un hee well, daut wie noch mol gaunz von de Sind looskomen! w24.08 6 V. 13-14

Wie kjennen daut noch bäta vestonen, woo sea Jehowa ons leeft, wan wie doaräwa nodenkjen, waut daut Leesjelt am jekost haft. De Soton behaupt, daut kjeen Mensch Jehowa tru bliewen wudd, wan daut schwoa wia. Om to wiesen, daut daut nich soo es, leet Jehowa daut too, daut Jesus lieden must, ea hee storf (Hiob 2:​1-5). Jehowa kjikjt too, aus Jesus von de Menschen vespott, von de Soldoten vekjielt un aum Pol jenoagelt wort. Jehowa sach krakjt, waut von grausomen Doot sien leewa Sän haud (Mat. 27:​28-31, 39). Jehowa haud de Macht, doa irjentwanea een Enj met to moaken (Mat. 27:​42-43). Oba wan Gott doa mankjefot haud, wudd daut Leesjelt nich sennen betolt worden un wie wudden wada onen Hopninj sennen. Doawäajen leet Jehowa too, daut sien Sän lieden must, bat hee sienen latsten Odem utjepust haud. w25.01 22 V. 7

Jesus siene Jinja hauden sea Angst un wieren fa Truarichkjeit gaunz benomen aun dän 16. Nissan 33 n. Chr. Twee von dee veleeten Jerusalem un jinjen no Emmaus. Een framda Maun kjeem un jinkj met äant met. De Jinja vetalden am, woo enteischt see wieren äwa daut, woo daut met Jesus romjekomen wia. Dan funk de framda Maun aun, “von Moses un aul de Profeeten” uttolajen, wuarom de Messias haud must lieden un stoawen. Un aus de dree Mana en Emmaus aunkjeemen, leet hee äant weeten, daut hee Jesus wia, waut vom Doot oppjestonen wia. Dise Vetal woaren dee kjeenmol vejäten haben (Luk. 24:​13-35). Jesus leet sikj välmol von siene Jinja seenen en de latste 40 Doag, aus hee oppe Ieed wia. Hee nuzt dise Tiet goot ut, om siene Jinja to treesten, waut truarich wieren un Angst hauden. Doahinja hauden dee wada Freid un Moot, de goode Norecht von daut Kjennichrikj to prädjen un to lieren. w24.10 12 V. 1-3

Een Kjint waust met de Tiet opp, oba kjeen Mensch woat em Jeisteljen riep, onen sikj auntostrenjen. Biejlikj de Breeda un Sestren en Korint neemen de goode Norecht aun, leeten sikj deepen, kjrieejen dän heiljen Jeist un lieeden väl von daut, waut de Apostel Paulus lieed (Apj. 18:​8-11). Oba eenje Joaren no äare Doop wieren väle noch nich riepe Christen (1. Kor. 3:2). Daut wie em Jeisteljen riepa woaren, mott wie ieescht dän Wunsch doatoo haben. Deejanje, waut daut “jleichen, onerfoaren to sennen” un doa stonen to bliewen, wua see sent, woaren kjeenmol riepe Christen woaren (Spr. 1:22). Eenje Menschen sent aul gaunz groot, oba dee kjennen nich fa sikj selfst entscheiden – de Elren motten daut fa äant doonen. Wie wellen nich soo sennen. Wie wellen selfst de Veauntwuatunk äwanämen, em Jeisteljen wieda to waussen. Wan du doa wieda opp schaufst, een riepa Christ to woaren, dan bäd doarom, daut Jehowa die beides jeft: “dän Wunsch un uk de Krauft, daut to doonen” (Filip. 2:13). w24.04 4 V. 9-10

Jehowa sajcht ons daut, woo hee denkjt, wan daut doarom jeit, de Menschen to rechten. Jehowa woat nich wäm fa emma venichten, onen daut hee doa eenen gooden Grunt fäa haft. Hee es sea metliedent un hee wiest Metleet soo foaken aus mäajlich. Waut weet wie von deejanje, waut nich wada oppstonen woaren? De Bibel rät bloos von een poa soone Menschen. Biejlikj säd Jesus, daut Judas Iskariot nich wada toom Läwen komen woat (Mar. 14:21; see uk Johanes 17:12 un de Erkjläarunk toom studieren en de Studiabibel). Judas wist goot, daut et jäajen Jehowa un Jesus wia, waut hee deed, oba hee deed daut doawäajen (see uk Markus 3:29). Jesus säd uk, daut eenje Gloowesleidasch, waut jäajen am schauften, nich wudden de Hopninj haben, wada toom Läwen to komen (Mat. 23:33; see Johanes 19:11 un de tweede Erkjläarunk toom studieren en de Studiabibel). Un de Apostel Paulus säd, daut de Aufjefolne, waut nich een Leetsennen hauden, nich wudden vom Doot oppstonen (Heb. 6:​4-8; 10:29). w24.05 4 V. 10-11

Wan wie dicht bie Jehowa bliewen, dan kaun de Soton ons nuscht doonen, waut ons fa emma schoden woat (1. Joh. 3:8). En de niee Welt woat Jehowa siene true Frind wieda fa aules beschitzen, waut äant von am aufbrinjen kunn, un uk fa dän Doot (Opb. 21:4). Dauts werkjlich eene groote Iea, en Jehowa sien Zelt Jast to sennen. Wie kjennen nu aul groote Frind met Jehowa sennen un uk fa emma (Hes. 37:​26-27). Oba waut mott wie doonen, daut wie wieda kjennen siene Jast sennen? Wan die wäa no sien Hus kroagen wudd, dan wurscht du secha wellen weeten, waut dee jleicht. Krakjt soo well wie weeten, waut Jehowa von dee haben well, waut doa wieda wellen siene Jast sennen. Onse Leew fa am brinjt ons bat doa, soo väl aus mäajlich to doonen, om “am en aule Stekjen to jefaulen” (Kol. 1:10). Wie sellen am emma grooten Respakjt wiesen. Dis Respakjt woat ons halpen, nuscht to doonen, waut hee nich jleicht, un emma “deemootich ver Gott” to waundlen (Micha 6:8). w24.06 4 V. 8-9

Jehowa fruach Abraham, aus hee wudd reed sennen, sienen Sän Isaak aus Opfa to jäwen. Fa Abraham wia daut daut Schwanste, waut et fa am jeef. Un doch wia hee reed, daut to doonen. Oba jroz ea hee sienen Sän opfad, hilt Jehowa am doavon auf. Dit Biespel wees, waut Jehowa lota fa ons doonen wudd: Hee wudd reed sennen, sienen leewen Sän aus Opfa to jäwen. Soo sea leewd Jehowa de Menschen (1. Mo. 22:​1-18). Aus Jehowa de Israeliten daut Jesaz jeef, velangd hee emma wada Tierenopfa, daut dee äare Sinden kunnen vejäft woaren (3. Mo. 4:​27-29; 17:11). Waut wull Jehowa doamet dietlich moaken? Daut hee fa een jratret Opfa sorjen wudd – eent, waut de Menschen äare Sinden gaunz wajchnämen wudd. Hee leet siene Profeeten oppschriewen, daut de vesproakna Nokomen, waut een besondra Sän von Gott wia, wudd lieden un stoawen motten toom de Menschen von Sind un Doot raden – uk die! (Jes. 53:​1-12). w24.08 4 V. 7-8

Wan du de Bibel läst, kjikj emma doano, woo du daut nokomen kaust, waut du doa läst. Wan du ieescht een poa Varzhen en Gott sien Wuat jeläst hast, dan denkj doaräwa no: “Woo kaun ekj dit nu aul ooda lota mol brucken?” Saj wie mol, du hast 1. Tessalonicha 5:​17-18 jeläst. Doahinja wurscht du kjennen stellhoolen un doaräwa nodenkjen, woo foaken un woo iernst du bäden deist. Du wurscht uk kjennen äwa eenjet denkjen, wua du fäa dankboa best. Un veleicht woascht du die eenich, Jehowa fa dreeatlei dankscheen to sajen. Soogoa wan du bloos een poa Minuten nodenkjst, woat die daut aul halpen, Gott sien Wuat bäta to vestonen un daut notokomen, waut daut sajcht. Denkj mol han, woo sea die daut wudd togood komen, wan du daut jiedatsmol soo deetst, wan du de Bibel läst! Met de Tiet woascht du Jehowa bäta deenen kjennen. w24.09 4-5 V. 9-10

Jehowa haft ons besonda jemoakt. Wie kjrieen mea Freid, wan wie jäwen, aus wan wie nämen. Wie feelen ons goot, wan wie onse Breeda un Sestren halpen kjennen, un wie freien ons, wan dee äare Dankboakjeit wiesen. Oba endoont aus dee sikj bedanken ooda nich, wie kjennen schaftich sennen, wiels wie daut Rajchte deeden. Vejät kjeenmol: Endoont woo väl du jefst, Jehowa kaun “die väl mea aus daut jäwen” (2. Chr. 25:9). Wie woaren aundre kjeenmol soo väl jäwen kjennen, aus Jehowa ons jeft! Un doa es nuscht, waut ons mea Freid jeft, aus wan Jehowa ons beloont. Well wie ons aulsoo eenich sennen, onsen himlischen Voda notodoonen, waut sea friejäwrich es. w24.09 31 V. 20-21

Jehowa wiest Metleet un jeft väl om ons rom (Psa. 103:13; Jes. 49:15). Hee es metfeelent; wan wie lieden motten, deit am daut uk wee (Sach. 2:12). Hee moakt ons daut leicht, met am Frind to sennen (Psa. 25:​14, NW; Apj. 17:27). Un hee es deemootich, wiels “dee rauf sticht om to seenen waut em Himmel un opp de Ieed es”, un “hee häft de oame utem Stoff” (Psa. 113:​6-7). Woo wudd wie dan nich wellen onsen grooten Gott veharlichen? Wie veharlichen Jehowa, wiels wie wellen, daut aundre am kjanen lieren. Wuarom weeten väl Menschen nich de Woarheit äwa Jehowa? Wiels de Soton dee äa Vestaunt blint jemoakt haft met schlemme Läajes äwa Jehowa (2. Kor. 4:4). De Soton haft de Menschen enjebilt, daut Jehowa een dolla Gott es, daut dee nuscht om ons romjeft un daut dee veauntwuatlich es fa daut Lieden enne Welt. Oba wie weeten de Woarheit äwa Gott! Wie haben de Iea, de Menschen to vetalen, woo Gott werkjlich es, un kjennen dee halpen, am to veharlichen (Jes. 43:​10, NW). w25.01 3 V. 6-7

Jesus wia volkomen un deed groote Wunda, oba de Soton brukt dan noch eenje Menschen, om Läajes von am to vebreeden. Biejlikj säden de Gloowesleidasch, daut Jesus de beese Jeista utdriewen kunn derch “dän Harscha von de beese Jeista” (Mar. 3:22). Aus Jesus verem Jerecht wia, säden de Gloowesleidasch, daut Jesus jelastat haud, un beräden de Menschen, daut dee sullen froagen, Jesus doottomoaken (Mat. 27:20). Lota, aus Jesus siene Nofolja de goode Norecht prädjen deeden, räajden de Jäajna de “Menschen von de Velkja opp un hitzen dee en”, de Christen to vefoljen (Apj. 14:​2, 19). De Woaktorm vom 1. Dezamba 1998 räd von Aposteljeschicht 14:2 un säd, daut deejanje, waut dän Soton unjastetten, de Christen äare Norecht aufwiesen deeden. Un dee säden uk schlajchte Sachen von de Christen, soo daut de Menschen nich wudden no dee horchen ooda dee soogoa schlajcht lieden kjennen. De Soton vebreet noch emma Läajes; dee deit noch emma “de gaunze Ieed” veleiden. w24.04 11 V. 15; 13 V. 16

Eenen Mensch siene Hopninj, fa emma to läwen, henjt nich doavon auf, wanea dee stoaft. Jehowa es de volkomna Rechta un dee woat emma daut doonen, waut rajcht es (Psa. 33:​4-5). Wie kjennen ons gaunz secha sennen, daut “de Rechta fa de gaunze Ieed woat … rajcht haundlen”. Wie haben Uasoak to sajen, daut eenen Mensch siene Hopninj, fa emma to läwen, nich doavon aufhenjt, wua dee läft. Dauts ommäajlich, daut Jehowa de millionende Menschen wudd aus “Kosen” talen, waut en soone Lenda läwden, wua dee kjeenmol äwa Gott sien Kjennichrikj lieren kunnen (Mat. 25:46). De jerajchta Rechta äwa de gaunze Ieed es noch väl dolla om jiedrem eenen von dee bekjemmat, aus wie jeemols woaren kjennen. Wie weeten nich krakjt, waut Jehowa en de groote Liedenstiet aules doonen woat. Oba daut, waut dee en de groote Liedenstiet seenen woaren, woat eenje veleicht bat doa brinjen, daut dee aun Jehowa jleewen, wan hee sienen Nomen ver aulem heilicht (Hes. 38:16). w24.05 12 V. 14-15

Jehowa siene Deena jleichen daut, sikj omzajcht uttohalpen (2. Kor. 8:4). Oba eenjemol motten dee sea äwanäment sennen toom daut doonen. Biejlikj weeten de Eltestasch, daut äare Breeda un Sestren daut aun Moot un Unjastettunk fält, wan doa Kjrich es. Dee fält daut uk aun jeisteljet Äten un aun daut, waut dee em Tieteljen brucken. Ut Leew fa äare Gloowesbreeda jäwen de Eltestasch sikj mau rajcht enne Jefoa, om dee daut Needje to brinjen (Joh. 15:​12-13). Opp dise Wajch sent dee soo äwanäment, aus Zadok wia. En soone jefäadelje Loagen es daut wichtich, daut wie veeent bliewen. Komm de Aunwiesungen no, waut daut Betel jeft (Heb. 13:17). De Eltestasch sellen räajelmässich de Aunwiesungen derchgonen, woo de Breeda en äare Jäajent sikj aul ea fa eenen Nootfaul reedmoaken kjennen un waut dee doonen sellen, wan doa een Nootfaul es (1. Kor. 14:​33, 40). Sie äwanäment, oba uk väasechtich (Spr. 22:3). Denkj no, ea du waut deist, un brinj die nich onneedich enne Jefoa. Velot die opp Jehowa. Denkj doaraun: Jehowa well, daut die un diene Breeda nuscht woat. Met siene Help kaust du dee unjastetten, onen die selfst enne Jefoa to brinjen. w24.07 4 V. 8; 5 V. 11

De Kjennich David kjand Jehowa un vetrud opp am. Aus siene Fiend am dootmoaken wullen, biejlikj de Kjennich Saul, fruach David Jehowa no Help. Nodäm daut Gott David sien Jebäd beauntwuat haud un am jerat haud, säd David: “De HAR läft” (Psa. 18:47). Doamet wull David nich bloos sajen, daut daut Gott jeef. No een Buak toom nosieekjen no wull David dietlich moaken, daut Jehowa de woara Gott wia un daut hee emma waut fa siene Deena deit. Wäajen daut, waut David selfst beläft haud, wist hee, daut Gott daut sach, waut hee derchmuak, un reed wia, am to halpen. Doaderch kjrieech David dän Moot, Jehowa wieda to deenen un to lowen (Psa. 18:​29-30, 50). Wie kjennen Jehowa iewrich deenen, wan wie ons gaunz secha sent, daut hee een läwendja Gott es. Wie woaren uk de Krauft haben, de Schwierichkjeiten uttohoolen, un uk dän Moot toom ons en sienen Deenst wieda aunstrenjen. Un wie woaren ons gaunz eenich sennen, dicht bie Jehowa to bliewen. w24.06 20-21 V. 3-4

Waut kjenn wie von daut lieren, waut de Apostel Paulus de Breeda en Tessalonich säd? Wan wie waut hieren, waut nich met daut tooppaust, waut wie ut de Schreft jelieet haben, ooda wan wie eene butajeweenelje Jeschicht hieren, dan mott wie iernstlich doaräwa nodenkjen, aus daut werkjlich soo es. Biejlikj en de Sowjetunion, waut daut ea jeef, jeewen onse Jäajna de Breeda eenen Breef, waut minkj von de Hauptoffiz kjeem. De Breef rod de Breeda too, eene fresche Organisazion opptostalen, waut nuscht met de Hauptoffiz to doonen haud. Daut leet soo, daut dis Breef werkjlich von de Hauptoffiz kjeem, oba de Breeda, waut tru wieren, leeten sikj nich veleiden. Dee kunnen daut seenen, daut daut, waut en dän Breef stunt, nich met daut tooppaust, waut dee ea jelieet hauden. Bie dise Tiet brucken onse Fiend, waut jäajen de Woarheit sent, eenjemol daut Internet ooda Social Media, om ons derchenaunda un uteneen to brinjen. Oba wie sellen ons “nich [loten] derchenaunda brinjen”. Woo kjenn wie ons fa soone Läajes beschitzen? Wan wie doaräwa nodenkjen, aus daut, waut wie hieren ooda läsen, met de Woarheiten toopstemt, waut wie aul ea jelieet haben (2. Tes. 2:2; 1. Joh. 4:1). w24.07 12 V. 14-15

Waut es de wichtichste Entscheidunk, waut eena moaken kaun? Sikj Jehowa hantojäwen un to de Famielje von siene Deena to jehieren. Jehowa well, daut jieda eena dise Entscheidunk moakt. Wuarom? Wiels hee well, daut dee siene Frind sent un fa emma läwen (5. Mo. 30:​19-20; Gal. 6:​7-8). Jehowa bemott ons daut nich, am to deenen. Hee lat jiedrem eenen selfst entscheiden, waut dee doonen well. Soo, waut es, wan een jedeepta Christ eene groote Sind bejeit? Wan dee nich een Leetsennen haft, dan mott dee ut de Vesaumlunk rutjesat (1. Kor. 5:13). Oba mau rajcht wan daut soo wiet kjemt, wenscht Jehowa sikj daut doawäajen sea, daut de mootwelja Sinda trigj no am kjemt. Daut wia je eene wichtje Uasoak, wuarom hee daut Leesjelt jeef – daut een Sinda, waut een Leetsennen haft, kaun Vejäwunk kjrieen. Jehowa es een leeftolja Gott un hee foddat de mootwelje Sinda opp, een Leetsennen to haben (Sach. 1:3; Reem. 2:4; Jak. 4:8). w24.08 14 V. 1-2

Aus de Apostel Johanes sienen dredden Breef schreef, wieren doa eenje, waut faulsche Lieren vebreeden un proowden, de Vesaumlunk uteneen to brinjen. Oba doa wieren aundre, waut wieda “no de Woarheit” läwden. Dee jehorchten Jehowa un hilden sikj aun “siene Jebooten” (2. Joh. 4, 6). Dise true Christen muaken nich bloos Johanes schaftich, oba uk Jehowa (Spr. 27:11). Waut kjenn wie doavon lieren? Tru-Sennen jeft Freid (1. Joh. 5:3). Biejlikj jeft ons daut Freid to weeten, daut wie Jehowa schaftich moaken. Hee freit sikj, wan wie Vesieekjungen aufwiesen un siene Jebooten jehorchen. Uk de Enjel freien sikj (Luk. 15:10). Ons jeft daut uk Freid to seenen, woo aundre tru bliewen (2. Tes. 1:4). Un wan dän Soton siene Welt ieescht woat venicht woaren, dan woa wie schaftich sennen, daut wie Jehowa en eene schlajchte Welt tru jebläwen sent. w24.11 12-13 V. 17-18

Woo lang wurscht du wäm sellen beoobachten, ea du dee daut sajchst, daut du met ar spazieren west? Wan du dee daut too bosich sajchst, dan wudd see denkjen kjennen, daut du nich goot doaräwa nodenkjst, ea du eene Entscheidunk moakst (Spr. 29:20). Oba wan du too lang wachst, dan wudd see denkjen kjennen, daut du die nich kaust to waut eenich woaren, besonda wan see daut aul enjeworden es, daut du waut von ar west (Liera 11:4). Denkj doaraun, daut du die noch nich brukst secha sennen, aus du die woascht met ar befrieen, ea du met ar rätst. Oba du saust die secha sennen, daut du reed best, die to befrieen, un daut dee wudd kjennen een gooda Ehepoatna sennen fa die. Oba waut es, wan du enwoascht, daut doa wäa waut von die well? Wan du nich west met dän spazieren, dan proow die soo opptostalen, daut et to seenen es. Daut wudd nich leeftolich sennen, dänjanjen daut Jefeel to jäwen, daut du veleicht wurscht wellen met dän spazieren, wan du oba nich west (Efs. 4:25). w24.05 23 V. 9-10

Bloos soone, waut werkjlich jesaulft sent un tru bliewen, woaren “metjenomen woaren” un von Jesus en daut himlische Kjennichrikj oppjenomen woaren (Joh. 14:3). De Jesaulwde, waut em Jeisteljen nich waka bliewen, woaren nich met de “Utjewälde” toop jesaumelt woaren (Mat. 24:31). Oba aul Gott siene Deena sellen Jesus siene Wieed aus eene Woarnunk seenen, daut see sellen waka un tru bliewen, endoont aus dee de Hopninj haben, em Himmel ooda oppe Ieed to läwen. Wiels wie Jehowa goot kjanen, sent wie ons secha, daut hee emma rajcht rechten deit. Doawäajen moak wie ons nich Sorjen, wan Jehowa eenje von siene true Deena en de lotre Joaren jesaulft haft. Wie hoolen uk em Denkj, waut Jesus en daut Jlikjnis von dän Wiengoaden säd äwa de Oabeida, waut mau en de alfte Stund aunfungen to schaufen (Mat. 20:​1-16). Soone, waut mau lota em Dach aunfungen em Goaden to schaufen, kjrieejen dautselwje Loon aus dee, waut von zemorjes jeschauft hauden. Krakjt soo woaren aule Jesaulwde, waut tru bliewen, äare Beloonunk em Himmel kjrieen, endoont wanea dee jesaulft worden. w24.09 24 V. 15-17

Jesus jeef ons daut baste Biespel doarenn, met Ojjerajchtichkjeit foadich to woaren. Hee wort von väle schlajcht behaundelt – mau rajcht von siene Famielje. Eenje von sien Frintschoft säden biejlikj, daut hee dwautsch wia; de Gloowesleidasch säden, daut hee met de beese Jeista toopschauft; de reemische Soldoten hauden sikj domm äwa am, kjwälden am un muaken am schlieslich doot (Mar. 3:​21-22; 14:55; 15:​16-20, 35-37). Wan Jesus uk soo väl uthoolen must, deed hee oba kjeenmol met Schlajchtet trigjtolen. Waut kjenn wie von sien Biespel lieren? (1. Pet. 2:​21-23). Jesus jeef ons daut baste Biespel, woo wie ons vehoolen sellen, wan wie ojjerajcht behaundelt woaren. Hee wist krakjt, wanea daut goot wia, stell to sennen ooda to räden (Mat. 26:​62-64). Hee deed nich emma waut trigjsajen, wan se Läajes von am vetalden (Mat. 11:19). Un wan hee waut säd, deed hee siene Jäajna kjeenmol beleidjen ooda proowen, dee entoenjsten. w24.11 4-5 V. 9-10

Stal die väa, du jefst wäm, dän du väl räakjenst, een besondret Jeschenkj. Daut Jeschenkj lat schmock un es hendich. Wurscht du nich truarich sennen, wan deejanja daut Jeschenkj eefach wudd wajchlajen un doavon vejäten? Oba du wurscht die secha freien, wan deejanja säd, daut dee doafäa dankboa wia, un daut Jeschenkj goot brukt. Waut es de Lia? Jehowa haft sienen Sän fa ons jejäft. Jehowa freit sikj sea, wan wie onse Dankboakjeit wiesen fa dit besondre Jeschenkj un fa siene Leew, waut am bat doa brocht, daut Leesjelt to jäwen (Joh. 3:16; Reem. 5:​7-8). Met de Tiet kunn wie veleicht nich mea soo dankboa sennen fa daut Leesjelt. Daut wudd soo sennen, aus wan wie Gott sien Jeschenkj wajchlajen wudden un doa nich mea aun denkjen. Daut et nich bat doa kjemt, mott wie emma wada doaraun denkjen, waut Gott un Christus fa ons jedonen haben. w25.01 26 V. 1-2

Een Brooda, waut doa well aus een Eltesta deenen, kaun nich een Maun sennen, waut korz toom Gloowen jekomen es. Du brukst nich väle Joaren jedeept sennen, oba die fält doawäajen Tiet, een riepa Christ to woaren. Ea du aus Eltesta aunjestalt woascht, motst du ieescht wiesen, daut du soo aus Jesus deemootich best, un du motst uk reed sennen to wachten, bat Jehowa die mea Oppgowen jeft (Mat. 20:23; Filip. 2:​5-8). Du kaust uk wiesen, daut du tru best, doaderch daut du die aun Jehowa siene jerajchte Jesazen helst un aun de Aunwiesungen, waut hee derch siene Organisazion jeft. De Schreft sajcht gaunz kloa, daut een Eltesta mott emstaund sennen, aundre to lieren. Bediet daut, daut dee mott een sea gooda Rädna sennen? Nä. Nich aule Eltestasch kjennen goode Räden hoolen. Oba dee motten doawäajen em Prädichtdeenst un bie Hoadbesuchs aundre goot lieren kjennen. w24.11 23-24 V. 14-15

Wan du en de Bibel waut läst un daut nich gaunz vestonen kaust, dan sieekj die mea doaräwa no. Du kaust dan derch dän Dach doaräwa nodenkjen, waut du rutjefungen hast un waut die daut äwa Jehowa, sienen Sän un de Leew lieet, waut dee fa ons haben (Psa. 119:​97, JHF). Woa nich mootloos, wan du nich jiedatsmol waut Nieet ooda Intressauntet lieescht, wan du de Schreft läst ooda die waut nosieekjst. Stal die väa, du best een Mensch, waut no Golt sieekjt. Foaken mott soon Mensch stunden- ooda doagenlank no Golt sieekjen, bat dee een kjlienet Bietskje Golt finjt. Oba dee jeft nich opp, wiels jieda Bietskje Golt es sea wieetvoll fa am. Woo väl wieetvolla es nich jieda Sach, waut wie ut de Bibel lieren? (Spr. 8:10). Soo, sie jeduldich un läs wieda jieda Dach de Schreft (Psa. 1:2). w25.01 24-25 V. 14-15

Jehowa well, daut wie reed sent, deejanje to vejäwen, waut ons weedoonen (Psa. 86:5; Luk. 17:4; Efs. 4:32). Waut aundre sajen ooda doonen, kaun ons sea weedoonen, besonda wan daut wäa von onse Famielje ooda een gooda Frint es (Psa. 55:​13-15). Eenjemol kaun daut soo weedoonen, aus wudd ons wäa metem Massa jespekjt haben (Spr. 12:18). Veleicht doo wie ons soo, aus wudd ons daut nich weedoonen. Oba daut wudd soo sennen, aus wan wie wudden jespekjt kjrieen un daut Massa doa bloos bennen loten. Wie brucken nich denkjen, daut et woat bäta woaren, wan wie ons bloos soo doonen, aus wudd ons daut nuscht baudren, wan aundre ons schlajcht behaundlen. Doll woaren, wan ons wäa beleidicht, es gaunz jeweenlich. De Bibel rät doavon, daut wie veleicht mol doll woaren. Oba dee woarnt ons doafäa, daut wie nich sellen doll bliewen (Psa. 4:​5, JHF; Efs. 4:26). Wuarom? Wiels doa kjemt meist kjeenmol waut Goodet bie rut, wan wie doll sent (Jak. 1:20). Hool em Denkj: Dauts gaunz jeweenlich, noch mol doll to woaren, oba aus wie doll bliewen, daut kjenn wie selfst entscheiden. w25.02 15 V. 4-6

Jesus sien Jlikjnis wiest, daut et nich kluak es, sikj een deel Jelt tooptospoaren, wan eena “fa Gott to beseenen nich rikj es” (Luk. 12:​16-21). Kjeena weet, waut morjen sennen woat (Spr. 23:​4-5; Jak. 4:​13-15). Jesus säd uk, daut aul dee, waut doa wellen siene Nofolja sennen, motten reed sennen, sikj “von aul äare Sachen loostomoaken” (Luk. 14:33). Dauts, woo daut bie de ieeschtemmasche Christen en Judäa wia; dee deeden wellich aules oppjäwen (Heb. 10:34). Vondoag dän Dach haben väl Breeda waut em Tieteljen veloaren, wäajen dee sikj enne Politikj opp kjeene Sied stalden (Opb. 13:​16-17). Waut holp dee, daut to doonen? Dee vetruden gaunz opp Jehowa sien Vespräakjen: “Ekj woa die kjeenmol veloten un die kjeenmol em Stäakj loten” (Heb. 13:5). Wie doonen ons Bastet un plonen fa dee Tiet, wan wie ieescht ella sent, oba wan doa onverhofs waut oppkjemt, dan vetru wie doaropp, daut Jehowa ons halpen woat. w25.03 29 V. 13-14

Jehowa velangt nich von ons, daut wie auleen em Jeisteljen waussen. Hee haft ons Hoads un Lierasch enne Vesaumlunk jejäft, waut ons halpen, em Jeisteljen “riepe Menschen [to] woaren; gaunz un goa riep soo aus Christus” (Efs. 4:​11-13). Jehowa jeft ons uk sienen heiljen Jeist, waut ons halpt, “Christus sien Denkjen” to haben (1. Kor. 2:​14-16). Gott haft uk loten vea Evangelien oppschriewen, waut ons wiesen, woo Jesus docht un räd un waut hee deed, aus hee oppe Ieed wia. Wan wie Jesus en dän Stekj nodoonen, woo hee docht un waut hee deed, kjenn wie riepe Christen woaren. Oba om riep to woaren, mott wie mea lieren aus bloos de Gruntlieren von Christus, waut wie daut ieeschte lieeden. w24.04 4-5 V. 11-12

Jieda Dach mott wie Entscheidungen moaken. Eenje sent leicht, soo aus waut wie to Freestikj äten ooda wanea wie schlopen gonen. Aundre Entscheidungen sent nich soo leicht, wiels dee veleicht waut aun onse Jesuntheit, onse Freid, onse Famielje ooda onsen Deenst doonen kjennen. Wie wellen, daut onse Entscheidungen ons togood komen, oba uk onse Famielje. Äwa aules well wie, daut onse Entscheidungen Jehowa jefaulen (Reem. 12:​1-2). Om eene goode Entscheidunk to moaken, motst du die de Eenselheiten unjastonen. Wuarom es daut soo wichtich? Stal die väa, doa es wäa sea krank un dee jeit nom Dokta. Woat de Dokta dän irjenteene Medizien jäwen, onen dän to unjasieekjen ooda dän Froagen to stalen? Secha nich. Krakjt soo woascht du uk bätre Entscheidungen moaken kjennen, wan du die ieescht de Eenselheiten unjasteist, waut met diene Loag to doonen haben. w25.01 14 V. 1-3

Jehowa es sea metliedent un “hee well nich, daut doa irjenteena venicht woat” (2. Pet. 3:9). Woo haft hee eenje Metleet jewäsen, waut sea schlajchte Sachen deeden? De Kjennich David bejinkj groote Sinden, biejlikj Huararie un Mort. Oba David haud een Leetsennen, un doawäajen wees Jehowa am Metleet un vejeef am (2. Sam. 12:​1-12). De Kjennich Manasse deed de mieeschte Tiet en sien Läwen sea schlajchte Sachen. Oba mau rajcht dän wees Jehowa Metleet un vejeef am de Sinden, wiels Manasse daut leet wia (2. Chr. 33:​9-16). Dise Biespels wiesen, daut Jehowa emma Metleet wiest, wan hee sitt, daut et eene Uasoak doafäa jeft. Hee woat dise Kjennichs vom Doot oppwakjen, wäajen dee daut toostunden, daut dee eene groote Sind begonen hauden, un een Leetsennen hauden. w24.05 4 V. 12