Jesus siene Jinja jleewden aun Gott sien Wuat un proowden sea, daut notokomen (Joh. 17:6). Oba dee wia daut schwoa to vestonen, wuarom Jesus wia aus een Vebräakja aun eenen Pol omjebrocht worden. Jesus wist, daut siene Jinja Gloowen hauden un Jehowa leewden. Oba hee wist uk, daut äant daut fäld, de Schreft noch bäta to vestonen (Luk. 9:​44-45; Joh. 20:9). Doawäajen holp hee äant, soo daut see de deepe Bediedunk von de Schreft vestonen kunnen. Well wie mol seenen, woo hee daut deed, aus hee sikj von de twee Jinja seenen leet oppem Wajch no Emmaus. Jesus säd dise Mana nich fuaz, wäa hee wia. Enne Städ daut stald hee äant Froagen. Wuarom deed hee daut? Veleicht wull hee doamet rutfinjen, waut dee dochten un em Hoat hauden. Dee vetalden am, daut see jedocht hauden, daut Jesus de Israeliten fuaz wudd von de Reema friemoaken (Luk. 24:​18-27). Jesus brukt de Schreft, om de Mana halpen to vestonen, woo daut met dise Sach stunt. Dän Zeowes neem Jesus sikj dan uk noch Tiet, om aundre von siene Jinja doavon to vetalen (Luk. 24:​33-48). w24.10 14 V. 9-10

Jesus lieed daut von sienen Voda, waut hee sajen un doonen sull. Jehowa siene Organisazion recht sikj no Jesus sien Biespel un brukt Gott sien Wuat toom ons weeten loten, waut rajcht un orrajcht es un toom ons Rot jäwen fa ons Läwen (2. Tim. 3:​16-17). Wie kjrieen uk emma wada denkjen jeholpen, daut wie Gott sien Wuat studieren sellen. Ons kjemt daut sea togood, daut wie onse Bieekja to Help nämen, wan wie de Bibel studieren. Doaderch kjenn wie biejlikj de Aunwiesungen, waut wie von de Organisazion kjrieen, met daut vejlikjen, waut de Bibel sajcht. Wan wie seenen, daut dis Rot sikj oppe Bibel stett, woat ons Vetruen opp Jehowa siene Organisazion noch jrata (Reem. 12:2). Jesus prädicht “de goode Norecht von Gott sien Kjennichrikj” (Luk. 4:​43-44). Jesus jeef siene Nofolja uk daut Jeboot, von daut Kjennichrikj to prädjen (Luk. 9:​1-2; 10:​8-9). Aul dee, waut vondoag dän Dach Poat von Jehowa siene Organisazion sent, prädjen de goode Norecht von daut Kjennichrikj, krakjt endoont wua dee wonen. w24.04 9 V. 5-7

Vetru wieda opp de Aunwiesunk von Jehowa siene Organisazion. En daut ieeschtemmasche Israel brukt Jehowa Moses un lota uk Josua, om siene Deena Aunwiesungen to jäwen (Jos. 1:17). Dise Mana wieren dän siene Veträda. Bie de Israeliten rand aules fein, wan see sikj doaräwa em Kloaren wieren. Aus de Christenvesaumlunk hundade Joaren lota oppjestalt wort, jeewen de 12 Apostel Aunwiesungen (Apj. 8:​14-15). Lota worden aundre Eltestasch en Jerusalem uk Poat von de Grupp, waut de Leidunk haud. Wäajen de Vesaumlungen sikj no daut rechten, waut dise true Mana äant säden, “worden dee doa wieda em Gloowen jestoakjt un neemen jieda Dach too” (Apj. 16:​4-5). En onse Tiet säajent Jehowa ons uk, wan wie de Aunwiesungen nokomen, waut siene Organisazion ons jeft. w24.07 10 V. 10

Jehowa jleicht dän Kjennich David sea. Hee nand dän mau rajcht “een Maun, waut fa mien Hoat aunjenäm es.” Oba David bejinkj waut groote Sinden, biejlikj Ehebruch un Mort. No daut Jesaz Moses no haud David sult stoawen (3. Mo. 20:10; 4. Mo. 35:31). Oba Jehowa wull am halpen. Hee schekjt sienen Profeet Natan no dän Kjennich David, wan daut uk noch nich to seenen wia, daut am daut leet wia. Natan brukt een Jlikjnis, om David to wiesen, daut hee groote Sinden begonen haud. Doaderch kunn David vestonen, daut hee Jehowa sea wee jedonen haud, un dan kjrieech hee een Leetsennen (2. Sam. 12:​1-14). Hee schreef eenen Psalm, wua kloa to seenen es, woo leet am daut wia (Psa. 51:​1-2). Dis Psalm haft aul väl Menschen, waut jesindicht haben, jetreest un jeholpen, een Leetsennen to haben. Es daut nich scheen, daut Jehowa David leeftolich holp, een Leetsennen to haben? w24.08 10 V. 9

Väle wudden doamet envestonen sennen, daut et väl opp sikj haft, Kjinja opptotrakjen. Wan jie Kjinja haben, dan strenj jie junt secha aun, dee to halpen, eenen stoakjen Gloowen to haben (5. Mo. 6:​6-7). Oba wan de Kjinja jrata woaren, fangen dee veleicht aun to froagen, wuarom wie jewesset jleewen ooda wuarom Jehowa ons jewesse Jesazen jejäft haft. Wan june Kjinja soone Froagen stalen, dan moak jie junt veleicht fuaz Sorjen ooda denkjen, daut dee nich jenuach Gloowen haben. Oba wan de Kjinja jrata woaren, dan motten dee Froagen stalen, daut see sikj kjennen selfst secha sennen, waut see jleewen (1. Kor. 13:11). Doawäajen sell jie nich Angst haben. Wan june Kjinja Froagen stalen, dan seet daut aus eene Jeläajenheit, dee to lieren, Sachen selfst to bedenkjen. w24.12 14 V. 1-2

De hebräische Christen brukten eenen stoakjen Gloowen, om de schwoare Tiet to äwaläwen, waut en Judäa sennen wudd (Heb. 10:​37-38). Jesus säd to siene Nofolja, daut see sikj sullen fuatbrinjen no de Boaj, wan Jerusalem runtom wudd met Soldoten besat woaren. Dis Rot wia fa aule Christen, aus dee nu en Jerusalem wonden ooda butakaunt Staut (Luk. 21:​20-24). Wua sochten de Menschen ieeschtemma Schutz, wan doa eene Armee kjeem, äant auntojriepen? Jeweenlich en eene Staut, wäajen de groote Mieren äant beschitzen wudden. Sikj fuattobrinjen no de Boaj, mott onmoakhauftich jeloten haben. Doawäajen brukten dee eenen stoakjen Gloowen. De hebräische Christen musten uk opp dee vetruen, waut Jesus aunjestalt haud, de Vesaumlunk to leiden. Dee, waut de Leidunk hauden, jeewen woomäajlich krakjte Aunwiesungen, wanea un woo dee sikj fuatbrinjen sullen (Heb. 13:17). w24.09 10 V. 9-10

Aus Jesus oppe Ieed wia, deed hee krakjt daut, waut sien Voda am oppjejäft haud (Joh. 17:4). Oba Jesus docht doawäajen nich, daut hee de Eensja wia, waut dise Oppgow wudd rajcht doonen kjennen. Hee lieed aundre, dise Oabeit uk to doonen. Jesus wees, woo sea hee opp siene Jinja vetrud. Hee jeef äant de Veauntwuatunk to prädjen un aundre to lieren un fa Jehowa siene wieetvolle Schop to sorjen. Jesus jeef siene Jinja uk Rot, oba hee deed daut leeftolich. Eenje hauden emma wada Twiewel, un hee holp äant doamet (Luk. 24:​25-27; Joh. 20:27). Hee holp äant uk to vestonen, daut see sikj sullen dolla doarom kjemren, fa Jehowa siene Schop to sorjen, enne Städ Jelt to vedeenen (Joh. 21:15). Hee säd äant uk, daut see daut, waut see deeden, nich met daut vejlikjen sullen, waut aundre doonen kunnen (Joh. 21:​20-22). Un aus hee enwort, daut eenje orrajchte Iedeeen äwa daut Kjennichrikj hauden, holp hee äant uk, doa rajcht nauntokjikjen un daut Prädichtwoakj vonne goode Norecht aune ieeschte Städ to stalen (Apj. 1:​6-8). w24.10 15-16 V. 13-14

Jehuarsom-Sennen woat ons Läwen raden. Soo aus de Israeliten meist bat doa wieren, en daut vesproakne Launt nenntokomen, soo sent wie uk meist bat doa, en de niee Welt nenntokomen, waut Gott vesproaken haft. Doa woa wie daut beläwen kjennen, woo de Ieed to een schmocket Paradies woat (Jes. 35:1; Luk. 23:43). De Fient un siene beese Jeista woaren dan nich mea sennen (Opb. 20:​2-3). Aul de faulsche Gloowes, waut de Menschen von Jehowa aufbrinjen, woat et nich mea jäwen (Opb. 17:16). Daut woat uk kjeene menschelje Rejierunk mea jäwen, wua wie unja lieden motten (Opb. 19:​19-20). Em Paradies woat kjeena sennen, waut Trubbel moakt (Psa. 37:​10-11). Aulawäajen oppe Welt woaren de Menschen sikj aun Jehowa siene Jesazen hoolen, waut to Fräd un Eenichkjeit fieren woat, un dee woaren sikj unjarenaunda väl räakjnen un sikj vetruen (Jes. 11:9). Wie haben väl Goodet em Verhop! Wan wie jehuarsom sent, dan kjenn wie en dit Paradies oppe Ieed nich bloos fa een poa hundat Joa läwen, oba fa aule Eewichkjeit (Joh. 3:16). w24.11 9 V. 7

De Profezeiunk en dän Varsch fa vondoag erfelt sikj en onse Tiet soo aus noch kjeenmol ea. De goode Norecht von daut Kjennichrikj woat opp äwa 1,000 Sproaken bekauntjemoakt, un derch onse Websied kjennen de mieeschte Menschen oppe Welt doavon lieren. Jesus säd noch to siene Nofolja, daut see nich wudden en “aule Stauten un Darpa”, aulsoo to jieda Mensch, jeprädicht haben, ea hee komen wudd (Mat. 10:23; 25:​31-33). Daut, waut Jesus don säd, woat en onse Tiet krakjt soo sennen. Millionende Menschen läwen en Jäajenden, wua ons Woakj nich en aule Stekjen frie es. Doa woaren uk jieda Minut hundade Bäbes jebuaren. Doawäajen woa wie nich kjennen to jieda Mensch oppe Welt prädjen, ea daut Enj kjemt, wan wie uk ons Bastet doonen toom “jieda Sort Menschen un jieda Staum un Sproak un Volkj” de goode Norecht prädjen (Opb. 14:6). w24.05 10 V. 6-7

Jesus brukt siene Wieed, om aundre to treesten un Moot tootospräakjen. Hee räd nich hunjsch to siene Nofolja (Luk. 8:​47-48). Es daut nich een goodet Väabilt fa christelje Ehemana? Jesus säd, daut een Ehemaun saul siene Fru tru sennen. Hee säd dautselwje aus sien Voda: Daut een Ehemaun un siene Fru sullen “veeent sennen” (Mat. 19:​4-6). Daut griechische Wuat, waut hia met “veeent sennen” äwasat woat, meent en Werkjlichkjeit toopjebakt. Een Ehemaun un siene Fru sellen unjarenaunda soone stoakje Leew haben, aus wudden dee toopjebakt sennen. Wan eena waut deit, waut de Ehe schot, dan woat nich bloos eena doarunja lieden, oba beid. Een Ehemaun, waut opp dise Wajch met siene Fru veeent es, woat aule Sorten Pornografie aufwiesen. Hee woat fuaz wajchkjikjen “von nuzloose Dinja” (Psa. 119:37). Hee woat sikj daut met siene Uagen beräden, no kjeene aundre Fru to kjikjen, soo daut hee een Velangen no dee kjricht, buta no siene Fru (Hiob 31:1). w25.01 10 V. 12-13

Menschen meenen nich emma dautselwje, wan dee sajen: “Ekj vejäw die.” Wan Jehowa ons onvolkomne Menschen vejäwen deit, es daut gaunz aundasch, aus wan wie ons unjarenaunda vejäwen. Kjeena kaun soo vejäwen, aus Jehowa deit. De Psalmenschriewa säd von Jehowa: “Du deist opp iernst vejäwen, doawäajen haben se Ieaforcht fa die” (Psa. 130:4). Jo, Jehowa deit “opp iernst vejäwen”. Hee wiest ons, waut daut werkjlich meent to vejäwen. Wan de Bibelschriewa opp eenje Städen en de Hebräische Schreften doavon räden, daut Jehowa vejäwen deit, brucken dee aundre Wieed, aus wan Menschen vejäwen. Wan Jehowa wäm vejäwen deit, es dänjanjen siene Sind gaunz jelascht. Deejanja kaun wada goode Frind sennen met am. Sent wie nich sea dankboa, daut Jehowa ons emma wada aules vejäwen deit? w25.02 8-9 V. 1-3

Wuarom kjenn wie sajen, daut sikj de Deenst doawäajen jeloont haft, aus de Menschen horchen ooda nich? Wäajen wie daut jedonen haben, waut Jehowa un sien Sän Jesus haben wellen – wie haben Zeichnis jejäft. Mau rajcht wan wie met kjeenem räden ooda wan dee de goode Norecht aufwiesen, kaun ons daut doawäajen scheen gonen, wiels wie weeten, wie moaken onsen himlischen Voda froo (Spr. 27:11). Wie kjennen uk schaftich sennen, wan een aundra Vekjindja em Jebiet wäm finjt, waut mea weeten well. De Woaktorm vejlikjt daut Prädichtwoakj mol doamet, wan no een Kjint jesocht woat, waut sikj vebeiselt haft. Een deel sieekjen von eene Städ no de aundre, un wan eena daut Kjint jefungen haft, freit sikj nich bloos dee, oba aule. Krakjt soo es daut uk biem Jinja moaken; doa halpt jieda eena von de Vesaumlunk met. Wie brucken aule von de Vesaumlunk, om daut Jebiet derchtoprädjen, un aule freien sikj, wan eena aunfangt, no de Toopkomes to komen. w24.04 18 V. 13-14

Wie freien ons aul sea fa daut, waut boolt komen woat! Wie hopen, daut met Jehowa sienen Säajen noch väl mea Menschen de goode Norecht aunnämen, ea de groote Liedenstiet aunfangt. Wie sent uk oppjebrocht, daut mau rajcht en de groote Liedenstiet Menschen veleicht noch von Soton siene schlajchte Welt veloten woaren un met ons toop Jehowa lowen! Nu en de Tweschentiet hab wie eene wichtje Oabeit to doonen. Wie haben de Iea, de goode Norecht von daut Kjennichrikj äwa de gaunze Welt to prädjen. Dit Woakj woat bloos een Mol derchjefieet woaren. To deeselwje Tiet mott wie uk de Menschen wieda fa daut woarnen, waut noch komen woat. Menschen motten daut weeten, daut daut Enj von dise schlajchte Welt bosich noda kjemt. Ut Leew fa de goode Norecht, ut Leew fa de Menschen un, daut Wichtichste, ut Leew fa Jehowa Gott un sienen Nomen well wie wieda jieren un drinjent prädjen un flietich sennen, bat Jehowa sajcht: “Dauts jenuach!” w24.05 19 V. 14-16

Dän latsten Owent ea Jesus storf, lieed hee Petrus un de aundre Apostel eene wichtje Sach äwa deemootich sennen. De Apostel motten sikj secha jewundat haben, aus Jesus eene Oabeit deed, waut jeweenlich een Deena deed. Jesus läd sienen Äwarock tosied, neem een Haunduak un neem sikj daut rom de Lint. Dan goot hee Wota en eene Komm nenn un funk aun, de Jinja de Feet to wauschen (Joh. 13:​4-5). Daut mott secha een Stoot jedieet haben, aule 12 Apostel de Feet to wauschen, wua uk Judas met en wia, waut am veroden wudd. Oba Jesus wia deemootich un deed dise Oabeit. Dan säd hee gaunz jeduldich to dee: “Es junt daut dietlich, waut ekj junt jedonen hab? Jie räden mie met ‘Liera’ un ‘Har’ aun, un jie sent rajcht, wiels dauts, waut ekj sie. Doawäajen, wan ekj de ‘Har’ un de ‘Liera’ sie un junt de Feet jewoschen hab, dan wudd jie junt uk sellen unjarenaunda de Feet wauschen” (Joh. 13:​12-14). w25.03 10 V. 9-11

De Welt moakt ons daut schwoa, dicht bie Jehowa to bliewen. Väle jleewen daut nich, daut et eenen Gott jeft. Daut lat foaken soo, daut soone fein wiedakomen, waut Gott nich deenen. Daut kaun onsen Gloowen oppe Proow stalen, wan wie soont seenen. Wie sent ons secha, daut et eenen Gott jeft, oba veleicht twiewel wie doaraun, aus hee waut fa ons doonen woat. De Schriewa von dän 73. Psalm docht uk mol soo. Hee sach, daut de Menschen rom am nich no Jehowa siene Jesazen horchten un oba doawäajen een scheenet Läwen hauden. Doawäajen docht hee doaräwa no, aus sikj daut werkjlich loond, Gott to deenen (Psa. 73:​11-13). Waut holp dän Psalmenschriewa, doa wada rajcht nauntokjikjen? Hee docht doaräwa no, woo daut met soone utkomen wudd, waut nuscht om Jehowa romjeewen (Psa. 73:​18-19, 27). Un hee docht uk doaraun, woo am daut togood kjeem, daut hee Gott deend. Wie kjennen uk äwa aul daut Goode nodenkjen, waut Jehowa aul fa ons jedonen haft. w24.06 25 V. 16-17

Enne Bibeltiet behaundelden eenje äare oame Breeda ojjerajcht, wäajen see dee Entras auffodren deeden, wan see dee Jelt lieden. Un eenje Rechtasch leeten sikj bekjeepen, om de Oschuldje to beschuljen. Soont aus dit haust Jehowa sea (Hes. 22:12). Wie sellen daut unjasieekjen, woo wie äwa daut Jelt denkjen. Wie kjennen mol nodenkjen: “Woa ekj foaken en, daut ekj äwa Jelt denkj un waut ekj doamet kjeepen kaun? Wan ekj mie Jelt lieen doo, lot ekj daut dan lang dieren, ea ekj daut trigjtol, wäajen ekj denkj, daut dänjanjen daut aulmols nich doaraun fält? Denkj ekj, daut ekj bäta sie aus aundre, wan ekj Jelt hab? Es mie daut schwoa, friejäwrich to sennen? Denkj ekj, daut eenje Breeda un Sestren nom Tieteljen hinjaraun sent, bloos wiels dee goot Jelt haben? Proow ekj, met dee Frind to woaren, waut rikj sent, un met dee, waut oam sent, oba nich?” Wie kjennen bloos Jehowa siene Frind bliewen, wan wie nich nom Jelt hinjaraun sent. Dan woat Jehowa ons kjeenmol veloten! (Heb. 13:5). w24.06 12-13 V. 17-18

Om ons fa Vesieekjungen to beschitzen, mott wie eenen stoakjen Wunsch haben, daut Rajchte to doonen. De Bibel sajcht: “Haust daut Schlajchte un hoolt junt faust aun daut Goode” (Reem. 12:9). Wan wie daut doonen, dan woa wie ons noch eenja sennen, daut to doonen, waut rajcht es. Wan wie daut Goode leewen, dan woa wie noch bäta kjennen Vesieekjungen wadastonen. Wie sellen soo väl aus mäajlich em Jeisteljen drock sennen. Wan wie enne Vesaumlunk ooda em Prädichtdeenst sent, kjrie wie eenen jratren Wunsch, Jehowa to jefaulen (Mat. 28:​19-20; Heb. 10:​24-25). Wan wie Gott sien Wuat läsen, studieren un doaräwa nodenkjen, dan woa wie daut Goode noch dolla leewen un daut Schlajchte haussen (Jos. 1:8; Psa. 1:​2-3; 119:97). Denkjt doaraun, waut Jesus to siene Jinja säd: “Blieft waka un bät eendrajchtich, soo daut jie nich nojäwen, wan jie aufjeprooft woaren” (Mat. 26:41). Soo jäw wie Jehowa de Jeläajenheit, ons to halpen, un wie sent ons noch eenja, daut to doonen, waut hee jleicht (Jak. 4:8). w24.07 17-18 V. 14-16

Proow, Jehowa notodoonen, wan du aundre utlieescht. Denkj doaraun, daut Jehowa aundre wellich von siene Weisheit jeft. Doawäajen doo wie soone, dee wie utlieren, uk wellich aules lieren, waut wie weeten. Wie hoolen nich eenjet plietsch ut Angst, daut deejanja, dän wie utlieren, lota de Oppgow kjricht, waut wie nu haben. Eenje denkjen: “Mie haft daut kjeena jelieet, dan kaun dee sikj daut selfst lieren.” Oba kjeena von Jehowa siene Deena saul jeemols soo aus dit denkjen. Enne Städ daut frei wie ons, dee “ons selfst to jäwen” (1. Tes. 2:8). Daut bediet, soo väl aus mäajlich to doonen toom aundre utlieren un dee aules to sajen, waut wie weeten. Wie wellen, daut dee “emstaund sent, aundre to lieren” (2. Tim. 2:​1-2). Wan jieda eena aundre wellich daut lieet, waut dee weet, dan woa wie ons selfst un uk de aundre met mea vestonen un mea Freid haben. w24.09 29 V. 12-13

Wan du denkjst, daut du die met nuscht vesteist, dan woa nich mootloos. Gaunz secha kaust du irjentwaut fa de Vesaumlunk doonen. Veleicht kaun die daut halpen, wan du mol äwa daut nodenkjst, waut Paulus en 1. Korinta 12:​12-30 schreef. Dan froag Jehowa doano, daut hee die halpt to vestonen, waut dit met die to doonen haft. Daut, waut Paulus säd, wiest, daut jieda eena, waut Jehowa deent, wichtich un wieetvoll es enne Vesaumlunk. Proow, aules to doonen, waut du kaust, om Jehowa to deenen un diene Breeda to halpen. Du kaust die gaunz secha sennen, daut de Eltestasch doaräwa nodenkjen woaren un die soone Oppgowen jäwen, waut du doonen kaust (Reem. 12:​4-8). Aule Christen sellen Jehowa noda komen, friejäwrich sennen un soo läwen, aus hee daut haben well. w24.11 17 V. 12-13

Hana haud veschiedne Trubbels, waut ar toom Roaren brochten. Biejlikj haud Hana äa Maun noch eene aundre Fru. Dise Fru heet Peninna, un dee haust Hana. Bowenenn kunn Hana nich Kjinja haben, oba Peninna haud miere Kjinja (1. Sam. 1:​1-2). Peninna vespott Hana emma wada, wäajen see nich kunn Kjinja haben. Hana “wia sea jeschloagen”, un daut brocht ar bat doa, daut see “nich äten kunn un eefach hielen must” (1. Sam. 1:​6-7, 10). Woo wort Hana jetreest? Eenatlei, waut ar holp, wia, daut see no daut Aunbädungszelt jinkj. Doa prachad see Jehowa: “Wan du werkjlich mien Älent aunseenen wurscht un fa mie, diene Deenarin, enstonen wurscht” (1. Sam. 1:11). Jehowa sach, woo schwoa ar daut wia, hieed ar roaren un säajend ar lota, doaderch daut hee ar leet Kjinja haben (1. Sam. 1:​19-20; 2:21). w24.12 21 V. 5-7

Daut Leesjelt lieet ons, daut Jesus sea om de Menschen todoonen es, besonda om siene Nofolja (Joh. 13:1). Biejlikj wist Jesus, daut eenjet en sienen Deenst oppe Ieed wudd sea schwoa sennen, besonda daut hee wudd eenen grausomen Doot haben. Oba hee deed aul dise schwoare Sachen nich bloos, wiels Jehowa am doatoo aunjestalt haud, oba uk wiels hee de Menschen leewd. Hee deed von gaunzen Hoaten prädjen, lieren un de Menschen halpen. Mau rajcht aun dän Owent ver sienen Doot neem hee sikj noch de Tiet, om siene Apostel de Feet to wauschen, opptomuntren un Aunwiesungen to jäwen (Joh. 13:​12-15). Un wan hee uk aum Pol honk, jeef hee eenen Vebräakja Hopninj, waut toom Doot veuadeelt wia, un sach doano, daut siene Mutta wudd vesorcht woaren (Luk. 23:​42-43; Joh. 19:​26-27). Jesus wees de Menschen siene groote Leew de gaunze Tiet, aus hee oppe Ieed wia, nich bloos aus hee storf. w25.01 23 V. 11

Wan Jehowa ons vejäwen deit, dan sent wie frie. En de Bibel es een Jlikjnis, waut dit dietlich moakt. Daut sajcht, daut wie “Sklowen … von de Sind” sent, wiels wie aula onvolkomen sent. Oba wan Jehowa ons vejäwen deit, dan sent wie soo aus Sklowen, waut “von de Sind sent frie jeworden” (Reem. 6:​17-18; Opb. 1:5). Wan Jehowa ons vejäwen deit, dan kjenn wie ons soo sea freien aus een Sklow, waut frie jemoakt wort. Wäajen daut Leesjelt, waut Jehowa derch sienen Sän betold, es daut soo, aus wan wie jeheelt worden (1. Pet. 2:24). Wan wie sindjen, dan kjenn wie nich mea goode Frind sennen met Jehowa. Oba wäajen daut Leesjelt kaun hee onse Sinden vejäwen un wie kjennen wada een goodet Veheltnis haben met am. Eena, waut von eene schlemme Krankheit jeheelt woat, freit sikj sea. Krakjt soo frei wie ons uk, daut wie em Jeisteljen soo to sajen jeheelt worden un daut Jehowa met ons wada tofräd es. w25.02 11 V. 16; 13 V. 17

En daut Jlikjnis von de Talenten räd Jesus von twee Sklowen, waut äaren Harn tru wieren, un von eenen, waut nich tru wia (Mat. 25:​14-30). De twee true Sklowen stalen de true jesaulwde Christen väa. De Har es Jesus, un hee sajcht to jiedrem eenen von dee: “Komm un frei die met dienen Harn met”. Derch daut ieeschte Oppstonen kjrieen de Jesaulwde äare Beloonunk em Himmel (Mat. 25:​21, 23; Opb. 20:5b). Oba daut schlajchte Biespel von dän fulen Sklow es uk eene Woarnunk fa dee. Waut vonne? Dee motten wiesen, daut see flietich sent. Met daut Jlikjnis von de Talenten, krakjt soo aus met daut Jlikjnis von de Mejalen, wull Jesus nich verutsajen, daut de Jesaulwde wudden ful woaren. Enne Städ daut muak hee dietlich, woo daut utkomen wudd, wan dee opphieeden, flietich to sennen. Wan dee uk “enjelot un utjewält” sent, wudden dee daut vespält gonen un wudden nich kjennen en daut himlische Kjennichrikj nennkomen. w24.09 23-24 V. 10, 12-13

Wie aula wellen fa ons selfst un fa onse Famielje sorjen (Liera 7:12; 1. Tim. 5:8). Ea wie eene Oabeit aunnämen, äwalaj wie secha, woo väl Jelt wie vedeenen woaren. Oba een Mensch, waut bloos aun daut Jelt denkjt, läft hauptsechlich derch seenen. Wan wie derch Gloowen läwen, dan woa wie doaraun denkjen, waut onse Oabeit aun ons Veheltnis met Jehowa doonen kaun. Wie kjennen doaräwa nodenkjen: “Woa ekj bie dise Oabeit motten waut doonen, waut Jehowa jäajenaun es?” (Spr. 6:​16-19). “Woat dise Oabeit mienen Deenst fa Jehowa toosaten ooda woa ekj motten fa lenja wajch sennen von miene Famielje?” Wan jo, dan wudd daut weis sennen, de Oabeit nich auntonämen, mau rajcht wan daut schwoa es, eene Oabeit to finjen. Wiels wie derch Gloowen läwen, moak wie soone Entscheidungen, waut wiesen, daut wie gaunz doaropp vetruen, daut Jehowa opp irjenteene Wajch fa daut sorjen woat, waut ons fält (Mat. 6:33; Heb. 13:5). w25.03 21 V. 5-6

Wie sellen onse Breeda un Sestren emma soo seenen, aus Jehowa dee sitt. Wie kjennen daut doonen, wan wie no dee äare goode Sieden kjikjen un nich no dee äare schlajchte Sieden, waut dee boolt aulmols nich mea woaren haben. Wan doa Trubbels oppkomen, dan kjenn wie dee opp eene leeftolje Wajch oppem Kloaren brinjen. Dan woaren soone, waut sikj dautselwje wenschen, uk wellen to daut jeistelje Paradies jehieren. Well wie fa emma dankboa sennen fa daut Paradies, waut Jehowa fa ons jemoakt haft. Aule, waut sikj wellen goot un secha feelen un tofräd un ruich sennen, motten en daut jeistelje Paradies nennkomen un doa newers veloten. Oba wie wellen sea oppaussen, wäajen de Soton aules prooft, waut dee kaun, om ons doa wajchtolocken (1. Pet. 5:8; Opb. 12:9). Wie wellen daut nich tooloten, daut dee daut doonen kaun. En dit biltelje Paradies jeit daut scheen un doa es daut rein un frädlich. Well wie ons sea aunstrenjen, daut et soo blift! w24.04 24-25 V. 18-19

Elren, halpt june Kjinja, dän Wunsch to kjrieen, Jehowa to deenen. Sajcht un wiest june Kjinja derch jun ieejnet Biespel, daut soone Sachen aus de Bibel studieren, bie de Toopkomes sennen un prädjen gonen daut ieeschte en jun Läwen kjemt. Wan jie daut nich doonen, dan woaren june Kjinja veleicht denkjen, daut see motten eent von Jehowa siene Zeijen sennen, bloos wäajen see en soone Famielje oppjewossen sent. Woo kaun daut utkomen? Dee woaren daut Jeistelje dan veleicht nich aune ieeschte Städ stalen un met de Tiet veleicht gaunz opphieren, Jehowa to deenen. Kaun eena, waut oppjehieet haft, Jehowa to deenen, nu nich mea met am Frind sennen? Jo, wan hee een Leetsennen haft un wada fresch aunfangt, am to deenen. Doatoo mott hee deemootich sennen un daut loten, daut de Eltestasch am halpen kjennen (Jak. 5:14). Krakjt endoont woo sea eena sikj aunstrenjen mott, met Jehowa wada Frind to sennen – daut es daut wieet! w24.07 25 V. 18-19

Wan jie spazieren, woo kjenn jie junt soo oppstalen, daut Jehowa daut jefelt? Daut kjemt gaunz von veselfst, daut jie junt unjarenaunda hanjetrocken feelen, je dolla jie junt jleichen. Waut kaun junt halpen, junt von schwiensche Sachen frie to hoolen? Rät nich opp eene orrajchte Wajch äwa Sex, siet nich auleen un drinkjt nich too väl (Efs. 5:3). Dise Sachen kjennen junt oppreizen un junt wudd daut sea schwoa sennen, daut Rajchte to doonen. Wudd daut nich kluak sennen, doa pinkjlich äwa to räden, woo jie junt Respakjt wiesen kjennen un Jehowa siene Jesazen jehorchen? (Spr. 22:3). Je dolla jie junt jleichen, well jie junt veleicht june Leew wiesen, onen daut jie too wiet gonen. Oba wan jie een jratret Velangen kjrieen, Sex to haben, woat junt daut schwoa sennen, eene kluake Entscheidunk to moaken äwa de aundre Persoon (Leet 1:2; 2:6). Wan jie junt goot sent, kjenn jie uk leicht too wiet gonen un waut Orrajchtet doonen (Spr. 6:27). Doawäajen rät aum Aunfank äwa Jehowa siene Jesazen un doaräwa, waut jie doonen woaren un waut nich, wan jie junt june Leew wiesen (1. Tes. 4:​3-7). w24.05 29 V. 10-11

Wie wellen, daut aundre met ons räakjnen kjennen, besonda en schwoare Tieden (Spr. 17:17). Woo kjenn wie ons dän Nomen moaken, daut wie opp to veloten sent? Wie sellen ons jieda Dach aunstrenjen, Jehowa soo goot aus mäajlich notodoonen, biejlikj doaderch, daut wie emma Wuat hoolen un aulawäajen enne Tiet sent. Woo kjemt de Vesaumlunk daut togood, wan de Eltestasch opp to veloten sent? Wan de Vekjindja daut weeten, daut see de Eltestasch, biejlikj dän Deenst-Gruppenoppsechta, irjentwanea fonen kjennen, dan sent dee ruja. De Vekjindja feelen sikj uk jeleeft, wan dee weeten, daut de Eltestasch emma fuaz reed sent to halpen. Un wan de Eltestasch de Bibel un onse Bieekja brucken, om Rot to jäwen, un sikj nich opp äare ieejne Iedeeen stetten, dan vetruen de Breeda dee noch dolla. De Breeda un Sestren vetruen uk soone Eltestasch, waut perseenelje Sachen nich utpludren un äa Wuat hoolen. w24.06 30 V. 14-15

Wie kjennen nich velangen, daut Jehowa ons onse Trubbels vondoag dän Dach wajchnemt, oba wie kjennen doamet räakjnen, daut hee ons stoakjen woat (Psa. 41:4). Derch sienen heiljen Jeist jeft Jehowa ons Krauft, Weisheit un ennalichen Fräd, daut wie doamet foadich woaren kjennen (Spr. 18:​14, NW; Filip. 4:13). Hee treest ons uk doaderch, daut wie de Hopninj haben fa lota, wua kjeena mea woat krank sennen (Jes. 33:24). Jehowa haft loten soone Wieed oppschriewen, waut ons berujen un treesten, wan wie en schwoare Loagen sent (Reem. 15:4). Aus eene Sesta en Wast-Afrika enwort, daut see Kjräft haud, road see foaken. See sajcht: “Een Bibelvarsch, waut mie besonda treest, wia Jesaja 26:3. … Dis Varsch vesechad mie, daut Jehowa ons ennalichen Fräd jäwen kaun un halpen kaun, de Loag uttohoolen.” Jeft daut eenen Bibelvarsch, waut die besonda väl Troost jeft, wan du en eene sea schwoare Loag best, waut veleicht hopninjsloos lat? w24.12 24 V. 17-18

De Eltestasch wellen eenen, waut sikj em Jeisteljen vebeiselt haft, wellich vejäwen. Dee wellen, daut daut veloarne Schop trigj no Jehowa kjemt (Luk. 15:​22-24, 32). Wan dee dan trigjkjemt, es doa groote Freid em Himmel un uk oppe Ieed! (Luk. 15:7). Daut es kloa, daut Jehowa daut nich toolat, daut een Sinda enne Vesaumlunk bliewen kaun, wan dee nich een Leetsennen haft. Oba hee well dän doawäajen halpen. Hee well, daut dee trigjkjemt. Woo denkjt Jehowa dan äwa eenen, waut een Leetsennen haft? Daut wiesen ons de Wieed en Hosea 14:5: “Ekj woa äa wadaspanstjet [ooda äa Ontruet] heelen, un woa an von Hoaten goot sennen. Mien Oaja woat sikj von an wajchdreien.” Dise Wieed em Denkj to hoolen, woat de Eltestasch bat doa brinjen, besonda doaropp to achten, aus daut aun irjentwaut to seenen es, daut dee een Leetsennen haft. Un fa dänjanjen, waut sikj von Jehowa wajchjedreit haft, es daut secha eene Help to weeten, daut Jehowa am leeft un well, daut dee soo schwind aus mäajlich trigjkjemt. w24.08 28 V. 8-9

Eenjemol halp wie aundre veleicht met onse Tiet, Krauft un Jelt, oba daut lat soo, daut dee nich dankboa sent. Waut kjenn wie dan doonen, daut wie nich onse Freid velieren ooda mootloos woaren? Well wie em Denkj hoolen, daut de Freid, waut wie haben, wan wie waut fa aundre doonen, nich doavon aufhenjt, aus dee doafäa dankboa sent ooda nich (Apj. 20:35). Wie kjennen doawäajen met Freiden jäwen, wan daut uk soo lat, daut dee nich dankboa sent. Waut kaun ons doabie halpen? Doo Jehowa no. Hee jeft aule Menschen Goodet, endoont aus dee doafäa dankboa sent ooda nich (Mat. 5:​43-48). Jehowa vesprakjt, daut wan wie uk soo jäwen aus hee, aulsoo “onen daut wie waut trigjvelangen, dan woat onse Beloonunk groot sennen” (Luk. 6:35). Biejlikj velang wie nich, daut aundre sikj bedanken. Hool em Denkj, daut Jehowa die fa daut Goode beloonen woat, waut du fa aundre deist, wäajen du daut “met Freiden” deist, endoont aus dee dankboa sent ooda nich (2. Kor. 9:7; Spr. 19:17). w24.09 29 V. 14-16