Wie motten ons nich bloos aunstrenjen, riepe Christen to woaren, oba daut uk bliewen. Wie wellen kjeenmol soo denkjen, daut wie ons nich brucken aunstrenjen, bätre Frind met Jehowa to woaren (1. Kor. 10:12). Wie sellen ons selfst unjasieekjen toom seenen, daut wie wieda em Jeisteljen veraunkomen. En dän Apostel Paulus sienen Breef aun de Kolossa säd hee wada, daut et needich es, riepe Christen to bliewen. Wan see uk aul riepe Christen wieren, woarnd Paulus äant doafäa, sikj doavon veleiden to loten, woo de Menschen enne Welt dochten (Kol. 2:​6-10). Un Epafras, waut de Breeda en de Vesaumlunk doa woomäajlich goot kjand, bäd foaken, daut dee “wieda aus riepe Menschen fauststonen” kunnen (Kol. 4:12). Wauts de Lia? Paulus un Epafras wia daut kloa, daut Gott eenem halpen mott, wan eena well een riepa Christ bliewen, un daut wie ons selfst aunstrenjen motten. Dee wullen, daut de Christen en Kolossä riepe Christen bleewen, krakjt endoont waut fa Schwierichkjeiten dee beläwen musten. w24.04 6-7 V. 16-17

Wie leewen Jehowa soo sea, daut wie kjeenmol wudden wellen waut doonen, waut hee nich jleicht. Wie wellen jieren dän Unjascheet weeten tweschen Rajcht un Orrajcht un tweschen de Woarheit un de Läajes, daut wie daut doonen kjennen, waut Jehowa jleicht (Spr. 2:​3-6; Heb. 5:14). Wan wie mea Forcht haben fa de Menschen aus fa Gott, dan kjenn wie von de Woarheit aufkomen. See wie daut Biespel von de 12 Volkjsleida, waut daut Launt utspionen sullen, waut Jehowa de Israeliten vesproaken haud. Tieen von dise Spionen hauden eene jratre Angst fa de Kanaanita, aus äare Leew fa Jehowa wia. Dee säden to de aundre Israeliten: “Wie sent nich stoakj jenuach jäajen dit Volkj to gonen, wiels daut es too stoakj fa ons!” (4. Mo. 13:​27-31). Fa Menschen to beseenen, wieren de Kanaanita uk stoakja. Oba jieda Israelit, waut doa jleewd, daut dee äare Fiend nich wudden ennämen kjennen, haud von Jehowa vejäten. w24.07 9 V. 5-6

Kjenn wie ons gaunz secha sennen, daut Jehowa emma daut Rajchte deit, wan dee de Menschen recht? Jo! Abraham wist gaunz jeneiw, daut “de Rechta fa de gaunze Ieed” volkomen, weis un metliedent wia. Jehowa haft sienen Sän utjelieet un am daut Rechten äwajäft (Joh. 5:22). Jehowa un Jesus weeten beid krakjt, waut de Menschen em Hoat haben (Mat. 9:4). Wan dee wäm rechten, woaren dee emma “rajcht haundlen”! Well wie gaunz doaropp vetruen, daut Jehowa emma daut Baste weet. Wie motten toostonen, daut wie nich em Staund sent to rechten – oba hee es! (Jes. 55:​8-9). Doawäajen äwalot wie Jehowa un sienen Sän aul daut Rechten un vetruen opp dee. Wie weeten uk, daut ons Kjennich Jesus krakjt soo metliedent es aus sien Voda un emma daut Rajchte doonen woat (Jes. 11:​3-4). w24.05 7 V. 18-19

Dauts sea wichtich, daut wie von Hoaten de Woarheit räden. Dauts doaraun to seenen, waut doa passieed, aus Filippus sienen Frint Natanael no Jesus brocht. Wan Jesus Natanael uk noch kjeenmol ea jeseenen haud, säd hee: “Kjikjt, dauts werkjlich een Israelit, en dän nuscht Onopprechtjet es” (Joh. 1:47). Jesus wist, daut Natanael besonda opprechtich wia. Natanael wia krakjt soo onvolkomen aus wie, oba hee wia en aules opprechtich un deed daut nich bloos väajäwen. Jesus bewundad daut sea un lowd Natanael doafäa. En Psalm 15 rät daut doavon, woo wie aundre behaundlen sellen, wan wie Jehowa jefaulen wellen. Psalm 15:3 sajcht, daut eena, waut en Jehowa sien Zelt Jast es, von “aundre nich schlajchtet norät un sienen Noba nich orrajcht behaundelt, un sienen näakjsten nich schlajchtet norät”. Wäa von eenen aundren Schlajchtet norät, kaun dän sea toosaten (Jak. 1:26). w24.06 10 V. 7; 11 V. 9-10

Wan du die fein reedmoakst fa dän Deenst, woascht du die sechra feelen, wan du met aundre rätst. Jesus holp siene Jinja, sikj fein reedtomoaken, ea hee dee utschekjt toom prädjen (Luk. 10:​1-11). Wiels dee daut nokjeemen, waut Jesus äant jelieet haud, kunnen dee mea Goodet doonen un dee jinkj daut scheen. Woo kjenn wie ons fa dän Prädichtdeenst reedmoaken? Wie kjennen doaräwa nodenkjen, woo wie von de Woarheit räden kjennen un woo wie daut met onse ieejne Wieed sajen kjennen. Daut kaun uk sea halpen, wan wie doaräwa nodenkjen, waut de Menschen en onse Jäajent veleicht sajen un doonen woaren, un waut wie dan doonen kjennen. Wan wie dan met wäm räden, kjenn wie proowen, ruich un leeftolich to sennen un schaftich to kjikjen. w24.04 16 V. 6-7

De wichtichste Uasoak, wuarom wie de goode Norecht prädjen, es, wäajen wie Jehowa un sienen heiljen Nomen leewen. Wie seenen dän Prädichtdeenst aus eene Jeläajenheit aun, dän Gott to lowen, waut wie leewen. Wie stemmen gaunz met dit met: “Jehowa, ons Gott, die traft de Harlichkjeit un de Iea un de Macht”. Wie jäwen Jehowa Harlichkjeit un Iea, wan wie aundre kloaren Bewies doafäa jäwen, daut hee “aules jemoakt” haft un daut wie läwen kjennen, wiels hee ons aum Läwen helt. Wie jäwen am uk onse Krauft, Tiet un waut wie sest noch haben, om soo väl aus mäajlich em Deenst to doonen (Mat. 6:33; Luk. 13:24; Kol. 3:23). Eefach jesajcht, jleich wie daut, von dän Gott to räden, waut wie leewen. Ons jankat daut bloos, aundre von dän sienen Nomen to vetalen un waut hee fa een Gott es. w24.05 17 V. 11

Jehowa jeft ons nu aul Fräd un Tofrädenheit un woat ons lota uk daut eewje Läwen jäwen. Wie kjennen gaunz opp Jehowa vetruen, daut hee ons well beloonen un uk de Krauft doatoo haft. Daut brinjt ons bat doa, Jehowa wieda ons Bastet to jäwen, krakjt soo aus siene true Deena ieeschtemma deeden. Dits, waut Timotäus deed (Heb. 6:​10-12). Timotäus haud eenen stoakjen Gloowen, daut de läwendja Gott am beloonen wudd (1. Tim. 4:10). Dauts, wuarom hee sikj sea fa Jehowa un aundre aunstrenjen deed. Woo deed hee daut? De Apostel Paulus rod am too, een bätra Liera to woaren em Deenst un enne Vesaumlunk. Timotäus sull uk een goodet Biespel sennen fa de jinjre un fa de elre Breeda. Un hee kjrieech uk nich emma gaunz leichte Oppgowen, biejlikj sull hee aundre leeftolich Rot jäwen, wan dee daut fäld (1. Tim. 4:​11-16; 2. Tim. 4:​1-5). Oba Timotäus wia sikj secha, daut Jehowa am beloonen wudd (Reem. 2:​6-7). w24.06 22-23 V. 10-11

Jehowa haft sien Volkj foaken derch de Profeeten jewoarnt un trajchtjestalt. Biejlikj säd Jehowa derch Jeremia: “Komm wada trigj, du onjehuarsome Israel … dan woa ekj nich met junt doll bliewen. Ekj sie doch jenstich, un woa mie nich opp emma oajren” (Jer. 3:​12-13). Un derch Joel säd Jehowa: “Dreit om no mie met junem gaunzen Hoat” (Joel 2:​12-13). Hee leet derch Jesaja sajen: “Wauscht junt emol rein. Hieet opp met de beese Sachen, dee ekj mank junt see; hieet opp met june Sinden” (Jes. 1:​16-19). Un derch Hesekiel fruach Jehowa: “Meest du mie jefelt daut, daut een Mensch fa siene Sinden stoawen mott? … Ekj see daut väl leewa daut hee sikj oppmoakt un daut beese opphieet un aum läwen blift. Ekj hab doa nich een Jefaulen aun daut irjentwäa stoawen mott … Moakt junt opp un velot de Sinden, dan woa jie läwen” (Hes. 18:​23, 32). Jehowa freit sikj sea, wan Menschen een Leetsennen haben, wiels hee well, daut dee fa emma läwen kjennen. w24.08 9 V. 5-6

Jehowa jeft aul siene Deena daut jeistelje Äten, de Aunleidunk un dän Schutz, waut dee fält. Eene Wajch, woo Jehowa wiest, daut hee kjeenen Unjascheet moakt, es, daut hee doano sitt, daut de Menschen äwa de gaunze Ieed de Mäajlichkjeit haben, de Schreft to läsen. De Heilje Schreft wort opp dree Sproaken jeschräwen: Hebräisch, Aramäisch un Griechisch. Sent soone, waut de Schreft opp dee Sproaken läsen kjennen, bätre Frind met Jehowa aus soone, waut nich kjennen? Nä, dee sent nich (Mat. 11:25). Jehowa lot nich bloos soone en, siene Frind to sennen, waut huach utjelieet sent ooda waut de Sproaken kjennen, opp dee de Schreft jeschräwen wort. Enne Städ daut lat hee aule Menschen äwa de gaunze Welt siene Weisheit haben, nich bloos soone, waut huach utjelieet sent. Sien Wuat, de Bibel, wort aul opp hundade Sproaken äwasat. Doawäajen kjemt de Menschen äwa de gaunze Ieed daut togood, waut de Bibel lieet, un kjennen weeten, woo see kjennen Jehowa sien Frint woaren (2. Tim. 3:​16-17). w24.06 6-7 V. 13-15

Jesus haud verutjesajcht, daut Jerusalem wudd venicht woaren. Oba bat daut bat doa wia, kunnen de Christen de Tiet utnutzen toom sikj reedmoaken, doaderch daut see äaren Gloowen stoakjten un sikj noch eenja worden uttohoolen (Heb. 10:25; 12:​1-2). Wie woaren boolt eene väl jratre Liedenstiet beläwen, aus waut de hebräische Christen beläwden (Mat. 24:21; Opb. 16:​14, 16). Jehowa jeef dise Christen väl Rot, waut äant halpen wudd. Daut kjemt ons uk togood. En sienen Breef aun de Hebräa rood de Apostel Paulus siene Breeda un Sestren biejlikj too, Gott sien Wuat deepa to studieren (Heb. 5:14 – 6:1). Hee brukt de Hebräische Schreften toom de Breeda dietlich moaken, wuarom daut väl bäta wia, Jehowa soo to deenen, aus de Christen daut nu deeden, aus woo de aundre Juden daut deeden. Paulus rood de Christen too, met de Woarheit ut Gott sien Wuat bäta bekaunt to woaren un dee bäta to vestonen. Wuarom? Wiels dee de faulsche Lieren dan fuaz enwoaren wudden un dee aufwiesen. w24.09 8 V. 2-3; 10 V. 6

Wuarom fäld Jesus siene Jinja daut aun Moot? Eenje hauden äa Tus, äare Famieljes un uk äare Oabeit tochjeloten, om met Jesus mettogonen (Mat. 19:27). Aundre worden schlajcht behaundelt, wäajen dee siene Jinja worden (Joh. 9:22). Dee neemen aul dit opp sikj, wäajen dee doaraun jleewden, daut Jesus de vesproakna Messias wia (Mat. 16:16). Oba aus Jesus dootjemoakt wort, wieren dee sea truarich un mootloos, wäajen dee nich wisten, woo daut wudd wiedagonen. Jesus wist, daut et gaunz jeweenlich wia, daut siene Jinja truarich wieren, wiels hee jestorwen wia un nich, wiels dee too weinich Gloowen hauden. Noch aun dänselwjen Dach, aus hee vom Doot oppstunt, funk hee aun, siene Frind Moot tootospräakjen. Biejlikj leet hee sikj von Maria Magdalena seenen, aus see bie sien Grauf wia un road (Joh. 20:​11, 16). Hee leet sikj uk von de twee Jinja seenen, waut no Emmaus jinjen. Un hee leet sikj uk von dän Apostel Petrus seenen. w24.10 13 V. 5-6

Elren, moakt june Kjinja reed, fa äaren Gloowen aun eenen Schepfa entostonen. Daut kaun eene Help sennen, met dee toop soone Artikjels opp jw.org derchtogonen, waut äwa de Schepfunk un de Ewoluzion räden. Froacht june Kjinja, woone Iedee aundre daut baste halpen kunn, aun eenen Schepfa to jleewen, un rät toop mea äwa dise Iedee. Rot dee too, daut Teema opp soone Wajch uttolajen, waut leicht to vestonen es un Senn moakt, wan doa wäa nieschierich es. Veleicht sajcht een Schoolpoatna to dee: “Ekj jleew bloos daut, waut ekj seenen kaun, un Gott hab ekj kjeenmol jeseenen.” Dee wudden dan sajen kjennen: “Stal die väa, du jeist en eenen Woolt, waut wiet auf es von doa, wua Menschen wonen, un du sitst doa een sea schmocket Hus. Wurscht du nich uk denkjen, daut daut Hus wäa jemoakt haft? Krakjt soo es daut met onsen Ieedbaul un aules, waut doa bowen es – daut mott wäa jemoakt haben!” w24.12 18 V. 16

Ons aula fält daut aun Help, daut wie kjennen wichtje Entscheidungen em Läwen moaken. Soone Help kjenn wie bie de Eltestasch ooda aundre riepe Christen finjen. Wan dee uk väl ella sent aus wie, sell wie oba nich denkjen, daut dee äa Rot aul ooltmootsch es. Jehowa well, daut wie von dee lieren, waut aul ella sent. Dee haben en äa langet Läwen väl beläft un haben mea Weisheit un Vestentnis aus wie. Ieeschtemma deed Jehowa siene Deena derch true, elre Mana Moot moaken un aunleiden. Denkj wie biejlikj mol aun Moses, David un dän Apostel Johanes. Dee läwden to veschiedne Tieden un en gaunz veschiedne Omstend, oba aum Enj von äa Läwen jeewen dee de Jinjre gooden Rot. Dee räden aula doavon, woo goot daut utkjemt, wan wie Gott jehuarsom sent. Aus wie nu junk ooda oolt sent, wie kjennen väl von dee äaren gooden Rot lieren (Reem. 15:4; 2. Tim. 3:16). w24.11 8 V. 1-2

Aul en Noah siene Tiet säd Gott de Menschen daut auf, Bloot to äten (1. Mo. 9:​3-4). Un aus Jehowa de Israeliten daut Jesaz jeef, säd hee äant daut wada auf. Wäa doa Bloot äten wudd, sull “ut sien Volkj utjerot [ooda dootjemoakt] woaren” (3. Mo. 7:27). Jesus lieed de Juden, sikj gaunz aun daut Jesaz Moses to hoolen (Mat. 5:​17-19). Doawäajen jeit daut nich mol, daut hee eene Häad Juden daut tooroden wudd, sien Fleesch to äten un sien Bloot to drinkjen. Jesus brukt een Jlikjnis, aus hee to dee räd, krakjt soo aus hee aul ea een Jlikjnis jebrukt haud, aus hee met de samaritische Fru vetald. Hee säd to ar: “Daut Wota, waut ekj … jäw, … jeft eewjet Läwen” (Joh. 4:​7, 14). Jesus wull doamet nich sajen, daut de samaritische Fru wudd kjennen eewjet Läwen haben, wan see Wota ut eenen jewessen Borm drunk. Krakjt soo wull hee uk nich sajen, daut de Häad Menschen, to dee hee en Kapernaum räd, wudden eewjet Läwen haben, wan see sien Fleesch eeten un sien Bloot drunken. w24.12 9 V. 4-6

Christelje Ehemana motten oppaussen, daut dee nich soo äwa de Frues denkjen, aus de Welt deit. Wuarom nich? Eene Uasoak es, daut eena foaken daut deit, wua eena sikj enne Jedanken met aufjeft. De Apostel Paulus rood de Jesaulwde Christen en Room too: “Lot junt nich mea von dise Welt formen” (Reem. 12:​1-2). Aus Paulus sienen Breef aun de Reema schreef, jeef daut dise Vesaumlunk aul een natet Stoot. Oba Paulus siene Wieed jeewen auntovestonen, daut eenje enne Vesaumlunk sikj doawäajen noch von de Welt äare Jewanheiten un Denkjen metrieten leeten. Doawäajen muntad hee dee opp, äa Denkjen un Benämen to endren. Dis Rot es vondoag dän Dach noch jeltich fa christelje Ehemana. Dauts schod, daut eenje sikj haben von de Welt äa Denkjen metrieten loten un haben soogoa äare Frues schlajcht behaundelt. w25.01 8 V. 4

Vondoag dän Dach sent de Eltestasch sea drock. Dee sent Vekjindja, waut de goode Norecht bekauntmoaken (2. Tim. 4:5). Dee jäwen ons een goodet Biespel, wiels see selfst flietich prädjen, oba uk daut Prädjen en onse Vesaumlunk plonen. Butadäm lieren see ons, woo wie fein prädjen un lieren kjennen. Dee sent uk metliedende Rechta, waut kjeenem väatrakjen. Wan doa wäa eene growe Sind bejeit, dan proowen dee, dänjanjen to halpen, daut met Jehowa äwareen to moaken. To deeselwje Tiet seenen dee uk doano, daut de Vesaumlunk rein blift (1. Kor. 5:​12-13; Gal. 6:1). Oba daut ieeschte sent de Eltestasch onse jeistelje Hoads (1. Pet. 5:​1-3). Dee hoolen biejlikj biblische Räden, waut see fein reedjemoakt haben, un strenjen sikj aun, aule Breeda un Sestren von de Vesaumlunk kjanen to lieren un moaken Hoadbesuchs. Bowenenn halpen eenje Eltestasch uk met bie daut Buen un Unjahoolen von Vesaumlungshiesa, plonen onse eendachsche un dreedoagsche Toopkomes un deenen en een Hospitol-Vemedlungs-Kommitee ooda en eene Besuchsgrupp fa Kranke em Hospitol. Dise Breeda doonen werkjlich väl fa ons! w24.10 20 V. 9

De Bibel sajcht, daut wie friejemoakt sent derch daut Leesjelt. De Apostel Petrus säd doaräwa: “Jie sent von jun onnutzboaret Läwen, waut jie fieeden un waut jie von june Väavodasch metjekjräajen haben, friejemoakt worden. Oba daut wia nich met soont, waut vegonen kaun, soo aus Selwa un Golt. Daut wia met wieetvollet Bloot, waut soo wia aus daut Bloot von een fälalooset Schopkje onen schwiensche Plaken, aulsoo Christus sien Bloot” (1. Pet. 1:​18-19). Derch daut Leesjelt kjenn wie von de Sind un dän Doot friekomen, waut aul väl Lieden veuasoakt haben (Reem. 5:21). Wie sent Jehowa un Jesus sea dankboa, daut wie derch Jesus sien wieetvollet Bloot sent friejemoakt worden. w25.02 5 V. 15-16

Woo kjenn wie ons selfst beschitzen? See wie mol, waut wie von dän jungen Maun lieren kjennen, wua Spricha, Kapitel 7 von rät. Hee haud Sex met eene Huarenfru. Varsch 22 wiest, daut de junga Maun de Fru “met eemol” hinjaraun jinkj. Oba de Varzhen doaver wiesen uk, daut hee ea aul schlajchte Entscheidungen muak, waut am dan soo bie sacht bat doa brochten, dise Sind to begonen. Waut brocht am bat dise Sind? Ieeschtens: Hee jinkj jäajen Owent “velenjd de Gaus, dicht bie dee Akj wua eene … [Huarenfru] wond”. Tweedens: Hee jinkj opptoo no äa Hus (Spr. 7:​8-9). Dreddens: Aus hee de Fru sach, jinkj hee nich wajch. Enne Städ daut leet hee sikj von ar kussen un horcht ar too. De Fru vetald am, daut see haud Dankopfa jebrocht, daut hee veleicht denkjen sull, daut see nich eene schlajchte Fru wia (Spr. 7:​13-14, 21). Wan dis junga Maun dise Jefoaren wia utem Stich jegonen, wudd hee sikj fa dise Vesieekjungen beschizt haben un nich dise Sind begonen haben. w24.07 16 V. 8-9; 19 V. 19

Jehowa lat daut nich toch, daut een Sinda, waut nich een Leetsennen haft, enne Vesaumlunk bliewen kaun. Eenje denkjen veleicht, daut wäajen Jehowa metliedent es, wudd hee wäm loten enne Vesaumlunk bliewen, waut eene Sind begonen haft, oba nich een Leetsennen haft – oba dauts nich, woo Jehowa Metleet wiest. Dan wudd hee äwahaupt nich metliedent sennen, wäajen daut wudd de gaunze Vesaumlunk en Jefoa saten (Spr. 13:20; 1. Kor. 15:33). Wan Jehowa uk metliedent es, es hee nich endoontich doaräwa, waut von Läwen siene Deena fieren, un hee endat siene Jesazen nich äwa rajcht un orrajcht (Jud. 4). Oba Jehowa well nich, daut irjentwäa venicht woat; hee wudd jleichen, aulem to raden, wan daut bloos mäajlich wia. Hee wiest dee Metleet, waut doa wellen met am wada Frind sennen un äa Läwen un Enstalunk endren (Hes. 33:11; 2. Pet. 3:9). Soo, aus de Maun en Korint een Leetsennen haud un sien Läwen endad, brukt Jehowa dän Apostel Paulus toom de Vesaumlunk de Aunwiesunk jäwen, dän Maun to vejäwen un dän wada opptonämen. w24.08 17 V. 7; 18-19 V. 14-15

En daut Jlikjnis von de Schop un de Kosen säd Jesus, daut hee de Menschen doano rechten woat, aus dee siene jesaulwde Breeda unjastett haben ooda nich (Mat. 25:​31-46). Wanea woat Jesus de Menschen rechten? Enne “groote Liedenstiet”, jroz ver Harmagedon (Mat. 24:21). Krakjt soo aus een Hoad de Schop von de Kosen deelt, soo woat Jesus dee, waut siene jesaulwde Nofolja tru unjastetten, von dee uteneendeelen, waut daut nich doonen. De Bibel sajcht, daut Jehowa Jesus aunjestalt haft toom rechten un daut dee jerajcht rechten woat (Jes. 11:​3-4). Jesus kjikjt doano, waut de Menschen doonen, waut dee denkjen un waut dee sajen – biejlikj, woo dee siene jesaulwde Breeda behaundlen (Mat. 12:​36-37). Jesus woat krakjt weeten, wäa siene jesaulwde Breeda un daut Woakj, waut dee doonen, unjastett haft. Woo deit eena Christus siene Breeda unjastetten? Eent von daut Wichtichste es, wan wie bie daut Prädichtwoakj metmoaken. w24.09 20-21 V. 3-4

Wie sellen unjasieekjen, aus ons Denkjen met daut stemt, waut de Schreft lieet. Denkj wie mol aun eenen jungen Mensch, waut doa wundat, aus Gott waut om am romjeft. Sull hee disen Twiewel eefach tochloten? Nä, enne Städ daut wudd hee sikj daut sellen unjastonen, woo Jehowa äwa de Sach denkjt. Wan wie Gott sien Wuat läsen, dan rät Jehowa soo to sajen to ons. Oba wan wie vestonen wellen, woo hee äwa onse Froag denkjt, mott wie mea doonen, aus bloos enne Bibel läsen. Wie motten rutfinjen, woone Bibelvarzhen met onsen Twiewel to doonen haben, un ons dee noch dolla unjastonen. Doatoo kjenn wie de Bieekja toom nosieekjen brucken, waut Jehowa siene Organisazion ons jeft (Spr. 2:​3-6). Wie kjennen Jehowa om Help froagen, daut wie vestonen kjennen, woo hee doaräwa denkjt. Dan kjenn wie no biblische Gruntsauzen un Rot sieekjen, waut to onse Loag paussen. w24.10 25 V. 4-5

Jehowa woat daut nich säajnen, wan eena, waut stolt ooda ekjich es, no een Aumt sträft (1. Kor. 10:​24, 33; 13:4). Mau rajcht eenje von Jesus siene goode Frind sträwden mol no een Väarajcht, oba nich utem rajchten Senn. Een Biespel doafäa sent de Apostel Jakobus un Johanes. Dee fruagen Jesus doano, äant eene besondre Städ en sien Kjennichrikj to jäwen. Lowd Jesus äant doafäa, daut see no daut sträwden? Nä. Enne Städ daut säd hee to aule 12 Apostel: “Wäa mank junt well groot sennen, dee mott dän aundren sien Deena sennen. Un wäa von junt well de Väaschta sennen, dee mott aul de aundre äa Sklow sennen” (Mar. 10:​35-37, 43-44). De rajchta Grunt, no een Aumt to sträwen, wudd sennen, daut eena waut fa aundre doonen well. Soone Breeda woaren een groota Säajen sennen enne Vesaumlunk (1. Tes. 2:8). w24.11 15-16 V. 7-8

Wan wie Entscheidungen moaken, woat Leew ons bat doa brinjen, soont to doonen, “waut fa aundre toom Gooden es”, un ons bescheiden auntotrakjen (1. Kor. 10:​23-24, 32; 1. Tim. 2:​9-10). Dan woa wie soone Entscheidungen moaken, waut wiesen, daut wie aundre leewen un respakjten. Wan du eene Entscheidunk trafst, dan denkj doaräwa no, waut du doonen motst, om dee derchtofieren. Jesus lieed ons, daut wie “de Kosten uträakjnen” sellen (Luk. 14:28). Denkj doaräwa no, woo väl Tiet, Krauft un Jelt daut kosten woat, daut et fein utkjemt, waut du entschieden hast. Eenjemol kaust du veleicht uk met diene Famielje doaräwa räden, waut jieda eena doonen mott, om diene Entscheidunk to unjastetten. Wuarom es daut goot, dit aul ea to doonen, ea du eene wichtje Entscheidunk trafst? Dan woascht du veleicht enwoaren, daut du waut aun diene Entscheidunk endren motst ooda daut eene aundre Entscheidunk bäta sennen wudd. Wan du met diene Famielje doaräwa rätst un no dee äare Iedeeen horchst, dan woaren dee ea reed sennen, die to unjastetten, daut diene Entscheidunk goot utkjemt. w25.01 18-19 V. 14-15

Jesaja räd doavon, wuarom wie ons freien sellen un “en eent wajch schaftich” sennen en daut jeistelje Paradies. Jehowa selfst haft dit biltelje Paradies reedjemoakt (Jes. 65:​18-19). Doawäajen wundat eenem daut nich, daut hee siene Deena brukt, om de Menschen to halpen, von de veschiedne Gruppen en dise Welt, waut nich de Woarheit äwa Gott lieren, to veloten un en daut scheene, jeistelje Paradies nenntokomen! Wäajen wie en de Woarheit sent, sent wie sea jesäajent. Doawäajen sent wie schaftich un haben dän Wunsch, aundre von dise Säajnungen to vetalen (Jer. 31:12). Wie sent uk dankboa un oppjebrocht äwa de Hopninj, waut wie haben, wäajen wie to daut jeistelje Paradies jehieren. De Bibel sajcht, wie “woaren Hiesa buen un en dee wonen; … Wiengoades aunplaunten un von de Frucht äten.” Onse “Oabeit woat nich vejäfs sennen”, wiels wie “woaren unja … [Jehowa sienen] Säajen sennen”. Hee vesprakjt, daut wie ons woaren secha feelen un tofräd sennen un daut ons Läwen werkjlich waut enhoolen woat. Hee weet, waut jieda eena brukt, un “woat die jäwen, waut dien Hoat sikj wenscht” (Jes. 65:​20-24; Psa. 37:4). w24.04 22-23 V. 11-12

Wan wie ons gaunz opp Jehowa veloten, dan woat hee fa ons soo sennen aus een groota Steen. Wie vetruen doaropp, daut ons daut togood kjemt, wan wie am mau rajcht en schwoare Tieden jehorchen (Jes. 48:​17-18). Jiedatsmol, wan wie seenen, woo Jehowa ons halpt, kjrie wie een jratret Vetruen opp am. Wie woaren dan bäta reed sennen, wan wie schwoare Loagen haben, wua bloos Jehowa ons met halpen kaun. Krakjt soo aus een groota Steen faust steit un sikj nich endat, krakjt soo endat Jehowa sikj uk nich, woo hee daut haft un waut hee sikj väajenomen haft (Mal. 3:​6, JHF). Aus Adam un Eva sikj en dän Goaden Eden jäajen Jehowa stalden, endad hee sien Väanämen fa de Menschen nich. De Apostel Paulus schreef, Jehowa “kaun nuscht aundret sennen, aus waut hee es” (2. Tim. 2:13). Daut bediet, daut Jehowa sikj kjeenmol endren woat, woo hee es un waut hee sikj väajenomen haft un waut hee fa rajcht un orrajcht talt. Wäajen hee sikj nich endat, weet wie, daut hee ons en schwoare Tieden halpen woat, krakjt endoont waut doa passieet ooda waut aundre doonen, un daut hee siene Vespräakjungen fa lota hoolen woat (Psa. 62:​7-8). w24.06 27-28 V. 7-8

Wan jie nu spazieren, waut kaun junt halpen to entschieden, aus jie junt befrieen sellen ooda nich? Lieet junt unjarenaunda goot kjanen. Secha wist du aul eenjet äwa dän aundren, ea jie aunfungen to spazieren. Oba nu kaust du utfinjen, woo dee “em Hoat” es. Doa es met en, mea doaräwa to lieren, woo dee em Jeisteljen es, woo dee daut haft un woo dee denkjt. Met de Tiet wurscht du dise Froagen beauntwuaten kjennen: “Woat dise Persoon een gooda Ehepoatna sennen fa mie?” (Spr. 31:​26-27, 30; Efs. 5:33; 1. Tim. 5:8). “Woa wie ons unjarenaunda daut Jefeel jäwen kjennen, daut wie ons leewen un wieetschazen? Kaun ekj met dän aundren siene schwake Sieden foadich woaren?” (Reem. 3:23). Wan jie junt bäta kjanen lieren, dan denkjt doaraun: Daut Wichtichste es nich, daut jie aules äwareen haben, oba aus jie junt doano aunpaussen kjennen, waut de aundra aundasch haft. w24.05 27 V. 5

De Kjennich David bejinkj mol eene groote Sind. Oba aus de Profeet Natan am säd, woo Jehowa äwa siene Sind docht, wia David deemootich un haud een Leetsennen (Psa. 51:​1-2, 5-6, 19). De Kjennich Hiskia sindijd uk mol jäajen Jehowa (2. Chr. 32:25). Oba Hiskia wia deemootich un haud een Leetsennen, krakjt soo aus David (2. Chr. 32:26). Doawäajen tald Jehowa am fa eenen truen Kjennich un säd, daut “Hiskia deed waut ver däm HARN rajcht wia” (2. Kjen. 18:3). Waut kjenn wie doavon lieren? Wie motten een Leetsennen haben un ons aunstrenjen, daut wie nich wada deeselwje Sind begonen. Oba waut es, wan een Eltesta ons eenen Rot jeft wäajen eene Sach, waut fa ons to beseenen nich wichtich es? Wie sellen nich denkjen, daut Jehowa ooda de Eltestasch jäajen ons sent. Mau rajcht de goode Kjennichs von Israel fäld daut mol aun Rot un daut äant trajchtjewäsen wort (Heb. 12:6). Wan ons trajchtjewäsen woat, dan sell wie (1) deemootich sennen un daut aunnämen, (2) daut endren, waut doa fält, un (3) Jehowa wieda von gaunzen Hoaten deenen. Wan wie een Leetsennen haben, dan woat Jehowa ons vejäwen (2. Kor. 7:​9, 11). w24.07 21 V. 8; 22 V. 9, 11

Een Sinda woat ut de Vesaumlunk rutjesat, wan dee sikj nich endren well, wan de Eltestasch uk mieremol proowden, dän to halpen (2. Kjen. 17:​12-15). Derch daut, waut hee deit, haft hee bewäsen, daut hee Jehowa nich jehorchen well (5. Mo. 30:​19-20). De Vesaumlunk woat daut bekauntjemoakt, daut dee nich mea eena von Jehowa siene Zeijen es. Dits nich toom dän Sinda toosaten. Dise Bekauntmoakunk es doatoo, daut de Breeda un Sestren sikj doaraun hoolen kjennen, waut de Schreft sajcht: “Jie sellen opphieren, met soone Menschen Jemeenschoft to haben”, un “nich mol toop äten” (1. Kor. 5:​9-11). Jehowa haft dit Jeboot nich onen Uasoak jejäft. De Apostel Paulus schreef, “daut een kjlienet bät Häw opp dän gaunzen Dieech wirkjt” (1. Kor. 5:6). Wan een Sinda kjeen Leetsennen haft un Poat vonne Vesaumlunk blift, dan wudden de aundre veleicht denkjen kjennen, daut et goanich needich es, sikj aun Jehowa siene Jesazen to hoolen (Spr. 13:20; 1. Kor. 15:33). w24.08 26-27 V. 3-4

Wie kjennen aundre nich opp dee Wajch Krauft jäwen, aus Jehowa daut deit. Oba wie kjennen onse Krauft brucken, om aundre to halpen. Wie wudden biejlikj kjennen fa de elre ooda kranke Breeda foaren enkjeepen ooda dee äa Hus besorjen. Wie wudden uk methalpen kjennen, daut Vesaumlungshus reintomoaken un to unjahoolen. Well wie uk nich vejäten, daut wie aundre kjennen Krauft, ooda Moot, jäwen met onse Wieed. Weetst du von wäm, dän daut aun Troost fält ooda dee sikj wudd bäta feelen, wan du dän opprechtich lowen deetst? Dan lot dän daut weeten, daut du om am todoonen best. Du wurscht dän kjennen besieekjen ooda dän fonen ooda dän waut schriewen, biejlikj een E-Mail ooda eene Koat. Waut du dän sajchst, mott nich waut Besondret sennen. Een poa leeftolje Wieed kjennen aul krakjt daut sennen, waut dän Brooda ooda de Sesta fält, daut dee noch eenen Dach tru blift ooda daut dän daut bäta jeit (Spr. 12:25; Efs. 4:29). w24.09 28 V. 8-10

Wan du aul fa een Stoot een Vesaumlungshelpa best, best du secha em Jeisteljen aul wiet veraunjekomen. Wurscht du daut jleichen, een Eltesta to woaren un doaderch no “een goodet Woakj” to sträwen? (1. Tim. 3:1). Wauts bie dit goode Woakj aules met en? De Eltestasch gonen em Prädichtdeenst veropp, kjemren sikj sea om de Breeda un Sestren, lieren dee un stoakjen de Vesaumlunk derch daut, waut see sajen un derch äa Biespel. De Schreft sajcht doawäajen met Rajcht, daut Jehowa dise “Mana aus Jeschenkja” jeef (Efs. 4:8). Woo kaust du een Eltesta woaren? Een Eltesta woaren es nich soo, aus wan du no eene Oabeit sieekjst. Bie eene Oabeit rieekjt daut foaken aul too, wan eena sikj bloos met soont vesteit, waut dän Wieet fält. Oba wan eena bat doa komen well, Eltesta to woaren, es doa mea needich, aus daut eena bloos vesteit to prädjen un to lieren. Du motst uk daut nokomen, waut no de Schreft no von Eltestasch velangt woat. Dit finjst du en 1. Timotäus 3:​1-7 un Titus 1:​5-9. w24.11 20 V. 1-3