Christus sien Leesjelt kjemt ons nu aul togood. Biejlikj wäajen daut Leesjelt vejeft Jehowa onse Sinden. Hee mott ons nich vejäwen, oba hee well daut (Psa. 103:​3, 10-13). Eenje denkjen veleicht, daut dee daut nich wieet sent, Jehowa siene Vejäwunk to kjrieen. En Werkjlichkjeit sent wie daut aula nich wieet. Biejlikj de Apostel Paulus stunt too, hee wia “daut nich mol wieet, een Apostel jenant to woaren”. Un doch säd hee: “Wäajen Gott sien grootet Metleet sie ekj, waut ekj sie” (1. Kor. 15:​9-10). Wan wie een Leetsennen haben, vejeft Jehowa onse Sinden. Wuarom? Nich wäajen wie daut vedeenen, oba wäajen hee ons leeft. Wan die daut schlajcht jeit, wäajen du denkjst, daut du daut nich wieet best, Jehowa siene Vejäwunk to kjrieen, dan denkj doaraun, daut Jehowa daut Leesjelt nich fa volkomne Menschen jeef, oba fa Sinda, waut een Leetsennen haben (Luk. 5:32; 1. Tim. 1:15). w25.01 26 V. 3-4

Wie kjennen doa nuscht met doonen, waut aundre to ons sajen ooda doonen, oba wie kjennen proowen, doa rajcht met omtogonen. Vejäwen es foaken daut Baste. Wuarom? Wiels wie Jehowa leewen, un hee well, daut wie aundre vejäwen. Wan wie bloos doll bliewen un nich vejäwen, dan woa wie veleicht waut doonen, waut wie lota beschoden motten, un mau rajcht onse Jesuntheit schoden (Spr. 14:​17, 29-30). Oba wan wie nich vebettat bliewen, dan kaun de Wutt nuscht doaraun doonen, woo wie aundre behaundlen. Un daut kjemt ons uk selfst togood: Wie hieren opp, äwa de Sach notodenkjen, un ons kaun daut wada scheen gonen. Waut kaun ons halpen, nich vebettat to bliewen? Biejlikj kjenn wie eene jewesse Tiet vegonen loten. Wäa sikj sea velazt haft, lat sikj biem Hospitol halpen, oba doa mott doawäajen eene jewesse Tiet vegonen, bat dee wada jesunt es. Krakjt soo mott wie uk eene jewesse Tiet vegonen loten, bat wie ons bäta feelen un reed sent, wäm von Hoaten to vejäwen (Liera 3:3; 1. Pet. 1:22). Bäd Jehowa doarom, daut hee die halpt, wellich to vejäwen. w25.02 16-17 V. 8-11

Mank de Gruntlieren sent biejlikj de Lieren von een Leetsennen haben, Gloowen, sikj deepen loten un daut Oppstonen von de Doodes (Heb. 6:​1-2). Aun dise Lieren jleewen aule Christen. Dauts, wuarom de Apostel Petrus to de groote Häad von dise Lieren räd, waut hee doa aum Pinjsten prädjen deed (Apj. 2:​32-35, 38). Wie motten dise Gruntlieren aunnämen, wan wie wellen eent von Jesus siene Nofolja woaren. Paulus lieed biejlikj gaunz dietlich, daut wan wäa nich aun daut Oppstonen jleeft, kaun nich sajen, daut hee een woara Christ es (1. Kor. 15:​12-14). Doawäajen sell wie nich tofräd sennen, bloos de Gruntlieren von de Woarheit to vestonen. Bie de stoakje, jeistelje Kost es mea met en aus bloos de Gruntlieren. Doa sent Jehowa siene Jesazen un siene Gruntsauzen met en, waut ons halpen to vestonen, woo hee denkjt. Daut ons dit jeistelje Äten togood kjemt, mott wie Gott sien Wuat studieren, nodenkjen un ons aunstrenjen, daut notokomen. Wan wie daut doonen, dan woa wie lieren, soone Entscheidungen to moaken, waut Jehowa jefaulen. w24.04 5 V. 12-13

Jehowa must Jona denkjen halpen, daut de Niniwiten “nich soo väl von goot un schlajcht” wisten (Jona 1:​1-2; 3:10; 4:​9-11). Lota brukt Jesus dise Jeschicht toom lieren, daut Jehowa metliedent es un emma daut Rajchte deit. Waut bediet daut, daut de Niniwiten “woaren em Jerecht … oppstonen”? Jesus säd, daut väle noch woaren “oppstonen toom jerecht woaren” (Joh. 5:29). Daut woat en daut dusentjoasche Rikj sennen, wan “de Jerajchte uk … de Ojjerajchte” vom Doot oppjewakjt woaren (Apj. 24:15). De Ojjerajchte woaren “oppstonen toom jerecht woaren”. Daut bediet, daut Jehowa un Jesus daut krakjt beoobachten woaren, aus dee jehuarsom sent un daut nokomen, waut dee lieren. Biejlikj wan wäa von de Niniwiten, waut wada toom Läwen jekomen es, nich well Jehowa deenen, dan woat Gott daut nich loten, daut dee wieda läwen kaun (Jes. 65:​20, NW). Oba aul dee, waut sikj eenich woaren, Jehowa tru to deenen, woaren de Jeläajenheit haben, fa emma to läwen! (Dan. 12:2). w24.05 5 V. 13-14

Jesus wees sien Metleet derch siene Wieed un doaderch, woo hee de Menschen behaundeld. Daut wiest ons, waut von grootet Metleet sien Voda haft un daut hee onvolkomne Menschen halpen well un dee sea leeft (Joh. 14:9). Derch aul dit holp Jesus de Sinda, dän Wunsch to kjrieen, sikj to endren un am notofoljen (Luk. 5:​27-28). Jesus wist, waut ver am wia. Hee haud siene Jinja daut mieremol jesajcht, daut hee wudd verot un aun eenen Pol omjebrocht woaren (Mat. 17:22; 20:​18-19). Hee wist, daut sien Opfa de Welt äare Sind wajchnämen wudd. Jesus säd uk, daut hee no sienen Doot wudd “aule Sorten Menschen no sikj trakjen” (Joh. 12:32). Jehowa wudd eenen Jefaulen aun dee haben, waut aun Jesus jleewen un no am horchen wudden. Doaderch wudden dee entlich kjennen “von de Sind … frie” woaren (Reem. 6:​14, 18, 22; Joh. 8:32). Jesus wia aulsoo äwanäment un reed, grausom omjebrocht to woaren toom ons raden (Joh. 10:​17-18). w24.08 5 V. 11-12

Denkj mol äwa no, woo du die feelsd, aus du de Woarheit ut Gott sien Wuat lieezhd. Du lieezhd, daut dien himlischa Voda die leeft un daut hee well, daut du to de Famielje von siene Deena jehieescht. Du lieezhd uk, daut hee vesproaken haft, met aul daut Lieden een Enj to moaken, un daut du de Hopninj hast, daut diene leewe Aunjehieeje wada woaren vom Doot oppstonen en eene niee Welt – un noch väl aundre Sachen (Mar. 10:​29-30; Joh. 5:​28-29; Reem. 8:​38-39; Opb. 21:​3-4). Dit to lieren, jinkj die sea to Hoaten (Luk. 24:32). Du räakjensd daut sea väl, waut du lieezhd, un wust aundre von dit Wieetvolle vetalen! (See uk Jeremia 20:9.) Wan wie daut leewen, waut wie ut de Schreft lieren, dan kjenn wie nich aundasch, aus aundre von daut vetalen (Luk. 6:45). Wie feelen ons krakjt soo aus Jesus siene Jinja, waut säden: “Wie oba kjennen nich opphieren, doavon to räden, waut wie jeseenen un jehieet haben” (Apj. 4:20). Wie leewen de Woarheit soo sea, daut wie wellen soo väl Menschen aus mäajlich von dee vetalen. w24.05 15 V. 5; 16 V. 7

Wie aus Jehowa siene Deena gonen prädjen, wiels wie onsen himlischen Voda leewen un wiels wie wellen, daut aundre Menschen am uk kjanen lieren. Oba eenje Vekjindja jeit daut nich sea scheen em Prädichtdeenst. Wuarom nich? Eenje sent veleicht sea bleed un denkjen, daut see aundre nich goot lieren kjennen. Aundre feelen sikj ommaklich, no de Menschen äare Hiesa to gonen, wan see nich enjelot sent. Noch aundre haben Angst, daut de Menschen woaren jäajenaun sennen. Eenje haben veleicht jelieet, daut see sikj nich strieden sellen. Dise Breeda es daut schwoa, met aundre äwa de goode Norecht to räden. Es die daut eenjemol schwoa, Freid to haben em Deenst, wiels du die soo aus dit feelst? Wan jo, dan woa oba nich mootloos. Wan du denkjst, daut du aundre nich goot lieren kaust, kaun daut wiesen, daut du deemootich best un nich too väl Oppmoakjsomkjeit haben west ooda daut du met aundre nich strieden west. Un kjeena well aufjewäsen woaren, besonda nich, wan wie proowen, aundre Goodet to doonen. Ons himlischa Voda weet daut krakjt, wan wie ons soo feelen, un well ons de Help jäwen, waut ons fält (Jes. 41:13). w24.04 14 V. 1-2

Wan du de Bibel läst, dan proow, bloos een poa Sachen notokomen enne Städ aules, waut du läst. Du wurscht dit kjennen proowen: Schriew die daut opp, aun waut du die vebätren saust, un sieekj die eent ooda twee Sachen ut, wua du daut ieeschte aun schaufen west – aun daut aundre kaust du dan lota schaufen. Aun waut saust du daut ieeschte schaufen? Veleicht woascht du die eenich, daut ieeschte aun soont to schaufen, waut die leichta es to volbrinjen, ooda aun soont, wua du die daut needichste en vebätren motst. Wan du die ieescht eenich best, aun waut du schaufen west, dan sieekj die en onse Bieekja mea doaräwa no. Saj Jehowa daut, waut du die väajenomen hast, un froag dän, daut hee die “beides jeft: dän Wunsch un uk de Krauft, daut to doonen” (Filip. 2:13). Dan proow, daut notokomen, waut du jelieet hast. Wan du ieescht sitst, daut du die en eenen Stekj vebätat hast – biejlikj aun eene Ieejenschoft – dan woascht du mea Moot haben un die woat daut leichta sennen, die noch en aundre Stekjen to vebätren. w24.09 6 V. 13-14

Waut kaun die halpen, wan du die schlajcht feelst, wäajen du aundre mol weejedonen hast? Doo, waut du kaust, om dän Schoden to fiksen, un saj dee uk, daut die daut leet es. Froag Jehowa uk, daut hee deejanje halpt, waut du weejedonen hast. Hee kaun die un uk dee halpen, am wieda to deenen un wada Fräd to haben. Lia von diene Fäla un sie wellich reed, daut to doonen, waut Jehowa von die haben well. See wie mol daut Biespel von dän Profeet Jona. Gott schekjt Jona no Niniwe, oba hee reisd krakjt no de aundre Rechtunk. Jeef Jehowa met Jona opp? Nä, Jehowa wees Jona trajcht un hee lieed ut sienen Fäla (Jona 1:​1-4, 15 – 2:1, 8-11). Aus Gott am noch eemol no Niniwe schekjt, jehorcht Jona fuaz. Wan hee sikj uk schlajcht feeld äwa dän Fäla, waut hee jemoakt haud, neem hee dise Oppgow oba aun, waut Jehowa am jeef (Jona 3:​1-3). w24.10 8-9 V. 10-11

Jehowa deit onse Schult, ooda Sinden, nich bloos utstrikjen; hee lascht dee mau rajcht. Denkj mol han, woo daut es, wan du bie een Stua waut aunschriewen latst. De Stuaklarkj kaun opp diene Räakjninj eene groote X noppschriewen, oba de Zolen, waut doa wieren, sent doawäajen noch to seenen. Oba wan dee daut gaunz auflaschen wudd, wudd daut noch bäta sennen. Daut wudd soo sennen, aus wan daut de Schult kjeenmol jejäft haud. Jeit ons daut nich sea to Hoaten, wan wie weeten, daut et soo es, aus wudd wie de Sinden kjeenmol jedonen haben, wan Jehowa onse vejeft? (Psa. 51:11). w25.02 10 V. 11

Wan aundre orrajcht äwa ons denkjen ooda ons schlajcht behaundlen, vetru wie doaropp, daut Jehowa krakjt om de Sach omweet. Daut Vetruen doaropp, daut Jehowa to siene Tiet aules trajchtstalen woat, kaun ons halpen, soone schlemme Loag uttohoolen. Wan wie aules en Jehowa siene Henj loten, kjenn wie daut väabieejen, daut sikj de Wutt en ons Hoat nich faustsat ooda daut wie aunfangen, aundre to haussen. Wutt un Hauss wudden ons kjennen bat doa brinjen, waut Dommet to doonen, onse Freid to velieren un ons Frind-Sennen met Jehowa to schoden. Secha kjenn wie Jesus sien Biespel nich hundat Prozent nodoonen. Bieaun woa wie veleicht waut sajen ooda doonen, waut wie lota beschoden (Jak. 3:2). Un eenjemol kjrie wie von Ojjerajchtichkjeit veleicht soonen Schoden, wua wie ons Läwen lank met to kjamfen haben. Wan daut bie die soo es, kaust du die gaunz secha sennen, daut Jehowa weet, waut du derchmoakst. Un Jesus weet uk, woo die daut jeit, wiels hee selfst unja Ojjerajchtichkjeit lieden must (Heb. 4:​15-16). Woo goot daut nich es, daut Jehowa ons feinen Rot jeft toom ons halpen, met Ojjerajchtichkjeit foadich to woaren. w24.11 6 V. 12-13

Eena mott wiesen, daut eena Gloowen aun Jesus haft, om “daut eewje Läwen [to] haben” (Joh. 3:​16-18, 36; 17:3). Väl Juden neemen daut Niee nich aun, waut Jesus äant lieed, äwa woo see “Gott sienen Wellen” doonen kunnen. Dee fruagen am: “Waut fa een Wunda woascht du doonen, daut wie daut seenen kjennen un aun die jleewen?” (Joh. 6:30). Dee säden, daut äare Väavodasch to Moses siene Tiet Mauna jekjräajen hauden, waut soo wia aus Broot (Neh. 9:15; Psa. 78:​24-25). Dauts dietlich, daut see bloos doano ut wieren, em Tieteljen vesorcht to woaren. Dee fruagen Jesus nich mol, waut daut bedied, aus hee von “daut woare Broot vom Himmel” räd, waut äant daut eewje Läwen jäwen kunn (Joh. 6:32). Dee dochten bloos aun daut, waut äant em Tieteljen fäld, un wullen von daut Jeistelje nuscht weeten, waut Jesus äant proowd to sajen. w24.12 5-6 V. 10-11

Wan june Kjinja enne School noch mea äwa de Natua lieren, dan woaren dee veleicht en, daut et en väl Stekjen Natua-Jesazen jeft. Räd wie mol von eenen Boom: De Staum deelt sikj en dikje Asta un de Asta deelen sikj en denre Asta un dan jeft daut de kjliene Astakjes. Dit Natua-Jesaz kaun eena en veschiedne Sachen enne Natua seenen (daut nant sikj fractal). Oba wäa haft sikj dit intressaunte Natua-Jesaz utjedocht? Je dolla june Kjinja äwa soone Sachen nodenkjen, je sechra woaren dee eenen stoakjen Gloowen doaraun kjrieen, daut Gott aules jemoakt haft. Irjentwanea wudd jie june Kjinja kjennen froagen: “Wan Gott ons jemoakt haft, wudd dee dan nich daut baste weeten, woo wie läwen sellen, daut ons daut scheen jeit?” Dan kjenn jie dee daut utlajen, daut hee ons daut derch de Bibel weeten lat. w24.12 16 V. 8

Jehowa brocht dän Apostel Paulus bat doa, eenen Breef aun de Vesaumlunk to schriewen, wua daut säd, daut een Maun, waut nich een Leetsennen haud, must ut de Vesaumlunk rutjesat woaren (1. Kor. 5:13). Oba woo sullen de true Christen dän behaundlen? Paulus säd, see sullen nich “met soonen Mensch Jemeenschoft haben” un met dän “nich mol toop äten” (1. Kor. 5:11). Wuarom? Wan eena met wäm toop eene Moltiet at, dan vetalt eena jeweenlich met dän un vebrinjt Tiet met dän. Woo wudd de Vesaumlunk daut togood komen, nich met dän Maun Jemeenschoft to haben? Hee wudd kjeenem bat doa brinjen kjennen, waut Orrajchtet to doonen (1. Kor. 5:​5-7). Veleicht wudd dän daut uk halpen entoseenen, woo wiet hee von Jehowa siene Wäaj aufjekomen wia, un een Leetsennen to haben. w24.08 15 V. 4-5

De Israeliten musten een Mol daut Joa een besondret Fast fieren, waut Äwareenmoakungs-Dach heet. Aun dän Dach brocht de Huaga Priesta Tierenopfa fa daut Volkj. Oba kunnen dise Tierenopfa de Israeliten äare Sinden gaunz wajchnämen? Secha nich, wiels Menschen sent je väl mea wieet aus Tieren. Oba Jehowa wia reed, de Israeliten äare Sinden to vejäwen, wan dee een Leetsennen hauden un de Opfa brochten, waut hee von äant velangd (Heb. 10:​1-4). De Opfa holpen dee to vestonen, daut see Sinda wieren. Oba dan recht Jehowa waut aundret en, waut fa emma bliewen wudd, wuaderch de Menschen äare Sinden kunnen vejäft woaren. Hee schekjt sienen leewen Sän, waut “bloos een Mol jeopfat [wort], om de Sinden von väle to droagen” (Heb. 9:28). Jesus “jeef sien Läwen aus Leesjelt han, om väle trigjtokjeepen” (Mat. 20:28). w25.02 4 V. 9-10

“Secha, de Wellen es doa, oba daut Fleesch es schwak” (Mat. 26:41b). Met dise Wieed wees Jesus, daut hee vestonen kunn, daut wie onvolkomen sent. Oba doamet jeef hee uk eene Woarnunk: Wie sellen nich too sea opp ons selfst vetruen. Dänselwjen Owent hauden de Apostel noch jesajcht, daut see am kjeenmol veloten wudden (Mat. 26:35). Dee wullen daut Rajchte doonen. Oba dee hauden nich jewist, woo haustich see wudden biejäwen, wan see wudden unja Druck sennen. Doawäajen säd Jesus de Woarnunk en dän Varsch fa vondoag. Dauts schod, oba de Apostel bleewen nich waka. Woo weet wie daut? Wäajen aus Jesus faustjenomen wort, kjrieejen dee Angst un kleiwden ut. De Apostel hauden jesajcht, daut se am kjeenmol veloten wudden, oba dauts krakjt, waut dee deeden, wäajen dee nich waka bleewen (Mat. 26:56). w24.07 14 V. 1-2

Aus Adam un Eva sindijden, veluaren dee nich bloos daut eewje Läwen, oba uk daut Frind-Sennen met Jehowa. Ea dee jesindicht hauden, wieren dee Poat von Gott siene Famielje (Luk. 3:38). Oba wiels see ojjehuarsom wieren, leet Jehowa daut nich mea too, daut see kunnen Poat von siene Famielje sennen. Dit passieed noch ea dee Kjinja hauden (1. Mo. 3:​23-24; 4:1). Soo, kjeena von dee äare Kjinja es Poat von Jehowa siene Famielje – en Werkjlichkjeit sent wie Jehowa siene Fiend. Doawäajen mott wie wada toopjebrocht woaren met am (Reem. 5:​10-11). Daut bediet, wie motten ons aunstrenjen, met am Frind to woaren. Dauts sea toom bewundren, daut Jehowa daut ieeschte waut deed, daut dit mäajlich wia. Waut deed hee krakjt? Hee haft fa eenen Wajch jesorcht, wuaderch sindje Menschen de Mäajlichkjeit haben, met am goode Frind to woaren. Waut deed hee, daut wie daut trigjkjrieen kunnen, waut Adam vespält haud? Hee jeef waut, waut krakjt soo väl wieet wia, aus daut, waut Adam vespäld. w25.02 3-4 V. 7-8

Paulus säd, daut wia “aul jenuach, daut [de Maun] von de Mieeschte trigjjewäsen wort” (2. Kor. 2:​5-8). Waut bediet daut? Dis Maun, waut Sex met siene Steefmame jehaut haud, wort trajchtjewäsen, un daut brocht am bat doa, een Leetsennen to haben (1. Kor. 5:1). Doawäajen wia daut nich needich, daut de Vesaumlunk dän wieda aus wäm behaundeld, waut rutjesat wort (Heb. 12:11). Paulus jeef de Eltestasch de Aunwiesunk, daut see dän Brooda sullen “leeftolich vejäwen un treesten” un “am daut vesechren, daut see am leewden”. Meend Paulus doamet, daut see dänjanjen bloos sullen enne Vesaumlunk wada bienämen? Nä, see sullen noch mea doonen. Paulus wull, daut see disen Brooda, waut een Leetsennen haud, met äare Wieed un Woakjen weesen, daut see am vejäft hauden un leewden. Dan wudd dee sikj secha sennen, daut de Vesaumlunk sikj freid, daut hee trigjjekomen wia. w24.08 15 V. 4; 16-17 V. 6-8

De Apostel Paulus wist goot, waut daut opp sikj haud, Vefoljunk uttohoolen. Hee holp de Christen doaraun denkjen, daut dee sikj opp Jehowa veloten sullen, wan dee Schwoaret derchjinjen, un nich opp sikj selfst. Dauts, waut Paulus deed. Doawäajen kunn hee em Vetruen sajen: “Jehowa es mien Helpa; ekj woa nich Angst haben” (Heb. 13:6). Eenje von onse Breeda woaren nu jroz vefolcht. Wie kjennen wiesen, daut wie dee leewen, wan wie fa dee bäden; un eenjemol kjenn wie dee soogoa uthalpen (Heb. 10:33). Oba de Bibel sajcht gaunz dietlich, daut “aule, waut aus Christus Jesus siene Nofolja Gott tru deenen wellen, woaren uk vefolcht woaren” (2. Tim. 3:12). Doawäajen mott jieda eena sikj fa de schwoare Tieden reedmoaken, waut noch komen woaren. Well wie ons wieda gaunz opp Jehowa veloten un äwazeicht sennen, daut hee ons halpen woat, irjenteene schwoare Loag uttohoolen, waut doa oppkomen kunn. To siene Tiet woat Jehowa siene true Deena dan von daut Schwoare friemoaken, waut dee nu beläwen (2. Tes. 1:​7-8). w24.09 13 V. 17-18

Waut holp de Korinta, sikj deepen to loten? (2. Kor. 10:​4-5). Gott sien Wuat un sien majchtja, heilja Jeist holp dee, groote Endrungen en äa Läwen to moaken (Heb. 4:12). Soone en Korint, waut de goode Norecht von dän Christus aunneemen, hieeden opp met soone Sachen aus supen, stälen un met wäm von dautselwje Jeschlajcht Sex haben (1. Kor. 6:​9-11). Wan eenje en Korint uk groote Endrungen moaken musten, dochten dee nich, daut et fa äant too schwoa wia, een Christ to woaren. Dee strenjden sikj sea aun, opp dän schmaulen Wajch nopptokomen, waut no daut eewje Läwen fieet (Mat. 7:​13-14). Deist du dien Bastet, om eene groote Endrunk to moaken, biejlikj eene schlajchte Jewanheit tochloten, soo daut du die kaust deepen loten? Dan jeff kjeenmol opp! Pracha Jehowa om sienen heiljen Jeist, waut die halpen kaun, jäajen schlajchte Wenschen to kjamfen. w25.03 6 V. 15-17

Jehowa vesprakjt, ons Weisheit to jäwen, daut wie vestonen kjennen, aus am eene Entscheidunk jefelt. Hee jeft ons dise Weisheit “friejäwrich, onen ons waut väatohoolen”. Wan du Jehowa om Aunleidunk bätst, dan horch uk oppmoakjsom no siene Auntwuat. Wie kjennen daut soo vejlikjen: Wan du die wurscht en eene Staut vebeiselt haben, dan wurscht du gaunz secha wäm om Help froagen, waut doa wont. Oba wurscht du dan fuaz von dän wajchgonen, ea dee die haud eene Auntwuat jejäft? Secha nich. Du wurscht oppmoakjsom toohorchen, waut dee die säd. Krakjt soo es daut bie Jehowa. Wan wie am no Weisheit froagen, dan mott wie proowen ruttofinjen, waut siene Auntwuat es, doaderch daut wie no biblische Jesazen un Gruntsauzen kjikjen, waut to onse Loag paussen. Waut kjenn wie biejlikj doonen, ea wie entscheiden, aus wie no een Fast gonen? Doano kjikjen, waut de Bibel äwa utjehoakte Fasten un schlajchte Frind sajcht un doaräwa, woo wie daut Kjennichrikj aune ieeschte Städ stalen kjennen enne Städ daut, waut ons bloos jankat (Mat. 6:33; Reem. 13:13; 1. Kor. 15:33). w25.01 16 V. 6-7

Jesaja siene Profezeiungen wiesen eenen grooten Unjascheet tweschen deejanje, waut en daut jeistelje Paradies sent, un deejanje, waut doa nich sent. Jehowa jeft siene Deena aules, waut dee em Jeisteljen brucken. Wie haben sienen heiljen Jeist, sien Wuat, de Bibel, un een deel Bieekja, waut sikj oppe Schreft stetten, soo daut wie “äten, … drinkjen … [un ons] freien” kjennen (see uk Openboarunk 22:17). Bie deejanje, waut nich en daut jeistelje Paradies sent, es daut krakjt aundasch; dee “hungren …, darschten … [un gonen] toschaund”. Dee haben nuscht von daut, waut äant em Jeisteljen fält (Amos 8:11). Jehowa sorcht fa aules, waut siene Deena fält, wua uk daut jeistelje Äten met en es (Joel 2:​21-24). Biejlikj jeft hee ons de Bibel, onse Bieekja, waut sikj oppe Bibel stetten, onse Websied un uk onse Toopkomes. Wie kjennen von aul dise Sachen jieda Dach eenen Nutzen haben. Woo kjemt daut ut? Wie sent em Jeisteljen jesunda un feelen ons bäta. w24.04 21 V. 5-6

Wan du wurscht jleichen met wäm to spazieren, kaust du die daut met dee beräden, daut jie junt wua trafen, wua Menschen rom sent, ooda dee daut äwa Fon sajen. Saj daut dietlich, daut du ar wurscht jleichen bäta kjanen to lieren (1. Kor. 14:9). Wan daut fält, dan jeff dee Tiet, daut dee doaräwa nodenkjen kaun (Spr. 15:28). Un wan dee nich well met die spazieren, dan respakjt daut. Waut, wan doa wäa sajcht, daut dee wudd jleichen met die to spazieren? Secha wia dän daut nich leicht, met die doaräwa to räden, doawäajen saust du leeftolich un respakjtvoll sennen. Wan die ieescht mol Tiet fält toom doaräwa nodenkjen, dan saj dän daut. Oba proow soo schwind aus mäajlich, dän eene Auntwuat to jäwen (Spr. 13:12). Wan du nich west met dän spazieren, dan saj dän daut leeftolich un dietlich. Oba wan du west met dän spazieren, dan rät toop äwa june Jefeelen, un woo jie daut doonen woaren en dee Tiet, wan jie junt bäta kjanen lieren. Waut jieda eena von junt en dee Tiet doonen well, kaun veschieden sennen. w24.05 24 V. 12-13

Aus David veleicht noch een Jugentlicha wia, jinkj hee no de Städ, wua de israelitische Soldoten sikj vesaumelt hauden. Hee wort en, daut de Soldoten sea Angst hauden, wäajen Goliat, een groota Filista, de Israeliten vespotten deed (1. Sam. 17:​10-11). De Soldoten hauden soo Angst, wäajen dee doano kjikjten, woo groot Goliat wia un waut dee to äant säd (1. Sam. 17:​24-25). Oba David kjikjt doa aundasch naun. David wist, daut Goliat nich bloos de Israeliten vespotten deed, oba “dän läwendjen Gott sien Häa” (1. Sam. 17:26). David docht daut ieeschte aun Jehowa. Hee vetrud doaropp, daut Jehowa am en dise Loag wada halpen wudd, wäajen Gott daut uk aul ea jedonen haud, aus hee een Schophoad wia. Wäajen hee sikj secha wia, daut Gott am biestunt, kjamft David jäajen Goliat un jewonn! (1. Sam. 17:​45-51). w24.06 21 V. 7

Wie kjennen doaräwa nodenkjen, woo ons Läwen wudd sennen, wan wie Jehowa nich deenden. Daut woat ons halpen, am tru to bliewen un dautselwje to sajen, waut de Psalmenschriewa: “Oba fa mie es daut goot dicht bie Gott to sennen” (Psa. 73:28). Wie kjennen met irjent Schwierichkjeiten foadich woaren, waut en de latste Tiet oppkomen, wäajen wie dän “läwendjen un woaren Gott siene Sklowen” sent (1. Tes. 1:9). Gott es eene werkjelje Persoon un hee steit fa dee en, waut am deenen. Hee wees ieeschtemma, daut hee met siene Deena wia, un hee es uk met ons. Wie gonen nu de jratste Liedenstiet entjäajen, waut et oppe Ieed jeemols jäwen woat. Oba wie brucken nich auleen sennen. Well wie aula “voll Moot sennen un sajen: “Jehowa es mien Helpa; ekj woa nich Angst haben”” (Heb. 13:​5-6). w24.06 25 V. 17-18

De Bibel rät von äwa 40 Mana, waut Kjennichs wieren äwa Israel. De goode Kjennichs deeden uk noch mol waut Schlajchtet. Een Biespel wia de gooda Kjennich David. Dee bejinkj mol Huararie met eene befriede Fru un sach doano, daut dee äa Maun em Kjrich dootjemoakt wort (2. Sam. 11:​4, 14-15). Un doch säd Jehowa: “Mien Deena David, dee … met sien gaunzet Hoat mie jehuarsom wia. David deed bloos soont waut mie jefoll” (1. Kjen. 14:8). Oba de Bibel rät uk von ontrue Kjennichs, waut eenje goode Sachen deeden. Rehabeam biejlikj wia Gott jehuarsom un stald sikj doa nich jäajen, daut tieen Stam von sien Kjennichrikj sikj eenen nieen Kjennich wälden. Hee leet uk miere Stauten vesechren, daut de Menschen sikj doa kunnen em Schutz brinjen (1. Kjen. 12:​21-24; 2. Chr. 11:​5-12). Un doch deed hee, waut bees wia fa Jehowa to beseenen (2. Chr. 12:14). No waut recht Jehowa sikj, wan hee entscheiden deed, aus een Kjennich tru wia ooda nich? Hee kjikjt no dreeatlei: Ieeschtens, leewd dee am met sien gaunzet Hoat? Tweedens, haud dee werkjlich een Leetsennen? Un dreddens, deend dee am wieda oppe rajchte Wajch? w24.07 20 V. 1-3

Waut doonen de Eltestasch, wan een jedeepta Christ, waut noch nich 18 Joa es, eene groote Sind bejeit? De Eltestasch beräden daut, daut twee Eltestasch sikj met dän Jugentlichen un met dän siene christelje Elren trafen. De Eltestasch woaren de Elren froagen, waut dee aul jedonen haben, om äa Kjint to halpen, een Leetsennen to haben. Wan daut Kjint de Elren äaren Rot nokjemt un prooft, sien Denkjen un sien Benämen to endren, dan woaren de Eltestasch veleicht entscheiden, daut de Elren wieda selfst äa Kjint halpen. De Eltestasch weeten, daut Jehowa de Elren de Veauntwuatunk jejäft haft, äare Kjinja leeftolich trajchttowiesen (5. Mo. 6:​6-7; Spr. 6:20; 22:6; Efs. 6:​2-4). De Eltestasch woaren nodäm emma wada mol met de Elren räden, om secha to moaken, daut dee äa Kjint de Help kjricht, waut daut fält. Oba waut es, wan de jedeepta Christ, waut noch nich 18 Joa es, nich opphieet, daut Schlajchte to doonen? Dan woat een Eltesta-Kommitee sikj met dänjanjen un uk met dän siene christelje Elren trafen. w24.08 25 V. 18

Wie weeten goot, daut ons daut schaftich moakt, wan wie waut jejäft kjrieen. Oba ons jeft daut doawäajen mea Freid, aundre waut to jäwen. Wiels Jehowa ons soo jemoakt haft, kjenn wie selfst waut doonen, daut wie noch mea Freid haben. Wie kjennen noch mea Freid haben, wan wie no Jeläajenheiten sieekjen, fa aundre waut to doonen. Es daut nich scheen, daut Jehowa ons soo jemoakt haft? (Psa. 139:14). Wiels de Bibel ons vesechat, daut Jäwen ons Freid brinjt, wundat ons daut nich, daut Jehowa een freidja Gott es (1. Tim. 1:11). Hee wia de Ieeschta, dee aundre waut jeef, un kjeena jeft soo väl aus Jehowa. Soo aus de Apostel Paulus säd: “Wäajen am hab wie daut Läwen un bewäajen ons un sent hia” (Apj. 17:28). “Jieda goodet un volkomnet Jeschenkj” kjemt en Werkjlichkjeit von Jehowa (Jak. 1:17). Wie aula wudden jleichen, noch mea Freid to haben, waut von Jäwen kjemt. Wie kjennen daut, wan wie friejäwrich sent soo aus Jehowa (Efs. 5:1). w24.09 26 V. 1-4

Eenje Vesaumlungshelpa denkjen veleicht, daut dee kjeenmol woaren kjennen een Eltesta woaren, wäajen dee soo väl Ieejenschoften haben motten. Oba denkj doaraun, daut Jehowa un de Organisazion daut nich velangen, daut du dise Ieejenschoften volkomen nokjemst (1. Pet. 2:21). Jehowa sien stoakja Jeist woat die halpen, daut du dise Ieejenschoften haben kaust (Filip. 2:13). Es doa eene Ieejenschoft, en dee du die wurscht wellen vebätren? Dan bäd to Jehowa. Studia mea doaräwa un froag eenen Eltesta, woo du die vebätren kaust. Strenj die wieda aun! Froag Jehowa, daut hee die utlieet, soo daut du am un de Vesaumlunk noch bäta deenen kaust (Jes. 64:7). Jehowa woat die fa aul daut säajnen, waut du deist, om een Eltesta to woaren. w24.11 25 V. 17-18

Kjeena saul denkjen, daut dee sikj Jehowa siene Vejäwunk vedeent, nich mol wan dee dän aul väl Joaren jedeent haft. Jehowa räakjent daut secha sea väl, daut wie am tru jedeent haben. Oba daut Leesjelt es een frieweljet Jeschenkj. Dauts nich een Loon fa onsen Deenst. Waut, wan doa wäa denkjt, daut dee sikj Jehowa siene Vejäwunk vedeent haft? Deejanja wudd doamet auntovestonen jäwen, daut Christus fa Dommheit jestorwen es (see uk Galata 2:21). De Apostel Paulus wist, daut hee sikj nich kunn Gott siene Vejäwunk vedeenen. Wuarom schauft hee dan soo schwoa en Jehowa sienen Deenst? Hee wull doamet nich wiesen, daut hee Jehowa sien grootet Metleet vedeend, oba hee wull siene Dankboakjeit wiesen (Efs. 3:7). Soo aus Paulus strenj wie ons wieda aun en Jehowa sienen Deenst, wiels wie wiesen wellen, daut wie fa sien Metleet dankboa sent un nich, wiels wie ons daut vedeenen wellen. w25.01 27 V. 5-6