Eenje von ons kjennen nich soo väl doonen, aus dee wellen, wäajen dee aul ella sent, Trubbel met de Jesuntheit haben ooda behindat sent. Doawäajen feelen see sikj veleicht soo, daut Jehowa nich väl om äant romjäwen kaun. Dee wundren noch mol: “Sie ekj fa Jehowa verheipts noch to brucken?” De Schriewa von dän 71. Psalm wia krakjt soo beduat äwa sikj un säd en een Jebäd: “Velot mie nich wan ekj schwak woa” (Psa. 71:​9, 18). Wan hee sikj uk soo feeld, daut hee kjeene Krauft mea haud, wia hee sikj oba gaunz secha, daut Jehowa am aunleiden un halpen wudd, soo lang aus hee wieda tru bleef. Am wort daut kloa, daut Jehowa eenen Jefaulen aun dee haft, waut am äa Bastet jäwen, wan dee uk nich väl doonen kjennen (Psa. 37:​23-25). Wan du uk aul ella best, dan proow, die soo to seenen, aus Jehowa die sitt. Hee halpt die wellich, em Jeisteljen wieda to waussen un tru to bliewen, wan diene Krauft veleicht uk nolat (Psa. 92:​13-16). Enne Städ no daut to kjikjen, waut du nich mea doonen kaust, kjikj doano, waut du nu doonen kaust. w24.10 28 V. 14-16

Soone Christen, waut nich riep sent, haben daut sea schwoa, wan dee waut entscheiden sellen, wua daut enne Bibel kjeene Räajel fäa jeft. Eenje denkjen veleicht, daut see aules doonen kjennen, waut see wellen, wan daut nich eene biblische Räajel jeft. Aundre wada froagen veleicht no eene Räajel, wuafäa kjeene needich es. Biejlikj schient daut soo, daut de Christen en Korint dän Apostel Paulus no eene Räajel fruagen, aus see daut äten kunnen, waut se de Jetta jeopfat hauden. Paulus säd dee nich, waut see doonen kunnen un waut nich. Hee säd bloos, daut jieda eena daut “Rajcht” haft to entscheiden, doano aus sien Jewessen daut toolat. Hee räd von Gruntsauzen, waut jiedrem eenen halpen kunnen, sikj soo to entscheiden, daut see een frieet Jewessen hauden un aundre nich toom Stolpren brochten (1. Kor. 8:​7-9). Paulus lieed de Korinta, selfst tweschen Goot un Schlajcht to unjascheeden, enne Städ sikj bloos opp aundre to veloten ooda no eene Räajel to froagen. Opp dee Wajch lieed hee de Korinta, riepe Christen to woaren. w24.04 5 V. 14

En Jona siene Tiet hauden de Niniwiten de Jeläajenheit omtokjieren. Well wie uk nich vejäten, daut doa woaren väle “oppstonen toom jerecht woaren”. Un Jesus säd, daut doa uk soone met en sent, “waut Schlajchtet deeden” (Joh. 5:29). Doawäajen lat daut soo, daut et uk fa de Menschen von Sodom un Gomorra veleicht noch Hopninj jeft. Dauts mäajlich, daut weens eenje von dise Menschen wada toom Läwen komen un daut wie de Jeläajenheit haben, dee von Jehowa un Jesus Christus to lieren. Jehowa “vesteit daut Hoat gaunz, hee weet aules, waut doa bennen es”; dauts noch emma soo jewast. Wan hee daut entscheiden woat, wäm hee wada oppwakjen woat, woat hee “een jiedren krakjt doano [jäwen], aus dee jedonen un vedeent haft.” Jehowa woat sikj emma aun siene Jerajchtichkjeit hoolen, un soo lang aus daut mäajlich es, woat hee Metleet wiesen. Doawäajen sell wie nich sajen, daut doa wäa nich wada oppstonen woat, buta wie daut neiw weeten, wiels de Bibel daut sajcht! w24.05 6 V. 15-16

Waut Gott to siene Deena säd, haft dee noch emma Krauft jejäft, wan dee eene schwoare Oppgow hauden. See wie mol, woo daut bie dän Profeet Jeremia wia. Aus Jehowa am de Oppgow jeef to prädjen, wia hee sikj onsecha. Hee säd: “Ekj sie nich toom räden to brucken; ekj sie noch mau bloos een Jung” (Jer. 1:6). Waut holp Jeremia, sikj nich soo onsecha to feelen? Hee kjrieech Krauft derch daut, waut Jehowa to am säd. Jeremia säd: Daut wia “aus een Fia en mien Hoat, un aus wan miene Knoakes daut nich hoolen kunnen. Ekj bemieej mie emsonst stell to sennen, un kaun daut nich lenja uthoolen” (Jer. 20:​8-9). De Norecht, waut Jeremia prädjen sull, jeef am de Krauft, waut am fäld, wan de Menschen doa uk nuscht von hieren wullen ooda soogoa jäajen am wieren. Christen kjrieen Krauft derch daut, waut Jehowa en sien Wuat haft loten oppschriewen. De Apostel Paulus säd, daut mea äwa Jehowa lieren siene Breeda halpen wudd, “aulahaunt goode Woakjen to doonen” un opp dee Wajch “soo to läwen, aus sikj daut ver Jehowa jehieet” (Kol. 1:​9-10). w24.04 14-15 V. 2-4

Zadok bleef Jehowa tru, wan de Huaga Priesta Abjatar uk David sienen Sän Adonija doamet holp, sikj selfst toom Kjennich to moaken. David wist, daut hee sikj emma opp Zadok veloten kunn. Aus Adonija sien schlajchta Plon verendach kjeem, veleet David sikj gaunz opp Zadok, Natan un Benaja, daut dee Salomo wudden toom Kjennich moaken (1. Kjen. 1:​32-34). Waut jeef Zadok de Krauft un Moot, waut am doatoo fäld? Secha haft am daut jeholpen, met soone true Deena von Jehowa toop to sennen aus Natan un aundre, waut uk opp David siene Sied wieren. Aus Salomo de Kjennich wort, “sad [hee] Zadok däm Priesta en Abjatar siene Städ en” (1. Kjen. 2:35). Woo kaust du soo sennen aus Zadok? Wan dien een Frint Jehowa ontru woat, dan wies, daut du tru blifst (Jos. 24:15). Jehowa woat die de Krauft un dän Moot jäwen, waut die fält. Bäd to am un hool die aun diene Frind, waut am tru sent. Jehowa räakjent daut sea väl, wan du tru best, un woat die doafäa beloonen (2. Sam. 22:26). w24.07 6-7 V. 16-17

Psalm 15:2 sajcht, daut een Frint von Gott “opprechtich läft un deit waut rajcht es”. Dit mott eena emma doonen. Oba kaun eena werkjlich opprechtich läwen? Jo. Wan eena soo väl aus mäajlich deit, om Jehowa to jehorchen, dan sitt hee daut doafäa aun, daut eena “opprechtich läft”, wan eena uk onvolkomen es. Dauts mau de Aunfank, wan eena sikj Gott hanjeft un deepen lat. Hast du daut biejlikj jewist, daut een Mensch en de Bibeltiet nich kunn bie Jehowa Jast sennen, bloos wiels dee een Israelit wia? Eenje roopten am aun, “oba nich en eenen woarhauftjen un rechtjen Senn” (Jes. 48:1). Soone Israeliten, waut bie Jehowa wullen Jast sennen, musten mea doaräwa lieren, waut hee von äant velangd, un daut uk nokomen. Vondoag dän Dach es daut krakjt soo: Wäa doa well een gooda Frint met Gott sennen, mott mea doonen, aus bloos sikj deepen loten un eent von Jehowa siene Zeijen sennen. Dee mott wieda daut doonen, “waut rajcht es”. w24.06 9 V. 4; 10 V. 6

Opp waut vonne Wäaj wiest Jehowa, daut hee friejäwrich es? See wie mol een poa Biespels. Jehowa jeft ons daut Needje. Wie woaren nich aula een jemieteljet Läwen haben, oba Jehowa kjemt doafäa opp, daut wie daut haben, waut ons fält. Biejlikj sorcht hee doafäa, daut wie waut to äten un auntotrakjen haben un uk eene Städ toom wonen (Psa. 4:9; Mat. 6:​31-33; 1. Tim. 6:​6-8). Oba jeft Jehowa ons dise Sachen, bloos wäajen hee sikj bemott feelt? Oba nä! See wie mol, waut Jesus en Matäus 6:​25-26 säd. Doa räd hee von de Väajel un säd: “Dee seien nich un arnten uk nich un saumlen nuscht enne Spikjasch”. Un waut säd hee daut Näakjste? “Jun himlischa Voda feet dee.” Dan fruach Jesus: “Sent jie nich mea wieet aus de Väajel?” Waut wull hee doamet lieren? Wan Jehowa aul fa de Tieren sorcht, woat hee dan nich uk fa ons sorjen? Jehowa sorcht fa siene Famielje ut Leew, krakjt soo aus een leeftolja Voda daut deit (Psa. 145:16; Mat. 6:32). w24.09 26-27 V. 4-6

Een Vesaumlungshelpa es een jedeepta Brooda, waut derch dän heiljen Jeist aunjestalt woat, de Eltestasch enne Vesaumlunk met een deel wichtje Oppgowen to halpen. Daut Wichtichste es, daut de Vesaumlungshelpa Jehowa leewen un soo läwen, aus hee daut fa rajcht talt. Un dee leewen äare Breeda un Sestren uk sea (Mat. 22:​37-39). Woo kaun een jedeepta Brooda doano hanoabeiden, een Vesaumlungshelpa to woaren? De Bibel wiest kloa, waut von soone velangt woat, waut doa wellen Vesaumlungshelpa woaren (1. Tim. 3:​8-10, 12). Wan du doano sträfst, een Vesaumlungshelpa to woaren, dan wurscht du die dise Ieejenschoften ut de Schreft unjastonen kjennen un die dan aunstrenjen, dee notokomen. Oba daut Ieeschte von aules motst du die doaräwa em Kloaren sennen, wuarom du wurscht wellen een Vesaumlungshelpa woaren. w24.11 14-15 V. 4-5

Väle sajen, daut see de Bibel mieremol derchjeläst haben. Oba jleewen dee werkjlich, waut de Bibel lieet? Proowen dee, doano to läwen un sikj to endren? Foaken nich. Oba Jehowa siene Deena denkjen gaunz aundasch äwa de Bibel! Wie doonen ons Bastet, dän Rot ut de Bibel notokomen. Dauts nich emma leicht, Gott sien Wuat to läsen un daut notokomen. Veleicht hab wie meist nich de Tiet, doabennen to läsen. Ooda wie läsen väl too bosich un denkjen doa nich äwa no. Ooda veleicht woa wie mootloos, wäajen doa soo väl Sachen sent, wua wie ons en vebätren motten. Endoont waut die schwoa felt, met Jehowa siene Help kaust du daut äwakomen. Well wie ons eenich sennen, daut to doonen, waut daut Wuat sajcht. Un wie wellen dit em Denkj hoolen: Je mea wie en Gott sien Wuat läsen un daut en ons Läwen nokomen, je mea Freid woa wie haben (Jak. 1:25). w24.09 7 V. 15-16

Wan wie waut sea Schlemmet beläwen, dan treest Jehowa ons derch sienen heiljen Jeist. Wan du die sea schlajcht feelst, wäajen du waut Schlemmet beläft hast, dan schedd die ut to Jehowa. Du kaust soo foaken un fa soo lang to am bäden, aus du west (Psa. 86:​3, JHF; 88:2). Froag Jehowa emma wada no sienen heiljen Jeist. Hee woat die emma halpen. Feelst du die onen Krauft, wäajen du eene sea schwoare Loag derchjegonen best? De heilja Jeist kaun die de Krauft jäwen, om Jehowa wieda tru to deenen (Efs. 3:16). Wan du Jehowa ieescht no sienen heiljen Jeist jefroacht hast, waut saust du dan noch doonen? Doo soont, wuaderch du mea heiljen Jeist kjrieen kaust. Doa es met en, no de Toopkomes to wanken un to prädjen. Läs uk jieda Dach Gott sien Wuat, daut du Jehowa siene Jedanken em Kopp hast (Filip. 4:​8-9). Wan du de Bibel läst, dan kjikj besonda no soone Deena, waut Schwoaret beläwden, un denkj doaräwa no, woo Jehowa dee holp, staunthauft to bliewen. w24.10 9 V. 12-14

Wie leewen de Menschen krakjt soo, aus Jehowa un sien Sän doonen (Spr. 8:31). Wie haben grootet Metjefeel fa dee, waut “onen Gott” sent un “kjeene Hopninj” haben (Efs. 2:12). Dee gonen en äare Trubbels meist unja, un wie haben de Wast, waut dee daut Läwen raden kaun – aulsoo de goode Norecht von Gott sien Kjennichrikj. Onse Leew un Metjefeel fa dee brinjt ons bat doa, soo väl to doonen aus mäajlich toom dee de goode Norecht brinjen. Dise wieetvolle Norecht kaun de Menschen wada Hopninj jäwen un dee halpen, nu aul een bätret Läwen to haben. Daut jeft dee uk de Mäajlichkjeit, “daut werkjelje Läwen”, aulsoo daut eewje Läwen, en Gott siene niee Welt to kjrieen (1. Tim. 6:19). Onse Leew fa de Menschen brinjt ons bat doa, dee to woarnen, daut daut Enj von dise schlajchte Welt dicht bie es (Hes. 33:​7-8). Wie wellen, daut de Menschen daut weeten, waut en de groote Liedenstiet komen woat: Ieescht woaren aule faulsche Gloowes oppjeriemt woaren un doahinja woat dän Soton siene Welt gaunz venicht woaren en Harmagedon (Opb. 16:​14, 16; 17:​16-17; 19:​11, 19-20). w24.05 16 V. 8-9

De Apostel Paulus jeef de Christen disen Rot: “Äwalot Gott daut en sienen jerajchten Oaja.” Woo kjenn wie disen Rot nokomen? Wie äwaloten Jehowa daut en sienen jerajchten Oaja, wan wie am loten entscheiden, woo un wanea hee fa Jerajchtichkjeit sorjen woat. Een Brooda, waut John heet, säd, nodäm daut hee ojjerajcht behaundelt wort: “Ekj must mie sea trigjhoolen, de Sach nich opp miene Wajch proowen trajchttostalen. Reema 12:19 haft mie sea jeholpen, jeduldich to sennen un opp Jehowa to vetruen.” Ons kjemt daut sea togood, wan wie jeduldich sent un doano luaren, daut Jehowa aules trajchtstalt. Opp dise Wajch mott wie ons nich selfst doamet romploagen un gonen dän Stress utem Stich, waut doavon kjemt, wan wie selfst eenen Trubbel leesen wellen. Jehowa deit je ons siene Help aunbeeden. Dauts soo, aus wan hee säd: “Äwalot mie dise Ojjerajchtichkjeit. Ekj woa mie doarom kjemren.” Hee vesprakjt ons uk noch: “Ekj woa trigjtolen”. Wan wie ons Vetruen opp dit Vespräakjen saten, dan kjenn wie de Sach gaunz tochloten, wiels wie weeten, daut hee daut oppe baste Wajch leesen woat. w24.11 6 V. 14-15

Wie sellen oppaussen, daut de tietelje Sachen fa ons nich de wichtichste sent. Wie kjennen een deel doavon lieren, waut de Apostel Paulus aun de ieeschtemmasche Christen schreef. Hee räd von eenjet, waut daut Volkj Israel beläwd, biejlikj aus dee doa dicht bie dän Boajch Sinai wieren. Hee woarnd de Christen, sikj “nich waut jankren to loten, waut toom Schoden es, soo aus de [Israeliten] daut deeden” (1. Kor. 10:​6-7, 11). Wäajen dee soo bejierich wieren no Äten, wort soogoa daut, waut Jehowa äant derch een Wunda jeef, waut, “waut toom Schoden wia” (4. Mo. 11:​4-6, 31-34). Un aus dee daut goldne Kaulf aunbäden deeden, weesen dee, daut äten un drinkjen un eene goode Tiet haben fa dee wichtja wia, aus Jehowa jehuarsom sennen (2. Mo. 32:​4-6). Paulus räd von dise Biespels, aus hee de Christen woarnd, waut en dee Tiet läwden, jroz ea Jerusalem un de Tempel venicht worden aune 70 n. Chr. Wie läwen nu uk en eene Welt, waut boolt woat to Enj gonen, un doawäajen sell wie no Paulus sienen Rot horchen. w24.12 6 V. 13

Jehowa es de “freidja Gott” un hee well, daut wie uk Freid haben (1. Tim. 1:11). Hee haft ons veschiedne Jeschenkja jejäft, daut wie kjennen Freid aum Läwen haben (Jak. 1:17). Eent von dise Jeschenkja es de Ehestaunt. Wan een Maun un eene Fru sikj befrieen, vespräakjen dee, sikj omzajcht to leewen un to respakjten. Wan dee äare Leew stoakj hoolen, dan kjennen dee werkjlich schaftich sennen. Väl Befriede vondoag dän Dach hoolen sikj nich aun daut, waut see aun äaren Kjastdach vesproaken haben. Doawäajen sent dee nich schaftich. Waut velangt Jehowa von de Ehemana, woo dee met äare Ehefrues omgonen sellen? Jehowa velangt von de Ehemana, daut see äare Frues ieren. Waut es met ieren jemeent? Doa es de Oat un Wies met jemeent, woo wie soonen behaundlen, dän wie respakjten. Een Ehemaun, waut siene Fru ieren well, behaundelt dee natjes un leeftolich (1. Pet. 3:7). w25.01 8-9 V. 1-2, 4-5

Dän Apostel Paulus sien Breef aun de Hebräa woat dee secha jeholpen haben, sikj fa de schwoare Tiet reedtomoaken, waut dee beläwen wudden. Paulus foddad siene Breeda opp, Gott sien Wuat deepa to studieren un de Woarheit emma bäta to vestonen. Daut wudd äant halpen to weeten, woone Lieren äaren Gloowen wudden schwak moaken, un dee fuaz auftowiesen. Wuarom rood Paulus dee uk too, äaren Gloowen to stoakjen? Wiels see de Aunwiesungen dan fuaz nokomen wudden, waut von Jesus kjeemen un uk von dee, waut en de Vesaumlunk veroppjinjen. Paulus säd de Christen uk noch, daut see aun äare Proowen rajcht naunkjikjen sullen. See sullen dee soo aus eene Jeläajenheit seenen, von äaren leeftoljen Voda belieet to woaren; dit wudd äant halpen, staunthauft to bliewen. Well wie uk disen Rot ut de Schreft nokomen; dan woa wie kjennen bat aum Enj tru bliewen (Heb. 3:14). w24.09 13 V. 17, 19

No de Schreft no entscheid Jehowa, daut doa een Leesjelt betolt must, soo daut onse Sinden kunnen vejäft woaren un daut wie kunnen met am Frind sennen. Waut wia dit Leesjelt, waut doa betolt must, daut de Menschen daut trigjkjrieejen, waut Adam veloaren haud? Soo aus wie aul sagen, veluaren Adam un Eva äa volkomnet Läwen un uk de Mäajlichkjeit, fa emma to läwen. Daut Leesjelt must aulsoo waut sennen, waut krakjt soo wieetvoll wia aus daut, waut dee veluaren (1. Tim. 2:6). Daut Leesjelt kunn bloos een utjewosna Maun betolen, (1) waut volkomen wia, (2) waut de Mäajlichkjeit haud, fa emma oppe Ieed to läwen, un (3) waut doa reed wia, dit Läwen fa de Menschheit opptojäwen. See wie mol dree Jrind, wuarom Jesus daut Leesjelt betolen kunn: (1) Hee wia volkomen – “Jesus haud kjeene Sind jedonen” (1. Pet. 2:22). (2) Wäajen hee kjeene Sind jedonen haud, haud hee de Mäajlichkjeit, fa emma oppe Ieed to läwen. Un (3) hee wia reed to stoawen un sien Läwen fa ons hantojäwen (Heb. 10:​9-10). w25.02 4-5 V. 11-12

Jehowa leeft die un wenscht sikj, daut du to siene Famielje jehieescht, krakjt endoont jäajen waut du kjamfen motst, soo daut du die kaust deepen loten. Jesus säd mol to eene Grupp von siene Nofolja: “Wan jun Gloowen soo groot wia aus een Sampkuarn, dan wudd jie to disen Boajch sajen: ‘Mow die von hia dorthan’ un dee wudd sikj mowen, un nuscht wudd fa junt ommäajlich sennen” (Mat. 17:20). Dee, waut dit hieeden, wieren Jesus noch mol bloos een poa Joa nojefolcht, un doawäajen must dee äa Gloowen noch stoakja woaren. Oba Jesus vesechad dee, daut wan see wudden eenen stoakjen Gloowen kjrieen, dan wudd Jehowa äant halpen, soone Trubbels to äwakomen, waut soo wieren aus groote Boaj. Un Jehowa woat die halpen, dautselwje to doonen! Wan doa irjentwaut es, waut die doavon aufhelt, die deepen to loten, dan doo fuaz waut, om daut to äwakomen. Jeff die Jehowa han un lot die deepen. Dauts de baste Entscheidunk, waut du moaken kaust! w25.03 7 V. 18-20

Wie kjennen Schwierichkjeit uthoolen, wan wie doaraun denkjen, daut de läwendja Gott fuaz reed es, ons to halpen. Wie kjennen ons Vetruen doaropp stoakjen, wan wie doaräwa nodenkjen, waut hee aul jedonen haft (Jes. 37:​17, 33-37). Du kaust uk opp jw.org Erfoarungen finjen, waut wiesen, woo Jehowa onse Breeda un Sestren vondoag dän Dach unjastett haft. Un denkj uk doaraun, waut Jehowa aul aules fa die jedonen haft. Veleicht feelt sikj die daut soo, daut Jehowa nich waut butajeweenlich Grootet fa die jedonen haft. Oba Jehowa haft doawäajen aul väl Sachen fa die jedonen! Hee haft die jeholpen, daut du kust sien Frint woaren (Joh. 6:44). Du wurscht kjennen Jehowa doano froagen, daut hee die halpt, doaraun to denkjen, woo hee diene Jebäda aul beauntwuat haft, woo hee die to de rajchte Tiet daut jeef, waut die fäld, ooda woo hee die en eene schwoare Tiet biejestonen haft. Wan du äwa soont nodenkjst, dan woascht du die noch dolla doaropp veloten, daut Jehowa fa die enstonen woat. w24.06 21 V. 8

Secha well wie nuscht doonen, waut ons von Jehowa aufbrinjen kaun. Oba wie sent onvolkomen un kjennen leicht aufjeprooft woaren (Reem. 7:​21-23). Doa kaun gaunz onverhofs eene Loag oppkomen, wua ons daut jankat, waut Schlajchtet to doonen. Daut wie Jehowa un sienen Sän kjennen tru bliewen, mott wie dän Rot nokomen, waut Jesus säd: Blieft waka. Jieda eena woat aufjeprooft, waut Schlajchtet to doonen. Oba wiels wie aula veschiedne Schwakheiten haben, jeft daut jewesse Sachen, waut eenem besonda sea vesieekjen. Eenje motten biejlikj doajäajen kjamfen, daut dee nich eene groote Sind begonen, soo aus sintelje Sorten Sex haben. Aundre felt daut schwoa, von soone orreine Sachen wajchtobliewen aus Pornografie ooda sikj selfst tofrädstalen. Un wada aundre haben Trubbel met bosich doll woaren, sikj nich sajen loten, Menschenforcht ooda sestwaut. w24.07 14 V. 3; 15 V. 5

Woo wudd daut sennen, wan de Eltestasch eenen Maun, waut werkjlich een Leetsennen haud, nich wudden jeloten haben, wada Poat von de Vesaumlunk to woaren? Ooda wan dee dän uk noch biejenomen hauden, un de Breeda am oba nich hauden Leew jewäsen? Dan wudd dän daut leicht haben kunt too väl sennen, “wäajen dee soo truarich” wia. Hee wudd leicht jedocht haben, daut hee kjeenmol mea wudd kjennen Poat von de Vesaumlunk sennen, un veleicht wudd hee sikj uk nich mea aunstrenjen, wada Frind met Gott to sennen. Waut kunn doa noch passieren, wan de Breeda un Sestren von de Vesaumlunk daut bloos nich deeden, dän Maun vejäwen, waut een Leetsennen haud? Veleicht wudden dee selfst nich mea kjennen Frind met Jehowa sennen. Wuarom nich? Wiels dee wudden nich soo sennen aus Jehowa, waut deejanje wellich vejäwen deit, waut een Leetsennen haben. Oba dee wudden soo sennen aus de Soton, waut kjeene Leew un kjeen Metleet haft. En Werkjlichkjeit wudden dee daut loten, daut de Soton äant brukt, om dän Maun doavon auftohoolen, Jehowa to deenen (2. Kor. 2:​10-11; Efs. 4:27). w24.08 17 V. 7, 10-11

Jesus Christus jeef de Vesaumlungen uk opp eene aundre Wajch “Mana aus Jeschenkja”. Derch siene Aunleidunk schekjten de Eltestasch en Jerusalem reisende Oppsechtasch ut, soo aus Paulus, Barnabas un aundre Breeda (Apj. 11:22). Wuafäa worden dise Breeda aunjestalt? Om de Vesaumlungen to stoakjen – krakjt soo aus daut uk bie de Vesaumlungshelpa un Eltestasch wia (Apj. 15:​40-41). Kjreisoppsechtasch motten väl reisen. Eenjemol sent daut hundade Kilomeeta von eene Vesaumlunk no de näakjste. Jieda Wäakj haft de Kjreisoppsechta miere Räden un Hoadbesuchs. Dee haft uk miere Toopkomes: fa de Pionieren, fa de Eltestasch un fa dän Prädichtdeenst. Un dan moakt hee uk noch aundre Räden reed, plont de eendachsche Toopkomes un daut besondre Toopkomen fa aule Pionieren em Kjreis, halpt bie de dreedoagsche Toopkomes met un es een Liera bie de Pionia-School. Buta daut deent daut Betel am uk noch aundre Sachen aun, waut eenjemol sea drinjent sent. w24.10 21 V. 12-13

De Wieed en dän Varsch fa vondoag säd Jehowa to dän Profeet Jeremia. De Apostel Paulus räd Joaren lota uk doavon (Heb. 8:12). Oba waut es doa krakjt met jemeent? Waut bediet daut, wan de Bibel doavon rät, daut doa wäa aun waut denkjt? Daut bediet nich bloos, daut deejanja sikj von waut besennen kaun. Doa kaun uk met en sennen, daut deejanja waut deit. De Reiba biejlikj, waut biesied Jesus aum Pol honk, säd to am: “Jesus, denkj aun mie, wan du en dien Kjennichrikj nennkjemst” (Luk. 23:​42-43). Wull de Reiba haben, daut Jesus bloos sull aun am denkjen, wan hee en sien Kjennichrikj wia? Nä, hee wull, daut Jesus am vom Doot oppwakjen sull, un Jesus vespruak am daut. Soo, waut bediet daut, daut Jehowa nich mea aun onse Sinden denkjt? Daut bediet, daut hee ons dee vejäft haft un daut hee lota nuscht doonen woat toom ons strofen. w25.02 11 V. 14-15

Daut woare Vestentnis kjemt doavon, daut du weetst, waut Jehowa sikj väajenomen haft, waut vonne Ieejenschoften hee haft un waut hee jleicht ooda haust. Du kaust mol äwalajen: “Waut vonne Entscheidunk woat Jehowa jefaulen doano, woo ekj am aul kjan?” (Efs. 5:17). Om Jehowa to jefaulen, mott wie eenjemol onse Famielje un Frind enteischen. Saj wie mol een Biespel: Eenje Elren, waut daut Baste fa äare Kjinja wellen, proowen äare Dochta veleicht bat doa to brinjen, sikj met wäm to befrieen, waut een deel Jelt haft, uk wan dee nich stoakj em Jeisteljen es. Secha wellen dee, daut äare Dochta em Tieteljen goot vesorcht es, oba woat soon Maun ar halpen, em Jeisteljen verauntokomen? Woo denkjt Jehowa äwa dee Sach? Wie finjen de Auntwuat en Matäus 6:33. Doa woat de Christen toojerot, “wieda daut ieeschte no Gott sien Kjennichrikj” to sieekjen. Wie wellen onse Elren ieren un de Menschen doa rom respakjten, oba daut Wichtichste es, daut wie Jehowa schaftich moaken. w25.01 17 V. 9-10

Ons fält daut aun Jehowa siene Help, daut wie wieda flietich prädjen kjennen, wan wie Jäajenstaunt haben (Opb. 12:17). Wuarom kaust du die secha sennen, daut Jehowa die biestonen woat? Johanes, Kapitel 17 jeft die de Sechaheit. Doa bäd Jesus Jehowa doarom, daut dee no siene Apostel oppaussen sull, un Jehowa deed daut. De Aposteljeschicht wiest kloa, daut Jehowa de Apostel holp, wieda flietich to prädjen, wan dee uk Jäajenstaunt hauden. Oba Jesus bäd uk doarom, daut Jehowa no deejanje oppaussen sull, waut doa wudden aun de goode Norecht Gloowen wiesen – un doa best du uk met en. Jehowa deit noch emma daut, wua Jesus om bäd; hee woat die krakjt soo sea halpen, aus hee de Apostel holp (Joh. 17:​11, 15, 20). Daut kaun schwanda woaren, de goode Norecht to prädjen, je noda daut Enj kjemt. Oba wie woaren aul de Help kjrieen, waut ons fält (Luk. 21:​12-15). w25.03 18 V. 13-14

Gott siene Deena sent soo dankboa, daut dee “fa Freid juchen”. Wuarom kjenn wie ons “soo goot feelen em Hoat”? Wäajen wie eene Hopninj haben derch Jesus Christus sien Leesjelt, wäajen de Lieren ut Gott sien Wuat ons em Gloowen stoakjen un wäajen Gott siene Vespräakjungen ons treesten. Wan wie äwa dise Dinja räden, moakt ons daut werkjlich schaftich! (Psa. 34:9; 133:​1-3). De Leew un de Eenichkjeit mank Jehowa siene Zeijen sent de twee Sachen, waut en daut jeistelje Paradies daut dolste uttieekjnen. Derch dise Eenichkjeit kjenn wie ons een bät väastalen, woo daut Läwen en de niee Welt sennen woat, wua Jehowa siene Deena noch mea Leew un Eenichkjeit haben woaren, aus dee vondoag dän Dach haben (Kol. 3:14). Jieda eena, waut doa well werkjlich schaftich un tofräd sennen, mott en daut jeistelje Paradies sennen. Krakjt endoont, waut dise Welt äwa Jehowa siene Deena denkjt, dee haben eenen gooden Nomen bie Jehowa un bie aul dee, waut am deenen (Jes. 65:15). w24.04 21 V. 7-8

Woo kjenn wie aula de Onbefriede unjastetten, waut sikj befrieen wellen? Eene Wajch, woo wie daut doonen kjennen, es, wan wie oppaussen, waut wie sajen (Efs. 4:29). Wie wudden kjennen äwa nodenkjen: “Doo ekj soone nerkjen, waut sikj befrieen wellen? Wan een onbefrieda Brooda un eene onbefriede Sesta vetalen, denkj ekj dan fuaz, daut dee sikj jleichen?” (1. Tim. 5:13). Wie wudden de Onbefriede uk kjeenmol wellen daut Jefeel jäwen, daut met äant waut orrajcht es, wäajen dee nich befriet sent. Dauts väl bäta, wan wie no Jeläajenheiten sieekjen toom de Onbefriede lowen! Oba waut es, wan wie denkjen, daut een Brooda ooda eene Sesta wudden fein tooppaussen? De Schreft sajcht, daut wie sellen aun aundre äare Jefeelen denkjen (Reem. 15:2). Een deel Onbefriede wellen nich, daut aundre äant halpen, wäm kjanen to lieren, waut doa kunn een gooda Ehepoatna sennen; un wie wellen daut respakjten (2. Tes. 3:11). Wada aundre wudden daut veleicht jleichen, daut wie äant halpen, oba wie wellen daut nich doonen, wan dee ons nich doano froagen (Spr. 3:27). w24.05 24-25 V. 14-15

En dise Welt kaun haustich waut passieren, waut ons Läwen schwanda moakt ooda gaunz veendat. Sent wie nich dankboa, daut wie Jehowa emma kjennen no Help froagen? Wan wie seenen, woo hee ons unjastett, dan sent wie ons doaderch noch sechra, daut “de HAR läft” (Psa. 18:47). Oba fuaz doahinja, aus David dit säd, nand hee Gott “mien Fels” ooda Groota Steen. Wuarom wudd hee Jehowa met waut vejlikjen, waut kjeen Läwen haft, aulsoo een groota Steen? De Bibel vejlikjt Jehowa met eenen “grooten Steen” toom ons halpen, eenje von siene Ieejenschoften to vestonen. Foaken, wan Jehowa siene Deena am lowen wellen, nanen dee Gott een Groota Steen, wiels dee doamet sajen wellen, daut hee soo es, aus nich noch eena. Daut ieeschte Mol, wua Jehowa “de Groota Steen” jenant woat, es en 5. Mose 32:4. Habakuk nand Jehowa: “Mien Groota Steen” (Hab. 1:12). De Schriewa von dän 73. Psalm säd: “Gott [woat] mien Hoat stoakjen, wiels hee es mien Groota Steen” (Psa. 73:26). Mau rajcht Jehowa selfst räd doavon, daut hee een Fels ooda Groota Steen wia (Jes. 44:​8, JHF). w24.06 26 V. 1, 3

Dee Kjennichs äwa Israel, met dee Jehowa tofräd wia, deenden am met äa gaunzet Hoat. Von Josia sajcht daut: “[Doa] wia nich noch een soon Kjennich aus hee, dee sikj soo met sien gaunzet Hoat … däm HARN jeef” (2. Kjen. 23:25). Waut es met Salomo, waut schlajchte Sachen deed, aus hee ieescht oolt wia? “Salomo wia en sien Hoat nich gaunz tru to däm HARN sien Gott” (1. Kjen. 11:4). Dan es doa noch de ontrua Kjennich Abija, von dän de Bibel sajcht: “Hee läwd nich met sien gaunzet Hoat, soo aus däm HARN sienen Gott daut jefoll” (1. Kjen. 15:3). De Bibel brukt foaken daut Wuat “Hoat”, om von dän ennalichen Mensch to räden. Doa es met en, waut eena sikj wenscht un denkjt, eenem siene Enstalunk, wuarom eena waut deit un waut eena sikj väajenomen haft to doonen. Waut bediet daut dan, Jehowa met ons gaunzet Hoat to deenen? Een Mensch, waut Gott von gaunzen Hoaten deent, deit daut nich bloos wäajen hee daut weet, daut hee daut wudd sellen. Enne Städ daut deent hee Gott sien Läwen lank, wiels hee am sea leeft un am respakjt. w24.07 21 V. 4-5

Jehowa brukt een Jlikjnis toom wiesen, daut hee onse Sinden gaunz vejeft. Hee sajcht: “Ekj woa daut Orrajchte, waut du deetst, veschwinjen loten, soo aus wan eene Wolkj daut bedakjen wudd, un diene Sinden woa ekj soo aus met eene dikje Wolkj bedakjen” (Jes. 44:22). Wan Jehowa ons vejäwen deit, es daut soo, aus wudd hee onse Sinden met eene dikje Wolkj bedakjen – wie kjennen dee dan nich mea seenen, un hee uk nich. Waut kjenn wie von dise Jlikjnisen lieren? Jehowa deit ons opp iernst vejäwen, wan wie een Leetsennen haben. Wan Jehowa onse Sinden vejeft, dan bruck wie ons nich lenja schwiensch ooda schuldich feelen. Derch Jesus sien Opfa es onse Schult utjestrikjt worden. Dauts soo, aus wan wie verheipts nich jesindicht hauden. Soo kjenn wie wada Frind sennen met am un brucken ons nich lenja schuldich feelen. w25.02 10-11 V. 11-14

De Eltestasch, waut Poat von daut Eltesta-Kommitee sent, haben de Veauntwuatunk ver Jehowa, de Vesaumlunk reintohoolen (1. Kor. 5:7). Oba dee doonen uk aules, waut dee kjennen, om dän Sinda to halpen, een Leetsennen to haben. Wan dee dänjanjen proowen to halpen, jäwen dee nich de Hopninj opp, daut dee sikj nich endren woat. Wuarom nich? Wiels dee Jehowa nodoonen wellen, waut groote Leew haft un metliedent es (Jak. 5:11). De Apostel Johanes deed daut soo; hee behaundeld siene Gloowesbreeda met Leew. Hee schreef: “Miene kjliene Kjinja, ekj schriew junt dise Sachen, daut jie nich eene Sind begonen. Un wan doa oba doch wäa eene Sind bejeit, dan hab wie bie dän Voda eenen Helpa: Jesus Christus, een Jerajchta” (1. Joh. 2:1). Dauts schod, oba eenjemol haft de Sinda nich een Leetsennen. Wan daut soo es, dan mott dee ut de Vesaumlunk rutjesat woaren. w24.08 25 V. 19-20

Veleicht hast du daut uk soo, daut du foaken no daut kjikjst, waut aundre doonen kjennen. Oba proow, die nich met dee to vejlikjen. Wuarom? Wiels nich mol Jehowa soont deit (Gal. 6:4). Denkj mol aun daut, waut twee Frues vonne Bibeltiet deeden. Maria biejlikj brukt sea diere Parfum-Eelj fa Jesus (Joh. 12:​3-5). De oame Wätfru oba läd em Tempel twee kjliene Zenten en, waut mau weinich wieet wieren (Luk. 21:​1-4). Jesus kjikjt nich doano, woo väl dise beid Frues jeewen. Oba hee tald beides aus een Bewies fa dee äaren Gloowen. Dit wiest, woo sien Voda Jehowa äwa die denkjt. Du kaust die secha sennen, daut am daut väl wieet es, waut du ut Gloowen un Leew fa am deist, wan sikj die daut uk soo späat, daut et mau weinich es. Wie aula haben bieaun mol Twiewel. Oba met de Help von Gott sien Wuat kjenn wie waut doajäajen doonen. Soo kaust du Jehowa wieda voll Vetruen un mootich deenen. Du kaust die secha sennen, daut Jehowa die perseenlich kjant un väl om die romjeft. Hee räakjent daut uk väl, daut du waut fa am oppjeefst, un vesprakjt, die doafäa to beloonen. Fa Jehowa to beseenen es jieda eena von siene true Deena daut wieet, daut hee ons leeft un sikj om ons kjemmat. w24.10 25 V. 3; 29 V. 17-18