De Eltestasch proowen, krakjt soon Metjefeel to wiesen aus Jehowa, wan dee met wäm to doonen haben, waut ut de Vesaumlunk rutjesat wort. Jehowa wacht biejlikj nich, bat de ojjehuarsome Israeliten ieescht een Leetsennen hauden. Hee muak dän Aunfank un deed ea aul waut toom äant halpen. Jehowa säd biejlikj to dän Profeet Hosea, daut hee siene Fru vejäwen un trigjholen sull, wan see uk noch biem Sindjen wia (Hos. 3:​1, JHF; Mal. 3:​7, NW). Opp dise Wajch wees Jehowa sien Volkj, woo väl Metjefeel hee haud. Krakjt soo aus Jehowa wellen de Eltestasch, daut de Sinda trigj no de Vesaumlunk kjemt. Un dee woaren am daut proowen soo leicht aus mäajlich to moaken. En Jesus sien Jlikjnis von dän veloarnen Sän “rand de Voda [sienen Sän] entjäajen …, pakt am om un jeef am leeftolich eenen Kuss” (Luk. 15:20). Es die oppjefollen, daut de Voda nich wacht, bat de Sän om Vejäwunk jeprachat haud? Enne Städ daut muak hee dän Aunfank, wäajen hee sienen Sän leewd. w24.08 27-28 V. 7-8

De Varsch fa vondoag wiest, daut Jehowa nich jiezich es met siene Weisheit; hee lat aundre wellich von dee. Jakobus säd uk, daut Jehowa kjeenem waut väahelt. Daut bediet, hee woat nich doll, wan am wäa no Weisheit frajcht. Hee well nich, daut wie ons schlajcht feelen, am no siene Leidunk to froagen. Dauts krakjt aundasch: Hee muntat ons opp, am doano to froagen (Spr. 2:​1-6). Kjenn wie Jehowa en dän Stekj nodoonen, daut wie nich jiezich sent met onse Weisheit, aulsoo met daut, waut wie weeten? (Psa. 32:8). Jehowa siene Deena haben väle Jeläajenheiten, aundre daut to lieren, waut see weeten. Biejlikj doo wie foaken de Niee wiesen, woo dee kjennen bäta woaren em Prädichtdeenst. De Eltestasch lieren uk jeduldich de Vesaumlungshelpa un aundre jedeepte Breeda, woo dee äare Oppgowen enne Vesaumlunk doonen kjennen. Un woo es daut met soone, waut sikj goot met Buen un Unjahoolen vestonen? Dee halpen met, soone uttolieren, waut nich väl Erfoarunk haben, soo daut see weeten, woo de Oabeit jedonen mott bie de Jebieda, wua wie Jehowa deenen. w24.09 28-29 V. 11-12

Daut du een Eltesta woaren kaust, mott die “met nuscht to beschuljen gonen” (1. Tim. 3:2). Daut meent, daut du eenen gooden Nomen hast enne Vesaumlunk, wäajen du die soo vehelst, daut kjeena waut jäajen die sajen kaun. Dan saust du uk noch eenen gooden Nomen haben bie dee, waut nich Poat von de Vesaumlunk sent. Soone, waut Jehowa nich deenen, woaren veleicht schlajcht äwa onsen Gloowen räden, oba dee sellen kjeenmol doaraun twiewlen, aus du een opprechtja un gooda Mensch best (Dan. 6:​5-6). Denkj mol äwa no: “Denkjen de Breeda von de Vesaumlunk un uk aundre, daut ekj een gooda Mensch sie?” Wan du “daut Goode leefst”, woascht du bie aundre no daut Goode kjikjen un dee doafäa lowen (Tit. 1:8). Du woascht uk wellich Goodet fa aundre doonen, mau rajcht noch mea, aus von die velangt woat. Wuarom es daut wichtich, daut een Eltesta daut Goode leeft? Wäajen dan woat hee sikj wellich Tiet nämen, om fa de Vesaumlunk to sorjen un siene Oppgowen notokomen (1. Pet. 5:​1-3). Uk wan daut väl Oabeit es, woaren de Eltestasch oba väl mea Freid haben, wan dee aundre halpen (Apj. 20:35). w24.11 20-21 V. 3-5

De Vesaumlungshelpa doonen eene sea wichtje Oabeit enne Vesaumlungen. Fa dän Apostel Paulus wieren soone true Mana sea väl wieet. Aus hee biejlikj eenen Breef aun de Christen en Filippi schreef, bestald hee, de Vesaumlungshelpa un de Eltestasch noch oppoat to jreessen (Filip. 1:1). Väl jedeepte Breeda, waut Vesaumlungshelpa sent, haben eene groote Freid doabie, krakjt endoont woo oolt dee sent. Biejlikj Devan wort von 18 Joa aus een Vesaumlungshelpa aunjestalt, un een Brooda, waut Luis heet, aus hee väaren enne 50 wia. Woo docht Luis äwa dit? Hee säd: “Fa mie es daut een grootet Väarajcht, dise Oabeit aus Vesaumlungshelpa to doonen, besonda wan ekj doaraun denkj, woo väl Leew de Vesaumlunk mie aul jewäsen haft.” Väl Breeda jeit daut krakjt soo. Wurscht du die daut kjennen väanämen, een Vesaumlungshelpa to woaren, wan du een jedeepta Brooda best? w24.11 14 V. 1-3

Aus de Kjennich Hiskia von Juda 39 Joa wia, wort hee en, daut hee eene schlemme Krankheit haud. Jehowa schekjt dän Profeet Jesaja no am met de Norecht, daut hee aun dise Krankheit stoawen wudd (2. Kjen. 20:1). Daut späad sikj soo, daut et kjeene Hopninj fa Hiskia jeef. Aus Hiskia dit hieed, wia hee soo truarich, daut hee sea road un hee bäd von gaunzen Hoaten to Jehowa. Aus Jehowa hieed, woo sea Hiskia bäd un road, kjrieech hee Metjefeel un säd to am: “Ekj hab dien Jebäd jehieet un diene Tronen jeseenen. Horch, ekj woa die jesunt moaken.” Derch Jesaja leet Jehowa am weeten, daut hee am ut Metleet sien Läwen aunlenjen wudd un Jerusalem von de Assiera beschitzen wudd (2. Kjen. 20:​4-6). Hast du eene Krankheit, waut soo lat, daut et doafäa nich Hopninj jeft? Dan bäd to Jehowa, wan du uk roaren motst. De Bibel vesprakjt, daut “de Voda, waut voll Metjefeel es, un de Gott, waut emma treesten deit”, ons en jieda Proow treesten woat (2. Kor. 1:​3-4). w24.12 24 V. 15-17

Daut woat eene Freid sennen, dee opptonämen, waut vom Doot oppstonen woaren! Denkj mol äwa no, woo scheen daut nich woat sennen, mea äwa Jehowa to lieren derch de veschiedne Sachen, waut hee jemoakt haft (Psa. 104:24; Jes. 11:9). Noch bäta es, daut wie woaren Jehowa deenen kjennen, onen ons een beskje schuldich to feelen. Wurscht du die dise Säajnungen loten derchgonen, bloos om die “een Stootje loten de Sind scheen gonen”? (Heb. 11:25). Secha nich! Dise Säajnungen sent irjenteen Opfa wieet, waut wie nu moaken motten. Hool em Denkj, daut daut Paradies oppe Ieed nich bloos waut sennen woat, wua wie opp hopen motten. Met de Tiet woat daut de Städ sennen, wua wie jieda Dach läwen woaren. Nuscht von dit wudd mäajlich jewast sennen, wan Jehowa ons nich sea jeleeft un sienen Sän fa ons jejäft haud. w25.01 29 V. 12

Daut Bibelbuak Hebräa rät von väle, waut Gloowen aun Jehowa hauden. Eena von dee wia Moses; dee haud eenen butajeweeneljen Gloowen (Heb. 3:​2-5; 11:​23-25). Aun waut es to seenen, daut Moses sien Gloowen nich vejäfs wia? Gott jeef daut Volkj Wota un Äten toom dee enne Wiltnis aum Läwen hoolen (2. Mo. 15:​22-25; Psa. 78:​23-25). Waut passieed rom een Joa nodäm, daut Jehowa de Israeliten derch een Wunda friemuak? Wan Moses uk eenen stoakjen Gloowen haud, funk hee aun to twiewlen, aus Jehowa werkjlich wudd sien Volkj Fleesch jäwen kjennen. Moses kunn sikj daut nich utdenkjen, woo Jehowa een poa Millionen Menschen enne Wiltnis jenuach Fleesch jäwen wudd. Doawäajen fruach Jehowa Moses: “Es däm HARN siene Haunt dan too kort?” (4. Mo. 11:​21-23). En aundre Wieed fruach Jehowa Moses: “Jleefst du werkjlich, daut ekj nich kaun daut doonen, waut ekj saj?” w25.03 26 V. 1-2

Es daut rajcht to sajen, daut aules, waut bie de Sintflut passieed, waut väastalt, waut lota noch passieren wudd? Nä. Wuarom nich? Wiels de Schreft nich soont sajcht. Daut stemt, Jesus säd, daut krakjt soo aus daut en Noah siene Tiet wia, soo woat daut en dee Tiet sennen, wan de Menschensän woat doa sennen. Oba Jesus säd nich, daut aules, waut en Noah siene Tiet passieed, waut väastalt, waut lota passieren wudd, soo aus, daut Jehowa de Däa von de Arche toomuak (Mat. 24:​37-39). Waut deed Noah, aus hee daut enwort, waut Jehowa doonen wudd? Dee wees, daut dee Gloowen haud, un bud de Arche (Heb. 11:7; 1. Pet. 3:20). De Menschen, waut nu de goode Norecht von Gott sien Kjennichrikj hieren, motten uk wiesen, daut see Gloowen haben, un daut nokomen, waut see lieren (Apj. 3:​17-20). Petrus säd, daut Noah “Jerajchtichkjeit prädjen deed” (2. Pet. 2:5). Bie dise Tiet proow wie aulem to prädjen un sent flietich doabie. Oba endoont woo sea wie ons aunstrenjen, wie kjennen nich jieda Mensch prädjen, ea daut Enj kjemt. w24.05 9-10 V. 4-5

Wie sellen emma no Jeläajenheiten kjikjen, woo wie Jehowa siene Frind Leew un Respakjt wiesen kjennen (Reem. 12:10). Woo kjenn wie daut doonen? Eene Wajch es en Psalm 15:4: Dee, wäa en Jehowa siene Zelt Jast es, “helt waut hee jeschwuaren haft, eendoont waut daut kost”. Wan wie ons nich aun een Vespräakjen hoolen, woa wie aundre sea schoden (Mat. 5:37). Jehowa velangt biejlikj von siene Jast, daut dee sikj aun äa Ehevespräakjen hoolen. Hee freit sikj uk, wan de Elren sikj aun äa Vespräakjen hoolen, waut see met äare Kjinja moaken. Wäajen wie Gott un onsen Näakjsten leewen, woa wie emma proowen, ons Wuat to hoolen. Wie kjennen Jehowa siene Frind noch opp eene aundre Wajch ieren, wan wie oppnäment un friejäwrich sent (Reem. 12:13). Wan wie met onse Breeda un Sestren toop Tietvedrief haben, woa wie met dee jratre Frind un uk met Jehowa. Un dan uk noch, wan wie oppnäment sent, doo wie daut soo aus Jehowa. w24.06 12 V. 15-16

Jehowa lat bloos deejanje de Woarheit vestonen, waut deemootich sent (Mat. 11:25). Wie neemen deemootich Help aun, daut wie de Woarheit lieren kunnen (Apj. 8:​30-31). Oba wie motten uk wieda oppaussen, daut wie nich stolt woaren. Stolt kaun ons bat doa brinjen to denkjen, daut onse ieejne Iedeeen krakjt soo rajcht sent aus de Gruntsauzen ut de Schreft ooda de Aunwiesungen von Jehowa siene Organisazion. Daut wie kjennen deemootich bliewen, mott wie daut em Denkj hoolen, woo kjlien wie em Vejlikj met Jehowa sent (Psa. 8:​4-5). Wie kjennen Jehowa doarom bäden, daut hee ons halpt, deemootich to sennen un reed to sennen, waut to lieren. Hee woat ons halpen, daut wie siene Iedeeen, waut hee ons derch sien Wuat un siene Organisazion jeft, mea räakjnen aus onse ieejne. Wan du de Bibel läsen deist, dan kjikj doano, aun waut daut to seenen es, daut Jehowa Deemoot jleicht un soo waut haust aus Stolt-Sennen, sikj groot doonen un sikj fa hecha talen aus aundre. Un kjikj uk besonda doano, daut du deemootich blifst, wan du een Väarajcht kjrichst, wuaderch du dan aunjeseenen woascht. w24.07 10 V. 8-9

Vonne 1919 aun haft Jesus eene kjliene Grupp jesaulwde Breeda jebrukt, om daut Prädichtwoakj to plonen un siene Nofolja jeisteljet Äten to jäwen (Luk. 12:42). Dauts dietlich, daut Jehowa de Oabeit von dise Grupp Breeda jesäajent haft (Jes. 65:​13-14). Wan daut nich fein enjerecht wia, wudd wie daut Prädichtwoakj, waut Jesus ons oppjeef, nich derchfieren kjennen (Mat. 28:​19-20). Toom Biespel: Wan daut nich jeplont wort, woo wie daut Jebiet von onse Vesaumlunk derchprädjen sullen, wudd jieda eena doa prädjen, wua dee wull. Bie eenje Städen wudd veleicht emma wada jeprädicht woaren un bie aundre wudd veleicht kjeenmol wäa prädjen. Faulen die noch aundre Sachen bie, waut fein utkomen, wäajen dee emma goot jeplont woaren? Jesus sitt doano, daut fa Gott siene Deena vondoag dän Dach aules fein enjerecht es, krakjt soo aus hee daut deed, aus hee oppe Ieed wia. w24.04 8-9 V. 2-4

Kain wia de ieeschta Sän von Adam un Eva un haud aul daut Schlajchte metjeorwen. Oba Kain deed nuscht jäajen siene schlajchte Wenschen. Doawäajen sajcht de Schreft, daut “siene Woakjen bees wieren” (1. Joh. 3:12). Veleicht wia daut de Uasoak, wuarom daut sajcht: “Kain un sien Opfa jefoll … [Jehowa] nich”. Enne Städ daut hee sikj endren deed, “stieech Kain de Oaja aun, un am bedrekjt de gaunze Sach”. Waut deed Jehowa doamet? Hee räd met Kain (1. Mo. 4:​3-7). Dauts oppfaulent, daut Jehowa leeftolich met Kain räd un am vespruak to säajnen, wan hee daut Rajchte doonen wudd. Jehowa woarnd Kain uk, daut sien Oaja am bat doa brinjen kunn, eene Sind to begonen. Dauts schod, oba Kain horcht nich no am. Hee leet sikj nich halpen, een Leetsennen to haben. Oba wort Jehowa sikj doaderch eenich, kjeene Sinda mea to halpen, een Leetsennen to haben, wäajen Kain nich no am horcht? Secha nich. w24.08 10 V. 8

De Israeliten hauden väl Goodet ver sikj. Met Jehowa sienen Säajen wudden dee lang en daut Launt läwen kjennen, waut Jehowa äant vesproaken haud. Un waut fa een wundascheenet un fruchtboaret Launt daut nich wia! Moses säd: “Daut Launt haft scheene un aunjeseene Städa, dee jie nich oppjebut haben, un haft hiesavoll von goode Sachen, dee jie nich toopjebrocht haben. Doa sent Zistren, dee jie nich utjehakt haben, un Wiengoades un Oliewenbeem, dee jie nich aunjeplaunt haben” (5. Mo. 6:​10-11). Moses woarnd de Israeliten uk, daut wan see en dit schmocke Launt läwen wullen, dan musten see sikj aun Jehowa siene Jebooten hoolen. Moses rood äant too, daut Läwen to wälen, doaderch daut see no Jehowa horchten un sikj aun am hilden (5. Mo. 30:20). Oba de Israeliten jehorchten Jehowa nich. Doawäajen leet Jehowa daut met de Tiet too, daut de Assiera un lota uk de Babelonia äa Launt enneemen un äant aus Jefangne metneemen no een aundret Launt (2. Kjen. 17:​6-8, 13-14; 2. Chr. 36:​15-17, 20). w24.11 9 V. 5-6

Väle, waut sikj Christen nanen, denkjen, daut see bloos motten “aun [Jesus] jleewen” ooda am aus äaren perseeneljen Rada aunnämen, om jerat to woaren (Joh. 6:29). Oba eenje Menschen en Galiläa hauden ieeschtlich Gloowen aun Jesus, oba lota veleeten dee am. Wuarom? De Mieeschte von de Häad, waut Jesus to äten jeef, jinkj daut scheen, am notofoljen, soo lang aus hee äant daut jeef, waut äant jankad. Dee wullen, daut hee äant heeld, emsonst Äten jeef un äant soont lieed, waut see hieren wullen. Oba Jesus wees, daut siene woare Nofolja noch mea doonen musten. Hee kjeem nich no de Ieed, om de Menschen aules to jäwen, waut dee wullen. Dee musten no am komen, doaderch daut dee daut aunneemen un nokjeemen, waut hee äant lieed (Joh. 5:40). w24.12 12 V. 12-13

Wan een Ehemaun siene Fru mesbrukt ooda dee opp irjenteene Wajch schlajcht behaundelt, waut kaun dän halpen, doavon loostokomen? Hee saul sikj aunstrenjen, Jesus notodoonen. Hee es een goodet Biespel fa de Ehemana, woo dee äare Frues behaundlen sellen. See wie mol, waut Ehemana doavon lieren kjennen, woo Jesus siene Jinja behaundeld un woo hee to dee räd. Jesus behaundeld siene Jinja leeftolich un met Respakjt. Hee wia kjeenmol hunjsch to dee un säd dee uk nich aules väa. Jesus brukt siene Macht nich doatoo, daut dee sikj sullen kjlien feelen ooda Angst haben. Enne Städ daut wia hee deemootich un deend äant (Joh. 13:​12-17). Hee säd to siene Jinja: “Lieet von mie, wiels ekj sie leeftolich un von Hoaten deemootich, un ekj woa junt daut leichta moaken” (Mat. 11:​28-30). Daut sajcht, daut Jesus leeftolich wia, ooda eene ruje Enstalunk haud. Een Mensch, waut ruich enjestalt es, es nich schwak, oba stoakj, wiels hee sikj selfst kontrollen kaun. Wan am wäa prooft doll to moaken, blift hee ruich un kaun sikj gaunz beoabeiden. w25.01 10 V. 10-11

Je noda daut Enj von dise Welt kjemt, je schwanda kaun daut en ons Läwen woaren wäajen Orru enne Politikj, Kjrich, Owwadasch ooda wiet vespreede Krankheiten. Dit kaun Onkosten jäwen, wua wie nich met jeräakjent haben, ooda veleicht velia wie onse Oabeit ooda ons Hab un Goot. Waut kaun ons dan halpen, soone Entscheidungen to moaken, waut wiesen, daut wie doaropp vetruen, daut Jehowa siene Haunt nich too kort es? Daut Ieeschte un waut väl halpt, es, Jehowa diene Sorjen to vetalen. Froag am no Weisheit, daut du kaust goode Entscheidungen moaken. Un froag am no Help, daut du kaust ruich bliewen, soo daut du die nich brukst “äwamotich Sorjen” moaken äwa diene Loag (Luk. 12:​29-31). Pracha Jehowa doarom, daut dee die halpt, met daut Needichste tofräd to sennen (1. Tim. 6:​7-8). Sieekj die uk en onse Bieekja waut no, waut die halpt, doamet foadich to woaren, wan die daut em Tieteljen knaup jeit. Väle sajen, daut äant de Videos un Artikjels opp jw.org jeholpen haben, waut sikj von Jelt-Trubbels haundlen. w25.03 28-29 V. 10-11

Aus daut bat doa wia, daut de onbeschnädne Nichjuden uk wudden kjennen to Gott sien Volkj jehieren, wort de Apostel Petrus jeschekjt, Kornelius to prädjen, dee eena von de ieeschte Nichjuden wia, waut Christen worden. De Juden hauden tosajen nuscht met de Nichjuden to doonen. Doawäajen es daut nich toom wundren, daut Petrus sien Denkjen ieescht mol enstalen must, soo daut hee de Nichjuden prädjen kunn. Oba aus Petrus vestunt, waut Gott sien Wellen wia, endad hee sien Denkjen. Doawäajen wäad hee sikj nich, no Kornelius to komen, aus se am komen leeten (Apj. 10:29). Hee prädijd Kornelius un dän siene Famielje, un dee leeten sikj aula deepen (Apj. 10:​21-23, 34-35, 44-48). Joaren lota rood Petrus siene Gloowesbreeda too: “Stemt aula äwareen em Denkjen” (1. Pet. 3:​8, Fn.). Derch de Schreft kjenn wie aula lieren, soo to denkjen aus Jehowa, un opp dee Wajch kjenn wie met onse Gloowesbreeda veeent em Denkjen sennen. w25.03 9 V. 7-8

Woo de Menschen enne Welt sikj oppstalen un woo dee denkjen, es emma dolla jäajen daut, woo Jehowa denkjt (Spr. 17:15). Doawäajen es daut soo wichtich, daut wie emma bäta lieren to unjascheeden, woont een orrajchtet Denkjen es, un daut dan auftowiesen. Wie sellen nich tooloten, daut onse Jäajna ons mootloos kjrieen ooda ons bat doa brinjen, von Jehowa auftokomen. De Apostel Paulus rood de hebräische Christen too, riepe Christen to woaren, un wie sellen dautselwje doonen. Doa es met en, de Woarheit ut de Schreft fein to vestonen un soo to denkjen, aus Jehowa denkjt. Wie motten wieda doaraun schaufen, mau rajcht wan wie aul jedeept sent. Endoont woo lang wie aul enne Woarheit sent, wie motten pinkjlich Gott sien Wuat läsen un daut studieren (Psa. 1:2). Wan wie de Jewanheit haben, fa ons selfst to studieren, dan woat ons Gloowen stoakja woaren. Paulus säd de hebräische Christen, daut see musten onbedinjt Gloowen haben (Heb. 11:​1, 6). w24.09 10 V. 7-8

Wan Jehowa fa ons soo es aus eene werkjelje Persoon, dan woat ons daut leichta sennen, am tru to bliewen. Soo wia daut bie Josef. Hee wia sikj gaunz eenich, aule sintelje Sorten Sex auftowiesen. Hee wist, daut et waut aun Gott doonen wudd un hee wull am nich aunschmäaren (1. Mo. 39:9). Daut Jehowa fa ons soo es aus eene werkjelje Persoon, mott wie ons Tiet nämen, to am to bäden un sien Wuat to studieren. Soo woa wie am emma noda komen. Wan wie goode Frind sent met Jehowa, soo aus Josef wia, dan woa wie nuscht doonen wellen, waut am nich jefelt. Soone, waut vejäten, daut Jehowa de läwendja Gott es, kjennen leicht von am aufkomen. See wie mol, waut de Israeliten deeden, aus dee enne Wiltnis wieren. Dee wisten, daut et Jehowa jeef, oba dee fungen aun to twiewlen, aus dee äant daut jäwen wudd, waut äant fäld (2. Mo. 17:​2, 7). Wäajen daut stalden dee sikj jäajen Gott. Dits eene Woarnunk fa ons un doawäajen well wie de Israeliten äa schlajchtet Biespel nich nodoonen (Heb. 3:12). w24.06 24 V. 14-15

Wie läwen gaunz aum Enj von de latste Doag un daut woat bloos noch mea Lieden jäwen, waut ons batem Roaren brinjen. Jehowa sitt daut, wan wie roaren, un am moakt daut schwoa. Hee woat onse Tronen nich vejäten. Wan wie en schwoare Loagen sent, dan kjenn wie ons gaunzet Hoat utschedden to Jehowa. Wie wellen ons nich von onse leewe Breeda un Sestren enne Vesaumlunk oppoat hoolen. Wie wellen wieda en Gott sien Wuat no Troost sieekjen. Wie kjennen ons secha sennen, daut hee ons beloonen woat, wan wie wieda tru uthoolen. Doa es daut wundascheene Vespräakjen met en, daut hee aule Tronen wajchmoaken woat, waut daut Lieden nu veuasoakt (Opb. 21:4). Dan woa wie bloos noch fa Freid roaren. w24.12 20 V. 3; 25 V. 19

Jehowa haft ons utjewält, von am Zeichnis to jäwen, un hee vesprakjt, ons to halpen, äwanäment to sennen (Jes. 43:​10-11). Hia es veatlei, woo hee daut deit. Ieeschtens: Jesus es emma met ons, wan wie de goode Norecht prädjen (Mat. 28:​18-20). Tweedens: Jehowa haft eenje Enjel aunjestalt toom ons halpen (Opb. 14:6). Dreddens: Jehowa jeft ons eenen Helpa, de heilja Jeist, waut ons aun daut denkjen halpt, waut wie aul jelieet haben (Joh. 14:​25-26). Vieedens: Jehowa jeft ons Breeda un Sestren, waut met ons toop em Prädichtdeenst gonen. Met Jehowa siene Help un de Unjastettunk von onse leewe Breeda un Sestren hab wie aules, waut ons fält, om äwanäment to sennen un wieda to prädjen. Oba wan du eenjemol mootloos woascht, wäajen du nich väl Menschen tus trafst, denkj mol äwa no: “Wua sent de Menschen en mien Jebiet nu jroz?” (Apj. 16:13). “Sent dee veleicht oppe Oabeit ooda biem Enkjeepen?” Wan daut soo es, wurscht du dan mea Menschen trafen, wan du oppe Gaussen prädjen deetst? w24.04 17 V. 10-11

Wan du befriet best un west een Eltesta woaren, dan mott diene Famielje eenen gooden Nomen haben. Doawäajen motst du “dee von dien Hus veroppgonen”. Du motst doafäa bekaunt sennen, daut du leeftolich met dee omjeist un diene Veauntwuatunk aus Haupt nokjemst. Doa es met en, daut du em Jeisteljen en aules veroppjeist. Wan du een Voda best, waut nate Kjinja haft, dan motten dee “unjadon sennen un sikj derchjedocht un iernst oppstalen” (1. Tim. 3:4). Du motst dee lieren un leeftolich opptrakjen. De Kjinja haben daut soo, daut dee spälen un lachen. Oba wäajen du dee fein oppjetrocken hast, woaren dee jehuarsom un respakjtvoll sennen un sikj fein oppstalen. Du motst uk proowen, dien Bastet to doonen, om de Kjinja to halpen, een goodet Veheltnis met Jehowa to haben, no de biblische Gruntsauzen to läwen un bat de Doop to komen. w24.11 22 V. 10-11

Je mea wie em Deenst fa Jehowa doonen, je kloara kjenn wie daut seenen, daut hee ons biestonen deit, un doaderch woat ons Vetruen opp am stoakja woaren (1. Kor. 3:9). Oba hool em Denkj, daut Jehowa daut nich vejlikjt, waut du doonen kaust, met daut, waut aundre doonen kjennen. Hee sitt, waut du em Hoat hast. Hee es schaftich, wan hee sitt, daut du von Hoaten dankboa best fa sien wundascheenet Jeschenkj, aulsoo daut Leesjelt (1. Sam. 16:7; Mar. 12:​41-44). Dauts bloos wäajen daut Leesjelt, daut onse Sinden kjennen vejäft woaren, daut wie kjennen Frind sennen met Jehowa un daut wie de Hopninj haben, noch mol fa emma to läwen. Well wie emma onse Dankboakjeit wiesen fa Jehowa siene Leew, waut am bat doa brocht, ons aul dise scheene Sachen to jäwen (1. Joh. 4:19). Well wie uk onse Dankboakjeit fa Jesus wiesen, dee ons soo sea leewd un fa ons storf! (Joh. 15:13). w25.01 31 V. 16-18

Denkj mol doaraun, woo de Schriewa von dän 73. Psalm sikj feeld. Am leet daut soo, daut dee, waut Jehowa nich deenden, een goodet Wiedakomen hauden un jesunt un sondasorj wieren (Psa. 73:​3-5, 12). Doawäajen späad sikj am daut soo, daut aul siene Mieej, Jehowa to deenen, vejäfs wia. Hee wort soo mootloos, daut hee säd, daut hee “dän dachäwa jeploacht” wia (Psa. 73:​13-14). Woo kunn hee met dise schwoare Jedanken foadich woaren? Aus de Psalmenschriewa no Jehowa sien Heilichtum jinkj, funk hee doa de Ru toom met eenen kloaren Kopp äwa de Sach nodenkjen (Psa. 73:​16-18). Am dakjt daut op, daut et met dee, waut doa minkj een goodet un leichtet Läwen hauden, enne Lenjd nich wudd goot utkomen. Daut to vestonen, jeef am ennalich Fräd, un am wort daut kloa, daut et daut Baste wia, no Jeisteljet hinjaraun to sennen. Soo haud hee wada Moot, en sienen Deenst fa Jehowa sien Bastet to jäwen (Psa. 73:​23-28). w24.10 27 V. 11-12

Jehowa haft ons jewält, siene “Zeijen” to sennen (Jes. 43:​10-12). Eenje Joaren trigj säd daut en eenen Breef vom Väastaunt: “Daut wie Jehowa siene Zeijen jenant woaren, es de jratste Iea, waut eena haben kaun.” Wuarom saj wie daut? Doatoo mol een Jlikjnis. Saj wie mol, die woat beschulcht, daut du waut Schlajchtet jedonen hast. Die fält daut nu aun wäm, waut aundre daut sajcht, daut et nich soo es, waut äwa die jesajcht woat, un daut du een gooda Mensch best, waut kjeenmol soon Schlajchtet doonen wudd. Wäm wurscht du die doatoo wälen? Secha wäm, dän du kjanst un vetruen deist, un dän aundre uk jleewen wudden, wäajen dee selfst eenen gooden Nomen haft. Daut Jehowa sikj ons aus siene Zeijen jewält haft, wiest, daut hee ons goot kjant un ons vetrut, aundre daut to sajen, daut hee de eensich woara Gott es. Dauts werkjlich eene groote Iea, daut wie kjennen siene Zeijen sennen. Doawäajen näm wie jieda Jeläajenheit woa, aundre von sienen Nomen to vetalen un to bewiesen, daut aul daut Schlajchte nich soo es, waut äwa am vetalt woat. Opp dise Wajch kom wie daut no, waut ons Nomen bediet: Wie jäwen Zeichnis von Jehowa! (Reem. 10:​13-15). w24.05 18 V. 13

Jesus haud groote Freid, wan hee waut fa aundre doonen kunn. Biejlikj lieed hee de Menschen opp eene Sauz nich bloos waut äwa Gott, oba hee deed uk aundret fa dee, waut doa needich wia. Hee muak derch een Wunda Äten reed un säd to siene Jinja, daut dee daut sullen mank de Menschen vedeelen (Mar. 6:41). Doaderch lieed hee siene Jinja, woo eena waut fa aundre doonen kunn. Hee wees dee doaderch uk, daut soone Oabeiten aus Uthalpen un Bedeenen wichtich wieren. Stal die väa, woo schaftich de Apostel wieren, daut see doa methalpen kunnen, aus Jesus derch een Wunda Äten muak, wua daut Volkj dan von äten kunn, bat dee aula “saut worden”! (Mar. 6:42). Dit wia nich daut ieeschte Mol, daut Jesus dolla om aundre todoonen wia aus om sikj selfst. Sien gaunzet Läwen aus hee oppe Ieed wia, haft hee waut fa aundre jedonen (Mat. 4:23). Jesus haud soo väl Freid un am muak daut soo tofräd, aundre to lieren un uk aundre Sachen fa dee to doonen. w24.11 16 V. 10-11

Je schlemma daut en “de latste Doag” woat, je mea Jeläajenheiten woaren doa sennen, ons unjarenaunda to halpen. Wie kjennen de Breeda un Sestren uk em Jeisteljen biestonen un dee halpen, sikj jeleeft to feelen. Daut kjenn wie biejlikj, wan wie dee biem Vesaumlungshus fein oppnämen un met dee vetalen. Well wie aules doonen, waut wie kjennen, daut dee sikj jeleeft, oppjefrescht un secha feelen, wan dee no de Vesaumlunk komen. De Eltestasch kjennen een Schutz sennen fa dee Breeda, waut derch Schwoaret gonen. Wan de Breeda een Owwada beläwen ooda haustich eene Doktarie fält, dan kjikjen de Eltestasch fuaz doano, woo see dee halpen kjennen. Un dee proowen, dee uk em Jeisteljen to halpen. Wan een Eltesta doafäa bekaunt es, daut dee leeftolich, metfeelent un reed es tootohorchen, dan woaren de Breeda dän wellich no Help froagen. Wan de Eltestasch soo sent, dan haben de Breeda daut Jefeel, daut om äant goot jekjemmat woat. Un dee es daut dan uk leichta, irjenteenen biblischen Rot notokomen, waut dee veleicht von soonen Eltesten kjrieen (1. Tes. 2:​7-8, 11). w24.06 29 V. 12-13

Wie sellen nich denkjen, daut Gott kjeene Jefeelen haft, wäajen hee de Aulmajchtja es. Wie sent no sien Bilt jemoakt un wie haben Jefeelen. Daut wiest, daut Jehowa uk Jefeelen haft. De Bibel sajcht, daut hee mol “enteischt” ooda “truarich” wia (Psa. 78:​40-41). Nu stal die mol väa, woo schwoa daut fa Jehowa mott jewast sennen to seenen, daut sien Sän grausom jekjwält un tolatst dootjemoakt wort! Daut Leesjelt lieet ons, daut kjeena ons dolla leeft aus Jehowa – nich mol ons basta Frint ooda wäa von onse Famielje (Reem. 8:​32, 38-39). Wie kjennen ons gaunz secha sennen, daut Jehowa ons dolla leeft, aus wie ons selfst leewen. Wurscht du jleichen, fa emma to läwen? Jehowa wenscht sikj daut noch väl dolla. Wurscht du jleichen, daut diene Sinden vejäft worden? Jehowa wenscht sikj daut noch väl dolla. Hee well bloos haben, daut du sien butajeweeneljet Jeschenkj saust aunnämen, doaderch daut du Gloowen wiest un jehuarsom best. Daut Leesjelt es een groota Bewies fa Gott siene Leew (Liera 3:​11, NW). w25.01 22 V. 8-9

Wie aula moaken eenjemol Entscheidungen, waut sikj doaropp stetten, waut wie seenen, hieren ooda feelen. Oba doa es nich emma opp to veloten, waut wie seenen ooda hieren. Un wan wie bloos doano entscheiden, dan woa wie veleicht waut doonen, waut Gott nich jefelt (Liera 11:9; Mat. 24:​37-39). Wan wie oba derch Gloowen läwen, dan woa wie ea soone Entscheidungen moaken, “waut dän Harn jefaulen”. Doaderch, daut wie Gott sienen Rot nokomen, woa wie ennalich schaftich un tofräd sennen (Psa. 16:​8-9; Jes. 48:​17-18). Un wan wie wieda derch Gloowen läwen, woa wie lota uk daut eewje Läwen kjrieen (2. Kor. 4:18). Woo kjenn wie weeten, aus wie derch Gloowen ooda derch seenen läwen? Wie brucken bloos mol äwa dit nodenkjen: Opp waut stetten sikj miene Entscheidungen? Stett ekj mie bloos opp daut, waut ekj see? Ooda stett ekj mie opp Jehowa sienen Rot un opp mien Vetruen opp am? w25.03 20-21 V. 3-4

Jieda eena von ons kaun waut doatoo doonen, daut aundre uk wellen to daut jeistelje Paradies jehieren. Wie kjennen daut doonen, wan wie Jehowa nodoonen. Hee schlapt kjeenen Mensch en siene Organisazion nenn. Enne Städ daut “trakjt” hee dee leeftolich no sikj (Joh. 6:44; Jer. 31:3). Menschen met een goodet Hoat kjennen nich aundasch, aus sikj Jehowa hanjetrocken feelen, wan dee äwa siene feine Ieejenschoften lieren un woo goot hee es. Woo kjenn wie met onse goode Ieejenschoften un doamet, woo wie ons vehoolen, aundre daut enjankren, daut dee uk wellen to daut jeistelje Paradies jehieren? Eene Wajch es, wan wie onse Breeda un Sestren Leew wiesen un dee frintlich behaundlen. De Onjleewende, waut no de Toopkomes kjeemen ieeschtemma, säden: “Gott es werkjlich mank junt” (1. Kor. 14:​24-25; Sach. 8:23). Wie wellen uk, daut soone, waut toom ieeschte Mol no onse Toopkomes komen, dautselwje denkjen. Doawäajen mott wie wieda dän Rot en dän Varsch fa vondoag nokomen. w24.04 24 V. 16-17