Eent von de scheenste Tiet fa een Poa Lied es, wan äa jesundet Bäbe jebuaren es. Wan de Elren daut Bäbe uk väl räakjnen, wellen dee oba nich, daut et kjlien blift. Dee wudden sikj sea väl Sorjen moaken, wan daut nich wudd wieda waussen. Krakjt soo es Jehowa uk sea schaftich, wan wie aunfangen, von am to lieren. Oba hee well nich, daut wie em Jeisteljen stonen bliewen un nich wieda waussen (1. Kor. 3:1). Hee velangt von jieda Christ, riep to woaren. Daut griechische Wuat, waut enne Bibel met “riep” äwasat es, kaun uk “utjewossen”, “volkomen” un “volstendich” bedieden (1. Kor. 2:6). Soo aus een Bäbe wieda waust, bat daut een groota Mensch es, soo mott wie em Jeisteljen waussen, bat wie riep sent. Un wie sellen uk wieda veraunkomen, mau rajcht wan wie aul riep sent (1. Tim. 4:15). w24.04 2 V. 1, 3

Wan die mol wäa fruach: “Wäa es Jehowa fa die?” Waut wurscht du sajen? Veleicht: “Jehowa es mien Voda, mien Gott un mien Frint.” Ooda veleicht nanst du am noch opp eene aundre Wajch. Oba wurscht du sajen: “Jehowa es eena, waut mie bie sikj oppnemt?” De Kjennich David vejlikjt Jehowa met wäm, waut aundre bie sikj oppnemt, un Gott siene true Deena met dee, waut Jast sent. Hee fruach: “HAR, wäa kaun en dienen Tempel [ooda Zelt] nenkomen? Wäa woat opp dienen heiljen Boajch wonen?” (Psa. 15:1). Aun dit es to seenen, daut wie kjennen Jast sennen en Jehowa sien Zelt, aulsoo siene Frind sennen. Ea Jehowa aules muak, wia hee auleen. Oba dan muak hee sienen ieeschtjebuarnen Sän. Jehowa kroagd dän soo to sajen daut ieeschte en sien bilteljet Zelt nenn un freid sikj doa sea äwa. De Schreft sajcht, daut Jesus sienen Voda “aule Dach Freid brocht.” Un hee selfst “wia emma schaftich” ver Jehowa (Spr. 8:30). w24.06 2 V. 1-3

Stal die mol väa, doa haben sikj eene groote Häad von äwa 340,000 Mana vesaumelt, om David toom Kjennich to moaken äwa Israel. Dise Mana bliewen dree Doag en de steenane Boaj dicht bie Hebron, un dee vetalen un sinjen schaftich Leeda toom Jehowa lowen (1. Chr. 12:40). Mank dise groote Häad wia een junga Maun, waut Zadok heet un woomäajlich nich besonda uttieekjnen deed. Oba Jehowa sach doano, daut wie daut weeten sullen, daut Zadok doa wia (1. Chr. 12:​23, 27-29). Zadok wia een Priesta, waut väl met dän Huagen Priesta Abjatar toop schauft. Zadok wia uk een Seena – eena, waut doa weeten kunn, waut Gott sien Wellen wia, un uk väl Weisheit jekjräajen haud (2. Sam. 15:​27, JHF). Hee wia sea äwanäment. Nu en de latste Doag prooft de Soton soo sea aus noch kjeenmol ea, ons bat doa to brinjen, daut wie onsen Gloowen aun Jehowa velieren (1. Pet. 5:8). Wie motten äwanäment sennen, daut wie kjennen staunthauft bliewen, bat Jehowa met dän Soton siene schlajchte Welt een Enj moakt (Psa. 31:25). Wie kjennen soo äwanäment sennen aus Zadok. w24.07 2 V. 1-3

Aus Jehowa de ieeschte Menschen muak, muak hee aules soo, daut dee kunnen schaftich sennen. Hee jeef dee een wundascheenet Tus, dän Ehestaunt un eene feine Oppgow. Dee sullen Kjinja haben un de Ieed voll moaken un met de Tiet de gaunze Ieed soo schmock moaken, aus de Goaden Eden wia. Hee jeef dee bloos een eefachet Jesaz. Un hee säd äant, waut doa passieren wudd, wan see dit Jesaz nich hoolen wudden un sikj mootwellens jäajen am stalen wudden: Dise Sind wudd toom Doot fieren. Un woo jinkj daut wieda? Een beesa Enjel, waut kjeene Leew fa Gott un uk nich fa dee haud, veleid Adam un Eva toom sindjen, un dee jeewen bie. Dee vetruden nich opp daut, waut äa leeftolja Voda jesajcht haud, un sindijden. Un daut neem sikj krakjt soo rom, aus Jehowa jesajcht haud. Von dan aun musten dee met de Foljen von äare Sind foadich woaren. Dee fungen aun, ella to woaren, un schlieslich storwen dee (1. Mo. 1:​28-29; 2:​8-9, 16-18; 3:​1-6, 17-19, 24). w24.08 3 V. 3

Jehowa un Jesus wellen, daut wie Freid haben. Psalm 119:2 sajcht: “Seelich sent dee [ooda Freid haben dee], dee sien Jesaz hoolen, un am von gaunzem Hoaten sieekjen.” Jesus säd uk noch: “Freid haben dee, waut Gott sien Wuat hieren un sikj doaraun hoolen” (Luk. 11:28). Aus Jehowa siene Deena sent wie schaftje Menschen, wan wie jieda Dach Gott sien Wuat läsen un ons aunstrenjen, daut notokomen, waut wie lieren (Jak. 1:​22-25). Jehowa es uk schaftich, wan wie daut doonen (Liera 12:13). Un wan wie ons no de Bibel rechten, dan hab wie uk een scheenret Famieljenläwen un sent goode Frind met onse Breeda un Sestren. Noch eene Sach es, daut wie de Trubbels utem Stich gonen, waut soone haben, dee sikj nich no Jehowa siene Jesazen rechten. Dauts krakjt soo, aus de Kjennich David säd. Hee räd en een Leet von Jehowa siene Jesazen, Befälen un Jerechten, un dan säd hee: “Wäa dee hoolen deit haft een grooten Loon” (Psa. 19:​8-12). w24.09 2 V. 1-3

Jehowa sitt aules, waut siene Deena derchgonen. Hee sitt daut, wan wie schaftich sent un wan wie truarich sent (Psa. 37:18). Hee freit sikj sea, wan hee sitt, daut wie ons Bastet doonen, om am to deenen, endoont woo truarich wie sent! Un hee deit noch mea: Hee unjastett un treest ons jieren. Psalm 147:3 sajcht, daut Jehowa dee de Wunden bebinjt, waut een jebroaknet Hoat haben. Dis Varsch wiest, woo leeftolich Jehowa sikj om dee kjemmat, waut sea truarich sent wäajen daut, waut dee mol beläft haben. Oba waut mott wie doonen, daut ons daut togood kjemt, woo Jehowa ons halpt? Doatoo mol een Biespel. Een gooda Dokta kaun wäm halpen, waut sikj velazt haft, daut dee sikj wada bäta feelt. Oba doatoo mott deejanja aules krakjt doonen, waut de Dokta am sajcht. Krakjt soo mott wie uk aules doonen, waut Jehowa ons sajcht, daut wie ons wada bäta feelen kjennen. Jehowa rät derch sien Wuat to dee, waut sikj sea truarich feelen, un jeft dee leeftolich Rot. w24.10 6 V. 1-2

Ea hab wie en onse Bieekja doaräwa jerät, waut met dee passieet, waut Jehowa fa ojjerajcht talt. Wie haben jesajcht, daut soone Menschen, waut Jehowa venicht haud, nich oppstonen woaren. Doa sent eenje Jeschichten en de Schreft, wua Jehowa ojjerajchte Menschen venichten deed. Biejlikj aus de groote Äwaschwamunk wia, venicht hee aule Menschen buta Noah un siene Famielje. Hee brukt uk de Israeliten toom de säwen Velkja venichten, waut en daut vesproakne Launt wonden. Un hee brukt eenen Enjel toom 185,000 assierische Soldoten dootmoaken en eene Nacht (5. Mo. 7:​1-3; Jes. 37:​36-37). Woo wia daut bie dise Jeschichten? Sajcht de Schreft gaunz dietlich, daut Jehowa entschieden haud, daut jieda eena von dise Menschen wudd fa emma doot sennen un kjeenmol wada oppstonen? Nä, dee sajcht soont nich. Wan wie uk weeten, daut Jehowa dise Gruppen Menschen venicht haud, weet wie oba nich neiw, woo hee äwa jiedrem eenen von dise Gruppen docht. w24.05 3 V. 5-7

Jesus vetald een Jlikjnis von eene Wätfru, waut eenen Rechta emma wada no Help fruach, jerajcht behaundelt to woaren. Onen Twiewel kunnen Jesus siene Jinja dise Jeschicht fein vestonen, wiels en dee Tiet sea väl Menschen ojjerajcht behaundelt worden (Luk. 18:​1-5). Oba uk fa ons es dise Jeschicht sea intressaunt, wiels wie aula mol Ojjerajchtichkjeit beläft haben. Vondoag dän Dach woat väl Unjascheet manke Menschen jemoakt un väle sent nich leeftolich unjarenaunda un sent sea bejierich. Doawäajen wundat ons daut goanich, wan wie ojjerajcht behaundelt woaren (Liera 5:7). Oba wuamet wie veleicht nich räakjnen, es, daut een Brooda ooda eene Sesta ons schlajcht behaundelt. Secha doonen dee daut nich met Fliet, oba daut kaun passieren, wiels dee onvolkomen sent. Wie kjennen väl doavon lieren, woo Jesus met de Ojjerajchtichkjeit von beese Jäajna omjinkj. Wan wie aul met de Jäajna Jedult haben, waut ons ojjerajcht behaundlen, woo väl mea sull wie dan nich met onse Gloowesbreeda jeduldich sennen! w24.11 2 V. 1-2

To de ieeschtemmasche Tiet wia Broot eent von daut Wichtichste fa de Menschen (1. Mo. 14:18; Luk. 4:4). Daut wia soo wichtich, daut de Bibel eenjemol von “Broot” rät, wan dee daut Äten em Auljemeenen meent (Mat. 6:11; Apj. 20:​7, Erkjläarunk toom studieren). En twee von Jesus siene bekaunde Wunda brukt hee uk Broot (Mat. 16:​9-10). En Johanes, Kapitel 6 finj wie eent von dise Wunda. Opp eene Sauz, aus Jesus siene Apostel von eene Prädichtreis kjeemen, wullen dee sikj vereiwen. Doawäajen neem Jesus dee met een Boot met no de aundre Kaunt von de Galiläische Likj (Mar. 6:​7, 30-32; Luk. 9:10). Dee kjeemen doa no eene eensome Städ en Betsaida. Oba doa kjeemen meist fuaz dusende Menschen han. Jesus wees dee nich auf. Hee neem sikj leeftolich Tiet un lieed dee von Gott sien Kjennichrikj un heeld de Kranke. Aus daut lot wort, wundaden de Jinja, woo dise Menschen wudden waut to äten kjrieen. Eenje von dee hauden veleicht noch een bät Äten met, oba de Mieeschte musten no de Darpa gonen un sikj Äten kjeepen (Mat. 14:15). w24.12 2 V. 1-2

Onse ieeschte Elren, Adam un Eva, wieren volkomen un läwden en een schmocket Paradies (1. Mo. 1:27; 2:​7-9). Dee wudden haben kunt fa emma een scheenet Läwen haben. Oba doa passieed waut Schlemmet: Dee sindijden jäajen Jehowa, un doawäajen schekjt hee äant utem Goaden Eden rut un dee vespälden daut, fa emma to läwen. Waut haben dee äare Kjinja hinjaloten? De Bibel sajcht: “De Sind kjeem derch eenen Maun [Adam] enne Welt nenn un derch de Sind uk de Doot, soo haft de Doot sikj äwa aule Menschen jespreet, wäajen dee aula jesindicht haben” (Reem. 5:12). Adam haft ons de Sind hinjaloten, un derch dee kjemt de Doot. De Sind, waut wie metjeorwen haben, es soo aus eene groote Schult, waut kjeena betolen kaun (Psa. 49:9). De Bibel sajcht, daut de Sinden soo sent aus eene Schult (Mat. 18:​32-35). Wan wie sindjen, dan es daut soo, aus wan wie ons bie Jehowa eene Schult moaken. Ut ons selfst kjenn wie dise Schult nich betolen, buta met onsen Doot (Reem. 6:7). w25.02 2-3 V. 2-3

Fa ons es daut eene groote Iea, daut wie to aundre kjennen äwa de Woarheit von Gott sien Kjennichrikj räden. Dise Iea haft nich irjentwäa! Biejlikj aus Jesus oppe Ieed wia, leet hee daut nich too, daut de beese Jeista to aundre von am räden kunnen (Luk. 4:41). Daut een Mensch bie dise Tiet met Jehowa siene Deena toop kaun prädjen gonen, mott dee ieescht doano läwen, waut Jehowa fa rajcht talt. Wie wiesen, waut vonne groote Iea daut fa ons es, wan wie de Menschen aulawäajen un soo foaken aus mäajlich prädjen. Wie wellen soo sennen aus Jesus un ons Bastet doonen, om aundre de Woarheit to prädjen un to lieren (Mat. 13:​3, 23; 1. Kor. 3:6). Jehowa siene Organisazion, waut sikj no Jesus sien Biespel recht, deit soo väl aus mäajlich, om aundre met Gott sienen Nomen bekaunttomoaken. Eene goode Wajch, woo dee daut doonen, es derch De Bibel – Niee-Welt-Äwasatunk. En dise Bibel es Gott sien Nomen wada aulawäajen bennen, wua dee hanjehieet. Dise Bibel es gaunz ooda poatwies opp mea aus 270 Sproaken äwasat. w24.04 9 V. 8-9

Eenje Breeda, waut eenen gooden Ehestaunt haben, haben de Jewanheit, jieda Dach waut to doonen toom äare Frues äare Leew wiesen (1. Joh. 3:18). Een Ehemaun kaun siene Fru opp eefache Wäaj wiesen, daut hee ar väl räakjent. Biejlikj kaun hee ar aune Haunt foten ooda ar omfoten. Hee kaun ar uk äwa Fon froagen: “Woo es dien Dach?” ooda ar sajen: “Mie fält daut aun die.” Hee kaun ar uk doaderch siene Leew wiesen, daut hee ar emma wada mol Bloomen ooda een Jeschenkj jeft. Wan een Ehemaun soont deit, dan ieet hee siene Fru un dee haben eenen bätren Ehestaunt. Een Ehemaun, waut siene Fru ieet, loft ar un moakt ar Moot. Hee deit daut biejlikj doaderch, daut hee ar siene Dankboakjeit wiest, wäajen see am opp veschiedne Wäaj unjastett (Kol. 3:15). De Fru jeit daut sea to Hoaten, wan äa Maun ar opprechtich loft. Dee feelt sikj secha, jeleeft un jeieet. w25.01 13 V. 15-16

Tolatst rät Psalm 15 von daut Vespräakjen: “Wäa soo läft, steit opp emma opp secharem Grunt”. Hia sajcht de Psalmenschriewa, waut de wichtichste Uasoak es, daut to doonen, waut Jehowa von ons haben well. Jehowa well, daut wie schaftich sent. Wan wie daut doonen, waut hee ons sajcht, dan woat hee ons säajnen un beschitzen. Jehowa siene Jast kjennen sikj to eene wundascheene Hopninj freien. De Jesaulwde woaren em Himmel nennkomen, wua Jesus “väl Woninjen” fa äant reedjemoakt haft (Joh. 14:2). Un dee, waut de Hopninj haben, hia oppe Ieed to läwen, freien sikj to daut, waut Openboarunk 21:3 vesprakjt. Dauts eene groote Iea, daut Jehowa ons enjelot haft, fa aule Eewichkjeit en sien Zelt Jast to sennen! (Psa. 15:​1-5). w24.06 13 V. 19-20

Waut es Harlichkjeit? Dit Wuat woat en de Bibel fa irjentwaut jebrukt, waut ons bat doa brinjt, wäm to bewundren. Een Stoot nodäm daut de Israeliten von de Sklowarie en Ägipten wieren friejekomen, wees Jehowa äant opp eene majchtje Wajch siene Harlichkjeit. Stalt junt dit mol väa: Doa sent millionende Israeliten unjen biem Sinai-Boajch toopjekomen toom hieren, waut Gott äant to sajen haft. Dan bedakjt eene dunkle Wolkj dän Boajch un aulawäajen rieekjat daut sea. Met eemol haustich jeft daut doa een grootet Ieedbäben. Daut rummelt un blizt un doa woat jewaultich lud met eene Posaun jeblost (2. Mo. 19:​16-18; 24:17; Psa. 68:9). De Israeliten motten secha sea vewundat jewast sennen, aus Jehowa äant opp dise majchtje Wajch siene Harlichkjeit wees. Vondoag dän Dach kjenn wie Jehowa Harlichkjeit jäwen, doaderch daut wie aundre von siene groote Krauft un feine Ieejenschoften vetalen un daut wie am de Iea jäwen fa aules, waut wie met siene Help volbrinjen (Jes. 26:12). w25.01 2-3 V. 2-3

Eemol, aus de Israeliten oppem Wajch no daut vesproakne Launt wieren, stalden waut aunjeseene Mana sikj jäajen Moses un wullen dän nich mea aus äaren Leida haben. Dee säden: “De Israeliten … sent aula heilich [nich bloos Moses], un de HAR es mank an” (4. Mo. 16:​1-3). Wan Jehowa daut gaunze Volkj uk fa heilich tald, haud hee oba Moses utjewält, om de Leidunk mank siene Deena to äwanämen. De Mana, waut sikj jäajen Moses stalden un schlajcht von am räden, räden en Werkjlichkjeit schlajcht äwa Jehowa. Dee kjikjten nich doano, waut Jehowa haben wull, oba waut äant selfst jankad – dee wullen mea Macht un Aunseenen haben. Gott muak dee Mana doot, waut doamet aunjefongen hauden, un Dusende, waut doa met envestonen wieren (4. Mo. 16:​30-35; 17:​6, 14). Wie sent ons secha, daut et vondoag dän Dach noch soo es: Jehowa wiest deejanje auf, waut de Aunwiesungen von siene Organisazion nich Respakjt wiesen. w24.07 11 V. 11

De mieeschte Menschen vondoag dän Dach jleewen daut nich, daut daut Enj von dise Welt dicht bie es; dee haben sikj mau rajcht domm äwa ons, wäajen wie doaraun jleewen (2. Pet. 3:​3-4). Wan wie uk veschiednet nich weeten, mott wie oba eenen stoakjen Gloowen doaraun haben, daut daut Enj to rajchte Tiet komen woat un daut Jehowa ons beschitzen woat. Wie motten uk onsen Gloowen doaraun stoakjen, daut Jehowa en onse Tiet “dän truen un väabedochten Sklow” brukt toom ons leiden (Mat. 24:45). Wan de groote Liedenstiet aunfangen woat, woa wie veleicht krakjte Aunwiesungen kjrieen, waut ons daut Läwen raden kjennen. Wanea mott wie daut lieren, opp dee to vetruen, waut en Jehowa siene Organisazion de Leidunk haben? Nu jroz. Wan wie nu nich opp dee äare Aunwiesungen vetruen un dee nich jehorchen, dan woat ons daut en de groote Liedenstiet väl schwanda sennen. w24.09 11 V. 11-12

Christelje Elren weeten, daut äare Kjinja nich met eenen Gloowen aun Jehowa jebuaren sent. Doawäajen komen de Kjinja veleicht met soone Froagen aus dit opp: “Woo weet ekj, daut et eenen Gott jeft? Kaun ekj daut werkjlich jleewen, waut de Bibel sajcht?” De Bibel rot ons too, onse “Fäichkjeit to denkjen” to brucken un ons daut to unjastonen, “woo daut met aules steit” (Reem. 12:1; 1. Tes. 5:21). Soo, woo kjenn jie june Kjinja halpen, eenen stoakjen Gloowen to kjrieen? Rot june Kjinja too, sikj daut selfst secha to moaken, woont de Woarheit es. Wan june Kjinja Froagen stalen, dan nämt de Jeläajenheit woa, om dee to wiesen, woo see sikj de Auntwuaten selfst nosieekjen kjennen, biejlikj en de Help toom nosieekjen fa Jehowa siene Zeijen. Bie daut Teema “De Schreft”, bie “Von Gott enjejäft”, kjennen dee mea Bewies finjen, daut de Bibel nich bloos een feinet Buak es, waut Menschen jeschräwen haben, oba “Gott sien Wuat” es (1. Tes. 2:13). w24.12 14-15 V. 4-5

Woo kjennen de Eltestasch Jesus nodoonen? De Eltestasch sellen doano seenen, aule Breeda – uk de junge – uttolieren un to halpen, daut dee kjennen reed sennen, mea Veauntwuatunk to äwanämen. Dee denkjen doaraun, daut dise Breeda een deel to lieren haben, un doawäajen velangen dee nich too väl von dee. De Eltestasch jäwen äant leeftolich Rot un halpen dise junge Breeda opp dee Wajch, mea Erfoarunk to kjrieen un to vestonen, woo wichtich daut es, deemootich un tru to sennen un uk reed to sennen, de Breeda to deenen (1. Tim. 3:1; 1. Pet. 5:5). Jesus säd to siene Jinja nich bloos, daut see prädjen sullen, oba hee jeef äant uk de Veauntwuatunk, aundre to lieren. Siene Jinja dochten veleicht, daut dee nich emstaund wieren, dit Woakj to doonen. Oba Jesus twieweld doa nich aun un säd dee daut uk, daut hee gaunz opp äant vetrud. Hee säd: “Krakjt soo aus de Voda mie jeschekjt haft, soo schekj ekj junt” (Joh. 20:21). w24.10 16 V. 15; 17 V. 17

David wia een feina Kjennich. Hee wia uk een Musikj-Späla, een Dichta, een Kjrieja un een Profeet. Hee beläwd uk väl Schwoaret. Fa eenje Joaren must hee sikj fa dän Kjennich Saul vestäakjen, waut am dootmoaken wull. Un aus David selfst Kjennich wia, must hee sikj wada fuatbrinjen, wäajen sien Sän Absalom am dootmoaken wull, daut dee kunn en siene Städ Kjennich sennen. Wan David uk väl Schwoaret beläwd un groote Fäla muak, bleef hee Gott oba bat aum Enj tru. Jehowa säd von David: “Daut es een Maun, waut fa mien Hoat aunjenäm es.” Hab wie nich goode Uasoak, no David sienen Rot to horchen? (1. Kjen. 15:5). See wie biejlikj mol, waut von Rot David sienen Sän Salomo jeef, waut en siene Städ wudd Kjennich woaren. Jehowa haud sikj disen jungen Maun jewält toom eenen Tempel buen, wua de Menschen am wudden deenen kjennen (1. Chr. 22:5). Oba Salomo wudd uk Schwoaret beläwen. Waut von Rot jeef David am? David säd to sienen Sän, daut hee wudd een gooda Leida sennen un daut Jehowa am säajnen wudd, wan hee am wudd jehuarsom sennen (1. Kjen. 2:​2-3). w24.11 10 V. 9-11

Een Ehemaun, waut siene Fru kjarpalich un met daut, waut hee sajcht, Schoden aundeit, mott eenje Sachen doonen, om wada een goodet Veheltnis met Jehowa un siene Fru to haben. Ieeschtens: Hee mott enseenen, daut hee eenen Trubbel haft un daut hee nuscht fa Jehowa vestäakjen kaun (Psa. 44:22; Liera 12:14; Heb. 4:13). Tweedens: Hee mott opphieren, siene Fru schlajcht to behaundlen, un sien Vehoolen endren (Spr. 28:13). Dreddens: Hee mott ver siene Fru un Jehowa toostonen, daut hee äant toojesat haft, un äant opprechtich om Vejäwunk froagen (Apj. 3:19). Hee mott uk Jehowa doarom prachren, daut hee dän Wunsch kjricht, sikj to endren, un daut dee am halpt, daut to kontrollen, woo hee denkjt, rät un haundelt (Psa. 51:​12-14; 2. Kor. 10:5; Filip. 2:13). Vieedens: Hee mott nich bloos om Help bäden, oba sikj uk aunstrenjen, aules to haussen, waut aundre toosat, un uk hunjsche Räd (Psa. 97:​10, NW). Feftens: Hee mott fuaz de Eltestasch enne Vesaumlunk no Help froagen (Jak. 5:​14-16). Sastens: Hee mott sikj eenen Plon moaken, waut am halpt, soone schlajchte Sachen nich wada to doonen. w25.01 11 V. 14

Leefst du Jehowa Gott, deejanja, waut die daut Läwen un aul daut Goode jejäft haft? West du am diene Leew wiesen? Daut kaust du daut baste doonen, wan du die am hanjefst un ver aundre em Wota deepen latst. Opp dise Wajch woascht du Poat von Jehowa siene Famielje. Dan woat dien Voda un Frint die dän Wajch wiesen un sikj om die kjemren, wäajen du am jehieescht (Psa. 73:​24, JHF; Jes. 43:​1-2). Die hantojäwen un deepen to loten, jeft die uk de Hopninj, fa emma to läwen (1. Pet. 3:21). Jeft daut irjentwaut, waut die trigjhelt, die deepen to loten? Wan jo, dan best du nich de Eensja. Dusende haben aul must äa Läwen un äa Denkjen endren, daut dee sikj kunnen deepen loten. Dee deenen Jehowa nu flietich un met Freid. w25.03 2 V. 1-2

Enne Bibel woaren onse Sinden met eene schwoare Laust vejlikjt. De Kjennich David säd mol äwa siene Sinden: “Miene Onjerajchtichkjeiten sent äwa mien Haupt jegonen, aus eene schwoare Laust sent see, too schwoa, fa mie” (Psa. 38:5). Oba Jehowa vejeft deejanje, waut een Leetsennen haben (Psa. 25:18; 32:5). Onse Sinden sent soo aus eene schwoare Laust, waut wie opp onse Schullasch droagen. Wan Jehowa ons vejäwen deit, dan es daut soo, aus wan hee ons dise schwoare Laust aufnemt un wajchdrajcht. Een aundret Jlikjnis wiest, woo wiet Jehowa onse Sinden wajchnemt. En Psalm 103:12 sajcht daut: “Soo wiet aus de Oosten vom Wasten es, nemt hee onse Sinden von ons wajch.” Oosten es daut wietste auf von Wasten; dise twee trafen sikj kjeenmol. Aundasch jesajcht: Jehowa nemt onse Sinden soo wiet wajch, aus daut bloos jeit. Waut fa een scheena Vejlikj toom wiesen, daut Jehowa ons hundat Prozent vejäwen deit! w25.02 9 V. 5-6

Aus Jesus trigj nom Himmel jefoaren wia, muak de Apostel Petrus derch een Wunda eenen Maun jesunt, waut von de Jeburt aun lom wia (Apj. 1:​8-9; 3:​2, 6-8). Eene groote Häad sagen daut Wunda un saumelden sikj rom am (Apj. 3:11). Petrus wia en eene Kultua oppjewossen, wua de Menschen daut jleichten, Väarajchten to haben un aunjeseenen to sennen. Waut wudd Petrus nu doonen? Wudd hee de Oppmoakjsomkjeit nu opp sikj lenkjen? Nä, Petrus wia deemootich un jeef Jehowa un Jesus aul de Iea, waut dee troff, un säd: “Derch [Jesus] sienen Nomen un wäajen onsen Gloowen aun sienen Nomen es dis Maun nu stoakj jemoakt” (Apj. 3:​12-16). Wan wie ons aunstrenjen, deemootich to sennen, dan doo wie Petrus sien Biespel no. Wie doonen waut fa aundre, wäajen wie Jehowa un de Menschen leewen, un nich wiels wie wellen jeloft woaren. Wan wie Jehowa schaftich deenen un soo väl aus mäajlich fa onse Breeda doonen, endoont aus daut oppfelt ooda nich, dan wies wie, daut wie deemootich sent (Mat. 6:​1-4). w25.03 10-11 V. 11-12

Wie kjennen mea Freid em Prädichtdeenst haben, wan wie doaraun denkjen, daut wie doaderch Jehowa un uk de Menschen onse Leew wiesen (Mat. 22:​37-39). Stal die mol väa, woo schaftich Jehowa mott sennen, wan hee sitt, daut wie dise Oabeit derchfieren. Denkj uk doaraun, woo schaftich de Menschen woaren sennen, wan dee aunfangen, de Bibel to studieren! Vejät uk nich, daut soone, waut no ons horchen un sikj eenich woaren, Jehowa to deenen, woaren fa emma läwen kjennen (Joh. 6:40). Kaust du wäajen irjenteene Uasoak nich von tus? Wan daut soo es, dan kjikj doano, waut du doonen kaust, daut du diene Leew fa Jehowa un de Menschen wiesen kaust. En de Tiet von de COVID-19-Krankheit kunnen Samuel un Dania nich von tus. En dise schwoare Tiet deeden dee foaken äwa Fon prädjen, dee schreewen Breew un fieeden äwa Zoom Bibelstudiums derch. Wan Samuel un Dania uk nich mea soo väl doonen kunnen aus ea, deeden see oba daut, waut see kunnen, un doawäajen hauden see Freid. w24.04 18-19 V. 15-16

Wan daut uk nich needich es, sikj to befrieen toom schaftich sennen, wellen väl Breeda un Sestren, aus junk ooda oolt, sikj befrieen. Oba ea du met eenen Jung ooda eene Mejal spazieren deist, saust du em Jeisteljen stoakj sennen, em Denkjen riep sennen un reed sennen, de Onkosten to betolen, waut eene Ehe met sikj brinjt (1. Kor. 7:36). Du saust uk aul weeten, waut vonne Ieejenschoften dien Ehepoatna haben saul, ea du aunfangst, met wäm to spazieren. Aundasch fangst du veleicht aun, met wäm to spazieren, waut nich met die tooppaust, ooda du wurscht uk wäm äwaseenen kjennen, waut doa wudd kjennen een feina Ehepoatna sennen. Secha mott deejanja wäa sennen, waut jedeept es (1. Kor. 7:39). Oba nich jieda eena, waut jedeept es, woat een feina Ehepoatna sennen fa die. Doawäajen denkj mol äwa dise Froagen no: “Waut hab ekj mie em Läwen väajenomen? Waut vonne Ieejenschoften sent mie wichtich bie eenen Ehepoatna? Velang ekj nich too väl?” w24.05 20 V. 1; 21 V. 3

Wan jie spazieren, woo kjenn jie doamet omgonen, wan doa noch mol Trubbels oppkomen? Meent daut dan nu, daut jie nich tooppaussen? Nich werkjlich. Jieda Poa es sikj noch mol oneenich. Daut een Poa eenen gooden Ehestaunt haben kaun, motten dee toopschaufen, om met de Trubbels foadich to woaren, waut oppkomen. Woo jie nu met de Trubbels omgonen, kaun wiesen, aus jie woaren eenen gooden Ehestaunt haben. Denkjt toop doaräwa no: “Kjenn wie ruich un respakjtvoll bliewen, wan wie äwa waut räden motten? Sto wie onse Fäla fuaz too un proow wie, ons to vebätren? Sent wie fuaz reed bietojäwen, om togoodhoolen to froagen un to vejäwen?” (Efs. 4:31). Wan jie junt emma wada oneenich woaren ooda strieden, wan jie spazieren, woat daut woomäajlich nich bäta woaren, wan jie junt befrieen. Wan du enwoascht, daut de aundre Persoon nich de rajchte fa die es, wudd uteneengonen de baste Entscheidunk sennen fa junt beid. w24.05 29 V. 12

Wan wie Jehowa en aules jehuarsom sent un wan onse Entscheidungen sikj gaunz opp de biblische Gruntsauzen stetten, dan woa wie een goodet Biespel sennen fa aundre. Je mea wie Gott sien Wuat studieren, je eenja woa wie ons, Jehowa un siene Jesazen tru to bliewen. Wie weeten dan uk fuaz, woont faulsche Lieren un Iedeeen sent, waut nich met Jehowa sien Denkjen äwareen sent, un loten daut nich, daut dee waut aun ons doonen kjennen (Efs. 4:14; Jak. 1:​6-8). Un wie kjennen mau rajcht selfst soone biestonen, waut derch Schwoaret gonen (1. Tes. 3:​2-3). De Eltestasch sellen utjejlikjt, derchjedocht un ordentlich sennen un uk biejäwen kjennen. Dee halpen de Breeda un Sestren, ruich to bliewen, wiels dee sikj “faust aun daut true Wuat hoolen” (Tit. 1:9; 1. Tim. 3:​1-3). Derch äa ieejnet Biespel un derch Hoadbesuchs halpen de Eltestasch de Vekjindja, pinkjlich fa sikj selfst to studieren un enne Vesaumlunk un em Deenst to sennen. Wan de Breeda un Sestren Trubbels haben, waut äant Angst moaken, dan halpen de Eltestasch dee, Jehowa un siene Vespräakjungen nich utem Uag to velieren. w24.06 31 V. 16-18

Aus Jesus oppe Ieed wia, lieed hee aundre daut, daut sien Voda wellich reed wia, ons to vejäwen, wan wie sindjen. Biejlikj derch daut Jlikjnis von dän veloarnen Sän. De junga Maun en daut Jlikjnis veleet von tus un fieed een schlajchtet Läwen. Oba met de Tiet kjeem dee to Besennunk un wankt wada trigj no Hus. Waut deed sien Voda dan? Jesus säd: “Aus hee noch een langet Enj auf wia, sach sien Voda am … Dan rand de Voda am entjäajen. Dee pakt am om un jeef am leeftolich eenen Kuss.” De Sän docht nich, daut sien Voda am wudd vejäwen. Doawäajen fruach hee, aus hee nich kunn aus een Oabeida em Hus wonen. Oba de Voda wia wellich reed, am to vejäwen. Hee nand am “mien Sän” un neem am wada enne Famielje opp. De Voda säd: “Hee wia veloaren un es jefungen worden” (Luk. 15:​11-32). Aus Jesus noch em Himmel läwd, haft hee daut secha foaken jeseenen, woo metfeelent sien Voda wia un daut hee fuaz reed wia, soone to vejäwen, waut een Leetsennen hauden. Dit Jlikjnis, waut Jesus vetald, treest ons sea un wiest ons, woo metfeelent ons Voda Jehowa es! w24.08 11 V. 11-12

Een Christ, waut kloa denkjt, deit sien Bastet, om goode Entscheidungen to moaken, waut wiesen, daut hee soo denkjt aus Jehowa. Soon Christ weet, daut et nuscht Wichtjeret jeft aus sien Veheltnis met Jehowa. Hee denkjt uk nich too väl von sikj selfst un es sikj em Kloaren doaräwa, daut hee nich aules weet. Un hee wiest uk, daut hee sikj opp Jehowa velat, doaderch daut hee foaken om siene Help bät. Dauts wichtich, daut wie eendrajchtich to Jehowa bäden, endoont met waut wie ons aules vestonen. Besonda wan wie wichtje Entscheidungen trafen motten, sell wie Jehowa om Aunleidunk bäden un doaropp vetruen, daut hee emma weet, waut daut Baste fa ons es. Sent wie nich dankboa, daut Jehowa ons soo jemoakt haft, daut wie siene Ieejenschoften nodoonen kjennen? (1. Mo. 1:26). Secha kjenn wie Jehowa oba nich volkomen nodoonen (Jes. 55:9). w25.03 11 V. 13; 13 V. 17-18

Denkj nich, daut aundre ondankboa sent. Wan aundre nich wiesen, daut see dankboa sent fa daut, waut wie fa dee jedonen haben, dan wudd wie kjennen äwa dit denkjen: “Sent dee werkjlich ondankboa ooda haben dee daut bloos vejäten, sikj to bedanken?” Veleicht sent doa aundre Jrind fäa, wuarom dee äare Dankboakjeit nich wiesen. Eenje sent veleicht sea dankboa, oba dee felt daut schwoa, daut to sajen. Ooda veleicht schämen dee sikj, von aundre Help to kjrieen, besonda wan dee ea bäta auf wieren un selfst aundre holpen. Wan wie onse Breeda un Sestren werkjlich leewen, dan woa wie nich denkjen, daut dee ondankboa sent, un wie woaren wieda met Freiden jäwen (Efs. 4:2). Sie jeduldich. De weisa Kjennich Salomo schreef mol äwa friejäwrich sennen: “Lot dien Broot oppem Wota foaren, dan woascht du daut met de Tiet finjen” (Liera 11:1). Dise Wieed wiesen, daut eenje Menschen sikj ieescht “met de Tiet” bedanken woaren. w24.09 30 V. 18-19

Eenjemol woat doa en de Vesaumlunk bekauntjemoakt, daut doa wäa trajchtjewäsen wort. Wan daut soo es, dan kjenn wie doawäajen wieda met dän Jemeenschoft haben, wiels daut wiest, daut deejanja een Leetsennen haud un daut Schlajchte nich mea deit. Dee es noch emma Poat von de Vesaumlunk un dän fält daut, met de Breeda un Sestren toop to sennen un von dee Moot to kjrieen (Heb. 10:​24-25). Oba wan wäa ut de Vesaumlunk rutjesat woat, es daut aundasch. Dan hia wie opp, “met soonen Mensch Jemeenschoft to haben”, un doonen met dän “nich mol toop äten” (1. Kor. 5:11). Meent daut dan nu, daut wie ons verheipts nuscht om dän kjemren? Nich onbedinjt. Secha wudd wie met dän nich Jemeenschoft haben. Oba jieda Christ kaun no sien Jewessen no entscheiden, waut dee met de Schreft oppjeschoapt haft, aus dee wäm no een Toopkomen kroagen well, waut ut de Vesaumlunk rutjesat wort un met am em Frintschoft es ooda dän hee von ea goot kjant. w24.08 30 V. 13-14