Nodäm daut Jehowa de Israeliten von de Sklowarie en Ägipten friejemoakt haud, stald hee Priestasch aun, waut en daut Aunbädungszelt deenen sullen. De Leviten worden aunjestalt, de aundre Oabeiten bie daut Aunbädungszelt to doonen. Sorjd Jehowa dolla fa deejanje, waut em Aunbädungszelt deenden, un fa dee, waut doa dicht bie wonden, aus fa de aundre? Nä! Jehowa moakt nich eenen Unjascheet. Jieda Israelit kunn een gooda Frint met Jehowa sennen. Jehowa sach biejlikj doano, daut daut gaunze Volkj de steile Wolkj un dän Fiastenda seenen kunn, waut bowa daut Aunbädungszelt wia (2. Mo. 40:38). Wan de steile Wolkj sikj aunfunk to mowen, kunnen deejanje daut uk seenen, waut daut wietste auf wonden, un kunnen dan aunfangen, äare Sachen reedtomoaken, äare Zelten uteneentonämen un met daut gaunze Volkj metgonen (4. Mo. 9:​15-23). Krakjt soo es daut uk vondoag dän Dach: Jehowa leeft ons, sorcht fa ons un beschizt ons, krakjt endoont wua wie opp dise Welt wonen. w24.06 4 V. 10-12

David sien Läwen wia en Jefoa. Sien Sän Absalom wull am dootmoaken un sikj selfst toom Kjennich moaken (2. Sam. 15:​12-13). David must fuaz Jerusalem veloten! Aus siene Deena sikj doa fuatbrochten, foll David daut bie, daut doa wäa en Jerusalem bliewen must, om am to sajen, waut Absalom em Senn haud. Doawäajen schekjt hee Zadok un aundre Priestasch trigj no de Staut, om Absalom uttoforschen (2. Sam. 15:​27-29). Dee musten sea väasechtich sennen. David fruach siene true Frind Zadok un Huschai no Help toom eenen Plon utfieren (2. Sam. 15:​32-37). Huschai sull sikj soo doonen, daut hee opp Absalom siene Sied wia, un dän Rot jäwen, woo hee David aunjriepen sull. Doaderch wudd David Tiet haben, sikj selfst reedtomoaken toom sikj beschitzen. Huschai vetald Zadok un Abjatar dan, waut hee Absalom jesajcht haud (2. Sam. 17:​8-16). Un dise beid leeten David dan weeten, waut Absalom doonen wull. Soo holpen dee met, David sien Läwen to raden (2. Sam. 17:​21-22). w24.07 4-5 V. 9-10

Eenje von Jehowa siene Deena feelen sikj noch emma sea schlajcht wäajen de Fäla, waut see mol jemoakt haben – entwäda ver ooda no äare Doop. Oba wie sellen nich vejäten, daut Jehowa ons sea leeft un daut hee daut Leesjelt jejäft haft, daut onse Sinden vejäft woaren. Hee well onen Twiewel, daut wie dit Jeschenkj aunnämen. Jehowa vesechat ons, daut hee ons gaunz vejäwen deit, wan wie de Sach met am “derch räden”, aulsoo oppem Kloaren brinjen. Sent wie nich dankboa, daut ons leeftolja Voda Jehowa onse Sinden gaunz vejat, oba daut Goode, waut wie jedonen haben, kjeenmol vejat? (Psa. 103:​9, 12; Heb. 6:10). Wan du sea truarich best wäajen daut, waut du ea mol jedonen hast, dan strenj die aun, doano to kjikjen, waut du nu deist un waut du lota woascht doonen kjennen. Du kaust daut nich endren, waut du ea mol jedonen hast. Oba du kaust nu dien Bastet doonen, om Jehowa to ieren, un äwa daut Scheene nodenkjen, waut hee die vesproaken haft. w24.10 8 V. 8-9

Wan wie de Bibel läsen, feel wie ons eenjemol veleicht mootloos, wiels wie enwoaren, daut wie ons en väl Stekjen vebätren motten. Saj wie mol, du läst eenen Dach de Bibel un doa rät daut von, daut et nich goot es, aundre väatotrakjen (Jak. 2:​1-8). Du woascht en, daut du die doarenn vebätren kaust, woo du aundre behaundelst, un du nemst die daut väa, doaraun to schaufen. Dän näakjsten Dach läst du doaräwa, woo wichtich daut es, daut wie oppaussen, waut wie sajen (Jak. 3:​1-12). Du woascht en, daut du eenjemol waut sajchst, waut nich leeftolich es ooda waut aundre nich oppbut. Doawäajen woascht du die eenich, dolla äwa soont to räden, waut aundre oppbut. Noch dän näakjsten Dach läst du doaräwa, daut wie nich sellen Frind woaren met de Welt (Jak. 4:​4-12). Du woascht en, daut du dolla oppaussen motst, waut fa Tietvedrief du die wälst. Bat dän vieeden Dach best du veleicht aul mootloos, wiels du die en soo väl Stekjen vebätren motst. Oba du brukst nich mootloos woaren. Hool em Denkj, daut eena sikj emma wada met “de niee Natua” kjleeden mott. w24.09 5-6 V. 11-12

Jesus wist, daut Jehowa daut sach, wan am ojjerajcht behaundelt wort. Un hee veleet sikj doaropp, daut Jehowa daut to de rajchte Tiet trajchtstalen wudd. Wan ons ojjerajcht behaundelt woat, kjenn wie Jesus nodoonen, doaderch daut wie oppaussen, waut wie sajen. Bieaun fält daut verheipts goanich, waut to sajen, wiels daut mau eene kjliene Sach es. Ooda wie sajen veleicht met Fliet nuscht, om mea Trubbels väatobieejen (Liera 3:7; Jak. 1:​19-20). Näakjstemol wada es daut veleicht needich, waut to sajen, wan doa wäa schlajcht behaundelt woat ooda wan doa schlajcht äwa de Woarheit jerät woat (Apj. 6:​1-2). Oba wan wie waut sajen, dan sell wie ons aunstrenjen, daut ruich un respakjtvoll to doonen. Wie kjennen Jesus uk doarenn nodoonen, daut wie Gott aules aun Haunt jäwen, “waut jerajcht rechten deit” (1. Pet. 2:23). w24.11 5-6 V. 10-12

Wan een Sinda een Leetsennen haft, dan frei wie ons sea! (Luk. 15:7). Wäm traft de Iea doafäa? De Eltestasch? Denkj wie mol doaraun, waut de Apostel Paulus äwa de Sinda schreef: “Veleicht lat Gott dee een Leetsennen haben” (2. Tim. 2:25). Soo, dauts Jehowa, waut eenen Christ halpt, sien Denkjen un siene Enstalunk to endren – un nich een Mensch. Paulus sajcht uk, waut doa fa Goodet bie rutkjemt, wan doa wäa een Leetsennen haft: Dee kaun de Woarheit bäta vestonen, wada to Besennunk komen un ut dän Soton siene Schlenj rutkomen (2. Tim. 2:26). Waut deit daut Eltesta-Kommitee, wan deejanja een Leetsennen haft? Dee seenen doano, daut de Eltestasch bie dän wieda Hoadbesuchs moaken toom dän halpen, em Gloowen stoakja to woaren, wieda jäajen dän Soton siene Vesieekjungen to kjamfen un daut Rajchte to doonen (Heb. 12:​12-13). w24.08 23-24 V. 14-15

Eene Häad Menschen, waut Jesus to äten jejäft haud, wia bloos doano ut, em Tieteljen vesorcht to woaren. Wuarom saj wie daut? Dän näakjsten Dach worden dee en, daut Jesus un siene Apostel veloten wieren. Doawäajen fuaren dee met Boots met, waut von Tiberias jekomen wieren, no Kapernaum, om doa no Jesus to sieekjen (Joh. 6:​22-24). Deeden dee daut, wiels dee mea von daut Kjennichrikj weeten wullen? Nä. Dee dochten hauptsechlich aun daut Broot, waut Jesus äant jäwen kunn. Woo weet wie daut? Waut passieed, aus de Häad Menschen Jesus dicht bie Kapernaum funk? Jesus säd gaunz frie, daut dee no am jesocht hauden, wiels dee wullen em Tieteljen vesorcht woaren. Hee säd, daut dee “eeten un saut worden” met “soon Äten …, waut vejeit”. Oba hee rood äant too, sikj soon “Äten towäaj [to schaufen], waut blift un eewjet Läwen jeft” (Joh. 6:​26-27). Jesus säd, daut sien Voda soon Äten jäwen wudd. w24.12 5 V. 8-9

Om aus Brooda een bätra Liera to woaren, motst du die emma opp Gott sien Wuat stetten, wan du aundre lieescht ooda dee Rot jefst. Doatoo motst du de Bibel un onse Bieekja goot studieren (Spr. 15:28). Wan du studieren deist, dan pauss goot opp, woo de Bibelvarzhen en onse Bieekja utjelajcht woaren, daut du weetst, woo du daut nokomen kaust. Un wan du eene Räd helst, dan proow, diene Toohiera to Hoaten to räden. Wan du erfoarne Eltestasch no Iedeeen frajchst un daut nokjemst, waut dee die sajen, dan woascht du een bätra Liera woaren (1. Tim. 5:17). Eltestasch motten uk emstaund sennen, äare Gloowesbreeda Moot tootospräakjen, un eenjemol motten dee uk wäm Rot jäwen ooda trajchtwiesen. Oba de Eltestasch motten doabie emma leeftolich sennen. Wan du daut opp dise Wajch deist un die emma opp Gott sien Wuat stetst, dan woascht du een gooda Liera sennen, wiels du woascht daut soo doonen aus de basta Liera, Jesus (Mat. 11:​28-30; 2. Tim. 2:24). w24.11 24 V. 16

Wie kjennen Jehowa veharlichen, doaderch woo wie von am räden. En dise Varzhen woat Jehowa siene Deena toojerot: “Sinjt fa dän HARN”, “loft sienen Nomen”, “rät aule Dach von woo hee raden deit” un “vetalt aule Velkja von siene Harlichkjeit” (Psa. 96:​1-3). Aul dit sent veschiedne Wäaj, woo wie onsen himlischen Voda veharlichen kjennen. Wie kjennen Jehowa uk derch onse tietelje Sachen veharlichen. Jehowa siene true Deena haben am noch emma opp dise Wajch Iea jejäft (Spr. 3:9). De Israeliten biejlikj jeewen Gowen toom dän Tempel buen un unjahoolen (2. Kjen. 12:​5-6; 1. Chr. 29:​3-9). Eenje von Jesus siene Nofolja deeden am un siene Apostel “met äa Hab un Goot” unjastetten (Luk. 8:​1-3). Un de ieeschtemmasche Christen deeden äare Breeda un Sestren uthalpen, aus doa eene Hungaschnoot wia (Apj. 11:​27-29). Vondoag dän Dach kjenn wie Jehowa uk derch onse friewelje Gowen veharlichen. w25.01 4 V. 8; 5 V. 11

Waut holp Kornelius, sikj deepen to loten? De Schreft sajcht, daut “hee un aul dee en sien Hus gottesferchtje Menschen wieren.” Un Kornelius “bäd emma wada iernstlich to Gott” (Apj. 10:2). Aus Petrus am de goode Norecht brocht, jleewden hee un siene Famielje aun Jesus un leeten sikj fuaz deepen (Apj. 10:​47-48). Kornelius wia secha reed, aules to endren, waut doa needich wia, daut hee Jehowa met siene Famielje toop deenen kunn (Jos. 24:15; Apj. 10:​24, 33). Kornelius leet sikj wäajen sien huaget Aumt nich doavon aufhoolen, een Christ to woaren. Motst du veleicht groote Endrungen moaken, daut du die kaust deepen loten? Wan jo, dan woat Jehowa die halpen. Hee woat die säajnen, wan du die aunstrenjst, no de biblische Gruntsauzen to läwen, soo daut du am deenen kaust. w25.03 5 V. 12-13

Wan du schlajchte Jeschichten hieescht äwa de Organisazion ooda äwa de Breeda, waut de Leidunk haben, dan denkj doaraun, daut Gott siene Jäajna daut bie Jesus un bie de ieeschtemmasche Christen uk deeden. Jehowa siene Deena woaren vondoag dän Dach vefolcht un von dee woat Läajes vetalt, krakjt soo aus de Bibel daut verutsäd (Mat. 5:​11-12). Wan wie doaräwa nodenkjen, wäa doahinja stakjt, dan woa wie soone oppjemoakte Jeschichten nich jleewen un woaren fuaz waut doonen toom ons beschitzen. Woo kjenn wie daut krakjt doonen? Wies oppjemoakte Jeschichten auf. De Apostel Paulus säd gaunz kloa, waut wie doonen sellen, wan wie oppjemoakte Jeschichten hieren. Hee säd to Timotäus, daut hee sull eenje “strenjen Rot jäwen, daut see … sikj nich sellen met faulsche Jeschichten … aufjäwen”, un daut hee sikj sull “von respakjtloose, faulsche Jeschichten” wajchhoolen (1. Tim. 1:​3-4). Wie wiesen oppjemoakte Jeschichten auf, wiels wie weeten, von wua dise Läajes häakomen. Wie hoolen ons leewa “aun de goode Sort Wieed” von de Woarheit (2. Tim. 1:13). w24.04 13 V. 16-17

Bliew met soone veeent, waut Jehowa tru sent. Jehowa well, daut wie am met onse Breeda un Sestren toop veeent deenen. Un soo lang aus wie aun de Woarheit fausthoolen, woa wie daut uk kjennen. Wäa doa soont vebreet, waut jäajen de Woarheit es, recht Spoolungen aun enne Vesaumlunk. Doawäajen sajcht Gott: “Von soone Menschen hoolt junt wajch.” Aus wan nich, kunn wie selfst von de Woarheit wajchkomen (Reem. 16:17). Wan wie weeten, woont de Woarheit es, un aun dee fausthoolen, dan bliew wie dicht bie Jehowa un haben eenen stoakjen Gloowen (Efs. 4:​15-16). Wie sent uk von dän Soton siene faulsche Lieren un Läajes beschizt un Jehowa woat ons en de groote Liedenstiet secha hoolen. Hoolt wieda aun de Woarheit faust, “un de Frädensgott woat junt biestonen” (Filip. 4:​8-9). w24.07 13 V. 16-17

Jesus wia besonda om soone Menschen bekjemmat, waut sikj wäajen äare Sinden schlajcht feelden. Hee wist, daut de Sind en Werkjlichkjeit de jratste Uasoak wia, daut de Menschen lieden musten. Doawäajen deed hee besonda soone halpen, waut aus Sinda bekaunt wieren. Hee vetald dit Jlikjnis: “Jesunde Menschen fält daut nich aun eenen Dokta, oba de Kranke jo.” Un dan säd hee noch: “Wiels ekj kjeem toom de Sinda oppfodren, een Leetsennen to haben, un nich de jerajchte Menschen” (Mat. 9:​12-13). Jesus kjeem dit selfst no, waut hee säd. Hee wees daut doaderch, daut hee leeftolich met de Fru räd, waut am de Feet met äare Tronen wosch, un ar äare Sinden vejeef (Luk. 7:​37-50). Hee lieed uk de samaritische Fru biem Borm wichtje Sachen, wan hee uk wist, daut see en Sinden läwd (Joh. 4:​7, 17-19, 25-26). Gott jeef Jesus mau rajcht de Krauft, de Menschen von daut Schlemste frietomoaken, waut von de Sind kjemt – aulsoo de Doot. Derch dise Krauft brocht hee Mana, Frues un Kjinja wada toom Läwen (Mat. 11:5). w24.08 4 V. 9-10

Woo woat Jehowa sienen Nomen boolt veharlichen? Doaderch daut hee fa Jerajchtichkjeit sorcht. Hee woat boolt daut Groote Babel venichten, wäajen daut Schaund opp sienen heiljen Nomen jebrocht haft (Opb. 17:​5, 16; 19:​1-2). Eenje, waut daut seenen, daut daut Groote Babel venicht woat, woaren veleicht dan aunfangen, met ons toop Jehowa to deenen. Dan – en Harmagedon – woat Jehowa dän Soton siene Welt gaunz venichten un woat dee äwatsied schaufen, waut sikj jäajen am stalen un Läajes von am vetalen. Oba hee woat dee raden, waut am leewen un jehorchen un sienen Nomen jieren veharlichen (Mar. 8:38; 2. Tes. 1:​6-10). No Christus sien Dusentjoaschet Rikj woat daut eene latste Proow jäwen. Wan dee Proow ieescht derch es, woat Jehowa sienen Nomen gaunz jeheilicht haben (Opb. 20:​7-10). Woo woat daut dan sennen? “De gaunze Ieed woat enseenen, woo harlich Gott es, soo aus daut gaunze Mäa gaunz voll Wota es” (Hab. 2:14). Woo scheen woat daut nich sennen, wan jieda eena Jehowa sienen Nomen de Harlichkjeit jeft, waut dän traft! w25.01 7 V. 15-16

Waut wudd de hebräische Christen halpen, staunthauft to bliewen, wan dee vefolcht worden? Dee musten doa rajcht naunkjikjen. Doawäajen erkjläad de Apostel Paulus dee, daut Gott daut veleicht toolat, daut eenen Christ sien Gloowen aufjeprooft woat toom dän waut lieren. Doaderch kaun deejanja soone Ieejenschoften kjrieen, waut Jehowa jleicht, ooda sikj en dee vebätren. Wan de hebräische Christen doaraun denkjen wudden, woo goot daut utkomen wudd, daut Schwoare uttohoolen, dan wudd dee daut leichta sennen, staunthauft to bliewen (Heb. 12:11). Paulus foddad de hebräische Christen opp, äwanäment to sennen un nich opptojäwen, wan dee Schwoaret beläwden. Wuarom kunn Paulus dee gooden Rot jäwen doaräwa? Wäajen hee de Christen mol selfst vefolcht haud un wist, woo grausom dee dan behaundelt worden. Un nodäm daut Paulus een Christ wort, must hee selfst met veschiedne Sorten Jäajenstaunt foadich woaren, biejlikj Vefoljunk (2. Kor. 11:​23-25). w24.09 12-13 V. 16-17

De Prädichtdeenst woat jieda Dach emma wichtja. Wuarom? Wäajen de Tiet aufrant. Denkj biejlikj mol doaraun, waut Jesus en Markus 13:10 äwa daut Prädichtwoakj enne latste Doag verutsäd. No Matäus no säd Jesus, daut de goode Norecht wudd oppe gaunze Welt jeprädicht woaren, ea “daut Enj” kjeem (Mat. 24:14). Doamet es daut Enj von dän Soton siene schlajchte Welt jemeent, waut doa woat gaunz venicht woaren. Jehowa haft dän “Dach un de Stund” aul faustjesat, wanea dit passieren woat (Mat. 24:36; Apj. 1:7). Jieda Dach sent wie een bät noda (Reem. 13:11). Oba en de Tweschentiet mott wie bloos wieda prädjen. Hia es eene sea wichtje Froag, wua wie aula äwa nodenkjen sellen: Wuarom doo wie de goode Norecht prädjen? Eefach jesajcht, ut Leew. Wan wie prädjen, dan wies wie, daut wie de goode Norecht leewen, daut wie de Menschen leewen un, noch wichtja, daut wie Jehowa un sienen Nomen leewen. w24.05 14 V. 2-3

Elren, rot june Kjinja too, äwa daut notodenkjen, waut see enne Natua seenen. Wan jie buten oppem Launt sent ooda toop eenen Goaden moaken, dan moakt de Kjinja oppmoakjsom, woo intressaunt eenje Sachen enne Natua jemoddelt sent. Dise Natua-Jesazen sent een Bewies, daut et eenen sea kluaken Schepfa jeft. Biejlikj sent väle Sachen soo jemoddelt aus eene Kroll, biejlikj de Galaxieen, de Schnigjen, woo de Bläda ut jewesse Plaunten rutkomen un de Sonnbloomen. De Forscha haben soone Natua-Jesazen aul fa väle Joaren studieet. Eena von dee, waut Nicola Fameli heet, sajcht biejlikj, daut wan eena sikj de Krollen en jewesse Sachen vonne Natua besitt, dan es daut sea oppfaulent, daut dee krakjt opp deeselwje Wajch jemoddelt sent. Woo sikj de Krollen utbreeden, kaun eena mau rajcht uträakjnen. w24.12 16 V. 7

Moses, David un Johanes läwden hundade Joaren trigj un en gaunz veschiedne Omstend. Oba wie haben doawäajen väl äwareen met dee. Dee deenden dän woaren Gott, dän wie uk deenen. Krakjt soo aus dee bäd wie uk to Jehowa un vetruen doaropp, daut hee ons halpen un leiden woat. Un soo aus dise Mana sent wie ons uk secha, daut Jehowa dee rikjlich beloont, waut am jehorchen. Well wie no dise Mana äare latste Wieed horchen, doaderch daut wie Jehowa siene Jebooten nokomen. Dan woat hee ons bie aules, waut wie doonen, säajnen un halpen. Wie woaren een “langet Läwen” haben, aulsoo eewjet Läwen! Un wie woaren de Freid haben, onsen leeftoljen, himlischen Voda tofräd to moaken, dee ons opp soone Wäaj beloonen woat, waut wie ons nu nich mol denkjen kjennen (Efs. 3:20). w24.11 13 V. 20-21

Enne Aposteltiet jeef daut Breeda, waut aus Vesaumlungshelpa aunjestalt worden (1. Tim. 3:8). Daut späat sikj soo, daut de Apostel Paulus von dee räd, aus hee säd, daut daut soone enne Vesaumlunk jeef, “waut aundre holpen”. De Vesaumlungshelpa kjemmaden sikj secha om aul de needje Sachen, un doaderch hauden de Eltestasch mea Tiet un Krauft toom Liera un Hoads sennen. Daut kaun goot sennen, daut de Vesaumlungshelpa metholpen, de heilje Schreften auftoschriewen ooda daut koften, waut doatoo needich wia. Waut doonen de Vesaumlungshelpa en diene Vesaumlunk toom aundre halpen? (1. Pet. 4:10). Veleicht kjemren dee sikj om de Räakjninj von de Vesaumlunk ooda om de Prädichtdeenst-Jebieten, doonen Bieekja bestalen un dee uk utdeelen, halpen met daut Audio- un Video-Jereetschoft, sent Ordna ooda halpen uk met, daut Vesaumlungshus to unjahoolen. Aul dit mott jedonen, daut et enne Vesaumlunk kaun jlei ranen (1. Kor. 14:40). w24.10 19 V. 4-5

Wie woaren irjenteene Schwierichkjeit uthoolen kjennen, krakjt endoont woo groot dee es, wan wie doaraun denkjen, daut Jehowa de läwendja Gott es un ons emma halpen kaun. Wie weeten je, hee es de Aulmajchtja un hee kaun ons de Krauft jäwen uttohoolen (Filip. 4:13). Dit kaun ons de Sechaheit jäwen, wan wie waut Schwoaret derchgonen. Wan wie seenen, woo Jehowa ons nu aul halpt, dan sent wie ons secha, daut hee ons uk en jratre Schwierichkjeiten halpen woat. Well wie mol seenen, waut de Kjennich David opp twee Sauz beläwd, wuaderch hee noch een jratret Vetruen opp Jehowa kjrieech. Aus David noch een junga Schophoad wia, kjeemen doa een Boa un een Leiw un jreepen sikj beid eent von sienen Voda siene Schop. Beid Mol rand David dee hinjaraun un rad de Schop. Oba David wist, daut hee daut nich ut sikj selfst kunn. Hee wist, daut Jehowa doahinja stunt (1. Sam. 17:​34-37). Wäajen David äwa daut nodocht, waut hee beläwd, kjrieech hee een jratret Vetruen doaropp, daut de läwendja Gott am lota uk Krauft jäwen wudd. w24.06 21 V. 5-6

Saj wie mol, du woascht to een Fast enjelot. Sust du doa hanwanken? Wan du dänjanjen nich kjanst, waut daut aunjestalt haft, un nich krakjt weetst, waut doa jeplont es, dan saust du dän soone aus dise Froagen stalen: “Wua un wanea woat daut Fast sennen? Woo väl Menschen woaren doa sennen un wäa aula woat doa hankomen? Wäa woat fa daut Fast veauntwuatlich sennen? Waut woaren dee doa aules doonen? Woat daut doa Schnaups jäwen?” Dise Froagen kjennen die halpen, eene kluake Entscheidunk to moaken. Wan du de Eenselheiten ieescht weetst, dan saust du noch äwa de gaunze Loag nodenkjen. Biejlikj: Waut es, wan du enwoascht, daut opp dit Fast eenje sennen woaren, waut nuscht om Jehowa siene Jesazen romjäwen, ooda daut doa woat Schnaups sennen, oba daut doa kjeena aunjestalt es toom oppaussen, daut doa nich too väl jedrunken woat? Denkjst du nich uk, daut dit kaun een utjehoaktet Fast woaren? (1. Pet. 4:3). Wan du äwa de gaunze Loag nodenkjst, dan woat die daut leichta sennen, eene goode Entscheidunk to moaken. w25.01 14-15 V. 4-5

Derch daut Leesjelt deit Jehowa dee äare Sinden laschen, waut een Leetsennen haben. Dauts sea schwoa, eene dunkelroode Plak utem Zeich ruttowauschen. Oba derch dit Jlikjnis vesechat Jehowa ons, daut hee onse Sinden soo aufwauschen kaun, daut dee nich mea to seenen sent. De Sinden woaren uk met eene Schult vejlikjt (Mat. 18:​32-35). Jiedatsmol, wan wie jäajen Jehowa sindjen, es daut soo, aus wan wie ons emma wieda enne Schult enducken. Wie sent am werkjlich een deel schuldich! Oba wan Jehowa ons vejäwen deit, es daut soo, aus wudd hee ons de Schult utstrikjen. Hee velangt nich, daut wie fa de Sinden betolen, waut hee aul vejäft haft. Moakt dit Jlikjnis nich dietlich, woo leicht wie ons feelen kjennen, wan Jehowa ons vejäwen deit? w25.02 10 V. 9-10

De Elren kaun daut aun de Help von äare Kjinja fälen, wan dee ieescht oolt sent, un väle Kjinja unjastetten äare Elren wellich opp dise Wajch (1. Tim. 5:4). Oba christelje Elren sent sikj em Kloaren doaräwa, daut et väl schaftja moakt, äare Kjinja opp dee Wajch opptotrakjen, daut dee Jehowa deenen, un nich bloos daut dee lota fa äant em Tieteljen sorjen sellen (3. Joh. 4). Wan jie june Kjinja lieren, woo dee lota fa sikj selfst sorjen kjennen, dan halpt dee met jun ieejnet Biespel, opp Jehowa to vetruen. Lieet dee von junk aun, daut et goot es, flietich to schaufen (Spr. 29:​21, NW; Efs. 4:28). Wan dee een bät ella woaren, dan halpt dee, äa Bastet enne School to doonen. Christelje Elren sellen sikj biblische Gruntsauzen nosieekjen, om äare Kjinja to halpen, weise Entscheidungen to moaken äwa sikj utlieren loten. Opp dise Wajch woaren de Kjinja fa sikj selfst sorjen kjennen un uk Tiet fa dän Deenst haben. w25.03 30-31 V. 15-16

En Jesaja, Kapitel 65 säd Jehowa, woo daut Läwen en daut jeistelje Paradies wudd sennen fa dee, waut doa wudden wonen. Daut ieeschte Mol erfeld sikj dise Profezeiunk en daut Joa 537 v. Chr. De Juden, waut don een Leetsennen hauden, worden von Babel friejemoakt un kunnen trigj no äa Launt gonen. Jehowa säajend sien Volkj un holp dee, de Staut Jerusalem wada opptobuen, waut doa vestieet wia. Hee holp dee uk, dän Tempel opptofiksen, soo daut de Tempel wada de wichtichste Städ wia, wua see Jehowa en Israel aunbäden kunnen (Jes. 51:11; Sach. 8:3). De Profezeiunk von Jesaja funk aune 1919 n. Chr. aun, sikj toom tweede Mol to erfellen, aus Jehowa siene Deena en onse Tiet von daut Groote Babel friejemoakt worden. Dan funk daut jeistelje Paradies aun, sikj äwa de gaunze Ieed to vespreeden. Flietje Breeda un Sestren, waut daut Kjennichrikj bekauntmuaken, stalden väle Vesaumlungen opp un brochten em Jeisteljen Frucht verendach. Mana un Frues, waut ea een sea grausomet un onmoralischet Läwen fieeden, trocken sikj “de niee Natua aun, waut doa no Gott sienen Wellen no jemoakt wort”. w24.04 20-21 V. 3-4

En eenje Lenda doonen de Elren un aundre von äa Frintschoft eenen Ehepoatna sieekjen fa eenen Onbefrieden. En aundre Lenda doonen de Famielje ooda Frind wäm sieekjen, waut doa kunn een gooda Ehepoatna sennen, un dan beräden dee daut, daut de Jung un de Mejal sikj kjennen tooptrafen toom seenen, aus dee wellen spazieren. Wan du saust fa wäm eene Mejal ooda eenen Jung sieekjen ooda eene Kjast plonen, dan denkj doaraun, waut dee jleichen un waut dee fält. Wan du denkjst, daut du wäm jefungen hast, waut doa kunn een gooda Ehepoatna sennen, dan lia de Persoon goot kjanen, waut fa goode Sieden dee haft un besonda, woo dee em Jeisteljen es. Met Jehowa een gooda Frint sennen, es väl wichtja aus Jelt, huach utjelieet ooda aunjeseenen sennen. Oba hool em Denkj, daut een onbefrieda Brooda un eene onbefriede Sesta tolatst selfst entscheiden motten, aus dee sikj wellen befrieen. w24.05 23 V. 11

Wie kjennen soone, waut spazieren, derch daut unjastetten, waut wie sajen ooda nich sajen. Eenjemol woa wie ons motten beoabeiden (Spr. 12:18). Veleicht well wie aundre daut vetalen, daut een Jung un eene Mejal spazieren, oba veleicht wellen see daut selfst. Wie wudden nich sellen äwa dee pludren ooda schlajcht räden äwa dee äare Entscheidungen (Spr. 20:19; Reem. 14:10; 1. Tes. 4:11). Wie wudden dee uk nich sellen waut sajen ooda dee soone Froagen stalen, waut auntovestonen jäwen, daut see sikj sellen befrieen. Waut es, wan een Jung un eene Mejal uteneengonen? Wie sellen nich proowen ruttofinjen, wuarom dee nich mea spazieren ooda eenen von dee de Schult jäwen (1. Pet. 4:15). Wan een Jung un eene Mejal nich mea spazieren, bediet daut nich, daut dee eene schlajchte Entscheidunk jemoakt haben. Daut wiest jeweenlich, daut spazieren dee waut jeholpen haft – daut holp dee, eene goode Entscheidunk to moaken. Oba dise Entscheidunk kaun dee doawäajen sea toosaten. Doawäajen sell wie leewa doano kjikjen, woo wie dee unjastetten kjennen. w24.05 31 V. 15-16

Nich leicht es waut schwanda, aus wan doa wäa von de Famielje ooda een gooda Frint Jehowa velat (Psa. 78:​40, NW). Je mea wie dän räakjnen, je schwanda es de Loag uttohoolen. Wan du mol soon Schwoaret beläft hast, kaun Zadok sien Biespel die de Krauft jäwen, tru to bliewen. Hee bleef Jehowa tru, aus sien gooda Frint Abjatar ontru wort. Dit wia, aus David meist bat aum stoawen wia. David sien Sän Adonija proowd sikj selfst toom Kjennich to moaken, wan Jehowa uk Salomo doatoo utjewält haud (1. Chr. 22:​9-10). Abjatar holp Adonija doamet (1. Kjen. 1:​5-8). Doaderch wort Abjatar nich bloos David un Zadok ontru, oba uk Jehowa! Fa väle Joaren hauden Zadok un Abjatar väl aus Priestasch toop jeschauft (2. Sam. 8:17; 15:29; 19:​12-15). w24.07 6 V. 14-15

Doa es kjeene Froag, aus sikj daut loont, jäajen Vesieekjungen waka to bliewen ooda nich. Wäa eene Sind bejeit, lat sikj daut veleicht fa “een Stootje” scheen gonen. Oba wäa sikj aun Jehowa siene Jesazen helt, es väl schaftja (Heb. 11:25; Psa. 19:9). Wie sent je soo jemoakt, daut wie ons sellen no daut rechten, waut hee fa rajcht un orrajcht talt (1. Mo. 1:27). Wäa soon Läwen fieet, haft een goodet Jewessen un woat daut eewje Läwen kjrieen (1. Tim. 6:12; 2. Tim. 1:3; Jud. 20-21). Daut stemt, “daut Fleesch es schwak” (Mat. 26:41). Oba daut bediet nich, daut wie doa nuscht jäajen doonen kjennen. Jehowa es reed, ons de Krauft to jäwen, waut ons fält (2. Kor. 4:7). De Bibel sajcht, daut et nich eene menschelje Krauft es, oba daut dee von Gott kjemt. Daut wie dise Krauft kjrieen kjennen, mott wie ieescht aules doonen, waut wie kjennen, om de Vesieekjunk to wadastonen. Dan woat Jehowa onse Jebäda beauntwuaten un mea Krauft jäwen, doano aus ons fält (1. Kor. 10:13). Met Jehowa siene Help kjenn wie jäajen Vesieekjungen waka bliewen. w24.07 19 V. 19-21

En dän Varsch fa vondoag schreef de Apostel Paulus Timotäus, daut dee de Sinda “ver de gaunze Grupp” trajchtwiesen sull. Meend Paulus doamet, daut de Sinda must ver de gaunze Vesaumlunk trajchtjewäsen woaren? Nich werkjlich. Enne Städ daut meend hee dee poa, waut von de Sind wieren enjeworden. Daut kjennen soone sennen, waut daut jeseenen haben, ooda soone, wäm de Sinda daut vetalt haft. De Eltestasch woaren bloos dee daut sajen, daut see sikj aul om de Sach jekjemmat haben. Eenjemol weeten väle von de Vesaumlunk daut, daut doa wäa eene groote Sind begonen haft, ooda dee woaren daut meist secha enwoaren. Wan daut soo es, dan wudd bie “de gaunze Grupp” de gaunze Vesaumlunk met en sennen. Doawäajen woat een Eltesta daut ver de gaunze Vesaumlunk bekauntmoaken, daut de Brooda ooda de Sesta trajchtjewäsen wort. Wuarom? Paulus säd: “Daut et fa de Äwaje eene Woarnunk es”, nich eene groote Sind to begonen. w24.08 24 V. 16-17

Wie motten ons en Jehowa sienen Deenst drock hoolen bat aum Enj. De Jesaulwde motten waka bliewen, soo daut dee von Jesus “metjenomen woaren”, om äare Beloonunk em Himmel to kjrieen (Mat. 24:40). De Jesaulwde freien sikj doa aul sea too, met Jesus em Himmel vesaumelt to woaren. No dän Kjrich von Harmagedon woaren dee Jesus siene Brut sennen opp daut Laum siene Kjast (2. Tes. 2:1). De Tiet, wan Jesus rechten woat, kjemt bosich noda, oba wie brucken nich Angst haben. Wan wie tru bliewen, woat ons leeftolja Voda ons de Krauft jäwen, “dee von Gott kjemt”, soo daut wie “ver dän Menschensän stonen kjennen” (2. Kor. 4:7; Luk. 21:36). Wan wie no de Woarnungen horchen, waut en Jesus siene Jlikjnisen sent, woat ons Voda tofräd met ons sennen, endoont aus wie de himlische ooda de irdische Hopninj haben. Un wäajen Jehowa soon grootet Metleet haft, woaren onse Nomes em “Läwesbuak” fa emma jeschräwen stonen (Opb. 3:5; Dan. 12:1). w24.09 25 V. 19-20

Woo kaust du ennalich Fräd finjen? Derch Gott sien Wuat. Denkj mol doaraun, woo väl daut wieet es, waut du nu hast – biejlikj daut Jehowa met die tofräd es. Vejät uk nich, woo de aundre daut gonen woat, waut bloos opp daut räakjnen kjennen, waut dise Welt auntobeeden haft. Dee motten sikj gaunz opp daut veloten, waut see en dit Läwen volbrinjen kjennen, un haben kjeene Hopninj fa de Tookunft. Oba Jehowa jeft die nu aul väl Goodet un woat die väl dolla säajnen, aus waut du die väastalen kaust (Psa. 145:​16, NW). Denkj uk äwa dise Froag no: Kaust du daut werkjlich weeten, woo dien Läwen wudd jewast sennen, wan du hautst aundre Entscheidungen jemoakt? Eent es secha: Wan sikj diene Entscheidungen opp Leew fa Gott un fa dän Näakjsten stetten, dan woat die daut aun nuscht Goodet fälen un du woascht werkjlich schaftich sennen. w24.10 27 V. 12-13