Esdras 8:1-36
8 Estes foron os xefes das casas paternas e o rexistro da xenealoxía dos que subiron comigo de Babilonia durante o reinado do rei Artaxerxes:
2 dos fillos de Finehás, Guerxom; dos fillos de Itamar, Daniel; dos fillos de David, Hatús;
3 dos fillos de Secanías, que era dos fillos de Parós, Zacarías, e con el subiron 150 homes que estaban rexistrados na xenealoxía;
4 dos fillos de Pahat-Moab, Eliehoenai, que era fillo de Zerahías, e con el 200 homes;
5 dos fillos de Zatú, Secanías, que era fillo de Xahaziel, e con el 300 homes;
6 dos fillos de Adín, Ébed, que era fillo de Xonatán, e con el 50 homes;
7 dos fillos de Elam, Xesaías, que era fillo de Atalía, e con el 70 homes;
8 dos fillos de Xefatías, Zebadías, que era fillo de Miguel, e con el 80 homes;
9 dos fillos de Xoab, Abdías, que era fillo de Xehiel, e con el 218 homes;
10 dos fillos de Baní, Xelomit, que era fillo de Xosifías, e con el 160 homes;
11 dos fillos de Bebai, Zacarías, que era fillo de Bebai, e con el 28 homes;
12 dos fillos de Azgad, Xohanán, que era fillo de Hacatán, e con el 110 homes;
13 dos fillos de Adonicam, os últimos que volveron chamábanse Elifélet, Xeiel e Semaia, e con eles 60 homes,
14 e dos fillos de Bigvai, Utai e Zabbud, e con eles 70 homes.
15 Xunteinos a todos á beira do río que chega a Ahavá e acampamos alí durante tres días. Pero cando me puxen a buscar entre a xente do pobo e os sacerdotes, non encontrei ningún levita.
16 Así que mandei chamar a Eliezer, Ariel, Semaia, Elnatán, Xarib, Elnatán, Natán, Zacarías e Mexulam, que eran os xefes, e a Xoiarib e Elnatán, que eran mestres.
17 E mandeilles que fosen falar con Idó, o líder dun lugar chamado Casifiá. Díxenlles que lles pedisen a Idó e ós seus irmáns, que eran os servos do templo* que estaban en Casifiá, que nos trouxesen servos para a casa do noso Deus.
18 Como Deus estaba con nós*, trouxéronnos a Xerebías (un home sensato descendente de Mahlí, o neto de Leví, o fillo de Israel) e tamén ós seus fillos e ós seus irmáns. En total eran 18 homes.
19 Tamén nos trouxeron a Haxabías e a Xesaías, dos meraritas, e ós irmáns del e ós seus fillos. En total eran 20 homes.
20 Ademais, trouxéronnos 220 homes que eran descendentes dos servos do templo ós que David e os líderes do pobo* puxeran ó servizo dos levitas. Todos eles estaban rexistrados por nome na xenealoxía.
21 Entón mandei que se fixese xaxún* alí, ó lado do río Ahavá, para humillarnos diante do noso Deus e para pedirlle que nos guiase durante a viaxe que iamos facer cos nosos fillos e con tódolos nosos bens.
22 Deume vergonza pedirlle soldados e xinetes ó rei para que nos protexesen dos inimigos durante todo o camiño, porque lle dixeramos: “Deus está con* tódolos que o buscan, pero a súa forza e a súa furia están contra tódolos que o abandonan”.
23 Por iso fixemos xaxún e pedímoslle ó noso Deus que nos axudase con isto, e el escoitou as nosas súplicas.
24 Despois escollín 12 xefes dos sacerdotes: a Xerebías e a Haxabías e a 10 dos seus irmáns.
25 E pesei diante deles a prata, o ouro e os utensilios que o rei, os seus conselleiros, os seus oficiais de alto rango* e tódolos israelitas que estaban alí deran para a casa do noso Deus.
26 Despois de pesar todo, deilles 650 talentos* de prata, 100 utensilios de prata valorados en 2 talentos, 100 talentos de ouro,
27 20 cuncas pequenas feitas de ouro valoradas en 1000 dáricos* e 2 utensilios de cobre de boa calidade, de cor vermella brillante e tan valiosos coma o ouro.
28 Entón díxenlles: “Vós sodes santos para Xehová e os utensilios tamén son santos, e a prata e o ouro son unha ofrenda voluntaria para Xehová, o Deus dos vosos antepasados.
29 Coidade ben destas cousas ata que cheguedes a Xerusalén. Alí pesarédelas nos cuartos* da casa de Xehová diante dos xefes dos sacerdotes e dos levitas e diante dos oficiais de alto rango das casas paternas de Israel”.
30 E os sacerdotes e os levitas colleron a prata, o ouro e os utensilios que se pesaran, para levalos á casa do noso Deus, que está en Xerusalén.
31 O día 12 do primeiro mes* marchamos de onda o río Ahavá e viaxamos a Xerusalén. Deus estivo con nós e protexeunos dos inimigos e das emboscadas polo camiño.
32 Así que chegamos a Xerusalén e quedamos alí tres días.
33 Ó cuarto día pesamos a prata, o ouro e os utensilios na casa do noso Deus, e démosllos ó sacerdote Meremot, que era fillo de Urilla. El estaba con Eleazar, que era fillo de Finehás, e cos levitas Xozabad, que era fillo de Xesúa, e Noadías, que era fillo de Binuí.
34 Contouse e pesouse todo, e anotouse o peso total.
35 Os desterrados que volveran do cativerio fixéronlle sacrificios queimados ó Deus de Israel. Ofreceron 12 touros por tódalas persoas de Israel, 96 carneiros e 77 cordeiros. Tamén presentaron 12 machos das cabras como ofrenda polo pecado. Ofreceuse todo isto como ofrenda queimada para Xehová.
36 Despois démoslles as ordes do rei ós sátrapas* do rei e ós gobernadores da rexión que está ó oeste do río Éufrates. Eles apoiaron o pobo e déronlle todo o que necesitaba para a casa do Deus verdadeiro.
Notas ó pé
^ Lit. “a man bondadosa do noso Deus estaba sobre nós”.
^ Lit. “A man bondadosa do noso Deus está sobre”.
^ Ou “comedores”. Estes cuartos usábanse como almacéns, comedores ou para outras cousas.
^ O primeiro mes que se menciona aquí vai desde mediados de marzo ata mediados de abril. Ver apén. B15.
^ Título que significa “protectores do reino”. Aquí refírese ós gobernadores das provincias do Imperio Persa.
