As boas noticias segundo Mateo 13:1-58
-
AS COMPARACIÓNS DO REINO (1-52)
-
O sementador (1-9)
-
Por que falaba Xesús usando comparacións (10-17)
-
A explicación da comparación do sementador (18-23)
-
O trigo e a mala herba (24-30)
-
O gran de mostaza; o fermento (31-33)
-
Xesús cumpre unha profecía ó usar comparacións (34, 35)
-
A explicación da comparación do trigo e a mala herba (36-43)
-
O tesouro escondido; a perla de moito valor (44-46)
-
A rede de arrastre (47-50)
-
O tesouro de cousas novas e cousas vellas (51, 52)
-
-
Rechazan a Xesús na súa propia terra (53-58)
13 Ese día, Xesús saíu daquela casa e foise sentar á beira do mar.
2 Como se xuntou alí tantísima xente, subiu a unha barca e sentouse nela. Toda a multitude quedou de pé na praia
3 e el empezou a ensinarlles moitas cousas usando comparacións. Díxolles: “Un sementador saíu a botar a semente.
4 Mentres o facía, algunhas das sementes caeron á beira do camiño, e viñeron os paxaros e coméronas.
5 Outras caeron nun terreo con pouca terra, porque había moita pedra debaixo, e naceron rápido porque a terra non tiña profundidade.
6 Pero cando saíu o sol, as plantas queimáronse e secaron porque non tiñan raíces profundas.
7 Outras caeron entre os espiños, pero os espiños medraron e afogáronas.
8 E outras caeron en terra boa e empezaron a dar froito. Unhas deron 100 veces máis do que se sementara, outras 60 e outras 30.
9 Quen teña oídos, que escoite con atención”.
10 Así que os discípulos acercáronse e preguntáronlle: “Por que lles falas usando comparacións?”.
11 El respondeulles: “A vós permitíusevos entender os segredos sagrados do Reino dos ceos, pero a eles non.
12 Porque ó que ten, daráselle máis e terá de sobra. Pero ó que non ten, incluso se lle quitará o pouco que ten.
13 Por iso lles falo usando comparacións, porque aínda que ven, é coma se non visen, e aínda que oen, é coma se non oísen, nin tampouco entenden nada.
14 Neles cúmprese a profecía de Isaías que di: ‘“Vós oiredes pero nunca comprenderedes. Miraredes pero nunca entenderedes”.
15 Porque o corazón deste pobo volveuse duro*. Eles oen pero non reaccionan. Taparon os ollos e os oídos, e non ven nin oen nada. Por iso non entenden co corazón o que se lles pide nin se volven a min* nin eu os curo’.
16 ”Pero felices son os vosos ollos porque ven e os vosos oídos porque oen.
17 Asegúrovos que moitos profetas e outras persoas xustas quixeron ver as cousas que vós estades vendo, pero non as viron, e quixeron oír as cousas que vós estades oíndo, pero non as oíron.
18 ”Así que escoitade o que significa o exemplo do sementador.
19 Cando alguén escoita a palabra* do Reino pero non a entende, vén o Maligno e arranca o que se sementou no seu corazón. Este é o caso da semente que caeu á beira do camiño.
20 Despois está a semente que caeu no terreo con moita pedra debaixo. Este é o caso da persoa que escoita a palabra e rapidamente a acepta con alegría.
21 Pero como non ten raíces profundas, só aguanta por un tempo. Cando veñen as dificultades ou a persecución por obedecer a palabra, enseguida abandona*.
22 Por outro lado, está a semente que caeu entre os espiños. Este é o caso da persoa que escoita a palabra pero as preocupacións deste mundo* e a falsa seguridade que dan as riquezas afogan a palabra, e por iso a palabra non dá froito.
23 E, por último, está a semente que caeu na terra boa. Este é o caso da persoa que escoita a palabra, entende o seu significado e si que dá froito. Algunhas destas persoas dan 100 veces máis do que se sementou, outras 60 e outras 30”.
24 Entón púxolles outra comparación: “O Reino dos ceos pode compararse a un home que botou semente boa no seu campo.
25 Pero mentres todos durmían, veu o seu inimigo, sementou mala herba entre o trigo e marchou.
26 Cando medrou o trigo e apareceron as espigas, tamén apareceu a mala herba.
27 Así que os escravos foron onda o dono da casa e preguntáronlle: ‘Señor, pero non botaches semente boa no teu campo? Entón, por que hai mala herba?’.
28 El contestoulles: ‘Isto fíxoo un inimigo meu’. E os escravos preguntáronlle: ‘Queres que vaiamos arrancala?’.
29 El díxolles: ‘Non, non vaia ser que ó arrancar a mala herba tamén arranquedes o trigo.
30 Deixade que medren xuntos ata a temporada da colleita. Entón direilles ós traballadores que arranquen primeiro a mala herba e que a xunten en feixes para queimala, e despois que recollan o trigo e o garden no meu almacén’”.
31 Púxolles outra comparación: “O Reino dos ceos é coma un gran de mostaza que un home plantou no seu campo.
32 É certo que esta semente é a máis pequena de todas, pero cando medra chega a ser a planta máis grande da horta e convértese nunha árbore. E os paxaros veñen para refuxiarse entre as súas pólas”.
33 Tamén lles puxo outra comparación: “O Reino dos ceos é coma o fermento que unha muller botou nunha gran cantidade* de fariña. Ó final, fermentou toda a masa”.
34 Xesús díxolles todas estas cousas ás multitudes usando comparacións. De feito, nunca lles falaba sen utilizar algunha comparación.
35 Así cumpriuse o que se dixera mediante o profeta: “Abrirei a miña boca usando comparacións. Anunciarei cousas que estaban escondidas desde o principio*”.
36 Despois de despedir as multitudes, entrou na casa. Os seus discípulos acercáronse e dixéronlle: “Explícanos o que significa a comparación da mala herba que se sementou no campo”.
37 El respondeulles: “O sementador que botou a semente boa é o Fillo do Home,
38 e o campo é o mundo. A semente boa son os fillos do Reino, pero a mala herba son os fillos do Maligno,
39 e o inimigo que a sementou é o Demo*. A colleita é a parte final dun sistema* e os traballadores* son os anxos.
40 Así que, igual que se arranca a mala herba e se queima no lume, o mesmo pasará na parte final do sistema*.
41 O Fillo do Home enviará os seus anxos e eles sacarán do Reino* tódalas cousas que levan ó pecado* e tamén as persoas que desobedecen a lei,
42 e botaranas no forno de lume. Aí é onde chorarán cheas de desesperación e de rabia*.
43 Nese tempo, os xustos brillarán no Reino do seu Pai tanto coma o sol. Quen teña oídos, que escoite con atención.
44 ”O Reino dos ceos é coma un tesouro, que estaba escondido nun campo e que un home encontrou e volveu esconder. O home púxose tan contento que foi vender todo o que tiña e comprou ese campo.
45 ”O Reino dos ceos tamén é coma un comerciante que viaxaba buscando perlas de boa calidade*.
46 Cando encontrou unha perla de moito valor, rapidamente foi vender tódalas cousas que tiña e comprouna.
47 ”O Reino dos ceos tamén é coma unha rede de arrastre que uns pescadores botaron ó mar e que recolleu peixes de todo tipo.
48 Cando se encheu, os pescadores arrastrárona ata a praia, sentáronse, puxeron os peixes bos en recipientes e tiraron os que non valían.
49 Iso é o que pasará na parte final do sistema*. Os anxos virán, separarán os malos dos xustos
50 e botarán os malos no forno de lume. Aí é onde chorarán cheos de desesperación e de rabia*”.
51 Entón Xesús preguntou: “Entendestes todas estas cousas?”. Os discípulos responderon: “Si”.
52 E el contestoulles: “Entón dígovos que todo mestre* ó que se lle ensinou acerca do Reino de Deus é coma un home que ten unha casa e que saca do seu tesouro cousas novas e cousas vellas”.
53 Cando Xesús terminou de poñer estas comparacións, marchou de alí.
54 Ó chegar á zona onde se criara, púxose a ensinar na sinagoga. A xente quedaba impresionada e dicía: “De onde sacou este home esta sabedoría e o poder para facer estes milagres?
55 Pero, non é o fillo do carpinteiro? Non se chama a súa nai María? Non son os seus irmáns Santiago, Xosé, Simón e Xudas?
56 E non viven tódalas súas irmás tamén aquí? Entón, quen lle deu esta sabedoría e este poder para facer milagres?”.
57 E isto converteuse nun obstáculo para que cresen nel*. Pero Xesús díxolles: “Ó profeta dáselle honra en todas partes menos na súa terra e na súa propia casa”.
58 E como non tiñan fe, non fixo moitos milagres alí.
Notas ó pé
^ Ou “insensible”.
^ Ou “nin se volven a Deus”, “nin cambian a súa conduta”.
^ Ou “a mensaxe”.
^ Lit. “a fundación”. Ou quizais “a fundación do mundo”.
^ Ou “os que recollen”.
^ A palabra grega orixinal é diábolos (calumniador).
^ Lit. “do seu Reino”.
^ Ou “que fan tropezar”.
^ Lit. “e apertarán os dentes”.
^ Ou “perlas finas”.
^ Lit. “e apertarán os dentes”.
^ Lit. “escriba”. Refírese ós discípulos que foran instruídos para ensinar en público.
^ Ou “E empezaron a tropezar por causa del”.
