Segunda Carta a Timoteo 4:1-22
4 Diante de Deus e diante de Cristo Xesús, que vai xulgar os vivos e os mortos cando apareza e goberne como Rei do Reino, mándoche isto:
2 predica a palabra de Deus e faino con sentido de urxencia tanto en tempos bos como en tempos difíciles, censura, reprende e aconsella seriamente*, con moita paciencia e habilidade* para ensinar.
3 Porque chegará un tempo no que as persoas non soportarán a ensinanza beneficiosa*, senón que se deixarán levar polos seus propios desexos, e por iso se rodearán de mestres que lles regalen os oídos*.
4 Deixarán de escoitar a verdade e faranlles caso a contos falsos.
5 Pero ti mantén o teu bo xuízo en tódalas cousas, aguanta as dificultades, fai o teu traballo de evanxelizador* e cumpre por completo o teu ministerio.
6 Eu xa estou sendo derramado coma unha ofrenda líquida*, e o momento da miña liberación está moi cerca.
7 Loitei a batalla excelente, acabei a carreira, mantívenme na fe.
8 A partir de agora, está reservada para min a coroa da xustiza que me vai dar o Señor, o xuíz xusto, como recompensa no día de xuízo*. Pero non só ma vai dar a min, senón tamén a tódolos que esperaron con moitas ganas que el aparecese.
9 Fai todo o posible por vir a verme pronto.
10 Porque Demas, que me abandonou polo amor que sentía por este sistema*, marchou para Tesalónica. Crescente marchou para Galacia e Tito para Dalmacia.
11 Só Lucas está comigo. Trae a Marcos contigo, porque me vai axudar moito* no ministerio.
12 A Tíquico mandeino a Éfeso.
13 Cando veñas, tráeme a capa que deixei en Troas na casa de Carpo, e tamén os rolos, sobre todo os pergamiños*.
14 Alexandre, o artesán do cobre, fíxome moito dano. Xehová* daralle o seu merecido polo que fixo.
15 Ten coidado con el ti tamén, porque se opuxo á nosa mensaxe con tódalas súas forzas.
16 Cando presentei a miña primeira defensa diante das autoridades, ninguén estivo ó meu lado, senón que todos me abandonaron. Que Deus os perdoe por iso.
17 Pero o Señor si que estivo ó meu lado e deume as forzas necesarias para predicar por completo o que di a palabra de Deus, e para que o escoitasen persoas de tódalas nacións. Ademais, fun rescatado da boca do león.
18 O Señor vaime rescatar de tódalas cousas malas e vaime salvar para formar parte do seu Reino celestial. Que el reciba a gloria para sempre. Amén.
19 Saúda da miña parte a Prisca e a Áquila, e ós da casa de Onesíforo.
20 Erasto quedou en Corinto e a Trófimo deixeino enfermo en Mileto.
21 Fai todo o posible por chegar antes do inverno.
Éubulo mándache saúdos, e tamén Pudente, Lino, Claudia e tódolos irmáns.
22 Que o Señor estea co bo espírito que demostras. Que a súa bondade inmerecida estea con vós.
