Primeira Carta de Pedro 3:1-22

  • Mulleres e maridos (1-7)

  • Demostrar empatía e buscar a paz (8-12)

  • Sufrir por ser xustos (13-22)

    • Estar sempre listos para facer unha defensa da nosa esperanza (15)

    • O bautismo e a boa conciencia (21)

3  Da mesma maneira, mulleres, aceptade a autoridade dos* vosos maridos para que, se algúns non son obedientes á palabra de Deus, poidan chegar a selo* sen unha soa palabra grazas á vosa conduta, 2  ó ser eles testemuñas da vosa boa conduta* e profundo respecto. 3  Que o voso adorno non sexan cousas externas (cabelos trenzados*, xoias de ouro e roupa cara), 4  senón que sexa a persoa interior* co adorno incorruptible* dun espírito tranquilo e apracible, que ten moito valor ós ollos de Deus. 5  Porque así se adornaban as mulleres santas do pasado que poñían a súa esperanza en Deus. Elas respectaban a autoridade dos* seus maridos, 6  tal como Sara obedecía a Abrahán e lle chamaba señor. Vós sodes as súas fillas se seguides facendo o que está ben e non vos deixades vencer polo medo. 7  Da mesma maneira, homes, seguide tratando as* vosas mulleres con consideración*. Dádelles honra coma a un recipiente máis fráxil, porque elas tamén van herdar o regalo inmerecido da vida igual ca vós. Se non o facedes, as vosas oracións non serán escoitadas. 8  Por último, estade todos unidos na mesma forma de pensar e demostrade empatía, cariño fraternal, tenra compaixón e humildade. 9  Non devolvades mal por mal nin insulto por insulto. En vez diso, facede cousas boas por eles*, porque Deus chamouvos para iso, e así el fará cousas boas por vós*. 10  Porque “quen queira desfrutar da vida e ver días felices debe refrear a súa lingua do que é malo e os seus labios de falar con enganos. 11  Que se aparte do que está mal e que faga o que está ben. Que busque a paz e se esforce por mantela. 12  Porque os ollos de Xehová fíxanse* nos xustos e os seus oídos escoitan as súas súplicas, pero Xehová* está en contra dos que fan cousas malas”. 13  De feito, quen vos fará dano se estades desexando facer o que está ben? 14  Pero, incluso se sufrides por ser xustos, seredes felices. Non lle teñades medo ó que eles lle teñen medo* nin vos preocupedes. 15  Máis ben, recoñecede nos vosos corazóns que Cristo é o Señor e que é santo*. Estade sempre listos para facer unha defensa diante de calquera que vos pregunte sobre a* vosa esperanza, pero facédeo con apracibilidade e profundo respecto. 16  Mantede unha boa conciencia, para que os que digan calquera cousa en contra de vós queden avergonzados debido á vosa boa conduta como seguidores de Cristo. 17  Porque é mellor sufrir por facer o que está ben (se é a vontade de Deus permitilo) que por facer o que está mal. 18  Porque Cristo morreu unha vez e para sempre polos pecados, unha persoa xusta por persoas inxustas, para axudarvos a encontrar a Deus. A Xesús matárono como humano*, pero recibiu vida como espírito. 19  E tendo un corpo espiritual foi a anunciarlles unha mensaxe ós espíritos* que estaban en prisión, 20  que foran desobedientes no pasado cando, nos días de Noé, Deus estaba esperando pacientemente* mentres se construía a arca. Esa arca levou a través da auga a unhas poucas persoas, é dicir, a oito almas*, e así foron salvadas. 21  Podemos comparar o que pasou naqueles días co bautismo*, que vos está salvando a vós agora (non por quitar o que está sucio no corpo, senón por pedirlle a Deus unha boa conciencia) mediante a resurrección de Xesucristo. 22  El está á dereita de Deus, porque foi ó ceo, e anxos, autoridades e poderes foron postos baixo a autoridade del.

Notas ó pé

Ou “estade suxeitas ós”.
Ou “sexan gañados”.
Lit. “conduta limpa”.
É dicir, estilos esaxerados de peiteados.
Ou “a persoa secreta do corazón”.
Ver glosario incorrupción.
Ou “estaban suxeitas ós”.
Ou “vivindo coas”.
Ou “de acordo con coñecemento”, “entendéndoas”.
Ou “vós herdaredes unha bendición”.
Ou “devolvede unha bendición”.
Ou “o rostro de Xehová está posto”. Ver apén. A5.
Ou quizais “non lles teñades medo ás súas ameazas”.
Ou “santificade a Cristo como Señor nos vosos corazóns”.
Ou “que vos esixa que lle deades un motivo da”.
Lit. “na carne”.
É dicir, ós demos.
Lit. “a paciencia de Deus estaba esperando”.