zaboor 39:1-13
nirdeshak layi hidayat. yaduthoon*+ di shaili mutabak. daood da zaboor.
39 mai keha: “mai savdhani vartangataaki mai apni zabaan naal koi paap na karaa.+
jad tak dusht mere samne haimai apne muh te chhikkli paavanga.”+
2 mai gunga atey khamosh ho gaya;+mai changi gall kehen layi vi apna muh nahi kholya,par mera dard sehn to bahar si.
3 mera dil andro-andar dhukhda reha.*
jado mai soch-vichaar kar* reha si, odo mere andar agg baldi si.
fir mai keha:
4 “he yahovah, eh jaanan vich meri madad kar ki mera ant kado hovegaatey mai hor kinna chir jeeunda rahanga+taaki mainu ehsas ho sake ki meri zindagi kinni chhoti hai.
5 vakayi, tu mainu chhoti jehi* zindagi ditti hai;+teriya nazra vich meri umar kujh vi nahi.+
bhave har insaan mehfooz lagge, par asal vich oh saah hi hai.+ (selah)
6 sach-much har insaan di zindagi parchhave vang hai.
oh bekar vich daurr-bhajj karda hai.*
oh dhan-daulat ikatthi karda hai, par eh nahi jaanda ki kaun os da maza lavega.+
7 he yahovah, fir mai kis te aas lava?
sirf tu hi meri aas hai.
8 mainu mere sare gunaha to chhuda.+
moorkh nu mera mazaak na udaun de.
9 mai chupp reha;mai apna muh nahi khol sakya+kyoki tu hi eh sabh kujh keeta si.+
10 tu mere te jo aafat liaandi hai, os nu door kar de.
mai hor nahi seh sakda kyoki tera hath mere te utthya hai.
11 tu insaan nu os di galti di saza de ke sudharda hai;+tu os diya cheeza nu keerre vang chatt kar janda hai jo os nu bahut pyaariya han.
vakayi, har insaan sirf saah hi hai.+ (selah)
12 he yahovah, meri prarthna sunn,madad layi meri duhayi sunn.+
mere hanjhuaa nu angaulya na karkyoki mai tere layi sirf ik pardesi+atey apne pyo-dadya vang ik musafar ha.+
13 is to pehla ki mai mar-mukk java,apnia gusse bhariya nazra mere to hataa lai taaki mai khush ho saka.”

