Мосламалар

Тилни танланг

Қўшимча менюга ўтиш

Мундарижага ўтиш

Асосий материалларга ўтиш

Яҳованинг Шоҳидлари

ўзбекча

Онлайн Муқаддас Китоб

МУҚАДДАС КИТОБ — ЯНГИ ДУНЁ ТАРЖИМАСИ

Марк 14:1-72

14  Икки кундан кейин Фисиҳ ва хамиртурушсиз нон ёпиладиган байрам бўлиши керак эди. Бош руҳонийлар билан уламолар ҳийла ишлатиб, Исони тутиб ўлдириш йўлини излай бошлашди.  Улар бир-бирига шундай дейишарди: «Буни байрам пайтида қилмайлик, тағин халқ ғалаён кўтармасин».  Исо Байтанияда, ўтмишда мохов бўлган Симуннинг уйида дастурхон атрофида ёнбошлаганди. Шу пайтда унинг ёнига бир аёл келди. Унинг қўлида ганч идишда қимматбаҳо хушбўй сунбул мойи бор эди. Ўша аёл ганч идишни очиб, мойни Исонинг бошига қуя бошлади.  Буни кўргач, баъзилар аччиқланиб, қуйидагича дейишди: «Хушбўй мойни исроф қилишнинг нима кераги бор?  Бу хушбўй мойни уч юз динордан* ҳам қимматроққа сотиб, пулини қашшоқларга тарқатсак бўлмасмиди?» Улар аёлдан жуда норози эди.  Исо бўлса шуларни айтди: «Аёлни тинч қўйинглар. Нега уни хижолат қиляпсизлар? У мен учун эзгу иш қилди.  Қашшоқлар доим ёнингизда бўлади, уларга хоҳлаган пайтингизда яхшилик қила оласизлар, мен эса доим ҳам сизлар билан бўлмайман.  Бу аёл қўлидан келганини қилди: у олдиндан танамга хушбўй мой суртиб, дафн этишга тайёрлади.  Ишонаверинг: хушхабар дунёнинг қайси жойида ваъз қилинмасин, бу аёлнинг қилган иши ҳам ёдга олинади». 10  Шунда ўн икки шогирддан бири Яҳудо Ишқариёт, Исони тутиб бериш учун бош руҳонийларнинг олдига борди. 11  Улар буни эшитиб, хурсанд бўлишди ва Яҳудога кумуш пул беришни ваъда қилишди. Сўнг, Яҳудо Исони тутиб бериш фурсатини пойлаб юрди. 12  Хамиртурушсиз нон ёпиладиган байрамнинг биринчи кунида, одатдагидай Фисиҳ қурбонлигини келтириш вақтида, шогирдлари Исодан: «Сизга Фисиҳ байрами таомини қаерда тайёрлашимизни истайсиз?» — деб сўрадилар. 13  Исо иккита шогирдини юбориб, уларга деди: «Шаҳарга боринглар, у ерда сопол идишда сув олиб кетаётган кишини учратасизлар. Унинг орқасидан боринглар. 14  У қайси уйга кирса, ўша уйнинг эгасига айтинглар: “Устозимиз сиздан: “Шогирдларим билан Фисиҳ таомини ейишимиз учун меҳмонларга аталган хона қайси?” — деб сўраяпти”. 15  У сизларга катта болохонани кўрсатади, у ерда керакли нарсалар бўлади. Ўша жойда ҳозирлик кўринглар». 16  Шогирдлар бориб, шаҳарга киришди ва барча нарса Исо уларга айтганидай юз берди. Шундай қилиб, улар Фисиҳ таомини тайёрлашди. 17  Кеч кирганда Исо ўн икки шогирди билан келди. 18  Дастурхон атрофида ёнбошлашганида, Исо уларга: «Сизларга айтиб қўяй, орангиздан мен билан овқатланаётганлардан бири менга хиёнат қилади»,— деди. 19  Шогирдлари бундан жуда хафа бўлиб, ҳар бири: «Мен эмасман-а?» — деб ундан сўрай бошлашди. 20  Исо уларга жавоб берди: «Бу, ўн икки шогирдимдан бири, мен билан битта косага нон ботираётган кишидир. 21  Аслида Инсон Ўғли у ҳақида ёзилганидай сизларни тарк этяпти. Аммо Инсон Ўғлига хиёнат қиладиган кишининг ҳолига вой! Ўша одамнинг туғилмагани яхшироқ бўларди». 22  Улар овқатланиб ўтиришганда, Исо нонни олди-да, шукрона дуосини айтиб синдирди ва шогирдларига бериб: «Олинглар, енглар. Бу менинг танамни билдиради»,— деб айтди. 23  Шунингдек, у косани олди-да, шукрона дуосини айтиб, уларга берди ва ҳаммаси ундан ичишди. 24  Кейин Исо шуларни айтди: «Бу, кўплар учун тўкиладиган қонимни — “аҳд қонини” англатади. 25  Сизларга айтиб қўяй, Худонинг Шоҳлигида янги шароб ичадиган кун келмагунча, мен ортиқ шароб ичмайман». 26  Сўнг, улар ҳамду сано куйлаб, Зайтун тоғи томон йўл олишди. 27  Шу орада Исо шогирдларига деди: «Ҳаммангиз мендан юз ўгирасизлар, чунки Муқаддас Ёзувларда: “Мен чўпонни жароҳатлайман, қўйлар эса тарқаб кетади”,— дейилган. 28  Бироқ тирилганимдан сўнг, сизлардан аввал Жалилага бораман». 29  Буни эшитган Бутрус: «Ҳамма сиздан юз ўгирса ҳам, мен асло юз ўгирмайман!» — деди. 30  Исо унга: «Ишонавер: шу кечанинг ўзидаёқ, хўроз икки марта қичқирмасдан туриб, ҳатто сен мендан уч марта тонасан»,— деб айтди. 31  Бутрус бўлса гапини таъкидлаб: «Сиз билан бирга ўлишимга тўғри келса ҳам, сиздан ҳечам тонмайман»,— деди. Бошқа шогирдлар ҳам шунақа дейишарди. 32  Сўнгра, Исо шогирдлари билан Гетсемания деган жойга келиб, уларга: «Мен ибодат қилгунимча, шу ерда ўтириб туринглар»,— деди. 33  Исо Бутрусни ва Ёқуб билан Юҳаннони ўзига ҳамроҳ қилиб олди. У қайғу ва изтиробга тушди. 34  Исо уларга: «Жоним ўлар ҳолатда қийналяпти. Шу ерда қолиб, ҳушёр туринглар»,— деб айтди. 35  У бир оз нари бориб, тиз чўкди-да, агар иложи бўлса, бу азоб* мени четлаб ўтсин, дея ибодат қила бошлади. 36  Исо шундай деди: «Абба*, Ота! Сен ҳар нарсага қодирсан. Бу коса* мени четлаб ўтсин. Лекин мен хоҳлагандек эмас, Сен хоҳлагандай бўлсин». 37  Кейин қайтиб келиб қараса, шогирдлари ухлаб ётишган экан. Шунда Исо Бутрусга айтди: «Симун, ухлаб ётибсанми? Ҳеч бўлмаса бир соат ҳушёр бўлиб тура олмадингми? 38  Васвасага тушмаслик учун доим ҳушёр туриб, ибодат қилинглар. Руҳ тетик, тана эса заифдир». 39  Исо яна бориб, такроран ўша сўзларни айтиб ибодат қилди. 40  У тағин қайтиб келиб, шогирдларининг ухлаб ётишганини кўрди. Уларни қаттиқ уйқу босгани сабаб, унга нима деб жавоб беришни билишмасди. 41  Сўнг Исо учинчи марта шогирдларининг ёнига келиб, қуйидагиларни айтди: «Шундай вақтда ухлаб, дам олиб ётибсизларми?! Бас энди! Мана, Инсон Ўғли гуноҳкорларнинг қўлига тутиб бериладиган вақт ҳам келди. 42  Туринглар, кетдик. Менга хиёнат қилган киши яқинлашиб қолди». 43  Исо ҳали гапини тугатмасидан, ўн икки шогирддан бири Яҳудо ҳамда қўлларига қилич ва таёқ кўтарган бир тўда одамлар келиб қолди. Уларни бош руҳонийлар, уламолар ва оқсоқоллар юборишган эди. 44  Исонинг хоини улар билан шундай дея келишиб олган эди: «Мен кимни ўпсам, у ўшадир. Уни маҳкам ушлаб, олиб кетинглар». 45  Яҳудо тўғри Исонинг олдига бориб: «Устоз!» — деди-да, юзидан астагина ўпди. 46  Шунда улар Исони тутиб, ҳибсга олишди. 47  Аммо ўша ерда турганлардан бири қиличини қинидан чиқарди-да, олий руҳонийнинг қулига бир уриб, унинг қулоғини кесиб ташлади. 48  Исо бўлса уларга шуни айтди: «Мен сизларга қароқчимидимки, қиличу таёқ кўтариб келибсизлар? 49  Ахир мен кунда сизлар билан бирга маъбадда бўлиб, таълим берардим. Сизлар эса мени ҳибсга олмагансизлар-ку. Бироқ Муқаддас Ёзувларда айтилгани бажо бўлиши муқаррар». 50  Ўшанда ҳаммаси Исони қолдириб, қочиб кетишди. 51  Эгнига тоза зиғир мато ташлаб олган бир йигит ҳам Исога яқиндан эргашиб бораётганди. Уни тутиб олмоқчи бўлишди-ю, 52  лекин у кийимини ташлаб, ярим яланғоч ҳолда қочиб кетди. 53  Сўнгра, улар Исони олий руҳоний ҳузурига олиб боришди. У ерда барча бош руҳонийлар, оқсоқоллар ва уламолар йиғилиб туришганди. 54  Бутрус бўлса Исони узоқдан кузатиб бориб, олий руҳонийнинг ҳовлисигача келди. У хизматкорлар билан бирга гулхан олдида исиниб ўтирди. 55  Бу орада бош руҳонийлар билан Олий Кенгаш* аъзолари Исони ўлимга маҳкум этиш учун, унга қарши сохта гувоҳларни излашди-ю, аммо топа олишмади. 56  Анчагина сохта гувоҳлар келган бўлса-да, уларнинг далиллари бир-бирига мос келмасди. 57  Айримлари ўрнидан туриб, Исога қарши қуйидагича сохта гувоҳлик беришди: 58  «Бу киши: “Мен одам қўли билан қурилган шу маъбадни бузиб, уч кун ичида одам қўли билан қурилмаган бошқа маъбадни барпо қиламан”,— деганини ўзимиз эшитдик». 59  Лекин уларнинг бу далиллари ҳам бир-бирига тўғри келмасди. 60  Ниҳоят олий руҳоний ўрнидан туриб, Исодан: «Ҳа, нега индамаяпсан? Сенга қарши қўйган айбларига нима дейсан?» — дея сўради. 61  Аммо Исо жим тураверди. Сўнг олий руҳоний яна ундан сўради: «Муборак Худонинг Ўғли Масиҳ сенмисан?» 62  Шунда Исо жавоб бериб: «Менман. Сизлар энди Инсон Ўғли, Қодир Аллоҳнинг ўнг томонида ўтирганини ҳамда булутлар узра келаётганини кўрасизлар»,— деди. 63  Шунда олий руҳоний кийимларини йиртиб, шуларни айтди: «Бизга бошқа гувоҳларнинг нима кераги бор? 64  Ахир унинг куфр кетганини ўзларингиз эшитдингиз-ку. Бунга нима дейсизлар?» Хуллас, ҳаммаси Исони ўлимга лойиқ деб топишди. 65  Баъзилари эса унга тупуришарди ва юзини беркитиб: «Пайғамбар бўлсанг, айт-чи, сени ким урди?» — дея мушт билан уришарди. Ҳукм ижрочилари ҳам унинг юзига тарсаки туширишарди. 66  Шу пайтда Бутрус ҳовлида ўтирарди. Унинг ёнига олий руҳонийнинг хизматкори бўлган бир қиз келди. 67  У Бутруснинг исиниб ўтирганини кўрди-да, юзига тикилиб қараб: «Сиз ҳам жалилалик Исо билан бирга эдингиз!» — деди. 68  Лекин у инкор этиб: «Нималар деб валдираяпсан, мен уни танимайман»,— деди-ю, ташқи ҳовлига чиқиб кетди. 69  Кейин ўша хизматкор қиз яна Бутрусни кўриб, унинг ёнида турганларга: «Бу киши ҳам улардан бири»,— деди. 70  Бутрус тағин инкор этди. Бир оздан сўнг ўша ерда турганлар унинг олдига келиб, шундай дейишди: «Сен аниқ улардан бирисан. Ахир жалилалик эканинг кўриниб турибди-ку». 71  У эса: «Худо урсин, сизлар айтаётган бу одамни мен танимайман!» — деб қасам ичди. 72  Шу онда хўроз иккинчи марта қичқирди ва Бутрус Исонинг: «Хўроз икки марта қичқирмасданоқ, сен мендан уч марта тонасан»,— деган гапларини эслади. Сўнг, ташқарига чиқиб, аччиқ-аччиқ йиғлади.

Изоҳлар

Луғатга қ.
Сўзма-сўз «соат».
Оромий тилида «Ота» ёки «Эй Ота!» деган маънога эга.
Мт 20:22 изоҳига қ.
Юнонча Синедрион. Луғатга қ.