Skip to content

Skip to table of contents

Olombangi Via Yehova

Select language Umbundu

 OCIPAMA 44

Onembele Yimue ya Tungiwila Yehova

Onembele Yimue ya Tungiwila Yehova

Eci Salomone a linga osoma yo ko Isareli, Yehova wo pula hati: ‘Nye o yongola okuti oco ndu ku ĩha?’ Salomone wa popia hati: ‘Ame ndumalẽhe kuenda ovina ndi kasi oku linga sia vi kũlĩhĩle. Nyihe olondunge vioku tata omanu vove.’ Yehova wa popia laye hati: ‘Omo okuti wa pinga olondunge, ndu ku ĩha olondunge okuti kilu lieve lomue o lisoka love. Ndu ku ĩhavo ukuasi walua. Nda wa pokola kokuange oloneke viomuenyo wove vilua.’

Salomone wa fetika oku tunga onembele. Eye wa yi tunga lulu wa fina, opalata, avaya kuenda ovawe. Olohuluwa viomanu va loñoloha okuti alume lakãi, va talavaya kupange woku tunga onembele. Noke yanyamo epanduvali, onembele ya pua, oco yi tumbikiwe ku Yehova. Onembele ya kuatele utala kuenda kutala waco kua kala ovilumba. Salomone wa kekamẽla kovaso yutala kuenda wa likutilila hati: ‘A Yehova onembele eyi hayineneko calua kokuove kuenda ka ya finile calua, pole, linga ohenda tava efendelo lietu kuenda yevelela olohutililo vietu.’ Yehova wa tenda ndati onembele kuenda ohutililo ya Salomone? Eci Salomone a mala oku likutilila, kilu kua tunda ondalu kuenje ya lia ovilumba via kala kilu liutala. Yehova onembele wa yi tava. Eci va Isareli va mola ovina viaco va sanjuka.

Soma Salomone omo liolondunge viaye wa kũlĩhĩwile calua vo Isareli yosi kuenda kolofeka vikuavo viocipãla. Omanu va enda oku iya ku Salomone oco a va kuatise kovitangi viavo. Ndaño muẽle nasoma ya Sieva weyilevo oku u seteka lapulilo a tatama. Eci nasoma a yeva atambululo a Salomone wa popia hati: ‘Ame sia tavele kovina omanu va ndi sapuila viatiamẽla kokuove, pole, kaliye nda limbuka okuti olondunge viove vialua vali okuti eci va ndi sapuila ci sule. Suku yove Yehova, wa siata oku ku sumũlũisa.’ Ekalo liomuenyo wepata lia va Isareli lia kala ciwa, kuenda omanu va sanjukile. Pole, ovina via laikele oku pongoloka.

“Palo pali eci ca velapo okuti Salomone o sule.” —Mateo 12:42