İçeriğe geç

İçindekiler kısmına geç

Yehova’nın Şahitleri

Dil seçin Türkçe

Başlangıç 43:1-34

43  Kıtlık diyarda tüm şiddetiyle devam ediyordu.+  Mısır’dan getirdikleri tahıl+ tükenince Yakup, oğullarına “Yine gidip biraz erzak satın alın”+ dedi.  Yahuda+ şunları söyledi: “O adam ‘Kardeşinizi getirmezseniz yüzümü bir daha göremezsiniz’+ diyerek bizi kesin bir dille uyardı.  Kardeşimizi bizimle gönderirsen+ gidip sana erzak alırız.  Eğer onu göndermezsen gitmeyiz, çünkü adam ‘Kardeşinizi getirmezseniz, yüzümü bir daha göremezsiniz’+ dedi.”  Bunun üzerine İsrail,+ “Başka bir kardeşiniz olduğunu söyleyip neden bana kötülük ettiniz?” diyerek acıyla söylendi.  Oğulları şu karşılığı verdi: “Adam bizim hakkımızda, ailemiz hakkında sorular sordu; ‘Babanız sağ mı?+ Başka kardeşiniz var mı?’ dedi. Biz de söyledik;+ ‘Kardeşinizi buraya getirin’+ diyeceğini nereden bilirdik?”  Sonunda Yahuda, babası İsrail’e “Çocuğu benimle gönder”+ dedi. “Kalkıp gidelim; sen de, biz de, çocuklarımız da,+ hepimiz yaşayalım, ölmeyelim.+  Onun için ben kefilim.+ Hesabını benden sor.+ Onu geri getirip sana teslim etmezsem, ebediyen sana karşı suçlu olayım. 10  Aslında oyalanmasaydık, şimdiye dek iki kez gidip gelmiş olurduk.”+ 11  Bunun üzerine babaları İsrail, “Öyleyse şöyle yapın”+ dedi; “Yanınıza memleketin en güzel ürünlerinden alın; torbalarınıza biraz pelesenk,+ biraz bal,+ laden reçinesi, reçineli ağaç kabuğu,+ fıstık, badem+ koyup o adama armağan+ olarak götürün. 12  Yanınıza iki misli para alın; torbalarınızın ağzına geri konmuş parayı da alın.+ Belki bir yanlışlık olmuştur.+ 13  Kardeşinizi alıp gidin, onu adama götürün. 14  Mutlak Güce Sahip Tanrı, adamın önünde size merhamet etsin de,+ ağabeyinizi ve Benyamin’i size teslim etsin. Yok eğer etmezse, ben çocuklarımdan olacaksam olayım.”+ 15  Böylece, iki misli parayla birlikte armağanları ve Benyamin’i yanlarına aldılar. Kalkıp Mısır’a gittiler; Yusuf’un önüne çıktılar.+ 16  Yusuf, Benyamin’i beraberlerinde görünce hemen evinin kâhyasına “Adamları eve götür, hayvan kes, hazırlık yap,+ çünkü öğlen benimle birlikte yemek yiyecekler” dedi. 17  Kâhya Yusuf’un dediğini hemen yaptı.+ Onları Yusuf’un evine götürdü. 18  Fakat kardeşleri, Yusuf’un evine götürüldükleri için korktular;+ “İlk gelişimizde torbalarımıza geri konan para meselesi yüzünden buraya getirildik. Üzerimize çullanıp bizi dövecekler; sonra da köle yapacaklar, eşeklerimizi de alacaklar”+ diye aralarında konuştular. 19  Bu nedenle, Yusuf’un evinin kapısına geldiklerinde kâhyasına yaklaşıp 20  “Bağışla efendimiz!” dediler. “Geçen defa gelişimizin nedeni erzak satın almaktı.+ 21  Fakat dönüşte konaklama yerine+ varıp torbalarımızı açtığımızda gördük ki, her birimizin parası torbasının ağzındaydı, hem de tam tartısıyla. Şimdi kendi ellerimizle onu geri vermek istiyoruz.+ 22  Erzak satın almak için şimdi yanımızda daha çok para getirdik. Fakat emin ol parayı torbalarımıza kimin koyduğunu bilmiyoruz.”+ 23  Bunun üzerine kâhya “Rahat olun, korkmanıza gerek yok”+ dedi; “Ben işin başında paranızı aldım. O hazineyi torbalarınıza koyan, sizin ve babanızın Tanrısıdır.”+ Ardından Şimeon’u çıkarıp yanlarına getirdi.+ 24  Kâhya sonra onları Yusuf’un evine aldı; ayaklarının yıkanması için su verdi,+ eşeklerine de yem verdi.+ 25  Kardeşler, öğlen Yusuf’a sunmak için armağanlarını+ hazırladılar, çünkü orada yemek yiyeceklerini işitmişlerdi.+ 26  Yusuf eve girince armağanları içeri getirip ona sundular ve önünde yere eğildiler.+ 27  Yusuf onlara hal hatır sordu+ ve “Bahsettiğiniz yaşlı adam, babanız iyi mi? Hâlâ hayatta mı?”+ dedi. 28  Onlar “Kulun babamız iyi. Hâlâ hayatta” karşılığını verdiler. Ve eğilip yere kapandılar.+ 29  Yusuf başını kaldırıp öz annesinin+ oğlu, kardeşi Benyamin’i görünce “Sözünü ettiğiniz küçük kardeşiniz bu mu?”+ diye sordu. Ardından “Tanrı’nın lütfu üzerinde olsun oğlum”+ dedi. 30  O sırada Yusuf’u bir telaş aldı ve ağlamak için bir yer aradı, çünkü kardeşini görünce yüreği yanmıştı.+ Arka odaya gidip ağladı.+ 31  Sonra yüzünü yıkayıp çıktı; kendini tutup+ “Yemeği getirin”+ dedi. 32  Yusuf’a ayrı, kardeşlerine ayrı ve Yusuf’la yemek yiyen Mısırlılara ayrı sofra kuruldu; çünkü Mısırlılar İbranilerle birlikte yemek yemezdi, bu onların gözünde iğrenç bir şeydi.+ 33  Kardeşleri, Yusuf’un önüne ilk oğulluk hakkına sahip olandan+ en küçüğüne, yaş sırasına göre oturtuldu. Bunun üzerine şaşkınlıkla birbirlerine bakakaldılar. 34  Yusuf önündeki yemeklerden onlara pay gönderdi; ancak Benyamin’in payı diğerlerinden beş kat fazlaydı.+ Böylece, Yusuf’la birlikte doyasıya yiyip içtiler.+

Dipnotlar