Ferisiler İsa’dan nefret ediyordu ve onu tutuklamak için bahane arıyorlardı. Onun Sebt günü hastaları iyileştirmesinin yanlış olduğunu söylüyorlardı. İsa bir Sebt günü sokakta dilenen bir adam gördü. Adam doğuştan kördü. İsa öğrencilerine “Tanrı’nın gücü bu adama yardım edecek” dedi. Sonra tükürüğünü toprakla karıştırıp çamur yaptı ve adamın gözlerine sürdü. Adama şöyle dedi: “Git ve Siloam havuzunda yüzünü yıka.” Adam İsa’nın dediğini yapınca görmeye başladı. Hayatında ilk defa etrafını görebiliyordu!

İnsanlar çok şaşırmıştı. Birbirlerine “Bu hep gördüğümüz o dilenci değil mi? Yoksa ona benzeyen başka biri mi?” diye sormaya başladılar. Adam da “Evet, o benim” dedi. Bunun üzerine “Peki nasıl oldu da görmeye başladın?” diye sordular. Adam olan biteni anlatınca onu Ferisilerin yanına götürdüler.

Adam Ferisilere şöyle dedi: “İsa gözlerime çamur sürdü, sonra da gidip yüzümü yıkamamı söyledi. Ben de dediklerini yaptım ve görmeye başladım.” O zaman Ferisiler “İsa Sebt günü insanları iyileştiriyorsa gücünü Tanrı’dan almış olamaz” dediler. Başkaları ise “Eğer gücü Tanrı’dan geliyor olmasaydı kimseyi iyileştiremezdi” dedi.

Ferisiler adamın anne babasını çağırıp “Oğlunuz nasıl oldu da  görmeye başladı?” diye sordular. Anne babası cevap vermeye korktu, çünkü Ferisiler İsa’ya iman eden kişilerin havradan atılacağını söylemişti. Bu yüzden onlara “Bilmiyoruz. Ona sorun” dediler. Ferisiler adama daha çok soru sormaya başladılar. Sonunda adam, “Bildiğim her şeyi size anlattım. Neden hâlâ aynı şeyleri soruyorsunuz?” dedi. Ferisiler de sinirlenip onu dışarı attılar.

İsa adamı bulup yanına gitti ve ona “Mesih’e iman ediyor musun?” diye sordu. Adam “Kim olduğunu bilseydim iman ederdim” diye cevap verdi. İsa da “Mesih benim” dedi. İsa bu adam için ne kadar değerli bir şey yaptı değil mi? Onu sadece iyileştirmekle kalmadı, iman etmesine de yardım etti.

“Siz çok yanılıyorsunuz, çünkü ne Kutsal Yazıları ne de Tanrı’nın gücünü biliyorsunuz” (Matta 22:29)