İsyan eden bir melek, ilk erkek ve kadın olan Âdem ile Havva’yı etkisi altına alarak Tanrı’nın yönetimini reddetmeye yöneltiyor. Bunun sonucu olarak insanlık günah ve ölümün pençesine düşüyor

İNSANI yaratmasından çok önce Tanrı görünmez ruhlar olan melekleri yarattı. Aden’de, sonradan İblis Şeytan olarak tanınan isyankâr bir melek, Tanrı’nın yasakladığı ağacın meyvesini yemesi için Havva’yı sinsice ayartmaya çalıştı.

Şeytan bir yılanın ağzından konuşarak, Tanrı’nın Havva’dan ve kocasından hoşlanacakları bir şeyi esirgediğini ima etti. Bu melek Havva’ya, yasaklanan meyveden yerlerse ölmeyeceklerini söyledi. Böylece Tanrı’yı Kendi evlatları olan insanlara yalan söylemekle suçladı. Bu hilekâr varlık Tanrı’ya itaatsizliği çekici kılarak, özel bir bilgiye ve özgürlüğe ulaşmanın yolu gibi gösterdi. Fakat bu yalandı; aslında dünyada söylenmiş ilk yalandı. Dava haline getirilen asıl konu ise Tanrı’nın egemenliği, yüce yönetimiydi. Başka sözlerle Tanrı’nın, yönetme hakkına sahip, yönettiği varlıkların yararını gözeten, adil bir yönetici olduğu konusunda şüphe uyandırılmıştı.

Havva Şeytan’ın yalanına inandı. Önce meyveyi arzulamaya başladı, sonra da ondan yedi. Daha sonra kocasına da verdi, o da yedi. Böylece günahkâr oldular. Basit gibi görünen bu hareket aslında bir isyandı. Âdem ve Havva Tanrı’nın emrine itaatsizlik etmeyi bile bile seçerek, kendilerine kusursuz yaşam da dahil her şeyi veren Yaratıcılarının yönetimini reddetmiş oldular.

O soy “senin başını ezecek, sen onun topuğunu yaralayacaksın” (Başlangıç 3:15).

Tanrı bu isyancılardan hesap sordu. Yılanın temsil ettiği kişiyi, Şeytan’ı yok edecek bir Kurtarıcının geleceğini bildirdi; o, vaat edilen soy olacaktı. Tanrı Âdem ve Havva’nın ölüm hükmünün infazını bir süre erteledi; böylece onların henüz doğmamış soyuna merhamet etti. O çocukların bir ümidi olacaktı; Tanrı’nın Aden’deki isyanın feci sonuçlarını ortadan kaldırmak üzere göndereceği kişi bu ümidin temeliydi. Tanrı’nın bu Kurtarıcıyla ilgili amacının nasıl gerçekleşeceği ve gönderilecek kişinin kim olacağı, Kutsal Kitabın yazılma süreci boyunca yavaş yavaş açıklandı.

Tanrı Âdem ve Havva’yı Cennetten kovdu. Aden bahçesinin dışındaki toprakta yaşamlarını sürdürebilmek için zahmet çekip ter dökmeleri gerekiyordu. Sonra Havva hamile kaldı ve Kain’i (Kabil) doğurdu; o Âdem’le Havva’nın ilk çocuğuydu. Ardından başka oğulları ve kızları da oldu; bunlardan ikisi Habil ile Şit’ti, Şit Nuh’un atasıydı.

(Başlangıç 3-5. bölümlere ve Vahiy 12:9’a dayanır.)