Yehova’nın Şahitlerinin ibadetleri, imanlarını güçlendirmeleri için yenilere çok yardım etti. Uzun zamandır hakikatte olanlar kadar, yeni vaftiz edilmiş İsa’nın takipçileri de evlerini ibadetler için açmaya istekliydi. Bütün katılanlar sıcak bir şekilde karşılanırdı ve bu, aralarındaki sevgi bağlarını daha da güçlendirdi.

Kutsal Kitabı inceleyenlerden birkaçı vaftiz için hazır duruma gelince, gizlice özel toplantılar düzenlenirdi. 1973 yılının Ağustos ayında kardeşler Sohum’un dışında, Karadeniz kıyısına yakın bir yerde böyle bir toplantı düzenledi. Ne var ki 35 vaftiz adayının da vaftiz edilecek zamanı olmadı. Toplantı sona ermeden  polis geldi ve kardeşlerin bazılarını tutukladı. Vladimir Gladyuk da onların arasındaydı.

Vladimir ve diğer biraderler serbest bırakılır bırakılmaz bütün vaftiz adaylarını tekrar aradılar. İlk denemeden iki gün sonra, nihayet bütün adaylar vaftiz edildi. Vladimir şöyle diyor: “Yehova’nın bizim tarafımızda olduğunu hissettik. Vaftizden sonra hepimiz birlikte dua ettik ve Yehova’ya minnettarlığımızı dile getirdik.”

İyi Haber Muhalefet Sayesinde Yayılıyor

Vaftizden iki gün sonra, Vladimir Gladyuk tekrar tutuklandı. Daha sonra o, İta Sudarenko ve Natela Çargeişvili birkaç yıl hapis cezası aldılar. Tutuklama diğer müjdecileri üzse de hizmete devam etmeye kararlıydılar, yalnız daha dikkatli olacaklardı.

Müjdeciler yetkililerin dikkatini çekmemek için, iyi haberi duyurmaya başka şehirlere ve köylere gidiyorlardı. Sonuç olarak, muhalefet iyi haberin daha çok yere yayılmasına yardım etti.

Komünist rejim sırasında büyük şehirlerde yaşayan müjdeciler sakin sokaklarda ve parklarda iyi haberi duyuruyordu. Akrabalarını ziyaret etmek veya alışveriş yapmak için başka şehirlerden ya da köylerden gelen insanlarla sık sık karşılaşıyorlardı. Biri ilgi gösterirse, müjdeciler kişinin adresini istiyor ve tekrar görüşmek için düzenlemeler yapıyordu.

Babutsa Cecelava da Gürcistan’ın batısında uzun yolculuklar yapanlardan biriydi. O şöyle diyor: “Farklı yerlerde akrabalarım olduğu için sık sık yaptığım yolculuklar  kimsenin dikkatini çekmiyordu. Yaklaşık iki yıl sonra Zugdidi’de 20’den fazla kişiyle, Çhorotsku şehrinde de 5 kişiyle Kutsal Kitabı inceliyordum. Onların hepsi vaftiz edildi.”

Gürcüce Yayınlara Olan İhtiyaç Hızla Artıyor

Zamanla, Gürcüce yayınlara acilen ihtiyaç olduğu anlaşıldı. Tekrar ziyaretler yaparken veya Kutsal Kitabı incelerken, müjdeciler Gürcüce Kutsal Kitap ve diğer yayınlara ihtiyaç duyuyorlardı çünkü ilgililerin en iyi anladığı dil buydu. *

Babutsa, Gürcüce yayın olmadan insanlarla Kutsal Kitabı incelemenin ne kadar zor olduğunu şöyle anlatıyor: “Bende Kutsal Kitap ve diğer yayınlar sadece Rusça olarak vardı, bu yüzden sık sık incelenecek malzemeyi tetkiklerim için Gürcüceye çevirmem gerekiyordu.” Sadece bir sözlüğün yardımıyla, dergilerden seçtiği makaleleri Gürcüceye çevirdi. Hatta bütün Matta İncilini de Gürcüceye tercüme etti.

Cesur Şahitler yayınları evlerinde çoğaltmak için küçük teksir makineleri kullandılar

İlgililer anadillerine tercüme edilen makaleleri o kadar çok takdir ediyordu ki, onları kendileri için elle kopyalıyorlardı. Gürcüce Kutsal Kitap elde etmek zor olduğundan, Tanrı’nın Sözünü inceleyenlerden bazıları onu elle çoğalttılar.

“Bütün Gün Yazıyordum”

Herkesin sırayla okuyabilmesi için, Gürcüceye tercüme edilen yayınlar kardeşler ve ilgililer arasında  dolaştırılırdı. Herkesin bir yayını okumak için birkaç günü ya da haftası vardı. Yunanca Kutsal Yazıların modern Gürcüce tercümesi kardeşler arasında sırayla dolaştırıldığında, bir aile bu fırsatı kitabı elle çoğaltmak için kullandı.

Babası Yunanca Kutsal Yazıları elle çoğaltmasını istediğinde, Raul Karçava sadece 13 yaşındaydı. Şunları anlatıyor: “Beni bu işi yapmaya özendirmek için, babam koca bir kutu defter ve çeşit çeşit kalem getirdi. Bu imkânsız bir iş gibi görünüyordu, ama yine de görevi kabul ettim. Bütün gün yazıyor, sadece ellerimi germek için duruyordum.”

Gürcüce Gözcü Kulesi dergisi ve Kutsal Yazıları Her Gün Araştırmak kitapçığının elle çoğaltılmış kopyaları

Herkes kitabı almak için sabırsızlansa da, genç Raul’ün  zor görevini bitirmesine fırsat vermek için, kardeşler kitabın birkaç hafta daha ailede kalmasını kabul etti. Raul’ün yakınları bunu öğrenince sevinçten havalara uçtu. Raul, sadece iki ayda Yunanca Kutsal Yazılardaki 27 kitabın hepsini kopyalamayı başardı.

Böyle çalışkan yazıcıların bütün bu çabaları, sayıları gitgide artan tetkiklerin ruhi açlığını tamamen gidermeye yeterli olmuyordu. Acil ihtiyacı karşılamak için, cesur birader ve hemşireler tüm tehlikeleri göre alarak Kutsal Kitaba dayalı yayınları kendi evlerinde çoğaltmaya ve dağıtmaya başladılar.

Gürcistan’ın batısında duyuru işi gitgide hızlanıyordu. Peki, ülkenin doğu kısmında durum neydi? Acaba  başkent Tiflis’te daha önce sözü edilen Vaso Kveniyaşvili gibi hakikati arayan samimi kişilere yardım edebilecek biri var mıydı?

Hakikat Başkente Ulaşıyor

1970’li yıllarda Sovyet yetkilileri Şahitleri evlerinden çıkartarak gözlerini korkutmaya çalıştı. Tiflis’e yerleşmiş Ukraynalı bir çift olan Oleksi ve Lidya Kurdas’ın başına gelen de buydu. Onlar inançlarından dolayı uzun yıllar Sovyet tutuklu kamplarında kalmışlardı.

Larisa Kesayeva (Gudadze), 1970’li yıllar

Oleksi ve Lidya, dindar bir aile olan Zaur ve Eteri Kesayev’e iyi haberi duyurdular. Zaur ve Eteri’nin o zaman 15 yaşında olan kızları Larisa, Oleksi ve Lidya ile ilk karşılaşmalarını şöyle anlatıyor: “Ortodoks Kilisenin tek gerçek din olduğunu kanıtlamaya çalıştık. Birkaç konuşmadan sonra bizim sunabileceğimiz daha fazla kanıt kalmamıştı, ama onlar Kutsal Yazılardan kanıtlar göstermeye devam ettiler.”

Larisa şunları ekliyor: “Kiliseye gittiğimde iki ikonun arasında yazılı olan On Emri hep okurdum. Fakat o akşam Oleksi bize Çıkış 20:4, 5’i okuyunca şaşkınlıktan donakaldım. Bütün gece uyuyamadım, ‘Acaba ikonlara tapınarak Tanrı’nın emirlerini çiğnediğimiz gerçekten doğru mu?’ diye düşünüp durdum.”

Sorusunun cevabını öğrenmeye kararlı olan Larisa ertesi sabah erkenden yakındaki kiliseye koştu ve “Kendine oyma put yapmayacaksın. . . . . Onların önünde eğilmeyeceksin ve onlara kulluk etmeyeceksin” emrini bir kez daha okudu. Tanrı’nın bu emrinin  anlamını ilk kez kavradı. Larisa ve anne babası sonunda vaftiz edildi. Onlar Tiflis’teki ilk Şahitlerdendi.

Adalet Arayışı Ödüllendirildi

Hakikatle ilk karşılaşmasından yaklaşık 20 yıl sonra, Vaso Kveniyaşvili Tiflis’te Yehova’nın Şahitlerinin toplantılarına katılan biriyle karşılaştı. Vaso Şahitleri tekrar bulduğu için mutluydu. O anı çok uzun zamandır bekliyordu.

Vaso Kveniyaşvili, hakikati ilk öğrenmesinden yaklaşık 24 yıl sonra Yehova’nın Şahidi oldu

Fakat Şahitler başlangıçta onu faaliyetlerine dâhil etmeye çekindiler, çünkü Vaso suçla dolu geçmişinden dolayı kötü bir nama sahipti. Bazı Şahitler onun Sovyet yetkililerin gönderdiği bir casus olabileceğinden bile korkuyordu. Dolayısıyla Vaso’nun ibadetlere katılmasına dört yıl boyunca izin verilmedi.

Sonunda, Vaso’nun iyi niyetli olduğu anlaşılınca,  cemaate katılmasına ve vaftiz edilmesine izin verildi. Gençliğinden beri aradığı ‘adalet Tanrısına’ sonunda yaklaşabilmişti (İşa. 30:18). Vaso, 2014 yılında ölene kadar Yehova’ya aynı kararlılıkla hizmet etmeye devam etti.

1990 yılına gelindiğinde, Gürcistan’ın hem batısında hem doğusunda duyuru işi kökleşmişti. 900 kadar müjdeci vardı ve 942 Kutsal Kitap tetkiki idare ediliyordu. Meydana gelecek muazzam artış için temel hazırlanmıştı.

^ p. 12 Kutsal Kitabın bazı kısımları MS beşinci yüzyıl gibi erken bir tarihte Gürcüceye tercüme edilmiş olsa da, Komünist dönem sırasında Kutsal Kitap zor bulunan bir kitaptı (“Gürcüce Kutsal Kitap” başlıklı çerçeveye bakın).