• DOĞUM YILI 1935

  • VAFTİZ YILI 1956

  • Hakikati öğrenmeden önce faal bir Katolikti. Ailesinden, Kiliseden ve hükümetten gelen muhalefetlere cesaretle göğüs gerdi.

ÇOK dindar biriydim ve Katolik Kilisesinin faal bir üyesiydim. Kilise korosunda ilahi söylerdim ayrıca şehir dışına gidip Missa ayini yapan papazlara eşlik ederdim. 1955’te ablam bana yakında kurulacak olan cennetten bahsetti. Sonra da bir Kutsal Kitapla birlikte “Krallığın Bu İyi Haberi” ve “Allah Hak Olsun” yayınlarını verdi. Okuduklarımdan o kadar etkilendim ki papaza Kutsal Kitabı okumak istediğimi söyledim. Bunu yaparsam aklımı kaçıracağımı söyledi fakat ben yine de okumaya karar verdim.

Boca Chica’da yaşayan babaannemlerin evine taşınınca, oradaki papaz neden kiliseye gelmediğimi sordu. Birçok kilise öğretisinin Kutsal Kitapta yer almadığını söyledim.  Papaz öfkeyle “Dinle küçük hanım, sen benim sürümden uzaklaşmış bir koyunsun” diye bağırdı.

“Hayır” dedim, “Yehova’nın sürüsünden uzaklaşmış olan sensin, çünkü koyunlar bir insana değil Yehova’ya aittir.”

Kiliseye bir daha asla gitmedim. Ablamın yanına taşındım ve hakikati duyduktan sadece altı ay sonra vaftiz edildim. Hemen daimi öncülüğe başladım. Bir yıl sonra, çevre gözetmeni olarak hizmet eden Enrique Glass’la evlendim. Bir keresinde La Romana’da bir parkta iyi haberi duyururken polis Enrique’yi tutukladı. Onu götürürlerken peşlerinden gidip şöyle dedim: “Ben de bir Yehova’nın Şahidiyim ve ben de iyi haberi duyuruyordum. Neden beni de götürmüyorsunuz?” Fakat beni tutuklamak istemediler.

Enrique o zamana kadar toplam yedi buçuk yıl hapis yatmıştı. Bu kez de 20 aya mahkûm edilmişti. Her pazar onu ziyaret ediyordum. Ziyaretlerimden birinde hapishane müdürü şöyle sordu: “Buraya neden geldin?”

“Kocam Yehova’nın Şahidi olduğu için hapse atıldı” dedim.

“Gençsin ve önünde güzel bir gelecek var. Neden zamanını Yehova’nın Şahitleriyle boşa harcıyorsun?” dedi.

“Ben de bir Yehova’nın Şahidiyim. Beni yedi kez öldürüp diriltseniz de Yehova’nın Şahidi olmaktan vazgeçmeyeceğim” dedim. Bunun üzerine orayı terk etmemi söyledi.

Yasak kalktıktan sonra Enrique’yle birkaç yıl çevre ve bölge hizmetinde çalıştık. Enrique 8 Mart 2008’de öldü. Ben de daimi öncü olarak hizmetime devam ediyorum.