Vaiz 1:1-18
1 Yeruşalim’de kral olarak hüküm süren, Davut oğlu+ Vaiz’in*+ sözleri.
2 “Her şey boş!” diyor Vaiz,“Her şey boş! Bomboş!”+
3 İnsan güneş altında* didinip emek veriyor,Ama onca işten ne kazancı var?+
4 Bir nesil gidiyor, bir nesil geliyor,Yeryüzü ise sonsuza dek duruyor.+
5 Güneş doğuyor, güneş batıyor,Sonra da doğacağı yere koşa koşa* geri dönüyor.+
6 Rüzgâr güneye gidiyor ve dönüp kuzeye esiyor,Durmadan daireler çiziyor, bu döngü asla son bulmuyor.
7 Tüm akarsular* denize dökülüyor, yine de deniz dolup taşmıyor.+
Akarsular çıktıkları yere dönüyor, yeniden akıyor.+
8 Her şey öyle yorucu ki,Anlatmaya kelimeler yetmez.
Göz görmekle doymuyor,Kulak işitmekle dolmuyor.
9 Olmuş olan yine olacak,Yapılmış olan yine yapılacak,Güneş altında yeni bir şey yok.+
10 “İşte bu yeni!” denebilecek bir şey var mı?
Her şey bizden önce de vardı,Çağlardan beri vardı.
11 Eski nesiller hatırlanmıyor,Ardından gelenleri de hatırlayan olmayacak,Yine onları da sonrakiler hatırlamayacak.+
12 Ben vaiz, Yeruşalim’de İsrail kralı oldum.+
13 Gökler altında yapılan her işi,+ tüm hikmetimi*+ kullanarak enine boyuna araştırmaya karar verdim. Tanrı’nın insanlara meşgul olmaları için verdiği, onları mutsuz eden işleri araştırdım.
14 Güneş altında yapılan her işi gördüm,İşte hepsi boş, rüzgârı kovalamaktan farksız.+
15 Eğrilmiş olan doğrultulamaz,Var olmayan şey de sayılamaz.
16 Kendime şöyle dedim: “İşte, Yeruşalim’de benden önce yaşamış herkesten çok daha fazla hikmet kazandım,+ yüreğim bilgi ve hikmetle doldu.”+
17 Hikmeti, deliliği ve akılsızlığı anlamaya kendimi verdim,+ bu da rüzgârı kovalamaktan farksız.
18 Hikmet çoğaldıkça hayal kırıklığı da çoğalır,Bilgisini artıranın acısı da artar.+
