Mezmur 88:1-18
Korahoğullarının ilahisi.+ Başmüzisyene: Mahalat* makamında, sırayla karşılıklı olarak söylensin. Ezrahoğlu Heman’ın+ maskili.*
88 Ey Yehova, kurtarıcı Tanrım,+Gündüzleri Sana yakarırım,Gece de önüne gelirim.+
2 Duam Sana erişsin,+Yardım yakarışıma kulak ver.*+
3 Çünkü felakete doydum,+Hayatım mezarın* eşiğinde.+
4 Şimdiden ölüm çukuruna inenler arasında sayılıyorum,+Zavallı* bir adama döndüm.+
5 Katledilip mezara konmuş ölüler gibi,Ölüler arasında bırakıldım,Sen onları artık hatırlamazsın,İlginden yoksundur onlar.
6 Sen beni en derin çukura soktun,Karanlıklara, dipsiz derinliklere gömdün.
7 Öfkenin ağırlığı altında eziliyorum,+O güçlü dalgaların beni yutuyor. (Selah)
8 Tanıdıklarımı benden uzaklaştırdın,+Onların gözünde beni iğrenç biri yaptın.
Kısılıp kaldım, kaçamıyorum.
9 Çektiğim acıdan gözümün ışığı söndü.+
Gün boyu Sana yakarıyorum ey Yehova,+Ellerimi Sana açıyorum.
10 Harika işlerini ölülere mi göstereceksin?
Ölümün aciz tutsakları kalkıp Seni yüceltebilir mi?+ (Selah)
11 Vefan mezarda duyurulur mu?
Sadakatin kara toprakta* bildirilir mi?
12 Harika işlerin karanlıklarda,Doğruluğun unutulanlar diyarında bilinir mi?+
13 Yine de Yehova, yardım için Sana feryat ederim,+Her sabah önüne gelir dualarım.+
14 Neden beni reddediyorsun Yehova?+
Neden yüzünü benden gizliyorsun?+
15 Gençliğimden beri hep ezildim,Ölümün eşiğine geldim,+İzin verdiğin korkunç felaketlerle hissizleştim.
16 Yakıcı öfken karşısında çaresizim,+İçime düşürdüğün korkularla yok olup gidiyorum.
17 Bu korkular taşkın sular gibi gün boyu etrafımı kuşatıyor,Dört bir yandan* üzerime çullanıyor.
18 Arkadaşlarımı ve yakınlarımı benden uzaklaştırdın,+Artık tek dostum karanlık.
