Mezmur 142:1-7
Maskil.* Davut’un mağaradayken+ ettiği bir dua.
142 Yehova’ya sesleniyor, O’nu yardıma çağırıyorum.+
Yehova’ya sesleniyor, bana iyilik etmesi için yakarıyorum.
2 O’nun önünde içimdeki kaygıyı döküyorum,O’nun önünde sıkıntımı anlatıyorum,+
3 Ruhum daraldığında* O’na yakarıyorum.
Sen de Tanrım, yardım için yolumu gözetiyorsun.+
Yürüdüğüm yolda bana tuzak kurdular.
4 Sağ yanıma bak da gör,Bak kimse beni umursamıyor.+
Kaçacağım yer kalmamış,+Kimse benim için endişelenmiyor.
5 Yardım için Sana yakarıyorum ey Yehova.
Diyorum ki “Sen benim sığınağımsın,+Bu hayatta Senden başka kimsem yok.”*
6 Yardım yakarışıma kulak ver,Çünkü dibe vurdum.
Zulmedenlerden kurtar beni,+Çünkü benden güçlüler.
7 Beni bu zindandan çıkar ki,İsmini yücelteyim.
Etrafıma doğrular toplansın,Çünkü Sen bana iyilik edersin.
