Mezmur 141:1-10
Davut’un ilahisi.
141 Sana yakarıyorum, ey Yehova.+
Yardımıma koş ne olur.+
Sana seslenince kulak ver.+
2 Duam, önünde sunulan iyi hazırlanmış buhur+ gibi olsun,+Sana açtığım ellerim, akşam sunulan tahıl sunusu*+ gibi olsun.
3 Ağzıma bir bekçi koy, ey Yehova,Dudaklarımın kapısına da bir nöbetçi.+
4 Yüreğimin herhangi bir kötülüğe yönelmesine izin verme,+Kötülerle birlikte kirli işlere bulaşmama müsaade etme.
Onların lezzetli yiyeceklerinden asla yemeyeyim.
5 Doğru* kişi bana vursun, vefasını göstermiş olur,+Yanlışımı göstersin, başıma yağ sürmüş gibi olur,+Ve başım bunu asla reddetmez.+
Felakete uğradığında da onun için dua etmeyi bırakmam.
6 Önderler kayalardan aşağı atılsa da,Halk beni dinleyecek, çünkü sözlerim tatlıdır.
7 Çiftçinin sürüp dağıttığı toprak gibi,Kemiklerimiz de mezarın* etrafına saçılıp kaldı.
8 Ancak ben gözlerimi Senden ayırmıyorum ey Ulu Rab Yehova,+Sana sığındım.
Canımı ölüme teslim etme.
9 Bana kurulan kapanın dişlerinden,Kötülerin tuzaklarından koru beni.
10 Kötüler hep birlikte kendi ağlarına düşecek,+Ben ise tüm o tuzakların yanından güvenle geçip gideceğim.
Dipnotlar
^ Sözlük kısmındaki “tahıl sunusu” maddesine bakın.
