Mezmur 132:1-18
Şehre çıkış ilahisi.
132 Davut’u hatırla ey YehovaVe onun neler çektiğini.+
2 Sana nasıl yemin ettiğini hatırla, ey Yehova,Yakup’un güçlü Tanrısına nasıl adak adadığını.+
3 O demişti ki,“Tanrı için bir yer bulana dek,Evime,+ çadırıma gitmeyeceğim,Yatağıma, sedirime yatmayacağım,
4 Bir an olsun uyumayacağım,Gözümü bile kırpmayacağım,
5 Evet, Yehova için bir yer,Yakup’un güçlü Tanrısına hoş bir mesken* bulana dek.”+
6 İşte! Onun* haberini Efrata’dayken+ aldık,Onu ormanda bulduk.+
7 Tanrı’nın meskenine gidelim,+Ayağını koyduğu basamağın önünde eğilelim.+
8 Kalk ey Yehova,Gücünü temsil eden o sandıkla* birlikte,Mekânına geç.+
9 Kâhinlerin doğruluğu kuşansın,Vefalı kulların sevinçle haykırsın.
10 Kulun Davut’un hatırına,Seçtiğin* kişiyi reddetme.+
11 Yehova Davut’a şöyle yemin ettiVe sözünden asla dönmeyecek:
“Tahtına senin soyundan birini oturtacağım.+
12 Oğulların ahdime bağlı kalırVe hatırlatmalarıma* uyarlarsa,+Onların oğulları da,Sonsuza dek senin tahtında oturacak.”+
13 Çünkü Yehova Sion’u seçti,+Oturacağı yer orası olsun istedi.+
14 Ve şöyle dedi:
“Mekânım sonsuza dek burası,Burada oturacağım,+ çünkü arzum bu.
15 Şehre bol bol erzak sağlayacağım,Onun yoksullarını ekmeğe doyuracağım.+
16 Kâhinlerini kurtuluşla donatacağım,+Oradaki vefalı kullarım sevinçle haykıracak.+
17 Orada Davut’un gücüne güç katacağım.*
Seçtiğim kişiye bir kandil hazırladım.+
18 Düşmanlarına utancı bir giysi gibi giydireceğim,Fakat onun tacı parlayacak.”+
