Eyüp 39:1-30
39 “Dağ keçilerinin yavrulama vaktini biliyor musun?+
Geyikleri doğururken hiç izledin mi?+
2 Yavrularını taşıdıkları ayları sayabilir misin?
Doğuracakları vakti bilir misin?
3 Yere çöküp yavrularını doğururlarVe sancıları diner.
4 Yavruları güçlenir ve kırlarda büyür,Sonra annelerini bırakıp giderler.
5 Kim yaban eşeğini özgür bıraktı?+
Onun iplerini kim çözdü?*
6 Ben ona yuva olarak bozkırı,Barınak olarak tuzlu toprakları verdim.
7 O, şehrin kargaşasından uzak durur,Hayvanlara emir yağdıranların sesini duymaz.
8 Otlak arayarak tepeleri dolaşır,Her yeşil bitkinin peşine düşer.
9 Yaban sığırı sana hizmet etmek ister mi?+
Senin ahırında geceler mi?
10 Toprağı sürsün diye onu iple bağlayabilir misin?
Ya da vadide saban sürmek* için seninle gelir mi?
11 Onun büyük gücüne güvenip,Ağır işlerini yaptırabilir misin?
12 Ekinini sana getireceğine,Harman yerine* toplayacağına güvenebilir misin?
13 Devekuşu sevinçle kanat çırpar.
Fakat kanadı ve tüyleri leyleğinkiyle boy ölçüşebilir mi?+
14 Yumurtalarını yerde bırakır,Toprağın içinde sıcak tutar.
15 Onların ayak altında ezilebileceğini,Yaban hayvanları tarafından çiğnenebileceğini unutur.
16 Sanki kendisinin değilmiş gibi yavrularına acımasızca davranır,+Onlar için harcadığı emeğin boşa gitmesini umursamaz.
17 Çünkü Tanrı ondan hikmeti esirgemiş,Anlayıştan pay vermemiştir.
18 Fakat ayağa kalkıp kanatlarını çırptığında,Ata ve binicisine güler.
19 Ata gücünü veren sen misin?+
Dalgalanan yelesini boynuna sen mi giydirdin?
20 Sen misin onu çekirge gibi sıçratan?
Tüm gücüyle burnundan soluması korku uyandırır.+
21 Toynaklarıyla vadideki toprağı eşeler,+Gücü onun sevincidir,Heyecanla savaşa atılır.+
22 Dehşete güler geçer, hiçbir şeyden korkmaz,+Kılıcı görünce dönüp kaçmaz.
23 Ok kılıfı ona çarptıkça takırdar,Mızraklar* da ışıl ışıl parlar.
24 Heyecanla titreyerek ileri atılır,Boru* sesini duyunca yerinde duramaz.*
25 Boru çalınınca kişner,Savaşın kokusunu uzaktan alır,Komutanların bağırışlarını ve savaş çığlıklarını duyar.+
26 Doğana havada süzülmeyi sen mi öğrettin?
Güneye doğru kanat açışını senin aklına mı borçlu?
27 Ya da kartal senin emrinle mi göklere doğru uçuyor+Ve yuvasını yükseklerde kuruyor?+
28 O, dik yamaçlarda geceler,Sarp kayalardaki kalesinde oturur.
29 Yiyeceğini oradan bakarak arar,+Gözleri çok uzakları görür.
30 Yavruları yudum yudum kan içer,Leş* neredeyse o da oradadır.”+
