Eyüp 29:1-25
29 Eyüp konuşmasına şöyle devam etti:
2 “Keşke eski günlerime* dönebilsem,Tanrı’nın beni koruyup kolladığı o günlere.
3 O zamanlar kandili başımın üzerinde parlardı,O’nun ışığıyla karanlığın içinden geçip giderdim.+
4 Keşke o en verimli, en güzel zamanıma geri dönebilsem.
O zamanlar evimde Tanrı’nın dostluğunu hissederdim,+
5 Her Şeye Gücü Yeten hâlâ benimleydi,Çocuklarım* da yanımdaydı.
6 Ayaklarım sütle yıkanırdı,Kayalar benim için zeytinyağı akıtırdı.+
7 Şehir kapısına* gider,+Meydanda yerimi alırdım,+
8 Beni görünce gençler kenara çekilir,Yaşlılar bile kalkıp ayakta beklerdi.+
9 Halkın beyleri elleriyle ağızlarını kapatır,Sözlerini sakınırlardı.
10 Önde gelenler dilini yutmuş gibi olurdu,Ses çıkarmazlardı.
11 Beni dinleyenler hakkımda güzel sözler söylerdi,Beni görenler de överdi.
12 Çünkü yardım için yakaran yoksulu,+Yetimi ve kimsesizi+ kurtarırdım.
13 Ölümün eşiğinde olanın hayırduasını alır,+Dul kadının yüreğini sevindirirdim.+
14 Doğruluğu bir giysi gibi giyerdim,Adalet de kaftanım ve sarığım gibiydi.
15 Körün gözü olurdum,Topalın bacağı.
16 Yoksula babalık eder,+Tanımadığım kişinin davasına bakardım.+
17 Vahşi bir hayvanın çenesini kırar gibi,+Suçluyu alt ederdim,Avını dişlerinin arasından çekip kurtarırdım.
18 Hep derdim ki, ‘Son nefesimi yuvamda vereceğim,+Ömrümün günleri kum taneleri kadar çok olacak.
19 Köklerim yayılıp sulara erişecek,Çiy damlacıkları bütün gece dallarımda kalacak.
20 Saygınlığımı hiç kaybetmeyeceğim,Gücüm hiç tükenmeyecek.’*
21 İnsanlar beni merakla dinler,Vereceğim öğüdü çıt çıkarmadan beklerdi.+
22 Sözümün üstüne söz söylemezlerdi,Sözlerim kulaklarına hoş gelirdi.
23 Yağmuru, ilkbahar yağmurlarını+ bekler gibi beni bekler,Sözlerimi duymaya can atarlardı.
24 Onlara gülümsediğimde gözlerine inanamazlardı,Yüzümdeki ışıltı onları rahatlatırdı.*
25 Onlara önderlik edip yol gösterirdim,Etrafı askerleriyle çevrili bir kral gibi yaşardım,+Yas tutanları teselli ederdim.”+
